ਲਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਦਾਨਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਤਾਸੁ ਮਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਤ੍ਮਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੨੫.
ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਸੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨ-ਵਾਂਗ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਈਦृਸ਼ੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਚਾਰੈਰ੍ਯਸ਼ੋਰ੍ਥਕੁਲਨਾਸ਼ਨੈਃ । ਧਰ੍षਣਂ ਜ੍ਞਾਤਿਨਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਮਤੇਨ ਵਿਚੇष੍ਟਸੇ ।। ੭.੨੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਇਹ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਤੀਂਸ੍ਤਾਨ੍ਧਰ੍षਯਿਤ੍ਵੇਮਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ऽ ऽਨੀਤਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ । ਤ੍ਵਾਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਧੁਨਾ ਰਾਜਨ੍ਕੁਮ੍ਭੀਨਸੀ ਹृਤਾ ।। ੭.੨੫.
ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਲਿਆਇਆ ਹੈਂ; ਪਰ, ਰਾਜਾ, ਕੂੰਭੀਨਸੀ ਨੂੰ ਮਧੂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ।
ਰਾਵਣਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਵਗਚ੍ਛਾਮਿ ਕਿਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍ । ਕੋ ऽਯਂ ਯਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ऽ ऽਖ੍ਯਾਤੋ ਮਧੁਰਿਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮਤਃ ।। ੭.੨੫.
ਰਾਵਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ—ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਮਧੂ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੂੰ ਨਾਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?'
ਵਿਭੀषਣਸ੍ਤੁ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ ਫਲਮਾਗਤਮ੍ ।। ੭.੨੫.
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, 'ਇਸ ਪਾਪੀ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣ।'
ਮਾਤਾਮਹਸ੍ਯ ਯੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸੁਮਾਲਿਨਃ । ਮਾਲ੍ਯਵਾਨਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਵृਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ ।। ੭.੨੫.
ਸਾਡੇ ਮਾਤਾ-ਮਹਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਸੁਮਾਲੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਿਸ਼ਾਚਰ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਜਨਨ੍ਯਾ ਨੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਚਾਰ੍ਯਕੋ ऽਭਵਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਕੁਮ੍ਭੀਨਸੀ ਨਾਮ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਦੁਹਿਤਾ ऽਭਵਤ੍ ।। ੭.੨੫.
ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਸਾਡੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਮ ਕੁੰਭੀਨਸੀ ਸੀ।
ਮਾਤृष੍ਵਸੁਰਥਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸਾ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ऽਨਲੋਦ੍ਭਵਾ । ਭਵਤ੍ਯਸ੍ਮਾਕਮੇਵੈषਾ ਭ੍ਰਾਤृਣਾਂ ਧਰ੍ਮਤਃ ਸ੍ਵਸਾ ।। ੭.੨੫.
ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਾਤਾ-ਮਾਸੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਭਰਾ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਸਾਡੀ ਭੈਣ ਹੈ।
ਸਾ ਹृਤਾ, ਮਧੁਨਾ ਰਾਜਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ ਬਲੀਯਸਾ । ਯਜ੍ਞਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਤੁ ਮਯਿ ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਜਲੋषਿਤੇ ।। ੭.੨੫.
ਮਧੂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਦ੍ਰਾਮਨੁਭਵਤ੍ਯਥ । ਨਿਹਤ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨਮਾਤ੍ਯਾਨਿਹ ਸਮ੍ਮਤਾਨ੍ ।। ੭.੨੫.
ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਕੁੰਭਕਰਨ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮਧੂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਤੇ ਮੰਨੇ ਹੋਏ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍षਯਿਤ੍ਵਾ ਹृਤਾ ਸਾ ਤੁ ਸੁਪ੍ਤਾਪ੍ਯਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਤਵ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ऽਪਿ ਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਮੇਵ ਹਤੋ ਨ ਸਃ ।। ੭.੨੫.
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕਰਕੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਪਰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਮਾਦਵਸ਼੍ਯਂ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਹਿ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ । ਤਦੇਤਤ੍ਕਰ੍ਮਣੋ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪਾਪਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇ ।। ੭.੨੫.
ਕਿਉਂਕਿ ਭੈਣ ਨੂੰ ਭਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਝੂਠੇ ਮਨ ਵਾਲੇ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵਾਭਿਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਲੋਕੇ ਵਿਦਿਤਮਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਵਿਭੀषਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਰਾਵਣਃ । ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯੇਨਾਤ੍ਮਨੋਦ੍ਧੂਤਸ੍ਤਪ੍ਤਾਮ੍ਭ ਇਵ ਸਾਗਰਃ ।। ੭.੨੫.
ਇਹ ਗੱਲ ਹੁਣ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਜਾਣ ਲਈ ਹੈ। ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਆਪਣੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਉਤਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦृਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ । ਕਲ੍ਪ੍ਯਤਾਂ ਮੇ ਰਥਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਜ੍ਜੀਭਵਨ੍ਤੁ ਨਃ ।। ੭.੨੫.
ਫਿਰ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰਾ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰੋ ਤੇ ਸਾਡੇ ਸੂਰਮੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਣ।'
ਭ੍ਰਾਤਾ ਮੇ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ । ਵਾਹਨਾਨ੍ਯਧਿਰੋਹਨ੍ਤੁ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾਯੁਧਾਃ ।। ੭.੨੫.
ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਕੁੰਭਕਰਨ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਨਿਸਾਚਰ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ ਚੜ੍ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ।
ਅਦ੍ਯ ਤਂ ਸਮਰੇ ਹਤ੍ਵਾ ਮਧੁਂ ਰਾਵਣਨਿਰ੍ਭਯਮ੍ । ਸੁਰਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯੁਦ੍ਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਸੁਹृਦ੍ਵृਤਃ ।। ੭.੨੫.
ਅੱਜ, ਜਦ ਮੈ ਮਧੂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਨਿਡਰ ਰਾਵਣ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯਗ੍ਰ੍ਯਾਣਿ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ । ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ।। ੭.੨੫.
ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਧੀਆ ਰਾਕਸ਼ਸ ਫੌਜਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਈਆਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤ੍ਤ੍ਵਗ੍ਰਤਃ (ਅਗ੍ਰਤਃ) ਸੈਨ੍ਯਾਤ੍ਸੈਨਿਕਾਨ੍ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਚ । ਜਗਾਮ ਰਾਵਣੋ ਮਧ੍ਯੇ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਪृष੍ਠਤਃ ।। ੭.੨੫.
ਇੰਦਰਜਿਤ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਚੱਲਿਆ; ਰਾਵਣ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੇ ਕੁੰਭਕਰਨ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ।
ਵਿਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਧਰ੍ਮਾਮਾਚਰਤ੍ । ਸ਼ੋषਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਯੁਰ੍ਮਧੁਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ।। ੭.੨੫.
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਮਲ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ੋਸ਼ਾ ਮਧੂਪੁਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਖਰੈਰੁष੍ਟ੍ਰੈਰ੍ਹਯੈਰ੍ਦੀਪ੍ਤੈਃ ਸ਼ਿਂਸ਼ੁਮਾਰੈਰ੍ਮਹੋਰਗੈਃ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕृਤ੍ਵਾ ऽ ऽਕਾਸ਼ਂ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍ ।। ੭.੨੫.
ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਗੰਦੇ ਗਧਿਆਂ, ਊਠਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਕੇ ਚੱਲ ਪਏ।
ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕृਤਵੈਰਾਸ਼੍ਚ ਦੈਵਤੈਃ । ਰਾਵਣਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਮਨ੍ਵਗਚ੍ਛਨ੍ਹਿ ਪृष੍ਠਤਃ ।। ੭.੨੫.
ਉਥੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਦੈਤ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ।
ਸ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਮਧੁਪੁਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਦਸ਼ਾਨਨਃ । ਨ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਧੁਂ ਤਤ੍ਰ ਭਗਿਨੀਂ ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ ।। ੭.੨੫.
ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਮਧੂਪੁਰ ਗਿਆ ਤੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਥੇ ਮਧੂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਾ ਚ ਪ੍ਰਹ੍ਵਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਾ ਚਰਣੌ ਗਤਾ ।। ੭.੨੫.
ਉਹ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜਸ੍ਯ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਕੁਮ੍ਭੀਨਸੀ ਤਦਾ । ਤਾਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ ।। ੭.੨੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਡਰੀ ਹੋਈ ਕੁੰਭੀਨਸੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਉਠਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰ ਨਾ ਕਰ।'
ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਿਂ ਚਾਪਿ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ । ਸਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਯਦਿ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭੁਜ । ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਨ ਮਮੇਹਾਦ੍ਯ ਹਨ੍ਤੁਰ੍ਮਹਸਿ ਮਾਨਦ ।। ੭.੨੫.
ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਜੇ ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਾਰ ਨਾ ਦੇ।"
ਨ ਹੀਦृਸ਼ਂ ਭਯਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਿਹੋਚ੍ਯਤੇ । ਭਯਾਨਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਵ੍ਯਸਨਂ ਮਹਤ੍ ।। ੭.੨੫.
ਇੱਥੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਐਸਾ ਡਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਸਭ ਡਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ਭਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਮਵੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਯਾਚਤੀਮ੍ । ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਮਿਤਿ ਸ੍ਵਯਮ੍ ।। ੭.੨੫.
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੱਚ ਬੋਲ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਮੰਗ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ; ਤੂੰ ਆਪ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਡਰੋ ਨਾ।
ਰਾਵਣਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਕ੍ਵ ਚਾਸੌ ਤਵ ਭਰ੍ਤਾ ਵੈ ਮਮ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯਤਾਮ੍ ।। ੭.੨੫.
ਫਿਰ ਰਾਵਣ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉ।"
ਸਹ ਤੇਨ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਰਲੋਕਂ ਜਯਾਵਹੇ । ਤਵ ਕਾਰੁਣ੍ਯਸੌਹਾਰ੍ਦਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਮਧੋਰ੍ਵਧਾਤ੍ ।। ੭.੨੫.
"ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆਵਾਂਗਾ; ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਮਧੂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਹਾਂ।"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਂ ਤਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਮ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਸਾ ਪਤਿਂ ਵਚਃ ।। ੭.੨੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਸੌਂਦਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।