ਏਵਂ ਸ ਰਾਜਾ ਤਂ ਸ਼ਾਪਮੁਪਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ।। ੭.੫੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਸਹਿ ਲਿਆ।
ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਿਨਾਂ ਵਿਮਰ੍ਦੋ ਹਿ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਦੋषਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ । ਤਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਮਹ੍ਯਮਭਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਿਣਃ ।। ੭.੫੩.
ਕੰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਝਗੜਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਦੋਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ।
ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਹਿ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਫਲਂ ਨਾਪੈਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਕਾਰ੍ਯਵਾਞ੍ਜਨਃ ।। ੭.੫੩.
ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸਉਮਿਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਉਡੀਕ ਕਰ, ਕੰਮ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ, ਵੈਲਮੀਕਿ ਰਚਿਤ ਆਦਿ ਕਾਵਿ, ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਵਿਚ ਤਿਰਪੰਜਵਾਂ ਸਰਗ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ । ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਘਵਂ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਮ੍ ।। ੭.੫੪.
ਰਾਮ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਪਰਮ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਆਖਿਆ।
ਅਲ੍ਪਾਪਰਾਧੇ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਦ੍ਵਿਜਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ਾਪ ਈਦृਸ਼ਃ । ਮਹਾਨ੍ਨृਗਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਯਮਦਣ੍ਡ ਇਵਾਪਰਃ ।। ੭.੫੪.
ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ, ਥੋੜੀ ਗਲਤੀ ਉੱਤੇ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਐਸਾ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਨ੍ਰਿਗ ਲਈ ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਪਸਂਯੁਕ੍ਤਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪੁਰषਰ੍षਭ । ਕਿਮੁਵਾਚ ਨृਗੋ ਰਾਜਾ ਦ੍ਵਿਜੌ ਕ੍ਰੋਧਸਮਨ੍ਵਿਤੌ ।। ੭.੫੪.
ਆਪਣੀ ਪਾਪ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਰਾਜਾ ਨ੍ਰਿਗ ਨੇ ਦੋ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਿਆ?
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਘਵਃ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸ਼ृਣੁ ਸੌਮ੍ਯ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਪਵਿਕ੍ਸ਼ਤਃ ।। ੭.੫੪.
ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਪੁੱਛਣ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: 'ਸੁਣ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਤਿਆ ਸੀ।'
ਅਥਾਧ੍ਵਨਿ ਗਤੌ ਵਿਪ੍ਰੌ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸ ਨृਗਸ੍ਤਦਾ । ਆਹੂਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨੈਗਮਾਨ੍ਸਪੁਰੋਧਸਃ ।। ੭.੫੪.
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਨ੍ਰਿਗ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਨृਗੋ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕृਤੀਸ੍ਤਥਾ । ਦੁਃਖੇਨ ਸੁਸਮਾਵਿष੍ਟਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮੇ ਸਮਾਹਿਤੈਃ ।। ੭.੫੪.
ਰਾਜਾ ਨ੍ਰਿਗ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਖਿਆ: 'ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ।'
ਨਾਰਦਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਮਮ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ਭਯਮ੍ । ਗਤੌ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਭਦ੍ਰੌ ਵਾਯੁਭੂਤਾਵਨਿਨ੍ਦਿਤੌ ।। ੭.੫੪.
ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਪਰਵਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਡਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ, ਹੇ ਭਦਰ ਲੋਕੋ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਬਿਨਾ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕੁਮਾਰੋ ऽਯਂ ਵਸੁਰ੍ਨਾਮ ਸ ਦੇਵੋ ऽਦ੍ਯਾਭਿषਿਚ੍ਯਤਾਮ੍ । ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਂ ਚ ਯਤ੍ਸੁਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਰ੍ਮਮ । ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਾਪਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਃਸृਤਮ੍ ।। ੭.੫੪.
ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਸੁ ਅੱਜ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਰੀਗਰ ਇੱਕ ਸੁਖਦਾਈ ਖੱਡ ਬਣਾਉਣ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰਾਂ।
ਵਰ੍षਘ੍ਨਮੇਕਂ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਂ ਤੁ ਹਿਮਘ੍ਨਮਪਰਂ ਤਥਾ । ਗ੍ਰੀष੍ਮਘ੍ਨਂ ਤੁ ਸੁਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮੇਕਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ ।। ੭.੫੪.
ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖੋ ਕਿ ਇੱਕ ਖੱਡ ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਦੂਜੀ ਠੰਢ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਤੇ ਤੀਜੀ ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਫਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪੁष੍ਪਵਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਾ ਲਤਾਃ । ਵਿਰੋਪ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਬਹੁਵਿਧਾਸ਼੍ਛਾਯਾਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਗੁਲ੍ਮਿਨਃ ।। ੭.੫੪.
ਫਲ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਫੁੱਲ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਅਤੇ ਛਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਰਮਣੀਯਂ ਚ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍ । ਸੁਖਮਤ੍ਰ ਵਸਿष੍ਯਾਮਿ ਯਾਵਤ੍ਕਾਲਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਯਃ ।। ੭.੫੪.
ਖੱਡਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਣ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧੀਨਿ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਤੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਯਥਾ ਮੇ ਸ੍ਯੁਰਧ੍ਯਰ੍ਧਂ ਯੋਜਨਂ ਤਥਾ ।। ੭.੫੪.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਘੇਰਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲ ਜਾਣ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਂ ਸ ਸਨ੍ਦਿਦੇਸ਼ ਵਸਂ ਤਦਾ । ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪੁਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯ ।। ੭.੫੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਸੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਪੁੱਤਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਫਰਜ ਨਾਲ ਰੱਖ।'
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਤੇ ਯਥਾ ਸ਼ਾਪੋ ਦ੍ਵਿਜਾਭ੍ਯਾਂ ਮਯਿ ਪਾਤਿਤਃ । ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰੋषਾਭ੍ਯਾਮਪਰਾਧੇ ऽਪਿ ਤਾਦृਸ਼ੇ ।। ੭.੫੪.
ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਗਲਤੀ ਛੋਟੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਮਾ ਕृਥਾਸ੍ਤਨੁਸਨ੍ਤਾਪਂ ਮਤ੍ਕृਤੇ ऽਪਿ ਨਰਰ੍षਭ । ਕृਤਾਨ੍ਤਃ ਕੁਸ਼ਲਃ ਪੁਤ੍ਰ ਯੇਨਾਸ੍ਮਿ ਵ੍ਯਸਨੀਕृਤਃ ।। ੭.੫੪.
ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਪੁੱਤਰ, ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਾਨ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਾਨ੍ਯੇਵ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਲਬ੍ਧਵ੍ਯਾਨ੍ਯੇਵ ਲਭਤੇ ਦੁਃਖਾਨਿ ਚ ਸੁਖਾਨਿ ਚ ।। ੭.੫੪.
ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੁਖ।
ਪੂਰ੍ਵੇ ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਵਤ੍ਸ ਮਾ ਵਿषਾਦਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਹ ।। ੭.੫੪.
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਹੌਸਲਾ ਨਾ ਹਾਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਤਂ ਰਾਜਾ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਂ ਜਗਾਮ ਸੁਕृਤਂ ਵਾਸਾਯ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ ।। ੭.੫੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਤੇ ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਸੁਖਦਾਈ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯੈਵ ਨृਪਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਂ ਮਹਾਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਂ ਤਤ੍ । ਸਮ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਾਪਂ ਦ੍ਵਿਜਾਭ੍ਯਾਂ ਹਿ ਰੁषਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤਮ੍ ।। ੭.੫੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਸ਼ਾਪ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਃਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਆਦਿਕਾਵਿ, ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਦੇ ਚਉਂਵੀਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਏष ਤੇ ਨृਗਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਰੋ ऽਭਿਹਿਤੋ ਮਯਾ । ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੇਹਾਪਰਾਂ ਕਥਾਮ੍ ।। ੭.੫੫.
ਇਹ ਨ੍ਰਿਗ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਨ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਤृਪ੍ਤਿਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੂਤਾਨਾਂ ਕਥਾਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਨृਪ ।। ੭.੫੫.
ਰਾਮ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭਰਦਾ।'
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਕਥਾਂ ਪਰਮਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਵ੍ਯਾਹਰ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ ।। ੭.੫੫.
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਆਸੀਦ੍ਰਾਜਾ ਨਿਮਿਰ੍ਨਾਮ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮੋ ਵੀਰ੍ਯੇ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਃ ।। ੭.੫੫.
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਿਮੀ ਸੀ। ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਸੀ।
ਸ ਰਾਜਾ ਵੀਰ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪੁਰਂ ਦੇਵਪੁਰੋਪਮਮ੍ । ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਅਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਤੁ ।। ੭.੫੫.
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਗੌਤਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਰਗੀ ਨਗਰ ਬਣਾਈ।
ਪੁਰਸ੍ਯ ਸੁਕृਤਂ ਨਾਮ ਵੈਜਯਨ੍ਤਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਨਿਮਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੭.੫੫.
ਉਸ ਨਗਰ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੈਜਯੰਤ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨਿਮੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।