ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਸੁਮਹਾਪੁਰਮ੍ । ਯਜੇਯਂ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰੇਣ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਯਨ੍ਮਨਃ ।। ੭.੫੫.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਨਗਰ ਵਸਾ ਕੇ, ਨਿਮੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ—'ਮੈਂ ਲੰਮਾ ਯਜਨ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਤਤਃ ਪਿਤਰਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਂ ਹਿ ਮਨੋਃ ਸੁਤਮ੍ । ਵਸਿष੍ਠਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੭.੫੫.
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ, ਜੋ ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਨਿਮੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਨਿਮਿਰਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਅਤ੍ਰਿਮਙ੍ਗਿਰਸਂ ਚੈਵ ਭृਗੁਂ ਚੈਵ ਤਪੋਧਨਮ੍ ।। ੭.੫੫.
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਿਮੀ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਫਿਰ ਅਤ੍ਰੀ, ਅੰਗੀਰਸ ਅਤੇ ਤਪੋਧਨ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤੁ ਨਿਮਿਂ ਰਾਜਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵृਤੋ ऽਹਂ ਪੂਰ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਅਨ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਯ ।। ੭.੫੫.
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨਿਮੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕ ਕਰ।'
ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਮਹਾਵਿਪ੍ਰੋ ਗੌਤਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਰਯਤ੍ । ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਪਿ ਮਹਾਤੇਜਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਯਜ੍ਞਮਥਾਕਰੋਤ੍ ।। ੭.੫੫.
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਗੌਤਮ ਨੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮਹਾਤੀਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਿਮਿਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਸਮਾਨੀਯ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਅਯਜਦ੍ਧਿਮਵਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਵਪੁਰਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ । ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਮੁਪਾਗਮਤ੍ ।। ੭.੫੫.
ਨਿਮੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਹਿਮਾਲੇ ਦੇ ਪਾਸ, ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਰਾਜਾ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਦীক্ষਾ ਵਿਚ ਰਿਹਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਯਜ੍ਞਾਵਸਾਨੇ ਤੁ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਨृषਿਃ । ਸਕਾਸ਼ਮਾਗਤੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਹੌਤ੍ਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮਨਿਨ੍ਦਿਤਃ ।। ੭.੫੫.
ਇੰਦਰ ਦੇ ਯਜਨ ਮੁਕਣ 'ਤੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਹੌਤ੍ਰ ਕਰ ਸਕੇ।
ਤਦਨ੍ਤਰਮਥਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ਗੌਤਮੇਨਾਭਿਪੂਰਿਤਮ੍ । ਕੋਪੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟੋ ਵਸਿष੍ਠੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਃ ।। ੭.੫੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ਤ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਨਿਦ੍ਰਯਾ ऽਪਹृਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ ।। ੭.੫੫.
ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਪਰ ਉਸ ਦਿਨ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨਿਮੀ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਸੀ।
ਤਤੋ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਅਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਵ੍ਯਾਹਰ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ ।। ੭.੫੫.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬੋਲਣ ਲੱਗਾ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਨ੍ਯਂ ਵृਤਵਾਨ੍ਮਾਮਵਜ੍ਞਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਚੇਤਨੇਨ ਵਿਨਾਭੂਤੋ ਦੇਹਸ੍ਤਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੫੫.
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੁਣ ਚੇਤਨਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧੋ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਪਮੁਦਾਹृਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨਿਮਥੋਵਾਚ ਸਂਰਮ੍ਭਾਤ੍ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ ।। ੭.੫੫.
ਫਿਰ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨਿਮੀ ਜਦ ਜਾਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਜਨਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਜਾਨਤਃ ਸ਼ਯਾਨਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਕਲੁषੀਕृਤਃ । ਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਮਯਿ ਸ਼ਾਪਾਗ੍ਨਿਂ ਯਮਦਣ੍ਡਮਿਵਾਪਰਮ੍ ।। ੭.੫੫.
ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੇਖ਼ਬਰ ਤੇ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਸੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਅੱਗ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਦਾ ਦੰਡ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਚੇਤਨੇਨ ਵਿਨਾ ਕृਤਃ । ਦੇਹਃ ਸੁਰੁਚਿਰਪ੍ਰਖ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੭.੫੫.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਵੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਚੇਤਨਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਰੋषਵਸ਼ਾਦੁਭੌ ਤਦਾਨੀਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ਼ਪਿਤੌ ਨृਪਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰੌ । ਸਹਸੈਵ ਬਭੂਵਤੁਰ੍ਵਿਦੇਹੌ ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਾਧਿਗਤਪ੍ਰਭਾਵਵਨ੍ਤੌ ।। ੭.੫੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਡੇ ਆਦਰਯੋਗ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਦੇ ਪਚਵੰਜਾ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਘਵਂ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਮ੍ ।। ੭.੫੬.
