ਅਬ੍ਰਵੀਜ੍ਜਨਕੋ ਰਾਜਾ ਹਰ੍षੇਣਾਭਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਊਰ੍ਮਿਲਾਮੁਦ੍ਯਤਾਂ ਮਯਾ
ਜਨਕ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਿਹਾ, "ਲਕਸ਼ਮਣ, ਆ ਜਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ। ਉਰਮੀਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਹੈ।"
ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛ ਪਾਣਿਂ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਮਾ ਭੂਤ੍ ਕਾਲਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਯਃ। ਤਮੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਨਕੋ ਭਰਤਂ ਚਾਭ੍ਯਭਾषਤ
ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲੈ, ਹੱਥ ਫੜ ਲੈ; ਸਮਾਂ ਨਿਕਲ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਜਨਕ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਗृਹਾਣ ਪਾਣਿਂ ਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਨਾ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਅਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਿਥਿਲੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਾਂਡਵੀ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਲੈ। ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਹਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰ੍ਤੇਰ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਾਣਿਂ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਪਾਣਿਨਾ। ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤਃ ਸੌਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਚਰਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਲੈ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨਰਮ ਦਿਲ ਹੋ, ਤੇ ਸਭ ਚੰਗੀ ਰਹਿਤ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਪਤ੍ਨੀਭਿਃ ਸਨ੍ਤੁ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਾ ਮਾ ਭੂਤ੍ ਕਾਲਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਯਃ। ਜਨਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਣੀਨ੍ ਪਾਣਿਭਿਰਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍
ਕਾਕੁਤਸਥ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋਣ, ਸਮਾਂ ਨਿਕਲ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਜਨਕ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਿਲਾਏ।
ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੇ ਚਤਸॄਣਾਂ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੇਦਿਂ ਰਾਜਾਨਮੇਵ ਚ
ਚਾਰ ਜਣੇ ਚਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਅੱਗ, ਵੇਦੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫੇਰੇ ਲਏ।
ऋषੀਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਹਭਾਰ੍ਯਾ ਰਘੂਦ੍ਵਹਾਃ। ਯਥੋਕ੍ਤੇਨ ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਵਾਹਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸੀਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਸੁਭਾਸ੍ਵਰਾ। ਦਿਵ੍ਯਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੰਬੂ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ।
ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਃਸਙ੍ਘਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਜਗੁਃ ਕਲਮ੍। ਵਿਵਾਹੇ ਰਘੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਦृਸ਼੍ਯਤ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੱਚੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠਾ ਗਾਇਆ; ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਈਦृਸ਼ੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤੁ ਤੂਰ੍ਯੋਦ੍ਘੁष੍ਟਨਿਨਾਦਿਤੇ। ਤ੍ਰਿਰਗ੍ਨਿਂ ਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਊਹੁਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਮਹੌਜਸਃ
ਜਦ ਇਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਿਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਜਣੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅੱਗ ਦੇ ਫੇਰੇ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ।
ਅਥੋਪਕਾਰ੍ਯਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਸਭਾਰ੍ਯਾ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਾਃ। ਰਾਜਾਪ੍ਯਨੁਯਯੌ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਸਰ੍षਿਸਙ੍ਘਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉੱਤਰ, ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ; ਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਗੇ-ਸਬੰਧੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਦੇਖਦਾ ਹੋਇਆ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ।
thumb|ਚਤੁਃਸਪ੍ਤਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਃਸਪ੍ਤਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਹੁਣ ਚੌਹੱਤਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਚੌਹੱਤਰਵਾਂ ਸਰਗ ਹੈ।
ਅਥ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਤੀਤਾਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ। ਆਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੌ ਚ ਰਾਜਾਨੌ ਜਗਾਮੋਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਰਾਤ ਲੰਘਣ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਉੱਤਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇ ਗਤੇ ਰਾਜਾ ਵੈਦੇਹਂ ਮਿਥਿਲਾਧਿਪਮ੍। ਆਪृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਃ ਪੁਰੀਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵੀਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਰਾਜਾ ਵਿਦੇਹਾਨਾਂ ਦਦੌ ਕਨ੍ਯਾਧਨਂ ਬਹੁ। ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਬਹੂਨਿ ਮਿਥਿਲੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਵੀਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਬਹੁਤ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਕਮ੍ਬਲਾਨਾਂ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੌਮਾਨ੍ ਕੋਟ੍ਯਮ੍ਬਰਾਣਿ ਚ। ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਪਾਦਾਤਂ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਂ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਵਧੀਆ ਕੰਬਲ, ਰੇਸ਼ਮ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ; ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਸਭ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ।
ਦਦੌ ਕਨ੍ਯਾਸ਼ਤਂ ਤਾਸਾਂ ਦਾਸੀਦਾਸਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਹਿਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਰੁਮਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਨੇ ਸੌ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਨੌਕਰ ਤੇ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ; ਸੋਨਾ, ਚੰਗਾ ਸੋਨਾ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਮੂੰਗਾ।
ਦਦੌ ਰਾਜਾ ਸੁਸਂਹृष੍ਟਃ ਕਨ੍ਯਾਧਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਵਿਧਂ ਰਾਜਾ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਬਹੁਤ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੂਜੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ੍ਵਨਿਲਯਂ ਮਿਥਿਲਾਂ ਮਿਥਿਲੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਰਾਜਾਪ੍ਯਯੋਧ੍ਯਾਧਿਪਤਿਃ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਮਿਥਿਲਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਆ ਗਿਆ।
ऋषੀਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਜਗਾਮ ਸਬਲਾਨੁਗਃ। ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਤੁ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਸਰ੍षਿਸਙ੍ਘਂ ਸਰਾਘਵਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਮ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਘੋਰਾਸ੍ਤੁ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਵਾਚੋ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ਤਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਭੌਮਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮृਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਡਰਾਉਣੇ ਪੰਛੀ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਡਰਾਵੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਵਸਿष੍ਠਂ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ। ਅਸੌਮ੍ਯਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਘੋਰਾ ਮृਗਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਪੰਛੀ ਕਿਵੇਂ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਾਨਵਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹਨ?'
ਕਿਮਿਦਂ ਹृਦਯੋਤ੍ਕਮ੍ਪਿ ਮਨੋ ਮਮ ਵਿषੀਦਤਿ। ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯੈਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਇਹ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕੰਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹੈ?' ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ,
ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਾਂ ਵਾਣੀਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਸ੍ਯ ਯਤ੍ ਫਲਮ੍। ਉਪਸ੍ਥਿਤਂ ਭਯਂ ਘੋਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਮੁਖਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਸੁਣੋ, ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕੀ ਹੈ। ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਸਮਾਨੀ ਡਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਮृਗਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਮਯਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਸਂਤਾਪਸ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਮਯਮ੍। ਤੇषਾਂ ਸਂਵਦਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਯੁਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
'ਇਹ ਜਾਨਵਰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਚਿੰਤਾ ਛੱਡੋ।' ਉਥੇ ਉਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਹਵਾ ਆ ਗਈ।
ਕਮ੍ਪਯਨ੍ ਮੇਦਿਨੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਪਾਤਯਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਨ੍। ਤਮਸਾ ਸਂਵृਤਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਵੇਦਿषੁਰ੍ਦਿਸ਼ਃ
ਉਹ ਹਵਾ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ।
ਭਸ੍ਮਨਾ ਚਾਵृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮ੍ਮੂਢਮਿਵ ਤਦ੍ਬਲਮ੍। ਵਸਿष੍ਠ ऋषਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਰਾਜਾ ਚ ਸਸੁਤਸ੍ਤਦਾ
ਸਭ ਕੁਝ ਰਾਖ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਫੌਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ,
ਸਸਂਜ੍ਞਾ ਇਵ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਯਦ੍ਵਿਚੇਤਨਮ੍। ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਮਸਿ ਘੋਰੇ ਤੁ ਭਸ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਨੇਵ ਸਾ ਚਮੂਃ
ਉਥੇ ਜਾਗਦੇ ਜਾਪ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਬੇਹੋਸ਼ ਜਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਫੌਜ ਰਾਖ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਜਾਪ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭੀਮਸਂਕਾਸ਼ਂ ਜਟਾਮਣ੍ਡਲਧਾਰਿਣਮ੍। ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਯਂ ਰਾਜਾ ਰਾਜਵਿਮਰ੍ਦਨਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜਿਹਾ, ਜਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਭਾਰਗਵ, ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਖਿਆ।
ਕੈਲਾਸਮਿਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਮਿਵ ਦੁਃਸਹਮ੍। ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਤੇਜੋਭਿਰ੍ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਪृਥਗ੍ਜਨੈਃ
ਉਹ ਕੈਲਾਸ ਵਾਂਗ ਅਜੈ, ਤੇ ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਔਖਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਇੰਨੀ ਸੀ ਕਿ ਆਮ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ।