ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਦ੍ਬਲਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਦੈਵਤੈਰ੍ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਮ੍ ।। ੭.੨੮.
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਗਾਹ੍ਯਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਂ ਸੈਨ੍ਯਸਾਗਰਮ੍ । ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ਸਮਰੇ ਨਿਘ੍ਨਞ੍ਛਕ੍ਰਮੇਵਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ।। ੭.੨੮.
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਘੁਸ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਮਾਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਆਗਾਚ੍ਛਕ੍ਰੋ ਮਹਚ੍ਚਾਪਂ ਵਿਸ੍ਫਾਰ੍ਯ ਸੁਮਹਾਸ੍ਵਨਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਫਾਰਘੋषੇਣ ਸ੍ਤਨਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼ ।। ੭.੨੮.
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੰਦਰ ਆਇਆ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਤਣ ਕੇ, ਜਿਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਸੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚ ਗੂੰਜੀ।
ਤਦ੍ਵਿਕृष੍ਯ ਮਹਚ੍ਚਾਪਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਾਵਣਮੂਰ੍ਧਨਿ । ਨਿਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸ਼ਰਾਨ੍ਪਾਵਕਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ ।। ੭.੨੮.
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰ ਵਰਸਾਏ।
ਤਥੈਵ ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਕਾਰ੍ਮੁਕਵਿਭ੍ਰष੍ਟੈਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਤ੍ ।। ੭.੨੮.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਵਣ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਯੁਧ੍ਯਤੋਰਥ ਤਯੋਰ੍ਬਾਣਵਰ੍षੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਤਦਾ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਤਮਸਾ ਵृਤਮ੍ ।। ੭.੨੮.
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ ਸੀ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਢੱਕ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤਮਸਿ ਸਞ੍ਜਾਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਦੇਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਅਯੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤ ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾਃ ਸੂਦਯਨ੍ਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ।। ੭.੨੯.
ਫਿਰ, ਹਨੇਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੰਗ ਦੀ ਮੱਤ ਵਿੱਚ, ਲੜਨਾ ਛੱਡ ਕੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਦੇਵਸੈਨ੍ਯੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਬृਹਦ੍ਬਲਮ੍ । ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ੇषਂ ਨੀਤਂ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ।। ੭.੨੯.
ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਤਾਮਸੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਦੇਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਨਾਭ੍ਯਜਾਨਨ੍ਤ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ।। ੭.੨੯.
ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਰਾਵਣਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਵਣਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ । ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਮੋਜਾਲਵृਤੇ ਮੋਹਮੀਯੁਰ੍ਨ ਤੇ ਤ੍ਰਯਃ ।। ੭.੨੯.
ਇੰਦਰ, ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ, ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ—ਇਹ ਤਿੰਨੋ।
ਸ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਵਣੋ ਨਿਹਤਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ । ਕ੍ਰੋਧਮਭ੍ਯਗਮਤ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਮਹਾਨਾਦਂ ਚ ਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ ।। ੭.੨੯.
ਪਰ ਜਦ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਭੜਕ ਉਠਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਨਾਅਰਾ ਮਾਰਿਆ।
ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਸੂਤਂ ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਸ੍ਥਮੁਵਾਚ ਹ । ਪਰਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇਨ ਯਾਵਦਨ੍ਤੋ ਨਯਸ੍ਵ ਮਾਮ੍ ।। ੭.੨੯.
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੇ ਸੂਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲ।'
ਅਦ੍ਯੈਤਾਨ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਿਕ੍ਰਮੈਃ ਸਮਰੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਘੋਰੈਰ੍ਨਯਾਮਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍ ।। ੭.੨੯.
'ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜੰਗੀ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਧਨਦਂ ਵਰੁਣਂ ਯਮਮ੍ । ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ਵਿਨਿਹਤ੍ਯਾਥ ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਥੋਪਰਿ । ਵਿषਾਦੋ ਨ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਾਹਯ ਮੇ ਰਥਮ੍ ।। ੭.੨੯.
'ਮੈਂ ਇੰਦਰ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਯਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਦੇਵਤੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਹੌਸਲਾ ਨਾ ਹਾਰ—ਮੇਰਾ ਰਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾਓ!'
ਦ੍ਵਿਃ ਖਲੁ ਤ੍ਵਾਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਦ੍ਯ ਯਾਵਦਨ੍ਤੋ ਨਯਸ੍ਵ ਮਾਮ੍ ।। ੭.੨੯.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ: ਮੈਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲ।
ਅਯਂ ਸ ਨਨ੍ਦਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਾਮਹੇ ਵਯਮ੍ । ਨਯ ਮਾਮਦ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਮੁਦਯੋ ਯਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਃ ।। ੭.੨੯.
ਇਹ ਨੰਦਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲੈ ਚੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਉਦਯ ਪਰਬਤ ਉੱਗਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁਰਗਾਨ੍ਸ ਮਨੋਜਵਾਨ੍ । ਆਦਿਦੇਸ਼ਾਥ ਸ਼ਤ੍ਰਣਾਂ ਮਧ੍ਯੇਨੈਵ ਚ ਸਾਰਥਿਃ ।। ੭.੨੯.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਥ ਦੇ ਹਲਕਾਰੇ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਥ ਚਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਦਾ । ਰਥਸ੍ਥਃ ਸਮਰਸ੍ਥਸ੍ਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੨੯.
ਉਸ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ:
ਸੁਰਾਃ ਸ਼ृਣੁਤ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਤ੍ਤਾਵਨ੍ਮਮ ਰੋਚਤੇ । ਜੀਵਨ੍ਨੇਵ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਸਾਧੁ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ ।। ੭.੨੯.
ਦੇਵੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ: ਜਦ ਤਕ ਰਾਵਣ ਜੀਵਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਏष ਹ੍ਯਤਿਬਲਃ ਸੈਨ੍ਯੈ ਰਥੇਨ ਪਵਨੌਜਸਾ । ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧੋਰ੍ਮਿਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਪਰ੍ਵਣਿ ।। ੭.੨੯.
ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਨਾਲ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਧਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗਾ।
ਨਹ੍ਯੇष ਹਨ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ऽਦ੍ਯ ਵਰਦਾਨਾਤ੍ਸੁਨਿਰ੍ਭਯਃ । ਤਦ੍ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਹੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਯਤ੍ਤਾ ਭਵਤ ਸਂਯੁਗੇ ।। ੭.੨੯.
ਉਹ ਅੱਜ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਡਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਜਿੰਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਫੜੋ।
ਯਥਾ ਬਲੌ ਨਿਰੁਦ੍ਧੇ ਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਮਯਾ । ਏਵਮੇਤਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਨਿਰੋਧੋ ਮਮ ਰੋਚਤੇ ।। ੭.੨੯.
ਜਿਵੇਂ ਬਲ ਅਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ऽਨ੍ਯਂ ਦੇਸ਼ਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਨ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰਾਵਣਮ੍ । ਅਯੁਧ੍ਯਤ ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂਸ੍ਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਰਣੇ ।। ੭.੨੯.
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ।
ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਨਿਵਰ੍ਤਕਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇਨ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ।। ੭.੨੯.
ਰਾਵਣ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਬਿਨਾ ਮੁੜੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਸ ਯੋਜਨਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ । ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਤ੍ ।। ੭.੨੯.
ਫਿਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਸੌ ਯੋਜਨਾਂ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਥ ਪ੍ਰਨष੍ਟਂ ਤੁ ਸ੍ਵਕਂ ਬਲਮ੍ । ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਯਦਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸਮਾਵृਤ੍ਯ ਦਸ਼ਾਨਨਮ੍ ।। ੭.੨੯.
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਨਾਦੋ ਮੁਕ੍ਤੋ ਦਾਨਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ । ਹਾ ਹਤਾਃ ਸ੍ਮ ਇਤਿ ਗ੍ਰਸ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਰਾਵਣਮ੍ ।। ੭.੨੯.
ਇਸ ਵੇਲੇ ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੀਕ ਉਠੀ: 'ਹਾਏ, ਅਸੀਂ ਮਾਰੇ ਗਏ!'—ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਰਥਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਰਾਵਣਿਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ । ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਮਤਿਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ।। ੭.੨੯.
ਫਿਰ ਰਾਵਣੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਗੋਪਤਿਨਾ ਪੁਰਾ । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਮਭਿਦ੍ਰਵਤ੍ ।। ੭.੨੯.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਗੋਪਤਿ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਉਤਾਵਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਫੌਜ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਮੇਵਾਭ੍ਯਧਾਵਤ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨਾਪਸ਼੍ਯਚ੍ਚ ਸੁਤਂ ਰਿਪੋਃ ।। ੭.੨੯.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ; ਪਰ ਮਹਾਂ ਤੇਜੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।