ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਨ੍ਯਂ ਵृਤਵਾਨ੍ਮਾਮਵਜ੍ਞਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਚੇਤਨੇਨ ਵਿਨਾਭੂਤੋ ਦੇਹਸ੍ਤਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੫੫.
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੁਣ ਚੇਤਨਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧੋ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਪਮੁਦਾਹृਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨਿਮਥੋਵਾਚ ਸਂਰਮ੍ਭਾਤ੍ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ ।। ੭.੫੫.
ਫਿਰ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨਿਮੀ ਜਦ ਜਾਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਜਨਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਜਾਨਤਃ ਸ਼ਯਾਨਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਕਲੁषੀਕृਤਃ । ਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਮਯਿ ਸ਼ਾਪਾਗ੍ਨਿਂ ਯਮਦਣ੍ਡਮਿਵਾਪਰਮ੍ ।। ੭.੫੫.
ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੇਖ਼ਬਰ ਤੇ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਸੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਅੱਗ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਦਾ ਦੰਡ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਚੇਤਨੇਨ ਵਿਨਾ ਕृਤਃ । ਦੇਹਃ ਸੁਰੁਚਿਰਪ੍ਰਖ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੭.੫੫.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਵੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਚੇਤਨਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਰੋषਵਸ਼ਾਦੁਭੌ ਤਦਾਨੀਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ਼ਪਿਤੌ ਨृਪਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰੌ । ਸਹਸੈਵ ਬਭੂਵਤੁਰ੍ਵਿਦੇਹੌ ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਾਧਿਗਤਪ੍ਰਭਾਵਵਨ੍ਤੌ ।। ੭.੫੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਡੇ ਆਦਰਯੋਗ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਦੇ ਪਚਵੰਜਾ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਘਵਂ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਮ੍ ।। ੭.੫੬.
ਰਾਮ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਦੇਹੌ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਯ ਕਥਂ ਤੌ ਦ੍ਵਿਜਪਾਰ੍ਥਿਵੌ । ਪੁਨਰ੍ਦੇਹੇਨ ਸਂਯੋਗਂ ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਦੇਵਸਮ੍ਮਤੌ ।। ੭.੫੬.
ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ?
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮਸ਼੍ਚੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ ।। ੭.੫੬.
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਸ਼ਾਪੇਨ ਦੇਹਾਵੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਧਾਰ੍ਮਿਕੌ । ਅਭੂਤਾਂ ਨृਪਵਿਪ੍ਰਰ੍षੀ ਵਾਯੁਭੂਤੌ ਤਪੋਧਨੌ ।। ੭.੫੬.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤਪ ਦੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਵਾਯੂ-ਰੂਪ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸ਼ਰੀਰਃ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਕृਤੇ ऽਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਵਸਿष੍ਠਃ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਜਗਾਮ ਪਿਤੁਰਨ੍ਤਿਕਮ੍ ।। ੭.੫੬.
ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸੋ ऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਤਃ ਪਾਦੌ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ । ਪਿਤਾਮਹਮਥੋਵਾਚ ਵਾਯੁਭੂਤ ਇਦਂ ਵਚਃ ।। ੭.੫੬.
ਉਹ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਿਤਾ ਮਹਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਵਾਯੂ-ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਬਾਤ ਆਗਿਆ।
ਭਗਵਨ੍ਨਿਮਿਸ਼ਾਪੇਨ ਵਿਦੇਹਤ੍ਵਮੁਪਾਗਮਮ੍ । ਲੋਕਨਾਥ ਮਹਾਦੇਵ ਅਣ੍ਡਜੋ ऽਪਿ ਤ੍ਵਮਬ੍ਜਜਃ ।। ੭.੫੬.
ਭਗਵਾਨ, ਨਿਮੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੱਡੇ ਦੇਵ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ ਹੋ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੇਹਹੀਨਾਨਾਂ ਮਹਦ੍ਦੁਃਖਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਲੁਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਣਿ ਹੀਨਦੇਹਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ । ਦੇਹਸ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਦ੍ਭਾਵੇ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੭.੫੬.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਰਹਿਤ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ। ਜੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਮਿਲ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੂਰਮਿਤਪ੍ਰਭਃ । ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਜਂ ਤੇਜ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਯਸ਼ਃ ।। ੭.੫੬.
ਫਿਰ, ਅਣਗਣੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਵੱਡੀ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੋ।'
ਅਯੋਨਿਜਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿਤਾ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਧਰ੍ਮੇਣ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪੁਨਰੇष੍ਯਸਿ ਮੇ ਵਸ਼ਮ੍ ।। ੭.੫੬.
ਪਰ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਵੀ ਅਜਨਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੋਗੇ, ਤੇ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਆ ਜਾਵੋਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦੇਵੇਨ ਚਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਰੁਣਾਲਯਮ੍ ।। ੭.੫੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਰikrama ਕਰੀ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤਮੇਵ ਕਾਲਂ ਮਿਤ੍ਰੋ ऽਪਿ ਵਰੁਣਤ੍ਵਮਕਾਰਯਤ੍ । ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇਨ ਸਹੋਪੇਤਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੈਃ ।। ੭.੫੬.
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਖੀਰੋਦਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਦ 'ਤੇ ਬੈਠਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਪਰਮਾਪ੍ਸਰਾਃ । ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਤਮੁਦ੍ਦੇਸ਼ਮਾਯਯੌ ਸਖਿਭਿਰ੍ਵृਤਾ ।। ੭.੫੬.
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਰਵਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਪਸਰਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਈ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤੀਂ ਵਰੁਣਾਲਯੇ । ਆਵਿਸ਼ਤ੍ਪਰਮੋ ਹਰ੍षੋ ਵਰੁਣਂ ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀਕृਤੇ ।। ੭.੫੬.
ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਸੀ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਸ ਤਾਂ ਪਦ੍ਮਪਲਾਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਮ੍ । ਵਰੁਣੋ ਵਰਯਾਮਾਸ ਮੈਥੁਨਾਯਾਪ੍ਸਰੋਵਰਾਮ੍ ।। ੭.੫੬.
ਵਰੁਣ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਸ ਅਪਸਰਾ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਤਃ ਸਾ ਤੁ ਵਰੁਣਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸ੍ਥਿਤਾ । ਮਿਤ੍ਰੇਣਾਹਂ ਵृਤਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ ।। ੭.੫੬.
ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਿਤ੍ਰ ਵਲੋਂ ਚੁਣੀ ਗਈ ਹਾਂ।'
ਵਰੁਣਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਸ਼ਰਪੀਡਿਤਃ । ਇਦਂ ਤੇਜਃ ਸਮੁਤ੍ਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਕੁਮ੍ਭੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਵਨਿਰ੍ਮਿਤੇ ।। ੭.੫੬.
ਵਰੁਣ, ਜੋ ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਇਹ ਤਾਕਤ ਮੈਂ ਇਸ ਕਾਂਡੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਰੱਖ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਏਵਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਤ੍ਵਯ੍ਯਹਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ । ਕृਤਕਾਮੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਯਦਿ ਨੇਚ੍ਛਸਿ ਸਙ੍ਗਮਮ੍ ।। ੭.੫੬.
ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਤਾਕਤ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਲ੍ਲੋਕਪਾਲਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਸੁਭਾषਿਤਮ੍ । ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੫੬.
ਵਰੁਣ ਦੇ ਇਹ ਸੁਣੇ-ਸੁਣਾਏ, ਸੋਹਣੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਕਾਮਮੇਤਦ੍ਭਵਤ੍ਵੇਵਂ ਹृਦਯਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਭਾਵਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਧਿਕਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਦੇਹੋ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਪ੍ਰਭੋ ।। ੭.੫੬.
ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹੀ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਮਮਤਾ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਤਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾ ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰੇਤਸ੍ਤਨ੍ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਮ੍ਭੇ ਹ੍ਯਪਾਸृਜਤ੍ ।। ੭.੫੬.
ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਬੀਜ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਕਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਤ੍ਵਗਮਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵੈ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ । ਤਾਂ ਤੁ ਮਿਤ੍ਰਃ ਸੁਸਙ੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਉਰ੍ਵਸ਼ੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੫੬.
ਉਰਵਸ਼ੀ ਉਥੋਂ ਚਲੀ ਗਈ, ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਸਨ, ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਮਯਾ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਵਸਰ੍ਜਿਤਾ । ਪਤਿਮਨ੍ਯਂ ਵृਤਵਤੀ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦੁष੍ਟਚਾਰਿਣੀ ।। ੭.੫੬.
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਪਤੀ ਚੁਣ ਲਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਦੁष੍ਕृਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਕ੍ਰੋਧਕਲੁषੀਕृਤਾ । ਮਨੁष੍ਯਲੋਕਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕਞ੍ਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਸਿ ।। ੭.੫੬.
ਇਸ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹੇਗੀ।