ਪੁਰਾ ਰਾਮਃ ਪਿਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਦਣ੍ਡਕੇ ਵਿਜਨੇ ਵਨੇ । ਉषਿਤ੍ਵਾ ਨਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚੈਵ ਮਹਾਵਨੇ ।। ੭.੫੦.
ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਦੰਡਕਾ ਦੇ ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦੁਃਖਤਰਂ ਭੂਯਃ ਸੀਤਾਯਾ ਵਿਪ੍ਰਵਾਸਨਮ੍ । ਪੌਰਾਣਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਸ਼ਂਸਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ ।। ੭.੫੦.
ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਦਾ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਧੇਰੇ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ; ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਕੋ ਨੁ ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਰਯਃ ਸੂਤ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯਸ਼ੋਹਰੇ । ਮੈਥਿਲੀਂ ਪ੍ਰਤਿਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੌਰੈਰ੍ਹੀਨਾਰ੍ਥਵਾਦਿਭਿਃ ।। ੭.੫੦.
ਰਥਵਾਹਕ, ਇਸ ਕੰਮ ਵਿਚ ਕਿਹੜੀ ਧਰਮਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਥਿਲੀ ਲਈ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਬੇਸੁਧ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ ਹੈ?
ਏਤਾ ਵਾਚੋ ਬਹੁਵਿਧਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਭਾषਿਤਾਃ । ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੫੦.
ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਲੋਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਸਨ੍ਤਾਪਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਮੈਥਿਲੀਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਦृष੍ਟਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਪਿਤੁਸ੍ਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਗ੍ਰਤਃ ।। ੭.੫੦.
ਸਉਮਿਤ੍ਰੇ, ਮੈਥਿਲੀ ਲਈ ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਦृਢਂ ਰਾਮੋ ਦੁਃਖਪ੍ਰਾਯੋ ऽਪਿ ਸੌਖ੍ਯਭਾਕ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਯੋਗਂ ਪ੍ਰਿਯੈਰ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ।। ੭.੫੦.
ਰਾਮ, ਭਾਵੇਂ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪੱਕਾ ਰਹੇਗਾ ਤੇ ਸੁਖ ਪਾਏਗਾ; ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰੇਗਾ।
ਤ੍ਵਾਂ ਚੈਵ ਮੈਥਿਲੀਂ ਚੈਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਭਰਤਾਵੁਭੌ । ਸਨ੍ਤ੍ਯਜਿष੍ਯਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਮਹਾਨ੍ ।। ੭.੫੦.
ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ, ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ, ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ।
ਇਦਂ ਤ੍ਵਯਿ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਭਰਤੇ ऽਪਿ ਵਾ । ਰਾਜ੍ਞਾ ਵੋ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਯਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੫੦.
ਇਹ ਗੱਲ ਤੂੰ, ਸਉਮਿਤ੍ਰੇ, ਨਾ ਆਖੀਂ, ਨਾ ਭਰਤ ਆਖੇ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਦੁर्वਾਸਾ ਨੇ ਵੀ ਆਖੀਆਂ।
ਮਹਾਜਨਸਮੀਪੇ ਚ ਮਮ ਚੈਵ ਨਰਰ੍षਭ । ऋषਿਣਾ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਚ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ।। ੭.੫੦.
ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਤੇ ਮੇਰੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਸੀ।
ऋषੇਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਮਾਹ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ । ਸੂਤ ਨ ਕ੍ਵਚਿਦੇਵਂ ਤੇ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਜਨਸਨ੍ਨਿਧੌ ।। ੭.੫੦.
ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸੂਤ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਕਰੀਂ।'
ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਲੋਕਪਾਲਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ । ਨੈਵ ਜਾਤ੍ਵਨृਤਂ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਮੇ ਸੌਮ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ।। ੭.੫੦.
ਉਸ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੈਂ ਬੜੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਮੇਰਾ ਇਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸਰ੍ਵਥੈਵ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸੌਮ੍ਯ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ ।। ੭.੫੦.
ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਨ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਣ ਲੈ, ਹੇ ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ।
ਯਦ੍ਯਪ੍ਯਹਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰਹਸ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਃ ਪੁਰਾ । ਤਥਾਪ੍ਯੁਦਾਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਦੈਵਂ ਹਿ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮਮ੍ ।। ੭.੫੦.
ਭਾਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਰਾਜ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਇਹ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਗ ਦਾ ਟਾਲਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।
ਯੇਨੇਦਮੀਦृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦੁਃਖਂ ਸ਼ੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਭਰਤੇ ਵਾਚ੍ਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਯਾਪਿ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ।। ੭.੫੦.
ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੁਖ ਤੇ ਸ਼ੋਕ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਤੂੰ ਭਰਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਾषਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਗਮ੍ਭੀਰਾਰ੍ਥਪਦਂ ਮਹਤ੍ । ਤਥ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹੀਤਿ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸੂਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੫੦.
ਉਸ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਭਾਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ ਨੇ ਸੂਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸੱਚ ਦੱਸ।'
ਇਤ੍ਯਾਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਰਾਮਾਯਣੇ ਵਾਲ੍ਮੀਕੀਯੇ ਆਦਿਕਾਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਦੁਤ੍ਤਰਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰਯੋਗ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਦੇ ਪੰਜਾਹਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਰਚਿਆ।
ਤਥਾ ਸਞ੍ਚੋਦਿਤਃ ਸੂਤੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮृषਿਣਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਹਰ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ ।। ੭.੫੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਣ 'ਤੇ, ਸੂਤ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪੁਰਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਹਿ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਅਤ੍ਰੇਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵਾਰ੍षਿਕ੍ਯਂ ਸਮੁਵਾਸ ਹ ।। ੭.੫੧.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁर्वਾਸਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸਾਵਣ ਦੀ ਰੁੱਤ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਿਤਾ ਤੇ ਸੁਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਰਗਮਸ੍ਤ੍ਵਯਮ੍ ।। ੭.੫੧.
ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਤੇਜ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਸਙ੍ਕਾਸ਼ਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਤੇਜਸਾ । ਉਪਵਿष੍ਟਂ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਸਵ੍ਯਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ ।। ੭.੫੧.
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖਿਆ।
ਤੌ ਮੁਨੀ ਤਾਪਸਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਵਿਨੀਤੋ ਹ੍ਯਭਿਵਾਦਯਤ੍ । ਸ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪੂਜਿਤੋ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਾਗਤੇਨਾਸਨੇਨ ਚ ੭.੫੧.
ਉਹ ਨਿਮਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਤੇ ਆਸਨ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषਾਂ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟਾਨਾਂ ਤਾਸ੍ਤਾਃ ਸੁਮਧੁਰਾਃ ਕਥਾਃ । ਬਭੂਵੁਃ ਪਰਮਰ੍षੀਣਾਂ ਮਧ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਗਤੇ ऽਹਨਿ ।। ੭.੫੧.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੜੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਿਨ ਦੇ ਮਿੱਟਣ ਤਕ ਚਲਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਤਤਃ ਕਥਾਯਾਂ ਕਸ੍ਯਾਞ੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਗ੍ਰਹੋ ਨृਪਃ । ਉਵਾਚ ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮਤ੍ਰੇਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਪੋਧਨਮ੍ ।। ੭.੫੧.
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਭਗਵਨ੍ਕਿਂ ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਮਮ ਵਂਸ਼ੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਕਿਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਹਿ ਮੇ ਰਾਮਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਕਿਮਾਯੁषਃ ।। ੭.੫੧.
ਭਗਵਨ, ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਰਹੇਗਾ? ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਕਿੰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਰਾਮ ਦੀ ਤੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਕਿੰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ?
ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਸੁਤਾ ਯੇ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤੇषਾਮਾਯੁਃ ਕਿਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਕਾਮ੍ਯਯਾ ਭਗਵਨ੍ਬੂਹਿ ਵਂਸ਼ਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਗਤਿਂ ਮਮ ।। ੭.੫੧.
ਰਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਕਿੰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ? ਭਗਵਨ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੱਸੋ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਚ । ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਵ੍ਯਾਹਰ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ ।। ੭.੫੧.
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਦੁर्वਾਸਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਦਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਧਿ । ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸੁਰੈਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯਮਾਨਾ ਭृਗੁਪਤ੍ਨੀਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ।। ੭.੫੧.
ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਡਰਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਪਾਸ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਏ।
ਤਯਾ ਦਤ੍ਤਾਭਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਨਭਯਾਸ੍ਤਦਾ ।। ੭.੫੧.
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਵਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ।
ਤਯਾ ਪਰਿਗृਹੀਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਚਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿਤਧਾਰੇਣ ਭृਗੁਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਰੋ ऽਹਰਤ੍ ।। ੭.੫੧.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਚਕਰ ਨਾਲ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਨਿਹਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਤ੍ਨੀਂ ਭृਗੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ । ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸਹਸਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਿष੍ਣੁਂ ਰਿਪੁਕੁਲਾਰ੍ਦਨਮ੍ ।। ੭.੫੧.
ਭ੍ਰਿਗੁ ਕੁਲ ਦੇ ਮਾਣਯੋਗ ਨੇ ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬੈਠਾ।