ਇਦਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਕਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਦ੍ਵਿਦਾਰ੍ਥਂ ਮੇ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ ।। ੭.੬੦.
'ਇਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾਧੁਕਾਰੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍ । ऋषੀਣਾਮੁਗ੍ਰਤਪਸਾਂ ਯਮੁਨਾਤੀਰਵਾਸਿਨਾਮ੍ ।। ੭.੬੦.
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਤੀਬਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੀ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਹੋਈ।
ਊਚੁਸ਼੍ਚ ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਵृਤਾਃ । ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵੈਵ ਭੁਵਿ ਨਾਨ੍ਯਤਃ ।। ੭.੬੦.
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਹਿ ਉਠੇ, 'ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇਹ ਚਲਣ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ।'
ਬਹਵਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗੌਰਵਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਨਾਭ੍ਯਰੋਚਯਨ੍ ।। ੭.੬੦.
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਕੰਮ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਾਅਦਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੁਕ ਗਏ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਗੌਰਵਾਦਿਯਂ ਕृਤਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਹ੍ਯਨਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਾ ਹ੍ਯਸਿ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮਹਾਭਯਾਤ੍ऺਤ੍ਰਾਤੁਮृषੀਂਸ੍ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੭.੬੦.
ਪਰ ਤੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਕਾਰਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਕੇ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਵੱਡੇ ਡਰ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਤੇਰਾ ਫਰਜ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ षष੍ਟਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਦਰਯੋਗ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਵਿਚ, ਵੈਲਮੀਕਿ ਜੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹਾਕਾਵਿ ਦਾ ਸਾਠਵਾਂ ਸਰਗ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਦ੍ਭਿਰ੍ऋषਿਭਿਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਤ ਮੁਨਯੋ ਭਯਂ ਤਾਵਦਪੈਤੁ ਵਃ ।। ੭.੬੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਦੱਸੋ ਸੰਤੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਭਯਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਯਨ੍ਮੂਲਂ ਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ ।। ੭.੬੧.
ਕਕੁਤਸਥ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਣ, ਇਹ ਡਰ ਅਤੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕੀ ਹੈ।'
ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ਦੈਤੇਯਃ ਸੁਮਹਾਬਲਃ । ਲੋਲਾਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਮਧੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਸੁਰਃ ।। ੭.੬੧.
ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦੈਤਿਆ ਸੀ, ਲੋਲਤਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਧੁ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਃ । ਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰਮੋਦਾਰੈਃ ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤੁਲਾ ऽਭਵਤ੍ ।। ੭.੬੧.
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ, ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਿਚ ਅਟਲ ਸੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸ ਮਧੁਰ੍ਵੀਰ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ । ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ऽਕਰੋਤ੍ਤਪਃ ।। ੭.੬੧.
ਉਹ ਮਧੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਰੁਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਭਵਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਦਾਤੁਂ ਯਯੌ ਚ ਸਃ । ਬਹੁਮਾਨਾਚ੍ਚ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤੋ ਵਰਃ ।। ੭.੬੧.
ਰੁਦਰ ਉਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਆਇਆ। ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਰੁਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੂਲਂ ਸ਼ੂਲਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕृष੍ਯ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਮ੍ । ਦਦੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੈਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੬੧.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਲ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ੂਲ ਕੱਢ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਧੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਤ੍ਵਯਾਯਮਤੁਲੋ ਧਰ੍ਮੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਕਰਃ ਕृਤਃ । ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਦਦਾਮ੍ਯਾਯੁਧਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੭.੬੧.
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜੋ ਬੇਮਿਸਾਲ ਧਰਮਕ ਕਿਰਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਤ੍ਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਨ ਵਿਰੁਧ੍ਯੇਰ੍ਮਹਾਸੁਰ । ਤਾਵਚ੍ਛੂਲਂ ਤਵੇਦਂ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਯਥਾ ਨਾਸ਼ਮੇਪ੍ਯਤਿ ।। ੭.੬੧.
ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾ, ਇਹ ਸ਼ੂਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਮਭਿਯੁਞ੍ਜੀਤ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ । ਤਂ ਸ਼ੂਲੋ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰੇष੍ਯਤਿ ਤੇ ਕਰਮ੍ ।। ੭.੬੧.
ਜੇ ਕੋਈ ਡਰ-ਭੈਰਹਟ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਵੇ, ਇਹ ਸ਼ੂਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਤੇ ਮੁੜ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਰੁਦ੍ਰਾਦ੍ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਭੂਯ ਏਵ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੬੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰ ਤੋਂ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਮੁੜ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਭਗਵਨ੍ਮਮ ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਮੇਤਦਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭਵੇਤ੍ਤੁ ਸਤਤਂ ਦੇਵ ਸੁਰਾਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਹ੍ਯਸਿ ।। ੭.੬੧.
ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੂਲ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਰਹੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ।
ਤਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਮਧੁਂ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਪਤਿਃ ਸ਼ਿਵਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨੈਤਦੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੬੧.
ਜਦ ਮਧੂ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਇਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਮਾ ਭੂਤ੍ਤੇ ਵਿਫਲਾ ਵਾਣੀ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਕृਤਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਭਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰਮੇਕਂ ਤੁ ਸ਼ੂਲਮੇਤਦ੍ਭਜਿष੍ਯਤੇ ।। ੭.੬੧.
ਤੇਰੀ ਬਾਤ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕਹੀ ਗਈ, ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹੀ ਇਹ ਸ਼ੂਲ ਮਿਲੇਗਾ।
ਯਾਵਤ੍ਕਰਸ੍ਥਃ ਸ਼ੂਲੋ ऽਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਤਸ੍ਯ ਤੇ । ਅਵਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੬੧.
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸ਼ੂਲ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਜਿੱਤ ਰਹੇਗਾ—ਜੋ ਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰੱਖੇ।
ਏਵਂ ਮਧੁਰ੍ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਦੇਵਾਤ੍ਸੁਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਭਵਨਂ ਸੋ ऽਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸੁਪ੍ਰਭਮ੍ ।। ੭.੬੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭਾ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਲ ਬਣਵਾਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪ੍ਰਿਯਾ ਕੁਮ੍ਭੀਨਸੀਤਿ ਯਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੋਰਪਤ੍ਯਂ ਸਾ ਹ੍ਯਨਲਾਯਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾ ।। ੭.੬੧.
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਕੁੰਭੀਨਸੀ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਤੇ ਅਨਲਾ ਦੀ ਉਜਲੀ ਕੁੜੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਲਵਣੋ ਨਾਮ ਦਾਰੁਣਃ । ਬਾਲ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਾਨ੍ਯੇਵ ਸਮਾਚਰਤ੍ ।। ੭.੬੧.
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਵਣ ਸੀ, ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਧਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਮਧੁਃ ਸ ਸ਼ੋਕਮਾਪੇਦੇ ਨ ਚੈਨਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੬੧.
ਜਦ ਮਧੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੇਅਦਬ ਤੇ ਵਿਅਵਸਥਿਤ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ।
ਸ ਵਿਹਾਯ ਤ੍ਵਿਮਂ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਵਰੁਣਾਲਯਮ੍ । ਸ਼ੂਲਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਲਵਣੇ ਵਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ।। ੭.੬੧.
ਉਹ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਗਿਆ; ਸ਼ੂਲ ਲਵਣ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸ਼ੂਲਸ੍ਯ ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯੇਨਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਥਾ । ਸਨ੍ਤਾਪਯਤਿ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਚ ਤਾਪਸਾਨ੍ ।। ੭.੬੧.
ਸ਼ੂਲ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਲਵਣ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤਪਸੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂਪ੍ਰਭਾਵੋ ਲਵਣਃ ਸ਼ੂਲਂ ਚੈਵ ਤਥਾਵਿਧਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ ।। ੭.੬੧.
ਲਵਣ ਦੀ ਇਹ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੂਲ ਦੀ ਇਹ ਖਾਸੀਅਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਿਸ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੋ।
ਬਹਵਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਰਾਮ ਭਯਾਰ੍ਤੈਰ੍ऋषਿਭਿਃ ਪੁਰਾ । ਅਭਯਂ ਯਾਚਿਤਾ ਵੀਰ ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਨ ਚ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ।। ੭.੬੧.
ਰਾਮ ਜੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਪਰ, ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਕੋਈ ਰਖਵਾਲਾ ਮਿਲਿਆ।
ਤੇ ਵਯਂ ਰਾਵਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਤਂ ਸਬਲਵਾਹਨਮ੍ । ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਤਾਤ ਨਾਨ੍ਯਂ ਭੁਵਿ ਨਰਾਧਿਪਮ੍ । ਤਤ੍ਪਰਿਤ੍ਰਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮੋ ਲਵਣਾਦ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਨ੍ ।। ੭.੬੧.
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਵਣ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾ ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਲਵਣ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।