ਸ ਮਧੁਰ੍ਵੀਰ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ । ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ऽਕਰੋਤ੍ਤਪਃ ।। ੭.੬੧.
ਉਹ ਮਧੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਰੁਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਭਵਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਦਾਤੁਂ ਯਯੌ ਚ ਸਃ । ਬਹੁਮਾਨਾਚ੍ਚ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤੋ ਵਰਃ ।। ੭.੬੧.
ਰੁਦਰ ਉਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਆਇਆ। ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਰੁਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੂਲਂ ਸ਼ੂਲਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕृष੍ਯ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਮ੍ । ਦਦੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੈਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੬੧.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਲ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ੂਲ ਕੱਢ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਧੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਤ੍ਵਯਾਯਮਤੁਲੋ ਧਰ੍ਮੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਕਰਃ ਕृਤਃ । ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਦਦਾਮ੍ਯਾਯੁਧਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੭.੬੧.
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜੋ ਬੇਮਿਸਾਲ ਧਰਮਕ ਕਿਰਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਤ੍ਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਨ ਵਿਰੁਧ੍ਯੇਰ੍ਮਹਾਸੁਰ । ਤਾਵਚ੍ਛੂਲਂ ਤਵੇਦਂ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਯਥਾ ਨਾਸ਼ਮੇਪ੍ਯਤਿ ।। ੭.੬੧.
ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾ, ਇਹ ਸ਼ੂਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਮਭਿਯੁਞ੍ਜੀਤ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ । ਤਂ ਸ਼ੂਲੋ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰੇष੍ਯਤਿ ਤੇ ਕਰਮ੍ ।। ੭.੬੧.
ਜੇ ਕੋਈ ਡਰ-ਭੈਰਹਟ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਵੇ, ਇਹ ਸ਼ੂਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਤੇ ਮੁੜ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਰੁਦ੍ਰਾਦ੍ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਭੂਯ ਏਵ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੬੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰ ਤੋਂ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਮੁੜ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਭਗਵਨ੍ਮਮ ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਮੇਤਦਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭਵੇਤ੍ਤੁ ਸਤਤਂ ਦੇਵ ਸੁਰਾਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਹ੍ਯਸਿ ।। ੭.੬੧.
ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੂਲ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਰਹੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ।
ਤਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਮਧੁਂ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਪਤਿਃ ਸ਼ਿਵਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨੈਤਦੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੬੧.
ਜਦ ਮਧੂ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਇਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਮਾ ਭੂਤ੍ਤੇ ਵਿਫਲਾ ਵਾਣੀ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਕृਤਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਭਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰਮੇਕਂ ਤੁ ਸ਼ੂਲਮੇਤਦ੍ਭਜਿष੍ਯਤੇ ।। ੭.੬੧.
ਤੇਰੀ ਬਾਤ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕਹੀ ਗਈ, ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹੀ ਇਹ ਸ਼ੂਲ ਮਿਲੇਗਾ।
ਯਾਵਤ੍ਕਰਸ੍ਥਃ ਸ਼ੂਲੋ ऽਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਤਸ੍ਯ ਤੇ । ਅਵਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੬੧.
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸ਼ੂਲ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਜਿੱਤ ਰਹੇਗਾ—ਜੋ ਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰੱਖੇ।
ਏਵਂ ਮਧੁਰ੍ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਦੇਵਾਤ੍ਸੁਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਭਵਨਂ ਸੋ ऽਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸੁਪ੍ਰਭਮ੍ ।। ੭.੬੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭਾ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਲ ਬਣਵਾਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪ੍ਰਿਯਾ ਕੁਮ੍ਭੀਨਸੀਤਿ ਯਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੋਰਪਤ੍ਯਂ ਸਾ ਹ੍ਯਨਲਾਯਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾ ।। ੭.੬੧.
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਕੁੰਭੀਨਸੀ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਤੇ ਅਨਲਾ ਦੀ ਉਜਲੀ ਕੁੜੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਲਵਣੋ ਨਾਮ ਦਾਰੁਣਃ । ਬਾਲ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਾਨ੍ਯੇਵ ਸਮਾਚਰਤ੍ ।। ੭.੬੧.
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਵਣ ਸੀ, ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਧਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਮਧੁਃ ਸ ਸ਼ੋਕਮਾਪੇਦੇ ਨ ਚੈਨਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੬੧.
ਜਦ ਮਧੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੇਅਦਬ ਤੇ ਵਿਅਵਸਥਿਤ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ।
ਸ ਵਿਹਾਯ ਤ੍ਵਿਮਂ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਵਰੁਣਾਲਯਮ੍ । ਸ਼ੂਲਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਲਵਣੇ ਵਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ।। ੭.੬੧.
ਉਹ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਗਿਆ; ਸ਼ੂਲ ਲਵਣ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸ਼ੂਲਸ੍ਯ ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯੇਨਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਥਾ । ਸਨ੍ਤਾਪਯਤਿ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਚ ਤਾਪਸਾਨ੍ ।। ੭.੬੧.
ਸ਼ੂਲ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਲਵਣ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤਪਸੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂਪ੍ਰਭਾਵੋ ਲਵਣਃ ਸ਼ੂਲਂ ਚੈਵ ਤਥਾਵਿਧਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ ।। ੭.੬੧.
ਲਵਣ ਦੀ ਇਹ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੂਲ ਦੀ ਇਹ ਖਾਸੀਅਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਿਸ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੋ।
ਬਹਵਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਰਾਮ ਭਯਾਰ੍ਤੈਰ੍ऋषਿਭਿਃ ਪੁਰਾ । ਅਭਯਂ ਯਾਚਿਤਾ ਵੀਰ ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਨ ਚ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ।। ੭.੬੧.
ਰਾਮ ਜੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਪਰ, ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਕੋਈ ਰਖਵਾਲਾ ਮਿਲਿਆ।
ਤੇ ਵਯਂ ਰਾਵਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਤਂ ਸਬਲਵਾਹਨਮ੍ । ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਤਾਤ ਨਾਨ੍ਯਂ ਭੁਵਿ ਨਰਾਧਿਪਮ੍ । ਤਤ੍ਪਰਿਤ੍ਰਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮੋ ਲਵਣਾਦ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਨ੍ ।। ੭.੬੧.
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਵਣ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾ ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਲਵਣ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਰਾਮ ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਤੁ ਤੇ ਭਯਜਂ ਕਾਰਣਮੁਤ੍ਥਿਤਂ ਚ ਯਤ੍ । ਵਿਨਿਵਾਰਯਿਤੁਂ ਭਵਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਕੁਰੁ ਤਂ ਕਾਮਮਹੀਨਵਿਕ੍ਰਮ ।। ੭.੬੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਡਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ—ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਇਹ ਇਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕषष੍ਟਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਵਿੱਚ, ਆਦਿ ਕਾਵਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਵਿਆਸ ਵਾਲਮੀਕਿ ਜੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ, ਇਕਸਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਤਥੋਕ੍ਤੇ ਤਾਨृषੀਨ੍ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ । ਕਿਮਾਹਾਰਃ ਕਿਮਾਚਾਰੋ ਲਵਣਃ ਕ੍ਵ ਚ ਵਰ੍ਤਤੇ ।। ੭.੬੨.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: ਲਵਣ ਦਾ ਖਾਣਾ ਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ?
ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ । ਤਤੋ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ਲਵਣੋ ਵਵृਧੇ ਯਥਾ ।। ੭.੬੨.
ਰਾਘਵ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਲਵਣ ਦੇ ਵਧਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗੇ।
ਆਹਾਰਃ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਚ ਤਾਪਸਾਃ । ਆਚਾਰੋ ਰੌਦ੍ਰਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਸੋ ਮਧੁਵਨੇ ਤਥਾ ।। ੭.੬੨.
ਉਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤਪਸਵੀ; ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਠੋਰ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਧੁਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਬਹੁਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮृਗਦ੍ਵਿਪਾਨ੍ । ਮਾਨੁषਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਰੁਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮਾਹਾਰਮਾਹ੍ਨਿਕਮ੍ ।। ੭.੬੨.
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ, ਹਿਰਣ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰ ਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਨ੍ਤਰਾਣਿ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਖਾਦਤੇ ਸ ਮਹਾਬਲਃ । ਸਂਹਾਰੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵ੍ਯਾਦਿਤਾਸ੍ਯ ਇਵਾਨ੍ਤਕਃ ।। ੭.੬੨.
ਫਿਰ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਹ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਸ ਮਹਾਮੁਨੀਨ੍ । ਘਾਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹ੍ਯਪਗਚ੍ਛਤੁ ਵੋ ਭਯਮ੍ ।। ੭.੬੨.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।"
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਮੁਨੀਨਾਮੁਗ੍ਰਤੇਜਸਾਮ੍ । ਸ ਭ੍ਰਾਤऽਨ੍ਸਹਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਵਾਚ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ ।। ੭.੬੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਗਰ ਤਪ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਕੋ ਹਨ੍ਤਾ ਲਵਣਂ ਵੀਰਃ ਕਸ੍ਯਾਂਸ਼ਃ ਸ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ । ਭਰਤਸ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੋਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ ।। ੭.੬੨.
ਕੌਣ ਲਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ? ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ—ਭਰਤ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ, ਜਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ?