ਤੇ ਪ੍ਰਯੁਦ੍ਧਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਹ੍ਯਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈ । ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਮੇਵਾਭਿਮੁਖਾ ਹ੍ਯਭਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਹृष੍ਟਵਤ੍ ।। ੭.੨੭.
ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਤਤੋ ਦੈਵਤਸੈਨ੍ਯਨਾਂ ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ੋਭਃ ਸਮਜਾਯਤ । ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰਮੂਰ੍ਧਨਿ ।। ੭.੨੭.
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਹਲਚਲ ਹੋ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ, ਅਖੁੱਤ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵੇਦ੍ਦੇਵਦਾਨਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ । ਘੋਰਂ ਤੁਮੁਲਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਂ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤਮ੍ ।। ੭.੨੭.
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ, ਸ਼ੋਰ-ਗੁਲ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜੀ ਗਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੂਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ । ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਸਮਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਚਿਵਾ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਤੇ ।। ੭.੨੭.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਨ, ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਮਾਰੀਚਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਹੋਦਰੌ । ਅਕਮ੍ਪਨੋ ਨਿਕੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕਃ ਸਾਰਣ ਏਵ ਚ ।। ੭.੨੭.
ਮਾਰੀਚ, ਪ੍ਰਹਸਤ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ, ਮਹੋਦਰ, ਅਕੰਪਨ, ਨਿਕੁੰਭ, ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਸਾਰਣ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਸਂਹ੍ਲਾਦੋ ਧੂਮਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਘਟੋਦਰਃ । ਜਮ੍ਬੁਮਾਲੀ ਮਹਾਹ੍ਰਾਦੋ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ।। ੭.੨੭.
ਸੰਹਲਾਦ, ਧੂਮਕੇਤੂ, ਮਹਾਦੰਸ਼ਟਰ, ਘਟੋਦਰ, ਜੰਬੁਮਾਲੀ, ਮਹਾਹਰਾਦ ਅਤੇ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼—all ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਨ।
ਸੁਪ੍ਤਘ੍ਨੋ ਯਜ੍ਞਕੋਪਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਮੁਖੋ ਦੂषਣਃ ਖਰਃ । ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਃ ਕਰਵੀਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੂਰ੍ਯਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ।। ੭.੨੭.
ਸੁਪਤਘਨ, ਯਜਨਕੋਪ, ਦੁਰਮੁਖ, ਦੂਸ਼ਣ, ਖਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਕਰਵੀਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਸੂਰਯਸ਼ਤ੍ਰੁ ਵੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਨ।
ਮਹਾਕਾਯੋ ऽਤਿਕਾਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਤਕਨਰਾਨ੍ਤਕੌ । ਏਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੭.੨੭.
ਮਹਾਕਾਯ, ਅਤਿਕਾਯ, ਦੇਵਾਂਤਕ ਅਤੇ ਨਰਾਂਤਕ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲਵਾਨ ਖੜਾ ਸੀ।
ਰਾਵਣਸ੍ਯਾਰ੍ਯਕਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸੁਮਾਲੀ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ । ਸ ਦੈਵਤਗਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ । ਵ੍ਯਧ੍ਵਂਸਯਤ੍ਸੁਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਾਯੁਰ੍ਜਲਧਰਾਨਿਵ ।। ੭.੨੭.
ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੂਰਵਜ ਸੁਮਾਲੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦੈਵਤਬਲਂ ਰਾਮ ਹਨ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰੈਃ । ਪ੍ਰਣੁਨ੍ਨਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸਿਂਹਨੁਨ੍ਨਾ ਮृਗਾ ਇਵ ।। ੭.੨੭.
ਹੇ ਰਾਮਾ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹਟਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘਾਂ ਵੱਲੋਂ ਡਰ ਕੇ ਜਾਨਵਰ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੂਰੋ ਵਸੂਨਾਮष੍ਟਮੋ ਵਸੁਃ । ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਰਣਾਜਿਰਮ੍ ।। ੭.੨੭.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਵਸੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਠਵਾਂ ਵਸੁ, ਜੋ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਥਾ ऽ ऽਦਿਤ੍ਯੌ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪੂषਾ ਚ ਦਂਸ਼ਿਤੌ । ਨਿਂਰ੍ਭਯੌ ਸਹ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤਾਂ ਰਣੇ ।। ੭.੨੭.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਮਹਾਂਵੀਰ ਆਦਿਤ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਾ, ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਤ੍ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ । ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਸਮਰੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍ ।। ੭.੨੭.
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਹਰਤ ਕਦੇ ਥੱਕਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਬੁਧਾਨ੍ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਜਘ੍ਨੁਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੭.੨੭.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਜਿਆ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਨ੍ । ਸਮਰੇ ਵਿਮਲੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰੁਪਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ।। ੭.੨੭.
ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਮ ਸੁਮਾਲੀ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਸੋ ऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ।। ੭.੨੭.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੁਮਾਲੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਫੌਜ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਸ ਦੈਵਤਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਣੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ । ਵ੍ਯਧ੍ਵਂਸਯਤ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਾਯੁਰ੍ਜਲਧਰਂ ਯਥਾ ।। ੭.੨੭.
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਮਹਾਬਾਣਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਲਪ੍ਰਾਸੈਃ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ । ਹਨ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਸਂਹਤਾਃ ।। ੭.੨੭.
ਭਾਰੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਬਰਛਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕੇ।
ਤਤੋ ਵਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯਮਾਣੇषੁ ਦੈਵਤੇषੁ ਸੁਮਾਲਿਨਾ । ਵਸੂਨਾਮष੍ਟਮਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰੋ ਵੈ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ।। ੭.੨੭.
ਜਦੋਂ ਸੁਮਾਲੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਅੱਠਵਾਂ ਵਸੂ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਂਵृਤਃ ਸ੍ਵੈਰਥਾਨੀਕੈਃ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਮ੍ । ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ ।। ੭.੨੭.
ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਯੋਰ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ ।। ੭.੨੭.
ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜੇ ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਸੁਮਾਲਿਨੋ ਵਸੋਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਰੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨੋਃ । ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਬਾਣੈਰ੍ਵਸੁਨਾ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਨਿਹਤਃ ਪਨ੍ਨਗਰਥਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਃ ।। ੭.੨੭.
ਸੁਮਾਲੀ ਤੇ ਵਸੂ, ਦੋਹਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਸੂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤੁਰੰਤ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਂਯੁਗੇ ਤਸ੍ਯ ਰਥਂ ਬਾਣਸ਼ਤੈਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਗਦਾਂ ਤਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਵਸੁਰ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਣਿਨਾ ।। ੭.੨੭.
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ, ਵਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾ ਫੜੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਰਾਂ ਕਾਲਦਣ੍ਡੋਪਮਾਂ ਗਦਾਮ੍ । ਤਾਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਾਵਿਤ੍ਰੋ ਵੈ ਸੁਮਾਲਿਨਃ ।। ੭.੨੭.
ਫਿਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਵਾਲੀ, ਕਾਲ ਦੀ ਲਾਠੀ ਵਰਗੀ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉਹ ਗਦਾ ਸੁਮਾਲੀ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾ ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਚੋਲ੍ਕਾਭਾ ਪਤਨ੍ਤੀਵ ਬਭੌ ਗਦਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਮੁਕ੍ਤਾ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤੀ ਗਿਰਾਵਿਵ ਮਹਾਸ਼ਨਿਃ ।। ੭.੨੭.
ਉਹ ਗਦਾ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦੀ ਹੋਈ, ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕੀ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀ ਗਈ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗੱਜਦੀ ਹੋਈ ਲੱਗੀ।
ਤਸ੍ਯ ਨੈਵਾਸ੍ਥਿ ਨ ਸ਼ਿਰੋ ਨ ਮਾਂਸਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਤਦਾ । ਗਦਯਾ ਭਸ੍ਮਤਾਂ ਨੀਤਂ ਨਿਹਤਸ੍ਯ ਰਣਾਜਿਰੇ ।। ੭.੨੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਹੱਡੀ, ਸਿਰ ਜਾਂ ਮਾਸ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿਸਿਆ; ਗਦਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਹਤਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤੇ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਵ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਨਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਵਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯਮਾਣਾ ਵਸੁਨਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਨਾਵਤਸ੍ਥਿਰੇ ।। ੭.੨੭.
ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਇਕੱਠੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ, ਵਸੂ ਵਲੋਂ ਭਜਾਏ ਹੋਏ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕੇ।
ਸੁਮਾਲਿਨਂ ਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਸੁਨਾ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਰੁਤਂ ਚਾਪਿ ਲਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ऽਰ੍ਦਿਤਂ ਸੁਰੈਃ ।। ੭.੨੮.
ਸੁਮਾਲੀ ਨੂੰ ਵਸੂ ਵਲੋਂ ਸੁਆਹ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਭਜੀ ਤੇ ਪੀੜਤ ਵੇਖ ਕੇ,
ਤਤਃ ਸ ਬਲਵਾਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ਤਦਾ । ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮੇਘਨਾਦੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ।। ੭.੨੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਘਨਾਦ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸੁਰਥੇਨਾਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣੇਨ ਕਾਮਗੇਨ ਮਹਾਰਥਃ । ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਸੇਨਾਂ ਤਾਂ ਵਨਾਨ੍ਯਗ੍ਨਿਰਿਵ ਜ੍ਵਲਨ੍ ।। ੭.੨੮.
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰਥ 'ਸੁਰਥਾ' ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਦੌੜਿਆ।