ਭਾਰ੍ਗਵਚ੍ਯਵਨਂ ਚੈਵ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਹਰ੍षਯਃ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚੋਦਯਨ੍ਤਿ ਕृਤਤ੍ਵਰਾਃ । ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਯਮੁਨਾਤੀਰਵਾਸਿਨਃ ।। ੭.੬੦.
ਭਾਰਗਵ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ । ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭਾਰ੍ਗਵਪ੍ਰਮੁਖਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ।। ੭.੬੦.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ, 'ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਆਗੂਪਨ ਵਿਚ, ਉੱਚੇ ਪਦ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਿਓ।'
ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਾਜ੍ਞਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦ੍ਵਾਃਸ੍ਥੋ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ । ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਤਾਪਸਾਨ੍ਸੁਦੁਰਾਸਦਾਨ੍ ।। ੭.੬੦.
ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜਾ ਦਵਾਰਪਾਲ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਿਆ, ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤਂ ਸਮਧਿਕਂ ਤਤ੍ਰ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ । ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਰਾਜਭਵਨਂ ਤਾਪਸਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ।। ੭.੬੦.
ਉੱਥੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸੰਤ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਆਏ।
ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪੂਰ੍ਣਕਲਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਮ੍ਬੁਸਤ੍ਕृਤੈਃ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਫਲਮੂਲਂ ਚ ਰਾਮਸ੍ਯਾਭ੍ਯਾਹਰਨ੍ਬਹੁ ।। ੭.੬੦.
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪੂਰੇ ਘੜੇ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਸੀ, ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਵੀ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੋਹਫੇ ਲੈ ਆਏ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰੀਤਿਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ । ਤੀਰ੍ਥੋਦਕਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਫਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ।। ੭.੬੦.
ਰਾਮ ਨੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਮਹਾਮੁਨੀਨ੍ । ਇਮਾਨ੍ਯਾਸਨਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਯਥਾਰ੍ਹਮੁਪਵਿਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ ।। ੭.੬੦.
ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੁੱਖ ਆਸਣ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਬਣਦਾ, ਬੈਠੋ।'
ਰਾਮਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਰ੍षਯਃ । ਬृਸੀषੁ ਰੁਚਿਰਾਖ੍ਯਾਸੁ ਨਿषੇਦੁਃ ਕਾਞ੍ਚਨੀषੁ ਤੇ ।। ੭.੬੦.
ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਬ੍ਰਸੀ ਆਸਣਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਉਪਵਿष੍ਟਾਨृषੀਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਃ । ਪ੍ਰਯਤਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੬੦.
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਰਾਘਵ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਕਿਮਾਗਮਨਕਾਰ੍ਯਂ ਵਃ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਆਜ੍ਞਾਪ੍ਯੋ ऽਹਂ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਕਰਃ ਸੁਖਮ੍ ।। ੭.੬੦.
'ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕੰਮ ਲਈ ਆਏ ਹੋ? ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਪੂਰੀ ਤਨ-ਮਨ ਨਾਲ? ਵੱਡੇ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲਈ ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਹਰ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।'
ਇਦਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਕਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਦ੍ਵਿਦਾਰ੍ਥਂ ਮੇ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ ।। ੭.੬੦.
'ਇਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾਧੁਕਾਰੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍ । ऋषੀਣਾਮੁਗ੍ਰਤਪਸਾਂ ਯਮੁਨਾਤੀਰਵਾਸਿਨਾਮ੍ ।। ੭.੬੦.
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਤੀਬਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੀ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਹੋਈ।
ਊਚੁਸ਼੍ਚ ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਵृਤਾਃ । ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵੈਵ ਭੁਵਿ ਨਾਨ੍ਯਤਃ ।। ੭.੬੦.
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਹਿ ਉਠੇ, 'ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇਹ ਚਲਣ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ।'
ਬਹਵਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗੌਰਵਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਨਾਭ੍ਯਰੋਚਯਨ੍ ।। ੭.੬੦.
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਕੰਮ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਾਅਦਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੁਕ ਗਏ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਗੌਰਵਾਦਿਯਂ ਕृਤਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਹ੍ਯਨਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਾ ਹ੍ਯਸਿ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮਹਾਭਯਾਤ੍ऺਤ੍ਰਾਤੁਮृषੀਂਸ੍ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੭.੬੦.
ਪਰ ਤੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਕਾਰਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਕੇ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਵੱਡੇ ਡਰ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਤੇਰਾ ਫਰਜ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ षष੍ਟਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਦਰਯੋਗ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਵਿਚ, ਵੈਲਮੀਕਿ ਜੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹਾਕਾਵਿ ਦਾ ਸਾਠਵਾਂ ਸਰਗ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਦ੍ਭਿਰ੍ऋषਿਭਿਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਤ ਮੁਨਯੋ ਭਯਂ ਤਾਵਦਪੈਤੁ ਵਃ ।। ੭.੬੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਦੱਸੋ ਸੰਤੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਭਯਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਯਨ੍ਮੂਲਂ ਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ ।। ੭.੬੧.
ਕਕੁਤਸਥ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਣ, ਇਹ ਡਰ ਅਤੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕੀ ਹੈ।'
ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ਦੈਤੇਯਃ ਸੁਮਹਾਬਲਃ । ਲੋਲਾਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਮਧੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਸੁਰਃ ।। ੭.੬੧.
ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦੈਤਿਆ ਸੀ, ਲੋਲਤਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਧੁ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਃ । ਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰਮੋਦਾਰੈਃ ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤੁਲਾ ऽਭਵਤ੍ ।। ੭.੬੧.
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ, ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਿਚ ਅਟਲ ਸੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸ ਮਧੁਰ੍ਵੀਰ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ । ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ऽਕਰੋਤ੍ਤਪਃ ।। ੭.੬੧.
ਉਹ ਮਧੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਰੁਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਭਵਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਦਾਤੁਂ ਯਯੌ ਚ ਸਃ । ਬਹੁਮਾਨਾਚ੍ਚ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤੋ ਵਰਃ ।। ੭.੬੧.
ਰੁਦਰ ਉਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਆਇਆ। ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਰੁਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੂਲਂ ਸ਼ੂਲਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕृष੍ਯ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਮ੍ । ਦਦੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੈਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੬੧.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਲ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ੂਲ ਕੱਢ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਧੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਤ੍ਵਯਾਯਮਤੁਲੋ ਧਰ੍ਮੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਕਰਃ ਕृਤਃ । ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਦਦਾਮ੍ਯਾਯੁਧਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੭.੬੧.
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜੋ ਬੇਮਿਸਾਲ ਧਰਮਕ ਕਿਰਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਤ੍ਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਨ ਵਿਰੁਧ੍ਯੇਰ੍ਮਹਾਸੁਰ । ਤਾਵਚ੍ਛੂਲਂ ਤਵੇਦਂ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਯਥਾ ਨਾਸ਼ਮੇਪ੍ਯਤਿ ।। ੭.੬੧.
ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾ, ਇਹ ਸ਼ੂਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਮਭਿਯੁਞ੍ਜੀਤ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ । ਤਂ ਸ਼ੂਲੋ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰੇष੍ਯਤਿ ਤੇ ਕਰਮ੍ ।। ੭.੬੧.
ਜੇ ਕੋਈ ਡਰ-ਭੈਰਹਟ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਵੇ, ਇਹ ਸ਼ੂਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਤੇ ਮੁੜ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਰੁਦ੍ਰਾਦ੍ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਭੂਯ ਏਵ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੬੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰ ਤੋਂ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਮੁੜ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਭਗਵਨ੍ਮਮ ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਮੇਤਦਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭਵੇਤ੍ਤੁ ਸਤਤਂ ਦੇਵ ਸੁਰਾਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਹ੍ਯਸਿ ।। ੭.੬੧.
ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੂਲ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਰਹੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ।
ਤਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਮਧੁਂ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਪਤਿਃ ਸ਼ਿਵਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨੈਤਦੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੬੧.
ਜਦ ਮਧੂ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਇਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਮਾ ਭੂਤ੍ਤੇ ਵਿਫਲਾ ਵਾਣੀ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਕृਤਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਭਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰਮੇਕਂ ਤੁ ਸ਼ੂਲਮੇਤਦ੍ਭਜਿष੍ਯਤੇ ।। ੭.੬੧.
ਤੇਰੀ ਬਾਤ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕਹੀ ਗਈ, ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹੀ ਇਹ ਸ਼ੂਲ ਮਿਲੇਗਾ।