ਰਾਮ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਦੇਹੌ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਯ ਕਥਂ ਤੌ ਦ੍ਵਿਜਪਾਰ੍ਥਿਵੌ । ਪੁਨਰ੍ਦੇਹੇਨ ਸਂਯੋਗਂ ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਦੇਵਸਮ੍ਮਤੌ ।। ੭.੫੬.
ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ?
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮਸ਼੍ਚੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ ।। ੭.੫੬.
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਸ਼ਾਪੇਨ ਦੇਹਾਵੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਧਾਰ੍ਮਿਕੌ । ਅਭੂਤਾਂ ਨृਪਵਿਪ੍ਰਰ੍षੀ ਵਾਯੁਭੂਤੌ ਤਪੋਧਨੌ ।। ੭.੫੬.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤਪ ਦੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਵਾਯੂ-ਰੂਪ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸ਼ਰੀਰਃ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਕृਤੇ ऽਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਵਸਿष੍ਠਃ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਜਗਾਮ ਪਿਤੁਰਨ੍ਤਿਕਮ੍ ।। ੭.੫੬.
ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸੋ ऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਤਃ ਪਾਦੌ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ । ਪਿਤਾਮਹਮਥੋਵਾਚ ਵਾਯੁਭੂਤ ਇਦਂ ਵਚਃ ।। ੭.੫੬.
ਉਹ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਿਤਾ ਮਹਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਵਾਯੂ-ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਬਾਤ ਆਗਿਆ।
ਭਗਵਨ੍ਨਿਮਿਸ਼ਾਪੇਨ ਵਿਦੇਹਤ੍ਵਮੁਪਾਗਮਮ੍ । ਲੋਕਨਾਥ ਮਹਾਦੇਵ ਅਣ੍ਡਜੋ ऽਪਿ ਤ੍ਵਮਬ੍ਜਜਃ ।। ੭.੫੬.
ਭਗਵਾਨ, ਨਿਮੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੱਡੇ ਦੇਵ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ ਹੋ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੇਹਹੀਨਾਨਾਂ ਮਹਦ੍ਦੁਃਖਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਲੁਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਣਿ ਹੀਨਦੇਹਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ । ਦੇਹਸ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਦ੍ਭਾਵੇ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੭.੫੬.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਰਹਿਤ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ। ਜੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਮਿਲ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੂਰਮਿਤਪ੍ਰਭਃ । ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਜਂ ਤੇਜ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਯਸ਼ਃ ।। ੭.੫੬.
ਫਿਰ, ਅਣਗਣੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਵੱਡੀ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੋ।'
ਅਯੋਨਿਜਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿਤਾ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਧਰ੍ਮੇਣ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪੁਨਰੇष੍ਯਸਿ ਮੇ ਵਸ਼ਮ੍ ।। ੭.੫੬.
ਪਰ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਵੀ ਅਜਨਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੋਗੇ, ਤੇ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਆ ਜਾਵੋਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦੇਵੇਨ ਚਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਰੁਣਾਲਯਮ੍ ।। ੭.੫੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਰikrama ਕਰੀ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤਮੇਵ ਕਾਲਂ ਮਿਤ੍ਰੋ ऽਪਿ ਵਰੁਣਤ੍ਵਮਕਾਰਯਤ੍ । ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇਨ ਸਹੋਪੇਤਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੈਃ ।। ੭.੫੬.
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਖੀਰੋਦਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਦ 'ਤੇ ਬੈਠਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਪਰਮਾਪ੍ਸਰਾਃ । ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਤਮੁਦ੍ਦੇਸ਼ਮਾਯਯੌ ਸਖਿਭਿਰ੍ਵृਤਾ ।। ੭.੫੬.
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਰਵਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਪਸਰਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਈ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤੀਂ ਵਰੁਣਾਲਯੇ । ਆਵਿਸ਼ਤ੍ਪਰਮੋ ਹਰ੍षੋ ਵਰੁਣਂ ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀਕृਤੇ ।। ੭.੫੬.
ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਸੀ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।