ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਵਿਧਾਯੁਧਧਾਰਿਣਃ । ਵਿਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਦੇਵਤਾਃ ।। ੭.੨੮.
ਜਦ ਉਹ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਨ ਬਭੂਵ ਤਦਾ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯੁਯੁਤ੍ਸੋਰਸ੍ਯ ਸਮ੍ਮੁਖੇ । ਸਰ੍ਵਾਨਾਵਿਦ੍ਧ੍ਯ ਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸੁਰਾਨ੍ ।। ੭.੨੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਨਾ ਹੋਇਆ; ਸਭ ਨੂੰ ਡਰ ਕੇ ਤੇ ਵਿੱਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਿਵਰ੍ਤਧ੍ਵਂ ਰਣੇ ਸੁਰਾਃ । ਏष ਗਚ੍ਛਤਿ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮੇ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਮਪਰਾਜਿਤਃ ।। ੭.੨੮.
ਡਰੋ ਨਾ, ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟੋ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ। ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜਿੱਤ ਹੈ, ਹੁਣ ਲੜਾਈ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸੁਤੋ ਦੇਵੋ ਜਯਨ੍ਤ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਰਥੇਨਾਦ੍ਭੁਤਕਲ੍ਪੇਨ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਸੋ ऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ।। ੭.੨੮.
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਜਯੰਤ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਅਜੋਕੇ ਰਥ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਸ਼ਚੀਸੁਤਮ੍ । ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸੁਤਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਜਘ੍ਨਿਰੇ ।। ੭.੨੮.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਤੇ ਉਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤੇषਾਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਤ੍ਸਦृਸ਼ਂ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸੁਤਸ੍ਯ ਚ ।। ੭.੨੮.
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਰਾਬਰ ਸੀ।
ਤਤੋ ਮਾਤਲਿਪੁਤ੍ਰੇ ਤੁ ਗੋਮੁਖੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਤ੍ਮਜਃ । ਸਾਰਥੌ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸ਼ਰਾਨ੍ਕਨਕਭੂषਣਾਨ੍ ।। ੭.੨੮.
ਫਿਰ ਮਾਤਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਗੋਮੁਖ 'ਤੇ, ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਰਥ ਦੇ ਹਲਕਾਰੇ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਸ਼ਚੀਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਜਯਨ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਮ੍ । ਤਂ ਚਾਪਿ ਰਾਵਣਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ ।। ੭.੨੮.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਚੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਜਯੰਤ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਹਲਕਾਰੇ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ; ਤੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸ ਹਿ ਕ੍ਰੋਧਸਮਾਵਿष੍ਟੋ ਬਲੀ ਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਰਾਵਣਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰਤਨਯਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਤ੍ ।। ੭.੨੮.
ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਫੜਕ ਰਹੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦਾ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾਞ੍ਛਿਤਧਾਰਾਨ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸੁਰਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਰਾਵਣਿਃ ।। ੭.੨੮.
ਫਿਰ, ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟੇ।
ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਮੁਸਲਪ੍ਰਾਸਗਦਾਖਡ੍ਗਪਰਸ਼੍ਵਧਾਨ੍ । ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਰਾਵਣਿਃ ।। ੭.੨੮.
ਉਸ ਨੇ ਸੌ-ਮਾਰਕ, ਗਡ, ਭਾਲੇ, ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕੁਲਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀਾਂ ਸੁੱਟੀਆਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਿਤਾ ਲੋਕਾਃ ਸਞ੍ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਤਮੋ ऽਭਵਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਰਾਵਣਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਨਿਘ੍ਨਤਃ ।। ੭.੨੮.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਡਰ ਗਏ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਹਨੇਰਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਦੈਵਤਬਲਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਤਂ ਸ਼ਚੀਸੁਤਮ੍ । ਬਹੁਪ੍ਰਕਾਰਮਸ੍ਵਸ੍ਥਮਭਵਚ੍ਛਰਪੀਡਿਤਮ੍ ।। ੭.੨੮.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਭ੍ਯਜਾਨਨ੍ਤ ਚਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਵਾ ਦੇਵਤਾ ऽਥਵਾ । ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਵਿਪਰ੍ਯਸ੍ਤਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਧਾਵਤਿ ।। ੭.੨੮.
ਉਥੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਪਛਾਣ ਨਾ ਆਏ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਖਸ; ਹਰ ਥਾਂ ਉਲਝਣ ਸੀ, ਤੇ ਸਭ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦੇਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਨਿਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤਥਾ । ਸਮ੍ਮੂਢਾਸ੍ਤਮਸਾਚ੍ਛਨ੍ਨਾ ਵ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਨਪਰੇ ਤਥਾ ।। ੭.੨੮.
ਦੇਵਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਰਾਖਸ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ; ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲੈ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਲੋਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵੀਰਃ ਪੁਲੋਮਾ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੇਨ ਸਙ੍ਗृਹ੍ਯ ਸ਼ਚੀਪੁਤ੍ਰੋ ऽਪਵਾਹਿਤਃ ।। ੭.੨੮.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਪਲੋਮਾ ਨਾਂ ਦਾ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੈਤਿਆ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸਙ੍ਗृਹ੍ਯ ਤਂ ਤੁ ਦੌਹਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਾਗਰਂ ਤਦਾ । ਆਰ੍ਯਕਃ ਸ ਹਿ ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪੁਲੋਮਾ ਯੇਨ ਸਾ ਸ਼ਚੀ ।। ੭.੨੮.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੌਹਿਤਰੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਪਲੋਮਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸ਼ਚੀ ਦਾ ਨਾਨਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸ਼ਚੀ ਜਨਮੀ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਂ ਤੁ ਤਦਾ ਜਯਨ੍ਤਸ੍ਯਾਥ ਦੇਵਤਾਃ । ਅਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵ੍ਯਥਿਤਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ ।। ੭.੨੮.
ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਯੰਤ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਡਰ-ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਰਾਵਣਿਸ੍ਤ੍ਵਥ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬਲੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ੍ਵਕੈਃ । ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਮੁਮੋਚ ਚ ਮਹਾਸ੍ਵਨਮ੍ ।। ੭.੨੮.
ਰਾਵਣੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ ਤੇ ਇਕ ਭਾਰੀ ਗੂੰਜ ਛੱਡੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਂ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੈਵਤੇषੁ ਚ ਵਿਦ੍ਰੁਤਮ੍ । ਮਾਤਲਿਂ ਚਾਹ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਰਥਃ ਸਮੁਪਨੀਯਤਾਮ੍ ।। ੭.੨੮.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਮਾਤਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਰਥ ਤੁਰੰਤ ਲਿਆ ਆ।'
ਸ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯੋ ਮਹਾਭੀਮਃ ਸਜ੍ਜ ਏਵ ਮਹਾਰਥਃ । ਉਪਸ੍ਥਿਤੋ ਮਾਤਲਿਨਾ ਵਾਹ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਾਜਵਃ ।। ੭.੨੮.
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਰਥ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆ ਆ।
ਤਤੋ ਮੇਘਾ ਰਥੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਡਿਤ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਅਗ੍ਰਤੋ ਵਾਯੁਚਪਲਾ ਨੇਦੁਃ ਪਰਮਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ ।। ੭.੨੮.
ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਥ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਰੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਕਰਦੇ ਗਏ।
ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਵਾਦ੍ਯਨ੍ਤ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹਿਤਾਃ । ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਃਸਙ੍ਘਾ ਨਿਰ੍ਯਾਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰੇ ।। ੭.੨੮.
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦਯੰਤਰ ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਗੰਧਰਵ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ, ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ਵਸੁਭਿਰਾਦਿਤ੍ਯੈਸ੍ਸਾਧ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣੈਃ । ਵृਤੋ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਰ੍ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪਃ ।। ੭.੨੮.
ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਆਦਿਤ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਮਰੁਤ, ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਪਰੁषਂ ਪਵਨੋ ਵਵੌ । ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਨਿष੍ਪ੍ਰਭਸ਼੍ਚਾਸੀਨ੍ਮਹੋਲ੍ਕਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਪੇਦਿਰੇ ।। ੭.੨੮.
ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਤਿੱਖੀ ਹਵਾ ਵੱਜੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਮਟਿਆਈ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੂਰੋ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਆਰੁਰੋਹ ਰਥਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ।। ੭.੨੮.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਬਣਾਇਆ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਪਨ੍ਨਗੈਃ ਸੁਮਹਾਕਾਰ੍ਯੈਰ੍ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣੈਃ । ਤੇषਾਂ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਵਾਤੇਨ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਮਿਵ ਸਂਯੁਗੇ ।। ੭.੨੮.
ਉਹ ਰਥ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ ਰਥਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਸਮਰਾਭਿਮੁਖੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋ ऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ।। ੭.੨੮.
ਉਹ ਰਥ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਮਹਿੰਦਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਂ ਵਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ । ਸੋ ऽਪਿ ਯੁਦ੍ਧਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਰਾਵਣਿਃ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ਤ੍ ।। ੭.੨੮.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਖੁਦ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਰਾਵਣੀ ਰਾਵਣ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਬੈਠਿਆ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਤੁ ਸੁਰਾਣਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਹ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਤਾਂ ਘੋਰਂ ਮੇਘਾਨਾਮਿਵ ਸਂਯੁਗੇ ।। ੭.੨੮.
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਿਆਂ ਵਿਚ ਲੜਾਈ ਛਿੜ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।