ਯਾਵਤ੍ਕਰਸ੍ਥਃ ਸ਼ੂਲੋ ऽਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਤਸ੍ਯ ਤੇ । ਅਵਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੬੧.
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸ਼ੂਲ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਜਿੱਤ ਰਹੇਗਾ—ਜੋ ਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰੱਖੇ।
ਏਵਂ ਮਧੁਰ੍ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਦੇਵਾਤ੍ਸੁਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਭਵਨਂ ਸੋ ऽਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸੁਪ੍ਰਭਮ੍ ।। ੭.੬੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭਾ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਲ ਬਣਵਾਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪ੍ਰਿਯਾ ਕੁਮ੍ਭੀਨਸੀਤਿ ਯਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੋਰਪਤ੍ਯਂ ਸਾ ਹ੍ਯਨਲਾਯਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾ ।। ੭.੬੧.
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਕੁੰਭੀਨਸੀ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਤੇ ਅਨਲਾ ਦੀ ਉਜਲੀ ਕੁੜੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਲਵਣੋ ਨਾਮ ਦਾਰੁਣਃ । ਬਾਲ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਾਨ੍ਯੇਵ ਸਮਾਚਰਤ੍ ।। ੭.੬੧.
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਵਣ ਸੀ, ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਧਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਮਧੁਃ ਸ ਸ਼ੋਕਮਾਪੇਦੇ ਨ ਚੈਨਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੬੧.
ਜਦ ਮਧੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੇਅਦਬ ਤੇ ਵਿਅਵਸਥਿਤ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ।
ਸ ਵਿਹਾਯ ਤ੍ਵਿਮਂ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਵਰੁਣਾਲਯਮ੍ । ਸ਼ੂਲਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਲਵਣੇ ਵਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ।। ੭.੬੧.
ਉਹ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਗਿਆ; ਸ਼ੂਲ ਲਵਣ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸ਼ੂਲਸ੍ਯ ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯੇਨਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਥਾ । ਸਨ੍ਤਾਪਯਤਿ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਚ ਤਾਪਸਾਨ੍ ।। ੭.੬੧.
ਸ਼ੂਲ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਲਵਣ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤਪਸੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂਪ੍ਰਭਾਵੋ ਲਵਣਃ ਸ਼ੂਲਂ ਚੈਵ ਤਥਾਵਿਧਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ ।। ੭.੬੧.
ਲਵਣ ਦੀ ਇਹ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੂਲ ਦੀ ਇਹ ਖਾਸੀਅਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਿਸ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੋ।
ਬਹਵਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਰਾਮ ਭਯਾਰ੍ਤੈਰ੍ऋषਿਭਿਃ ਪੁਰਾ । ਅਭਯਂ ਯਾਚਿਤਾ ਵੀਰ ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਨ ਚ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ।। ੭.੬੧.
ਰਾਮ ਜੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਪਰ, ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਕੋਈ ਰਖਵਾਲਾ ਮਿਲਿਆ।
ਤੇ ਵਯਂ ਰਾਵਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਤਂ ਸਬਲਵਾਹਨਮ੍ । ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਤਾਤ ਨਾਨ੍ਯਂ ਭੁਵਿ ਨਰਾਧਿਪਮ੍ । ਤਤ੍ਪਰਿਤ੍ਰਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮੋ ਲਵਣਾਦ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਨ੍ ।। ੭.੬੧.
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਵਣ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾ ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਲਵਣ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਰਾਮ ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਤੁ ਤੇ ਭਯਜਂ ਕਾਰਣਮੁਤ੍ਥਿਤਂ ਚ ਯਤ੍ । ਵਿਨਿਵਾਰਯਿਤੁਂ ਭਵਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਕੁਰੁ ਤਂ ਕਾਮਮਹੀਨਵਿਕ੍ਰਮ ।। ੭.੬੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਡਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ—ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਇਹ ਇਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕषष੍ਟਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਵਿੱਚ, ਆਦਿ ਕਾਵਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਵਿਆਸ ਵਾਲਮੀਕਿ ਜੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ, ਇਕਸਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਤਥੋਕ੍ਤੇ ਤਾਨृषੀਨ੍ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ । ਕਿਮਾਹਾਰਃ ਕਿਮਾਚਾਰੋ ਲਵਣਃ ਕ੍ਵ ਚ ਵਰ੍ਤਤੇ ।। ੭.੬੨.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: ਲਵਣ ਦਾ ਖਾਣਾ ਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ?
ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ । ਤਤੋ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ਲਵਣੋ ਵਵृਧੇ ਯਥਾ ।। ੭.੬੨.
ਰਾਘਵ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਲਵਣ ਦੇ ਵਧਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗੇ।
ਆਹਾਰਃ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਚ ਤਾਪਸਾਃ । ਆਚਾਰੋ ਰੌਦ੍ਰਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਸੋ ਮਧੁਵਨੇ ਤਥਾ ।। ੭.੬੨.
ਉਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤਪਸਵੀ; ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਠੋਰ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਧੁਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਬਹੁਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮृਗਦ੍ਵਿਪਾਨ੍ । ਮਾਨੁषਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਰੁਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮਾਹਾਰਮਾਹ੍ਨਿਕਮ੍ ।। ੭.੬੨.
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ, ਹਿਰਣ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰ ਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਨ੍ਤਰਾਣਿ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਖਾਦਤੇ ਸ ਮਹਾਬਲਃ । ਸਂਹਾਰੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵ੍ਯਾਦਿਤਾਸ੍ਯ ਇਵਾਨ੍ਤਕਃ ।। ੭.੬੨.
ਫਿਰ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਹ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਸ ਮਹਾਮੁਨੀਨ੍ । ਘਾਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹ੍ਯਪਗਚ੍ਛਤੁ ਵੋ ਭਯਮ੍ ।। ੭.੬੨.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।"
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਮੁਨੀਨਾਮੁਗ੍ਰਤੇਜਸਾਮ੍ । ਸ ਭ੍ਰਾਤऽਨ੍ਸਹਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਵਾਚ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ ।। ੭.੬੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਗਰ ਤਪ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਕੋ ਹਨ੍ਤਾ ਲਵਣਂ ਵੀਰਃ ਕਸ੍ਯਾਂਸ਼ਃ ਸ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ । ਭਰਤਸ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੋਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ ।। ੭.੬੨.
ਕੌਣ ਲਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ? ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ—ਭਰਤ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ, ਜਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ?
ਰਾਘਵੇਣੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਭਰਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਅਹਮੇਨਂ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਮਮਾਂਸ਼ਃ ਸ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ ।। ੭.੬੨.
ਰਾਘਵ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਭਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਇਹ ਕੰਮ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।"
ਭਰਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧੈਰ੍ਯਸ਼ੌਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਵਰਜਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਹਿਤ੍ਵਾ ਸੌਵਰ੍ਣਮਾਸਨਮ੍ ।। ੭.੬੨.
ਭਰਤ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੁਰਸੀ ਛੱਡ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪਮ੍ । ਕृਤਕਰ੍ਮਾ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਧ੍ਯਮੋ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ ।। ੭.੬੨.
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾਇਆ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ ਤੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਦਾ ਮੱਧਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਆਰ੍ਯੇਣ ਹਿ ਪੁਰਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯੋਧ੍ਯਾ ਪਰਿਪਾਲਿਤਾ । ਸਨ੍ਤਾਪਂ ਹृਦਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਆਰ੍ਯਸ੍ਯਾਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ।। ੭.੬੨.
ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਯੋਧਿਆ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੁੰਨ ਹੋਣ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਲਿਆ ਸੀ।
ਦੁਃਖਾਨਿ ਚ ਬਹੂਨੀਹ ਹ੍ਯਨੁਭੂਤਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸ਼ਯਾਨੋ ਦੁਃਖਸ਼ਯ੍ਯਾਸੁ ਨਨ੍ਦਿਗ੍ਰਾਮੇ ऽਵਸਤ੍ਪੁਰਾ ।। ੭.੬੨.
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹੇ, ਦੁਖੀ ਸੇਜਾਂ ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ, ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਕੱਟਿਆ।
ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਟੀ ਚੀਰਧਰਸ੍ਤਥਾ । ਅਨੁਭੂਯੇਦृਸ਼ਂ ਦੁਃਖਮੇष ਰਾਘਵਨਨ੍ਦਨਃ । ਪ੍ਰੇष੍ਯੇ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ ਰਾਜਨ੍ਨ ਭੂਯਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੭.੬੨.
ਫਲ ਤੇ ਮੂਲ ਖਾ ਕੇ, ਜਟਾ ਤੇ ਛਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਦਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਇੰਝ ਦੁੱਖ ਸਹੇ। ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ਼ ਰਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਦੁੱਖ ਨਾ ਵੇਖੇ।
ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇ ਰਾਘਵਃ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਮਮ ਸ਼ਾਸਨਮ੍ ।। ੭.੬੨.
ਜਦੋਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਠੀਕ ਹੈ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।'
ਰਾਜ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਮਭਿषੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਧੋਸ੍ਤੁ ਨਗਰੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਨਿਵੇਸ਼ਯ ਮਹਾਬਾਹੋ ਭਰਤਂ ਯਦ੍ਯਵੇਕ੍ਸ਼ਸੇ ।। ੭.੬੨.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਧੁਰਾ ਦੇ ਸੁਭਾਗੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਂਗਾ; ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹਵੇਂ ਤਾਂ ਭਰਤ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵਸਾ ਦੇ।
ਸ਼ੂਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕृਤਵਿਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਮਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ ।। ੭.੬੨.
ਤੂੰ ਬਹਾਦਰ ਹੈਂ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈਂ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਵਸੇਬੇ ਲਈ ਸਮਰਥ ਹੈਂ।
ਯੋ ਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਸਮੁਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਯੇ । ਨ ਵਿਧਤ੍ਤੇ ਨृਪਂ ਤਤ੍ਰ ਨਰਕਂ ਸ ਹਿ ਗਚ੍ਛਤਿ ।। ੭.੬੨.
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਬਨਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।