ਅਹਮਾਖ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਰਾਜਞ੍ਛ੍ਰੂਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍ । ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤੇ ਸਪ੍ਤ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਸੁਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰਾਃ ।। ੭.੨੫.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਯਜਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞੋ ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਃ । ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਤਥਾ ਯਜ੍ਞੋ ਗੋਮੇਧੋ ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਤਥਾ ।। ੭.੨੫.
ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਯਜਨ, ਰਾਜਸੂਯ, ਗੋਮੇਧ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਯਜਨ ਵੀ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਯਜ੍ਞੇ ਪੁਮ੍ਭਿਃ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭੇ । ਵਰਾਂਸ੍ਤੇ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਸ਼ੁਪਤੇਰਿਹ ।। ੭.੨੫.
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਯਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਵਡੇ ਵਰ ਮਿਲੇ ਹਨ।
ਕਾਮਗਂ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਂ ਦਿਵ੍ਯਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਚਰਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਮਾਯਾਂ ਚ ਤਾਮਸੀਂ ਨਾਮ ਯਯਾ ਸਮ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਤਮਃ ।। ੭.੨੫.
ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਰਥ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ 'ਤਾਮਸੀ ਮਾਇਆ' ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਯਾ ਕਿਲ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਮਾਯਯਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰ । ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਯਾ ਗਤਿਃ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਨਹਿ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ ।। ੭.੨੫.
ਇਸ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਅਸੁਰ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਵਿषੁਧੀ ਬਾਣੈਸ਼੍ਚਾਪਂ ਚਾਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਮ੍ । ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਬਲਵਦ੍ਰਾਜਞ੍ਛਤ੍ਰੁਵਿਧ੍ਵਂਸਨਂ ਰਣੇ ।। ੭.੨੫.
ਅਖੂਤ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਕਵਚ, ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਧਨੁਸ਼, ਤੇ ਵੱਡਾ ਅਸਤਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਰਾਂਲ੍ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ऽਯਂ ਦਸ਼ਾਨਨ । ਅਦ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸਮਾਪ੍ਤੌ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਸ੍ਥਿਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ ।। ੭.੨੫.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ, ਦਸ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਅੱਜ ਯਜਨ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦृਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਨ ਸ਼ੋਭਨਮਿਦਂ ਕृਤਮ੍ । ਪੂਜਿਤਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ ।। ੭.੨੫.
ਫਿਰ ਦਸ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਏਹੀਦਾਨੀਂ ਕृਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਸੁਕृਤਂ ਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਆਗਚ੍ਛ ਸੌਮ੍ਯ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ।। ੭.੨੫.
'ਹੁਣ ਆ ਜਾ, ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਆ, ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚੱਲੀਏ।'
ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਸਪੁਤ੍ਰਃ ਸਵਿਭੀषਣਃ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਵਤਾਰਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾ ਬਾष੍ਪਗਦ੍ਗਦਾਃ ।। ੭.੨੫.
ਫਿਰ ਦਸ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਾਂ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਸਮੇਤ, ਜਦ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਤਾਰਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ।
ਲਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਦਾਨਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਤਾਸੁ ਮਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਤ੍ਮਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੨੫.
ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਸੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨ-ਵਾਂਗ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਈਦृਸ਼ੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਚਾਰੈਰ੍ਯਸ਼ੋਰ੍ਥਕੁਲਨਾਸ਼ਨੈਃ । ਧਰ੍षਣਂ ਜ੍ਞਾਤਿਨਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਮਤੇਨ ਵਿਚੇष੍ਟਸੇ ।। ੭.੨੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਇਹ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਤੀਂਸ੍ਤਾਨ੍ਧਰ੍षਯਿਤ੍ਵੇਮਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ऽ ऽਨੀਤਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ । ਤ੍ਵਾਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਧੁਨਾ ਰਾਜਨ੍ਕੁਮ੍ਭੀਨਸੀ ਹृਤਾ ।। ੭.੨੫.
ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਲਿਆਇਆ ਹੈਂ; ਪਰ, ਰਾਜਾ, ਕੂੰਭੀਨਸੀ ਨੂੰ ਮਧੂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ।
ਰਾਵਣਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਵਗਚ੍ਛਾਮਿ ਕਿਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍ । ਕੋ ऽਯਂ ਯਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ऽ ऽਖ੍ਯਾਤੋ ਮਧੁਰਿਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮਤਃ ।। ੭.੨੫.
ਰਾਵਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ—ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਮਧੂ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੂੰ ਨਾਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?'
ਵਿਭੀषਣਸ੍ਤੁ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ ਫਲਮਾਗਤਮ੍ ।। ੭.੨੫.
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, 'ਇਸ ਪਾਪੀ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣ।'
ਮਾਤਾਮਹਸ੍ਯ ਯੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸੁਮਾਲਿਨਃ । ਮਾਲ੍ਯਵਾਨਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਵृਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ ।। ੭.੨੫.
ਸਾਡੇ ਮਾਤਾ-ਮਹਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਸੁਮਾਲੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਿਸ਼ਾਚਰ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਜਨਨ੍ਯਾ ਨੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਚਾਰ੍ਯਕੋ ऽਭਵਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਕੁਮ੍ਭੀਨਸੀ ਨਾਮ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਦੁਹਿਤਾ ऽਭਵਤ੍ ।। ੭.੨੫.
ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਸਾਡੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਮ ਕੁੰਭੀਨਸੀ ਸੀ।
ਮਾਤृष੍ਵਸੁਰਥਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸਾ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ऽਨਲੋਦ੍ਭਵਾ । ਭਵਤ੍ਯਸ੍ਮਾਕਮੇਵੈषਾ ਭ੍ਰਾਤृਣਾਂ ਧਰ੍ਮਤਃ ਸ੍ਵਸਾ ।। ੭.੨੫.
ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਾਤਾ-ਮਾਸੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਭਰਾ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਸਾਡੀ ਭੈਣ ਹੈ।
ਸਾ ਹृਤਾ, ਮਧੁਨਾ ਰਾਜਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ ਬਲੀਯਸਾ । ਯਜ੍ਞਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਤੁ ਮਯਿ ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਜਲੋषਿਤੇ ।। ੭.੨੫.
ਮਧੂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਦ੍ਰਾਮਨੁਭਵਤ੍ਯਥ । ਨਿਹਤ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨਮਾਤ੍ਯਾਨਿਹ ਸਮ੍ਮਤਾਨ੍ ।। ੭.੨੫.
ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਕੁੰਭਕਰਨ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮਧੂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਤੇ ਮੰਨੇ ਹੋਏ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍षਯਿਤ੍ਵਾ ਹृਤਾ ਸਾ ਤੁ ਸੁਪ੍ਤਾਪ੍ਯਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਤਵ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ऽਪਿ ਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਮੇਵ ਹਤੋ ਨ ਸਃ ।। ੭.੨੫.
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕਰਕੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਪਰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਮਾਦਵਸ਼੍ਯਂ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਹਿ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ । ਤਦੇਤਤ੍ਕਰ੍ਮਣੋ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪਾਪਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇ ।। ੭.੨੫.
ਕਿਉਂਕਿ ਭੈਣ ਨੂੰ ਭਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਝੂਠੇ ਮਨ ਵਾਲੇ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵਾਭਿਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਲੋਕੇ ਵਿਦਿਤਮਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਵਿਭੀषਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਰਾਵਣਃ । ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯੇਨਾਤ੍ਮਨੋਦ੍ਧੂਤਸ੍ਤਪ੍ਤਾਮ੍ਭ ਇਵ ਸਾਗਰਃ ।। ੭.੨੫.
ਇਹ ਗੱਲ ਹੁਣ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਜਾਣ ਲਈ ਹੈ। ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਆਪਣੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਉਤਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦृਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ । ਕਲ੍ਪ੍ਯਤਾਂ ਮੇ ਰਥਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਜ੍ਜੀਭਵਨ੍ਤੁ ਨਃ ।। ੭.੨੫.
ਫਿਰ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰਾ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰੋ ਤੇ ਸਾਡੇ ਸੂਰਮੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਣ।'
ਭ੍ਰਾਤਾ ਮੇ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ । ਵਾਹਨਾਨ੍ਯਧਿਰੋਹਨ੍ਤੁ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾਯੁਧਾਃ ।। ੭.੨੫.
ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਕੁੰਭਕਰਨ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਨਿਸਾਚਰ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ ਚੜ੍ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ।
ਅਦ੍ਯ ਤਂ ਸਮਰੇ ਹਤ੍ਵਾ ਮਧੁਂ ਰਾਵਣਨਿਰ੍ਭਯਮ੍ । ਸੁਰਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯੁਦ੍ਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਸੁਹृਦ੍ਵृਤਃ ।। ੭.੨੫.
ਅੱਜ, ਜਦ ਮੈ ਮਧੂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਨਿਡਰ ਰਾਵਣ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯਗ੍ਰ੍ਯਾਣਿ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ । ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ।। ੭.੨੫.
ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਧੀਆ ਰਾਕਸ਼ਸ ਫੌਜਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਈਆਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤ੍ਤ੍ਵਗ੍ਰਤਃ (ਅਗ੍ਰਤਃ) ਸੈਨ੍ਯਾਤ੍ਸੈਨਿਕਾਨ੍ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਚ । ਜਗਾਮ ਰਾਵਣੋ ਮਧ੍ਯੇ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਪृष੍ਠਤਃ ।। ੭.੨੫.
ਇੰਦਰਜਿਤ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਚੱਲਿਆ; ਰਾਵਣ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੇ ਕੁੰਭਕਰਨ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ।
ਵਿਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਧਰ੍ਮਾਮਾਚਰਤ੍ । ਸ਼ੋषਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਯੁਰ੍ਮਧੁਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ।। ੭.੨੫.
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਮਲ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ੋਸ਼ਾ ਮਧੂਪੁਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਖਰੈਰੁष੍ਟ੍ਰੈਰ੍ਹਯੈਰ੍ਦੀਪ੍ਤੈਃ ਸ਼ਿਂਸ਼ੁਮਾਰੈਰ੍ਮਹੋਰਗੈਃ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕृਤ੍ਵਾ ऽ ऽਕਾਸ਼ਂ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍ ।। ੭.੨੫.
ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਗੰਦੇ ਗਧਿਆਂ, ਊਠਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਕੇ ਚੱਲ ਪਏ।