ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਮੁਸਲਪ੍ਰਾਸਗਦਾਖਡ੍ਗਪਰਸ਼੍ਵਧਾਨ੍ । ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਰਾਵਣਿਃ ।। ੭.੨੮.
ਉਸ ਨੇ ਸੌ-ਮਾਰਕ, ਗਡ, ਭਾਲੇ, ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕੁਲਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀਾਂ ਸੁੱਟੀਆਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਿਤਾ ਲੋਕਾਃ ਸਞ੍ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਤਮੋ ऽਭਵਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਰਾਵਣਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਨਿਘ੍ਨਤਃ ।। ੭.੨੮.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਡਰ ਗਏ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਹਨੇਰਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਦੈਵਤਬਲਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਤਂ ਸ਼ਚੀਸੁਤਮ੍ । ਬਹੁਪ੍ਰਕਾਰਮਸ੍ਵਸ੍ਥਮਭਵਚ੍ਛਰਪੀਡਿਤਮ੍ ।। ੭.੨੮.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਭ੍ਯਜਾਨਨ੍ਤ ਚਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਵਾ ਦੇਵਤਾ ऽਥਵਾ । ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਵਿਪਰ੍ਯਸ੍ਤਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਧਾਵਤਿ ।। ੭.੨੮.
ਉਥੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਪਛਾਣ ਨਾ ਆਏ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਖਸ; ਹਰ ਥਾਂ ਉਲਝਣ ਸੀ, ਤੇ ਸਭ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦੇਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਨਿਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤਥਾ । ਸਮ੍ਮੂਢਾਸ੍ਤਮਸਾਚ੍ਛਨ੍ਨਾ ਵ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਨਪਰੇ ਤਥਾ ।। ੭.੨੮.
ਦੇਵਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਰਾਖਸ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ; ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲੈ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਲੋਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵੀਰਃ ਪੁਲੋਮਾ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੇਨ ਸਙ੍ਗृਹ੍ਯ ਸ਼ਚੀਪੁਤ੍ਰੋ ऽਪਵਾਹਿਤਃ ।। ੭.੨੮.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਪਲੋਮਾ ਨਾਂ ਦਾ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੈਤਿਆ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸਙ੍ਗृਹ੍ਯ ਤਂ ਤੁ ਦੌਹਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਾਗਰਂ ਤਦਾ । ਆਰ੍ਯਕਃ ਸ ਹਿ ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪੁਲੋਮਾ ਯੇਨ ਸਾ ਸ਼ਚੀ ।। ੭.੨੮.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੌਹਿਤਰੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਪਲੋਮਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸ਼ਚੀ ਦਾ ਨਾਨਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸ਼ਚੀ ਜਨਮੀ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਂ ਤੁ ਤਦਾ ਜਯਨ੍ਤਸ੍ਯਾਥ ਦੇਵਤਾਃ । ਅਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵ੍ਯਥਿਤਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ ।। ੭.੨੮.
ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਯੰਤ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਡਰ-ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਰਾਵਣਿਸ੍ਤ੍ਵਥ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬਲੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ੍ਵਕੈਃ । ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਮੁਮੋਚ ਚ ਮਹਾਸ੍ਵਨਮ੍ ।। ੭.੨੮.
ਰਾਵਣੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ ਤੇ ਇਕ ਭਾਰੀ ਗੂੰਜ ਛੱਡੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਂ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੈਵਤੇषੁ ਚ ਵਿਦ੍ਰੁਤਮ੍ । ਮਾਤਲਿਂ ਚਾਹ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਰਥਃ ਸਮੁਪਨੀਯਤਾਮ੍ ।। ੭.੨੮.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਮਾਤਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਰਥ ਤੁਰੰਤ ਲਿਆ ਆ।'
ਸ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯੋ ਮਹਾਭੀਮਃ ਸਜ੍ਜ ਏਵ ਮਹਾਰਥਃ । ਉਪਸ੍ਥਿਤੋ ਮਾਤਲਿਨਾ ਵਾਹ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਾਜਵਃ ।। ੭.੨੮.
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਰਥ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆ ਆ।
ਤਤੋ ਮੇਘਾ ਰਥੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਡਿਤ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਅਗ੍ਰਤੋ ਵਾਯੁਚਪਲਾ ਨੇਦੁਃ ਪਰਮਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ ।। ੭.੨੮.
ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਥ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਰੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਕਰਦੇ ਗਏ।
ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਵਾਦ੍ਯਨ੍ਤ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹਿਤਾਃ । ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਃਸਙ੍ਘਾ ਨਿਰ੍ਯਾਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰੇ ।। ੭.੨੮.
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦਯੰਤਰ ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਗੰਧਰਵ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ, ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ਵਸੁਭਿਰਾਦਿਤ੍ਯੈਸ੍ਸਾਧ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣੈਃ । ਵृਤੋ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਰ੍ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪਃ ।। ੭.੨੮.
ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਆਦਿਤ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਮਰੁਤ, ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਪਰੁषਂ ਪਵਨੋ ਵਵੌ । ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਨਿष੍ਪ੍ਰਭਸ਼੍ਚਾਸੀਨ੍ਮਹੋਲ੍ਕਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਪੇਦਿਰੇ ।। ੭.੨੮.
ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਤਿੱਖੀ ਹਵਾ ਵੱਜੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਮਟਿਆਈ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੂਰੋ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਆਰੁਰੋਹ ਰਥਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ।। ੭.੨੮.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਬਣਾਇਆ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਪਨ੍ਨਗੈਃ ਸੁਮਹਾਕਾਰ੍ਯੈਰ੍ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣੈਃ । ਤੇषਾਂ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਵਾਤੇਨ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਮਿਵ ਸਂਯੁਗੇ ।। ੭.੨੮.
ਉਹ ਰਥ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ ਰਥਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਸਮਰਾਭਿਮੁਖੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋ ऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ।। ੭.੨੮.
ਉਹ ਰਥ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਮਹਿੰਦਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਂ ਵਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ । ਸੋ ऽਪਿ ਯੁਦ੍ਧਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਰਾਵਣਿਃ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ਤ੍ ।। ੭.੨੮.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਖੁਦ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਰਾਵਣੀ ਰਾਵਣ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਬੈਠਿਆ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਤੁ ਸੁਰਾਣਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਹ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਤਾਂ ਘੋਰਂ ਮੇਘਾਨਾਮਿਵ ਸਂਯੁਗੇ ।। ੭.੨੮.
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਿਆਂ ਵਿਚ ਲੜਾਈ ਛਿੜ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤਃ । ਨਾਜ੍ਞਾਯਤ ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਹ ਕੇਨਾਪ੍ਯਯੁਧ੍ਯਤ ।। ੭.੨੮.
ਪਰ ਕੁਭਕਰਣ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਮਾੜਾ ਸੀ ਤੇ ਕਈ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਨਾ ਹੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਨ੍ਤੈਃ ਭੁਜਾਭ੍ਯਾਂ ਪਦ੍ਮਾਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰਸਾਯਕੈਃ । ਯੇਨ ਕੇਨੈਵ ਸਂਰਬ੍ਧਸ੍ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਵੈ ਸੁਰਾਨ੍ ।। ੭.੨੮.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦ, ਬਾਂਹਾਂ, ਕਮਲ, ਭਾਲੇ, ਗਦਾ ਤੇ ਤੀਰ—ਜੋ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਮਿਲਿਆ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਤਤੋ ਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਘੋਰੈਃ ਸਙ੍ਗਮ੍ਯਾਥ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ । ਪ੍ਰਯੁਦ੍ਧਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਕ੍ਸ਼ਤਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍ ।। ੭.੨੮.
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਿਆ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਜਖਮੀ ਹੋਇਆ।
ਬਭੌ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਚਿਤਤਨੁਃ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਃ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਨਸृਕ੍ । ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸ੍ਤਨਿਤਨਿਰ੍ਘੋषੋ ਧਾਰਵਾਨਿਵ ਤੋਯਦਃ ।। ੭.੨੮.
ਕੁਭਕਰਣ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਲਹੂ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੇ ਭਾਰੀ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣੈਃ । ਰਣੇ ਵਿਦ੍ਰਾਵਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ ।। ੭.੨੮.
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਖਸ਼ੀ ਫੌਜ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਦਲ ਨਾਲ ਲੜਦੀ ਹੋਈ, ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਭੱਜ ਗਈ।
ਕੇਚਿਦ੍ਵਿਨਿਹਤਾਃ ਕृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚੇष੍ਟਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਮਹੀਤਲੇ । ਵਾਹਨੇष੍ਵਵਸਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਿਤਾ ਏਵਾਪਰੇ ਰਣੇ ।। ੭.੨੮.
ਕਈ ਮਾਰੇ ਤੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਜਮੀਨ ਤੇ ਤੜਫ ਰਹੇ ਸਨ; ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਰਥਾਨ੍ਨਾਗਾਨ੍ਖਰਾਨੁष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਪਨ੍ਨਗਾਂਸ੍ਤੁਰਗਾਨ੍ ਰਣੇ । ਸ਼ਿਂਸ਼ੁਮਾਰਾਨ੍ਵਰਾਹਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਵਦਨਾਨ੍ਤਥਾ ।। ੭.੨੮.
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਗਧੇ, ਊਠ, ਸੱਪ, ਘੋੜੇ, ਜਲ-ਜੰਤੂ, ਸੂਅਰ ਅਤੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਤਾਨ੍ਸਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਟਬ੍ਧਾਃ ਕੇਚਿਦੁਚ੍ਛ੍ਰੁਤਾਃ । ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਮ੍ਭਿਨ੍ਨਾ ਮਮ੍ਰਿਰੇ ਚ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ ।। ੭.੨੮.
ਕਈ ਜਣੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜੱਫੀ ਪਾ ਕੇ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਉਹ ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਚਿਤ੍ਰਕਰ੍ਮ ਇਵਾਭਾਤਿ ਸ ਤੇषਾਂ ਰਣਸਮ੍ਪ੍ਲਵਃ । ਨਿਹਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾਨਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਮਹੀਤਲੇ ।। ੭.੨੮.
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਰੇ ਤੇ ਪਾਗਲ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋ ਰਹੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਹਲਚਲ ਕਿਸੇ ਚਿੱਤਰਕਲਾ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ੋਣਿਤੋਦਕਨਿष੍ਪਨ੍ਦਕਙ੍ਕਗृਧ੍ਰਸਮਾਕੁਲਾ । ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਸਂਯੁਗਮੁਖੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਾਹਵਤੀ ਨਦੀ ।। ੭.੨੮.
ਜੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਵਗਦਾ ਜਾਪਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਲਹੂ ਸੀ, ਕਾਂਵਾਂ ਤੇ ਗਿੱਧਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ।