ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਨ੍ਨ ਪਰਿਤ੍ਰਾਸਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਚ ਮੇ ।। ੭.੨੭.
ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।'
ਨ ਤਾਵਦੇष ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਜੇਤੁਂ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ । ਹਨ੍ਤੁਂ ਚਾਪਿ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦੁਰ੍ਜਯਃ ।। ੭.੨੭.
ਇਹ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਵਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਤੁ ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਬਲੋਤ੍ਕਟਃ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪੁਤ੍ਰਸਹਿਤੋ ਦृष੍ਟਮੇਤਨ੍ਨਿਸਰ੍ਗਤਃ ।। ੭.੨੭.
ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤੁ ਮਾਂ ਤ੍ਵਮਭਾषਿष੍ਠ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵੇਤਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਨਾਹਂ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਰਾਵਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਯੁਧਿ ।। ੭.੨੭.
ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ 'ਲੜ', ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨਾਹਤ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਤਿਨਿਵਰ੍ਤਤੇ । ਦੁਰ੍ਲਭਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਮੋ ऽਦ੍ਯ ਵਰਗੁਪ੍ਤਾਦ੍ਧਿ ਰਾਵਣਾਤ੍ ।। ੭.੨੭.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਅੱਜ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਵਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੋਂ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਲੈਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੇ ਚ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮੀਪੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਭਵਿਤਾ ऽਸ੍ਮਿ ਯਥਾ ऽਸ੍ਯਾਹਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਰਣਮ੍ ।। ੭.੨੭.
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਰਾਖਸ ਦਾ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਾਂਗਾ।
ਅਹਮੇਵ ਨਿਹਨ੍ਤਾ ऽਸ੍ਮਿ ਰਾਵਣਂ ਸਪੁਰਃਸਰਮ੍ । ਦੇਵਤਾ ਨਨ੍ਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਲਮੁਪਾਗਤਮ੍ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਰਾਜ ਸ਼ਚੀਪਤੇ ।। ੭.੨੭.
ਮੈਂ ਖੁਦ ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ। ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਇਹ ਸੱਚ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ।
ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਵਿਗਤਤ੍ਰਾਸਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਬਲ ।। ੭.੨੭.
ਤੂੰ ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜ।
ਯਾਮਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਲਮੁਪਾਗਤਮ੍ । ਤਤੋ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਹਾਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਮਰੁਤੋ ऽਸ਼੍ਵਨੌ । ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾ ਨਿਰ੍ਯਯੁਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਭਿਤਃ ਪੁਰਾਤ੍ ।। ੭.੨੭.
ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਰੁਦਰ, ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਨਾਦਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਰਜਨੀਕ੍ਸ਼ਯੇ । ਤਸ੍ਯ ਰਾਵਣਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ।। ੭.੨੭.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਚੌਕ-ਚੌਕ ਤੇ ਜੰਗ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਤੇ ਪ੍ਰਯੁਦ੍ਧਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਹ੍ਯਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈ । ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਮੇਵਾਭਿਮੁਖਾ ਹ੍ਯਭਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਹृष੍ਟਵਤ੍ ।। ੭.੨੭.
ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਤਤੋ ਦੈਵਤਸੈਨ੍ਯਨਾਂ ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ੋਭਃ ਸਮਜਾਯਤ । ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰਮੂਰ੍ਧਨਿ ।। ੭.੨੭.
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਹਲਚਲ ਹੋ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ, ਅਖੁੱਤ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵੇਦ੍ਦੇਵਦਾਨਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ । ਘੋਰਂ ਤੁਮੁਲਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਂ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤਮ੍ ।। ੭.੨੭.
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ, ਸ਼ੋਰ-ਗੁਲ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜੀ ਗਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੂਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ । ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਸਮਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਚਿਵਾ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਤੇ ।। ੭.੨੭.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਨ, ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਮਾਰੀਚਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਹੋਦਰੌ । ਅਕਮ੍ਪਨੋ ਨਿਕੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕਃ ਸਾਰਣ ਏਵ ਚ ।। ੭.੨੭.
ਮਾਰੀਚ, ਪ੍ਰਹਸਤ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ, ਮਹੋਦਰ, ਅਕੰਪਨ, ਨਿਕੁੰਭ, ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਸਾਰਣ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਸਂਹ੍ਲਾਦੋ ਧੂਮਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਘਟੋਦਰਃ । ਜਮ੍ਬੁਮਾਲੀ ਮਹਾਹ੍ਰਾਦੋ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ।। ੭.੨੭.
ਸੰਹਲਾਦ, ਧੂਮਕੇਤੂ, ਮਹਾਦੰਸ਼ਟਰ, ਘਟੋਦਰ, ਜੰਬੁਮਾਲੀ, ਮਹਾਹਰਾਦ ਅਤੇ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼—all ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਨ।
ਸੁਪ੍ਤਘ੍ਨੋ ਯਜ੍ਞਕੋਪਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਮੁਖੋ ਦੂषਣਃ ਖਰਃ । ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਃ ਕਰਵੀਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੂਰ੍ਯਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ।। ੭.੨੭.
ਸੁਪਤਘਨ, ਯਜਨਕੋਪ, ਦੁਰਮੁਖ, ਦੂਸ਼ਣ, ਖਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਕਰਵੀਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਸੂਰਯਸ਼ਤ੍ਰੁ ਵੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਨ।
ਮਹਾਕਾਯੋ ऽਤਿਕਾਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਤਕਨਰਾਨ੍ਤਕੌ । ਏਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੭.੨੭.
ਮਹਾਕਾਯ, ਅਤਿਕਾਯ, ਦੇਵਾਂਤਕ ਅਤੇ ਨਰਾਂਤਕ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲਵਾਨ ਖੜਾ ਸੀ।
ਰਾਵਣਸ੍ਯਾਰ੍ਯਕਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸੁਮਾਲੀ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ । ਸ ਦੈਵਤਗਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ । ਵ੍ਯਧ੍ਵਂਸਯਤ੍ਸੁਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਾਯੁਰ੍ਜਲਧਰਾਨਿਵ ।। ੭.੨੭.
ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੂਰਵਜ ਸੁਮਾਲੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦੈਵਤਬਲਂ ਰਾਮ ਹਨ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰੈਃ । ਪ੍ਰਣੁਨ੍ਨਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸਿਂਹਨੁਨ੍ਨਾ ਮृਗਾ ਇਵ ।। ੭.੨੭.
ਹੇ ਰਾਮਾ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹਟਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘਾਂ ਵੱਲੋਂ ਡਰ ਕੇ ਜਾਨਵਰ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੂਰੋ ਵਸੂਨਾਮष੍ਟਮੋ ਵਸੁਃ । ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਰਣਾਜਿਰਮ੍ ।। ੭.੨੭.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਵਸੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਠਵਾਂ ਵਸੁ, ਜੋ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਥਾ ऽ ऽਦਿਤ੍ਯੌ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪੂषਾ ਚ ਦਂਸ਼ਿਤੌ । ਨਿਂਰ੍ਭਯੌ ਸਹ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤਾਂ ਰਣੇ ।। ੭.੨੭.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਮਹਾਂਵੀਰ ਆਦਿਤ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਾ, ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਤ੍ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ । ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਸਮਰੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍ ।। ੭.੨੭.
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਹਰਤ ਕਦੇ ਥੱਕਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਬੁਧਾਨ੍ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਜਘ੍ਨੁਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੭.੨੭.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਜਿਆ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਨ੍ । ਸਮਰੇ ਵਿਮਲੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰੁਪਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ।। ੭.੨੭.
ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਮ ਸੁਮਾਲੀ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਸੋ ऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ।। ੭.੨੭.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੁਮਾਲੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਫੌਜ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਸ ਦੈਵਤਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਣੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ । ਵ੍ਯਧ੍ਵਂਸਯਤ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਾਯੁਰ੍ਜਲਧਰਂ ਯਥਾ ।। ੭.੨੭.
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਮਹਾਬਾਣਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਲਪ੍ਰਾਸੈਃ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ । ਹਨ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਸਂਹਤਾਃ ।। ੭.੨੭.
ਭਾਰੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਬਰਛਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕੇ।
ਤਤੋ ਵਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯਮਾਣੇषੁ ਦੈਵਤੇषੁ ਸੁਮਾਲਿਨਾ । ਵਸੂਨਾਮष੍ਟਮਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰੋ ਵੈ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ।। ੭.੨੭.
ਜਦੋਂ ਸੁਮਾਲੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਅੱਠਵਾਂ ਵਸੂ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਂਵृਤਃ ਸ੍ਵੈਰਥਾਨੀਕੈਃ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਮ੍ । ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ ।। ੭.੨੭.
ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।