ਨਾਰਦਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਮਮ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ਭਯਮ੍ । ਗਤੌ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਭਦ੍ਰੌ ਵਾਯੁਭੂਤਾਵਨਿਨ੍ਦਿਤੌ ।। ੭.੫੪.
ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਪਰਵਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਡਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ, ਹੇ ਭਦਰ ਲੋਕੋ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਬਿਨਾ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕੁਮਾਰੋ ऽਯਂ ਵਸੁਰ੍ਨਾਮ ਸ ਦੇਵੋ ऽਦ੍ਯਾਭਿषਿਚ੍ਯਤਾਮ੍ । ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਂ ਚ ਯਤ੍ਸੁਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਰ੍ਮਮ । ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਾਪਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਃਸृਤਮ੍ ।। ੭.੫੪.
ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਸੁ ਅੱਜ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਰੀਗਰ ਇੱਕ ਸੁਖਦਾਈ ਖੱਡ ਬਣਾਉਣ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰਾਂ।
ਵਰ੍षਘ੍ਨਮੇਕਂ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਂ ਤੁ ਹਿਮਘ੍ਨਮਪਰਂ ਤਥਾ । ਗ੍ਰੀष੍ਮਘ੍ਨਂ ਤੁ ਸੁਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ ।। ੭.੫੪.
ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖੋ ਕਿ ਇੱਕ ਖੱਡ ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਦੂਜੀ ਠੰਢ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਤੇ ਤੀਜੀ ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਫਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪੁष੍ਪਵਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਾ ਲਤਾਃ । ਵਿਰੋਪ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਬਹੁਵਿਧਾਸ਼੍ਛਾਯਾਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਗੁਲ੍ਮਿਨਃ ।। ੭.੫੪.
ਫਲ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਫੁੱਲ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਅਤੇ ਛਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਰਮਣੀਯਂ ਚ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍ । ਸੁਖਮਤ੍ਰ ਵਸਿष੍ਯਾਮਿ ਯਾਵਤ੍ਕਾਲਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਯਃ ।। ੭.੫੪.
ਖੱਡਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਣ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧੀਨਿ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਤੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਯਥਾ ਮੇ ਸ੍ਯੁਰਧ੍ਯਰ੍ਧਂ ਯੋਜਨਂ ਤਥਾ ।। ੭.੫੪.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਘੇਰਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲ ਜਾਣ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਂ ਸ ਸਨ੍ਦਿਦੇਸ਼ ਵਸਂ ਤਦਾ । ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪੁਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯ ।। ੭.੫੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਸੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਪੁੱਤਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਫਰਜ ਨਾਲ ਰੱਖ।'
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਤੇ ਯਥਾ ਸ਼ਾਪੋ ਦ੍ਵਿਜਾਭ੍ਯਾਂ ਮਯਿ ਪਾਤਿਤਃ । ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰੋषਾਭ੍ਯਾਮਪਰਾਧੇ ऽਪਿ ਤਾਦृਸ਼ੇ ।। ੭.੫੪.
ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਗਲਤੀ ਛੋਟੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਮਾ ਕृਥਾਸ੍ਤਨੁਸਨ੍ਤਾਪਂ ਮਤ੍ਕृਤੇ ऽਪਿ ਨਰਰ੍षਭ । ਕृਤਾਨ੍ਤਃ ਕੁਸ਼ਲਃ ਪੁਤ੍ਰ ਯੇਨਾਸ੍ਮਿ ਵ੍ਯਸਨੀਕृਤਃ ।। ੭.੫੪.
ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਪੁੱਤਰ, ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਾਨ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਾਨ੍ਯੇਵ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਲਬ੍ਧਵ੍ਯਾਨ੍ਯੇਵ ਲਭਤੇ ਦੁਃਖਾਨਿ ਚ ਸੁਖਾਨਿ ਚ ।। ੭.੫੪.
ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੁਖ।
ਪੂਰ੍ਵੇ ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਵਤ੍ਸ ਮਾ ਵਿषਾਦਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਹ ।। ੭.੫੪.
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਹੌਸਲਾ ਨਾ ਹਾਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਤਂ ਰਾਜਾ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਂ ਜਗਾਮ ਸੁਕृਤਂ ਵਾਸਾਯ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ ।। ੭.੫੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਤੇ ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਸੁਖਦਾਈ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯੈਵ ਨृਪਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਂ ਮਹਾਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਂ ਤਤ੍ । ਸਮ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਾਪਂ ਦ੍ਵਿਜਾਭ੍ਯਾਂ ਹਿ ਰੁषਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤਮ੍ ।। ੭.੫੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਸ਼ਾਪ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਃਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਆਦਿਕਾਵਿ, ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਦੇ ਚਉਂਵੀਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਏष ਤੇ ਨृਗਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਰੋ ऽਭਿਹਿਤੋ ਮਯਾ । ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੇਹਾਪਰਾਂ ਕਥਾਮ੍ ।। ੭.੫੫.
ਇਹ ਨ੍ਰਿਗ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਨ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਤृਪ੍ਤਿਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੂਤਾਨਾਂ ਕਥਾਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਨृਪ ।। ੭.੫੫.
ਰਾਮ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭਰਦਾ।'
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਕਥਾਂ ਪਰਮਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਵ੍ਯਾਹਰ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ ।। ੭.੫੫.
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਆਸੀਦ੍ਰਾਜਾ ਨਿਮਿਰ੍ਨਾਮ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮੋ ਵੀਰ੍ਯੇ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਃ ।। ੭.੫੫.
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਿਮੀ ਸੀ। ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਸੀ।
ਸ ਰਾਜਾ ਵੀਰ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪੁਰਂ ਦੇਵਪੁਰੋਪਮਮ੍ । ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਅਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਤੁ ।। ੭.੫੫.
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਗੌਤਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਰਗੀ ਨਗਰ ਬਣਾਈ।
ਪੁਰਸ੍ਯ ਸੁਕृਤਂ ਨਾਮ ਵੈਜਯਨ੍ਤਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਨਿਮਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੭.੫੫.
ਉਸ ਨਗਰ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੈਜਯੰਤ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨਿਮੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਸੁਮਹਾਪੁਰਮ੍ । ਯਜੇਯਂ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰੇਣ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਯਨ੍ਮਨਃ ।। ੭.੫੫.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਨਗਰ ਵਸਾ ਕੇ, ਨਿਮੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ—'ਮੈਂ ਲੰਮਾ ਯਜਨ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਤਤਃ ਪਿਤਰਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਂ ਹਿ ਮਨੋਃ ਸੁਤਮ੍ । ਵਸਿष੍ਠਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੭.੫੫.
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ, ਜੋ ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਨਿਮੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਨਿਮਿਰਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਅਤ੍ਰਿਮਙ੍ਗਿਰਸਂ ਚੈਵ ਭृਗੁਂ ਚੈਵ ਤਪੋਧਨਮ੍ ।। ੭.੫੫.
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਿਮੀ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਫਿਰ ਅਤ੍ਰੀ, ਅੰਗੀਰਸ ਅਤੇ ਤਪੋਧਨ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤੁ ਨਿਮਿਂ ਰਾਜਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵृਤੋ ऽਹਂ ਪੂਰ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਅਨ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਯ ।। ੭.੫੫.
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨਿਮੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕ ਕਰ।'
ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਮਹਾਵਿਪ੍ਰੋ ਗੌਤਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਰਯਤ੍ । ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਪਿ ਮਹਾਤੇਜਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਯਜ੍ਞਮਥਾਕਰੋਤ੍ ।। ੭.੫੫.
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਗੌਤਮ ਨੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮਹਾਤੀਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਿਮਿਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਸਮਾਨੀਯ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਅਯਜਦ੍ਧਿਮਵਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਵਪੁਰਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ । ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਮੁਪਾਗਮਤ੍ ।। ੭.੫੫.
ਨਿਮੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਹਿਮਾਲੇ ਦੇ ਪਾਸ, ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਰਾਜਾ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਦীক্ষਾ ਵਿਚ ਰਿਹਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਯਜ੍ਞਾਵਸਾਨੇ ਤੁ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਨृषਿਃ । ਸਕਾਸ਼ਮਾਗਤੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਹੌਤ੍ਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮਨਿਨ੍ਦਿਤਃ ।। ੭.੫੫.
ਇੰਦਰ ਦੇ ਯਜਨ ਮੁਕਣ 'ਤੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਹੌਤ੍ਰ ਕਰ ਸਕੇ।
ਤਦਨ੍ਤਰਮਥਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ਗੌਤਮੇਨਾਭਿਪੂਰਿਤਮ੍ । ਕੋਪੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟੋ ਵਸਿष੍ਠੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਃ ।। ੭.੫੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ਤ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਨਿਦ੍ਰਯਾ ऽਪਹृਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ ।। ੭.੫੫.
ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਪਰ ਉਸ ਦਿਨ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨਿਮੀ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਸੀ।
ਤਤੋ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਅਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਵ੍ਯਾਹਰ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ ।। ੭.੫੫.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬੋਲਣ ਲੱਗਾ।