ਸੋ ऽਪਿ ਤ੍ਵਯਾ ਹਤਸ੍ਤਾਤ ਰਿਪੁਣਾ ਭ੍ਰਾਤृਗृਧ੍ਨੁਨਾ । ਤ੍ਵਯਾ ऽਸ੍ਮਿ ਨਿਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ ਬਨ੍ਧੁਨਾ ।। ੭.੨੪.
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਤੇ ਭਰਾ ਲਈ ਲਾਲਚੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।
ਰਾਜਨ੍ਵੈਧਵ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਨਨੁ ਨਾਮ ਤ੍ਵਯਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਜਾਮਾਤਾ ਸਮਰੇष੍ਵਪਿ । ਸ ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਹਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਨ ਲਜ੍ਜਸੇ ।। ੭.੨੪.
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਵਿਧਵਾ ਕਹਲਾਵਾਂਗੀ। ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਜਮਾਈ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ ਸੀ। ਪਰ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇਨੂੰ ਕੋਈ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਭਗਿਨ੍ਯਾ ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਨਯਾ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ ।। ੭.੨੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਰੋ ਰਹੀ ਭੈਣ ਵਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ ਕੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਅਲਂ ਵਤ੍ਸੇ ਰੁਦਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਦਾਨਮਾਨਪ੍ਰਸਾਦੈਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਤੋषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਨਤਃ ।। ੭.੨੪.
ਬਸ ਪੁੱਤ, ਹੁਣ ਰੋਣਾ ਛੱਡ ਦੇ। ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਾਨ, ਆਦਰ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯੁਦ੍ਧਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋ ਵ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ਜਯਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਕ੍ਸ਼ਿਪਞ੍ਛਰਾਨ੍ । ਨਾਵਗਚ੍ਛਾਮਿ ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਸ੍ਵਾਨ੍ਪਰਾਨ੍ਵਾਪ੍ਯਹਂ ਸ਼ੁਭੇ ।। ੭.੨੪.
ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਤੇ ਉਲਝਣ ਕਰਕੇ, ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇ ਪਰਾਏ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ, ਭੈਣ।
ਜਾਮਾਤਰਂ ਨ ਜਾਨੇ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਃ । ਤੇਨਾਸੌ ਨਿਹਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਮਯਾ ਭਰ੍ਤਾ ਤਵ ਸ੍ਵਸਃ ।। ੭.੨੪.
ਜੰਗ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰਾ ਜਮਾਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਭੈਣ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਹਿਤਮ੍ । ਭ੍ਰਾਤੁਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਖਰਸ੍ਯ ਵਸ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ।। ੭.੨੪.
ਹੁਣ ਇਸ ਵੇਲੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਖਰਾ ਦੇ ਕੋਲ ਰਹਿ, ਜੋ ਰਾਜ ਪਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਨਾਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਭੁਃ ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਦਾਨੇ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੭.੨੪.
ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਖਰਾ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਲਵਾਨ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੇ ਦਾਨ ਵਿਚ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਤृष੍ਵਸੇਯਸ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ऽਯਂ ਵੈ ਖਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਵਾਦੇਸ਼ਂ ਸਦਾ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ ।। ੭.੨੪.
ਉੱਥੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਖਰਾ, ਤੇਰਾ ਸਰਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੇਗਾ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਤ੍ਵਯਂ ਵੀਰੋ ਦਣ੍ਡਕਾਨ੍ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ । ਦੂषਣੋ ऽਸ੍ਯ ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੭.੨੪.
ਇਹ ਵੀਰ ਜਲਦੀ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਵਰਾ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਦੂਸ਼ਣ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਵਚਨਂ ਸ਼ੂਰਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸਦਾ ਖਰਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਕਾਮਰੂਪਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭੁਰੇष ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੨੪.
ਉੱਥੇ ਤੇਰਾ ਬਹਾਦਰ ਭਰਾ ਖਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੇਗਾ। ਉਹ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਸੈਨ੍ਯਮਸ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਹ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍ ।। ੭.੨੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ—ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਲਵਾਨ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ।
ਸ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਸ੍ਸਰ੍ਵੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ । ਆਗਚ੍ਛਤ ਖਰਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦਣ੍ਡਕਾਨਕੁਤੋਭਯਃ ।। ੭.੨੪.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਖਰਾ, ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿਹਤਕਣ੍ਟਕਮ੍ । ਸਾ ਚ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਤਤ੍ਰ ਨ੍ਯਵਸਦ੍ਦਣ੍ਡਕਾਵਨੇ ।। ੭.੨੪.
ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਾਜ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਵੀ ਉੱਥੇ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ।
ਸ ਤੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਵਨਂ ਘੋਰਂ ਸ੍ਵਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ । ਭਗਿਨੀਂ ਚ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਹृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਤਰੋ ऽਭਵਤ੍ ।। ੭.੨੫.
ਫਿਰ ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਜੰਗਲ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਨਿਕੁਮ੍ਭਿਲਾ ਨਾਮ ਲਙ੍ਕੋਪਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬਲਵਾਨ੍ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਹਾਨੁਗਃ ।। ੭.੨੫.
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲੰਕਾ ਦੇ ਵਧੀਆ ਬਾਗ ਨਿਕੁੰਭਿਲਾ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਯੂਪਸ਼ਤਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸੌਮ੍ਯਚੈਤ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਿष੍ਠਿਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਨਿਵ ।। ੭.੨੫.
ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੈਂਕੜੇ ਯੱਗ ਸ਼ਿਲਾ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਛਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਯੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਧਰਂ ਕਮਣ੍ਡਲੁਸ਼ਿਖਾਧ੍ਵਜਮ੍ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਤਤ੍ਰ ਮੇਘਨਾਦਂ ਭਯਾਵਹਮ੍ ।। ੭.੨੫.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਮੇਘਨਾਦ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ, ਕਾਲੀ ਕੁਰਮਾਈ ਚਮੜੀ ਪਹਿਨਿਆ, ਕਮੰਡਲ ਤੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਸਟਿਕ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਲਙ੍ਕੇਸ਼ਃ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਵਾਥ ਬਾਹੁਭਿਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਿਮਿਦਂ ਵਤ੍ਸ ਵਰ੍ਤਸੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ।। ੭.੨੫.
ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਪੁੱਤ? ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?'
ਉਸ਼ਨਾ ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਜ੍ਞਸਮ੍ਪਤ੍ਸਮृਦ੍ਧਯੇ । ਰਾਵਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਹਾਤਪਾਃ ।। ੭.੨੫.
ਉਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ, ਯਜਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਬੋਲਿਆ।
ਅਹਮਾਖ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਰਾਜਞ੍ਛ੍ਰੂਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍ । ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤੇ ਸਪ੍ਤ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਸੁਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰਾਃ ।। ੭.੨੫.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਯਜਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞੋ ਬਹੁਸੁਵਰ੍ਣਕਃ । ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਤਥਾ ਯਜ੍ਞੋ ਗੋਮੇਧੋ ਵੈष੍ਣਵਸ੍ਤਥਾ ।। ੭.੨੫.
ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਯਜਨ, ਰਾਜਸੂਯ, ਗੋਮੇਧ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਯਜਨ ਵੀ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਯਜ੍ਞੇ ਪੁਮ੍ਭਿਃ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭੇ । ਵਰਾਂਸ੍ਤੇ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਸ਼ੁਪਤੇਰਿਹ ।। ੭.੨੫.
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਯਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਵਡੇ ਵਰ ਮਿਲੇ ਹਨ।
ਕਾਮਗਂ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਂ ਦਿਵ੍ਯਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਚਰਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਮਾਯਾਂ ਚ ਤਾਮਸੀਂ ਨਾਮ ਯਯਾ ਸਮ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਤਮਃ ।। ੭.੨੫.
ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਰਥ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ 'ਤਾਮਸੀ ਮਾਇਆ' ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਯਾ ਕਿਲ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਮਾਯਯਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰ । ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਯਾ ਗਤਿਃ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਨਹਿ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ ।। ੭.੨੫.
ਇਸ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਅਸੁਰ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਵਿषੁਧੀ ਬਾਣੈਸ਼੍ਚਾਪਂ ਚਾਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਮ੍ । ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਬਲਵਦ੍ਰਾਜਞ੍ਛਤ੍ਰੁਵਿਧ੍ਵਂਸਨਂ ਰਣੇ ।। ੭.੨੫.
ਅਖੂਤ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਕਵਚ, ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਧਨੁਸ਼, ਤੇ ਵੱਡਾ ਅਸਤਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਰਾਂਲ੍ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ऽਯਂ ਦਸ਼ਾਨਨ । ਅਦ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸਮਾਪ੍ਤੌ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਸ੍ਥਿਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ ।। ੭.੨੫.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ, ਦਸ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਅੱਜ ਯਜਨ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦृਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਨ ਸ਼ੋਭਨਮਿਦਂ ਕृਤਮ੍ । ਪੂਜਿਤਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ ।। ੭.੨੫.
ਫਿਰ ਦਸ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਏਹੀਦਾਨੀਂ ਕृਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਸੁਕृਤਂ ਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਆਗਚ੍ਛ ਸੌਮ੍ਯ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ।। ੭.੨੫.
'ਹੁਣ ਆ ਜਾ, ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਆ, ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚੱਲੀਏ।'
ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਸਪੁਤ੍ਰਃ ਸਵਿਭੀषਣਃ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਵਤਾਰਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾ ਬਾष੍ਪਗਦ੍ਗਦਾਃ ।। ੭.੨੫.
ਫਿਰ ਦਸ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਾਂ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਸਮੇਤ, ਜਦ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਤਾਰਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ।