ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਲਿਲਂ ਸਰ੍ਵਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਉਤ੍ਸਸਰ੍ਜ ਯਥਾ ਸ਼ਾਪਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦਾਰੁਣਮ੍ ।। ੭.੨੬.
ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦਿਤਾ।
ਅਕਾਮਾ ਤੇਨ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਬਲਾਦ੍ਭਦ੍ਰੇ ਪ੍ਰਧਰ੍षਿਤਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ ਯੁਵਤੀਮਨ੍ਯਾਂ ਨਾਕਾਮਾਮੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ ।। ੭.੨੬.
"ਭਲੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸਨੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਤੇਰੀ ਇਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਾਜ ਲੁੱਟੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਅਣਚਾਹੀ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਾਵੇਗਾ।"
ਯਦਾ ਹ੍ਯਕਾਮਾਂ ਕਾਮਾਰ੍ਤੋ ਧਰ੍षਯਿष੍ਯਤਿ ਯੋषਿਤਮ੍ । ਮੂਰ੍ਧਾ ਤੁ ਸਪ੍ਤਧਾ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕਲੀਭਵਿਤਾ ਤਦਾ ।। ੭.੨੬.
"ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਅਣਚਾਹੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਾਸਨਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਸੱਤ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਵੇਗਾ।"
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਦਾਹृਤੇ ਸ਼ਾਪੇ ਜ੍ਵਲਿਤਾਗ੍ਨਿਸਮਪ੍ਰਭੇ । ਦੇਵਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਖਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਾ । ਪਿਤਾਮਹਮੁਖਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਾਃ ।। ੭.੨੬.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦਾ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜ ਪਏ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ ਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਲੋਕਗਤਿਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਤਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ । ऋषਯਃ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਪੁਰਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ ।। ੭.੨੬.
ਸਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਤੇ ਉਸ ਰਾਖਸ ਦੀ ਮੌਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਸ੍ਤਂ ਸ਼ਾਪਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ । ਨਾਰੀषੁ ਮੈਥੁਨੇ ਭਾਵਂ ਨਾਕਾਮਾਸ੍ਵਭ੍ਯਰੋਚਯਤ੍ ।। ੭.੨੬.
ਪਰ ਜਦੋਂ ਦਸਮੁਖ ਨੇ ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਸ਼ਾਪ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਅਣਚਾਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਾ ਰਹੀ।
ਤੇਨ ਨੀਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਪੁਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਃ । ਨਲਕੂਬਰਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਾਪਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਨਃਪ੍ਰਿਯਮ੍ ।। ੭.੨੬.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਿਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਰੱਖੀਆਂ ਸਨ, ਨਲਕੂਬਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਮਨਪਸੰਦ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਕੈਲਾਸਂ ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾਥ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਸ ਰਾਵਣਃ । ਆਸਸਾਦ ਮਹਾਤੇਜਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ ।। ੭.੨੭.
ਫਿਰ ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਕੈਲਾਸ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਾਦੁਪਯਾਸ੍ਯਤਃ । ਦੇਵਲੋਕਂ ਯਯੌ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਥ੍ਯਮਾਨਾਰ੍ਣਵੋਪਮਃ ।। ੭.੨੭.
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਫੌਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵੱਲ ਵਧੀ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਥਣ ਵਰਗਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਵਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਲਿਤ ਆਸਨਾਤ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਸਮਾਗਤਾਨ੍ ।। ੭.੨੭.
ਰਾਵਣ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਹਿਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਨ੍ਸਵਸੂਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਸਾਧ੍ਯਾਨ੍ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਨ੍ । ਸਜ੍ਜੀਭਵਤ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ ।। ੭.੨੭.
ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ, ਰੁਦਰਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ, ਸਾਧਿਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਵਣ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਾ ਯੁਧਿ । ਸਨ੍ਨਹ੍ਯ ਸੁਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ।। ੭.੨੭.
ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਪਹਿਨ ਲਿਆ।
ਸ ਤੁ ਦੀਨਃ ਪਰਿਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਾਵਣਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਮੀਪਮਾਗਤ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੨੭.
ਪਰ ਮਹਿੰਦਰ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਅਤੇ ਉਦਾਸ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ।
ਵਿष੍ਣੋ ਕਥਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਅਸੌ ਹਿ ਬਲਵਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਮਭਿਵਰ੍ਤਤੇ ।। ੭.੨੭.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਰਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਬਲਵਾਨ੍ਨ ਖਲ੍ਵਨ੍ਯੇਨ ਹੇਤੁਨਾ । ਤਤ੍ਤੁ ਸਤ੍ਯਵਚਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਨਾ ।। ੭.੨੭.
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਵਰਾਂ ਕਰਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ।
ਤਦ੍ਯਥਾ ਨਮੁਚਿਰ੍ਵृਤ੍ਰੋ ਬਲਿਰ੍ਨਰਕਸ਼ਮ੍ਬਰੌ । ਤ੍ਵਦ੍ਬਲਂ ਸਮਵष੍ਟਭ੍ਯ ਮਯਾ ਦਗ੍ਧਾਸ੍ਤਥਾ ਕੁਰੁ ।। ੭.੨੭.
ਜਿਵੇਂ ਨਮੁਚੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਬਲੀ, ਨਰਕ ਅਤੇ ਸ਼ੰਬਰ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰੇ ਬਲ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਵੀ ਹੁਣ ਐਸਾ ਕਰ।
ਨਹ੍ਯਨ੍ਯੋ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਗਤਿਃ ਪਰਾਯਣਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰੇ ।। ੭.੨੭.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਮਧੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ ਜਾਂ ਅਡੋਲ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਆਸਰਾ ਜਾਂ ਸ਼ਰਨ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪਦ੍ਮਨਾਭਃ ਸਨਾਤਨਃ । ਤ੍ਵਯੇਮੇ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਲੋਕਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚਾਹਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ।। ੭.੨੭.
ਤੂੰ ਹੀ ਨਾਰਾਇਣ, ਸੋਭਾਵਾਨ, ਪਦਮਨਾਭ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਲੋਕ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਾ ਸृष੍ਟਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ । ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਭਗਵਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ ।। ੭.੨੭.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਡੋਲ, ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਬਣੇ ਹਨ। ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਥਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵ ਮਮ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਅਪਿ ਚਕ੍ਰਸਹਾਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਸੇ ਰਾਵਣਂ ਪ੍ਰਭੋ ।। ੭.੨੭.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਪ ਸੱਚ ਦੱਸ। ਕੀ ਤੂੰ ਚਕਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜੇਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਨ੍ਨ ਪਰਿਤ੍ਰਾਸਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਚ ਮੇ ।। ੭.੨੭.
ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।'
ਨ ਤਾਵਦੇष ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਜੇਤੁਂ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ । ਹਨ੍ਤੁਂ ਚਾਪਿ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦੁਰ੍ਜਯਃ ।। ੭.੨੭.
ਇਹ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਵਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਤੁ ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਬਲੋਤ੍ਕਟਃ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪੁਤ੍ਰਸਹਿਤੋ ਦृष੍ਟਮੇਤਨ੍ਨਿਸਰ੍ਗਤਃ ।। ੭.੨੭.
ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤੁ ਮਾਂ ਤ੍ਵਮਭਾषਿष੍ਠ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵੇਤਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਨਾਹਂ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਰਾਵਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਯੁਧਿ ।। ੭.੨੭.
ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ 'ਲੜ', ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨਾਹਤ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਤਿਨਿਵਰ੍ਤਤੇ । ਦੁਰ੍ਲਭਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਮੋ ऽਦ੍ਯ ਵਰਗੁਪ੍ਤਾਦ੍ਧਿ ਰਾਵਣਾਤ੍ ।। ੭.੨੭.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਅੱਜ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਵਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੋਂ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਲੈਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੇ ਚ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮੀਪੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਭਵਿਤਾ ऽਸ੍ਮਿ ਯਥਾ ऽਸ੍ਯਾਹਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਰਣਮ੍ ।। ੭.੨੭.
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਰਾਖਸ ਦਾ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਾਂਗਾ।
ਅਹਮੇਵ ਨਿਹਨ੍ਤਾ ऽਸ੍ਮਿ ਰਾਵਣਂ ਸਪੁਰਃਸਰਮ੍ । ਦੇਵਤਾ ਨਨ੍ਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਲਮੁਪਾਗਤਮ੍ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਰਾਜ ਸ਼ਚੀਪਤੇ ।। ੭.੨੭.
ਮੈਂ ਖੁਦ ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ। ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਇਹ ਸੱਚ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ।
ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਵਿਗਤਤ੍ਰਾਸਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਬਲ ।। ੭.੨੭.
ਤੂੰ ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜ।
ਯਾਮਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਲਮੁਪਾਗਤਮ੍ । ਤਤੋ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਹਾਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਮਰੁਤੋ ऽਸ਼੍ਵਨੌ । ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾ ਨਿਰ੍ਯਯੁਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਭਿਤਃ ਪੁਰਾਤ੍ ।। ੭.੨੭.
ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਰੁਦਰ, ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਨਾਦਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਰਜਨੀਕ੍ਸ਼ਯੇ । ਤਸ੍ਯ ਰਾਵਣਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ।। ੭.੨੭.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਚੌਕ-ਚੌਕ ਤੇ ਜੰਗ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ।