ਨਨਨ੍ਦ ਸ੍ਵਜਨੈ ਰਾਜਾ ਗृਹੇ ਕਾਮੈਃ ਸੁਪੂਜਿਤਃ। ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਚ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਚ ਕੈਕੇਯੀ ਚ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ; ਕੌਸਲਿਆ, ਸੁਮਿਤਰਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਕੈਕੇਈ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਆਂ।
ਵਧੂਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਰਾਜਯੋषਿਤਃ। ਤਤਃ ਸੀਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਮੂਰ੍ਮਿਲਾਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਰਾਜ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਧੂਆਂ ਦੇ ਸਵਾਗਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ, ਤਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਯਸ਼ਵਾਨ ਉਰਮਿਲਾ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਸੁਤੇ ਚੋਭੇ ਜਗृਹੁਰ੍ਨृਪਯੋषਿਤਃ। ਮਂਗਲਾਲਾਪਨੈਰ੍ਹੋਮੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਾਸਸਃ
ਰਾਜ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਦੀਆਂ ਦੋਨੋ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਬੋਲ ਤੇ ਹੋਮ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਜਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਨ੍। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾ ਰਾਜਸੁਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜ ਘਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਸਭ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਰੇਮਿਰੇ ਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤृਭਿਰ੍ਮੁਦਿਤਾ ਰਹਃ। ਕृਤਦਾਰਾਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਧਨਾਃ ਸਸੁਹृਜ੍ਜਨਾਃ
ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਆਂ; ਵਿਆਹ ਹੋ ਚੁਕਿਆ ਸੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਧਨ ਤੇ ਦੋਸਤ ਵੀ ਸੀ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣਾਃ ਪਿਤਰਂ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸੁਤਮ੍
ਸਭ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਦਾਸਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ—
ਭਰਤਂ ਕੈਕਯੀਪੁਤ੍ਰਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਅਯਂ ਕੇਕਯਰਾਜਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਸਤਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੇ ਭਰਤ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਕੇਕੈ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ।'
ਤ੍ਵਾਂ ਨੇਤੁਮਾਗਤੋ ਵੀਰੋ ਯੁਧਾਜਿਨ੍ਮਾਤੁਲਸ੍ਤਵ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯੈਤਦ੍ ਭਰਤਃ ਕੈਕਯੀਸੁਤਃ
'ਤੇਰਾ ਵੀਰ ਮਾਮਾ ਯੁਧਾਜਿਤ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ।' ਇਹ ਦਾਸਰਥ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ, ਕੈਕੇਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—
ਗਮਨਾਯਾਭਿਚਕ੍ਰਾਮ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸਹਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਆਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਸ਼ੂਰੋ ਰਾਮਂ ਚਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਾਰਿਣਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੀਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਾਤॄਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸਹਿਤੋ ਯਯੌ। ਯੁਧਾਜਿਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਰਤਂ ਸਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਃ
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਯੁਧਾਜਿਤ ਨੇ ਭਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ ਵੀਰਃ ਪਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਤੁਤੋष ਹ। ਗਤੇ ਚ ਭਰਤੇ ਰਾਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਵੀਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਰਤ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਰਹਿ ਗਏ।
ਪਿਤਰਂ ਦੇਵਸਂਕਾਸ਼ਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸਤੁਸ੍ਤਦਾ। ਪਿਤੁਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੌਰਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਗਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।
ਚਕਾਰ ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ ਹਿਤਾਨਿ ਚ। ਮਾਤृਭ੍ਯੋ ਮਾਤृਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਮਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਂਵਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਤੇ ਭਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੀਤਾ। ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਪੂਰੇ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਗੁਰੂਣਾਂ ਗੁਰੁਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕਾਲੇ ਕਾਲੇऽਨ੍ਵਵੈਕ੍ਸ਼ਤ। ਏਵਂ ਦਸ਼ਰਥਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਨੈਗਮਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਿਭਾਉਂਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸ਼ਰਥ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਨਗਰਵਾਸੀ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿषਯਵਾਸਿਨਃ। ਤੇषਾਮਤਿਯਸ਼ਾ ਲੋਕੇ ਰਾਮਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਮ, ਸੱਚ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਯਂਭੂਰਿਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਬਭੂਵ ਗੁਣਵਤ੍ਤਰਃ। ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਸੀਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿਜਹਾਰ ਬਹੂਨृਤੂਨ੍
ਰਾਮ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਆਪ-ਜਨਮਿਆ ਕਰਤਾ। ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਈ ਰੁਤਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ।
ਮਨਸ੍ਵੀ ਤਦ੍ਗਤਮਨਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਹृਦਿ ਸਮਰ੍ਪਿਤਃ। ਪ੍ਰਿਯਾ ਤੁ ਸੀਤਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਦਾਰਾਃ ਪਿਤृਕृਤਾ ਇਤਿ
ਉਹ ਸੋਚਵਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸੀਤਾ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਸੀ। ਸੀਤਾ, ਰਾਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚੁਣੀ ਸੀ।
ਗੁਣਾਦ੍ਰੂਪਗੁਣਾਚ੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਭੂਯੋऽਭਿਵਰ੍ਧਤੇ। ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਰ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਹृਦਯੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰ ਹੋਰ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪਤੀ ਦੀ ਥਾਂ ਦੋਹਰੀ ਹੋ ਗਈ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਤਮਪਿ ਵ੍ਯਕ੍ਤਮਾਖ੍ਯਾਤਿ ਹृਦਯਂ ਹृਦਾ। ਤਸ੍ਯ ਭੂਯੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮੈਥਿਲੀ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ। ਦੇਵਤਾਭਿਃ ਸਮਾ ਰੂਪੇ ਸੀਤਾ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵ ਰੂਪਿਣੀ
ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ, ਰੂਪ ਵਿਚ ਦੇਵੀਆਂ ਵਰਗੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਸੀ।
ਤਯਾ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਸੁਤੋऽਭਿਕਾਮਯਾ। ਸਮੇਯਿਵਾਨੁਤ੍ਤਮਰਾਜਕਨ੍ਯਯਾ। ਅਤੀਵ ਰਾਮਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤੋ ਵਿਭੁਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵਿष੍ਣੁਰਿਵਾਮਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉੱਚ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ। ਰਾਮ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਸੋਭਾ ਨਾਲ।
thumb|ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਨ੍ਯਵਸਦ੍ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਸਹ ਸਤ੍ਕਾਰਸਤ੍ਕृਤਃ। ਮਾਤੁਲੇਨਾਸ਼੍ਵਪਤਿਨਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹੇਨ ਲਾਲਿਤਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਿਹਾ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਮਾਤੁਲ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਨਿਵਸਨ੍ਤੌ ਤੌ ਤਰ੍ਪ੍ਯਮਾਣੌ ਚ ਕਾਮਤਃ। ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਸ੍ਮਰਤਾਂ ਵੀਰੌ ਵृਦ੍ਧਂ ਦਸ਼ਰਥਂ ਨृਪਮ੍
ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਮਨ ਚਾਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਵੀਰ ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਰਾਜਾਪਿ ਤੌ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਸ੍ਮਾਰ ਪ੍ਰੋषਿਤੌ ਸੁਤੌ। ਉਭੌ ਭਰਤਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੌ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਵਰੁਣੋਪਮੌ
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਦੂਰ ਸਨ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਵਰਗੇ, ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੁ ਤਸ੍ਯੇष੍ਟਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ। ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਾਦ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਇਵ ਬਾਹਵਃ
ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਹੋਣ।
ਤੇषਾਮਪਿ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਾਮੋ ਰਤਿਕਰਃ ਪਿਤੁਃ। ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੂਰਿਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਬਭੂਵ ਗੁਣਵਤ੍ਤਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਰਾਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਚਾਹਤਾ ਸੀ। ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਆਪ-ਜਨਮਿਆ ਕਰਤਾ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਹਿ ਦੇਵੈਰੁਦੀਰ੍ਣਸ੍ਯ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਿਭਿਃ। ਅਰ੍ਥਿਤੋ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ 'ਤੇ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਸਦਾ-ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣਾਮਿਤਤੇਜਸਾ। ਯਥਾ ਵਰੇਣ ਦੇਵਾਨਾਮਦਿਤਿਰ੍ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਾ
ਕੌਸਲਿਆ ਆਪਣੇ ਅਤਿ-ਤੇਜਸਵੀ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਆਦਿਤੀ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਰੂਪੋਪਪਨ੍ਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨਨਸੂਯਕਃ। ਭੂਮਾਵਨੁਪਮਃ ਸੂਨੁਰ੍ਗੁਣੈਰ੍ਦਸ਼ਰਥੋਪਮਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ।
ਸ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਮृਦੁਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਭਾषਤੇ। ਉਚ੍ਯਮਾਨੋऽਪਿ ਪਰੁषਂ ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਰਮ ਬੋਲਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਸ ਨਾਲ ਰੁੱਖਾ ਬੋਲਦਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਰੁੱਖਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।