ਅਹੋ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਮਾਸ੍ਥਾਯ ਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵੈਜੁਗੁਪ੍ਸਤੇ । ਸਰ੍ਵਥਾ ਸਦृਸ਼ਸ੍ਤਾਵਦ੍ਵਿਕ੍ਰਮੋ ऽਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ ।। ੭.੨੪.
ਹਾਏ, ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਇਸ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਇੰਨੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਇਦਂ ਤ੍ਵਸਦृਸ਼ਂ ਕਰ੍ਮ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਯਸ੍ਮਾਦੇष ਪਰਕ੍ਯਾਸੁ ਰਮਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਮਃ ।। ੭.੨੪.
ਪਰ ਇਹ ਕੰਮ — ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਵਾਂ ਨੂੰ ਛੁਣਨਾ — ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮਾੜਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕृਤੇਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਦੁਰ੍ਮਤਿਰ੍ਵਧਮ੍ । ਸਤੀਭਿਰ੍ਵਰਨਾਰੀਭਿਰੇਵਂ ਵਾਕ੍ਯੇ ऽਭ੍ਯੁਦੀਰਿਤੇ ।। ੭.੨੪.
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਇਸ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਨਗੀਆਂ; ਇੰਝ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਨੇਦੁਰ੍ਦੁਨ੍ਦੁਭਯਃ ਖਸ੍ਥਾਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਃ ਪਪਾਤ ਚ । ਸ਼ਪ੍ਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸ ਤੁ ਸਮਂ ਹਤੌਜਾ ਇਵ ਨਿष੍ਪ੍ਰਭਃ ।। ੭.੨੪.
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਨਗਾਰੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜੇ, ਨਾ ਹੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ; ਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਭਿਃ ਸਾਧ੍ਵੀਭਿਰ੍ਬਭੂਵ ਵਿਮਨਾ ਇਵ । ਏਵਂ ਵਿਲਪਿਤਂ ਤਾਸਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਨਿਸ਼ਾਚਰੈਃ ।। ੭.੨੪.
ਪਤਿਵਰਤਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਘੋਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ । ਸਹਸਾ ਪਤਿਤਾ ਭੂਮੌ ਭਗਿਨੀ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸਾ ।। ੭.੨੪.
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ — ਉਹ ਰਾਵਣ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ।
ਤਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰਾਵਣਃ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਿਮਿਦਂ ਭਦ੍ਰੇ ਵਕ੍ਤੁਕਾਮਾ ऽਸਿ ਮੇ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ।। ੭.੨੪.
ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਭੈਣ? ਜਲਦੀ ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ?'
ਸਾ ਬਾष੍ਪਪਰਿਰੁਦ੍ਧਾਕ੍ਸ਼ੀ ਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੀ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕृਤਾ ऽਸ੍ਮਿ ਵਿਧਵਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਬਲਵਤਾ ਬਲਾਤ੍ ।। ੭.੨੪.
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ ਤੇ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਆਖੀ, 'ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।'
ਏਤੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਵਿਨਿਹਤਾ ਰਣੇ । ਕਾਲਕੇਯਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ।। ੭.੨੪.
'ਰਾਜਾ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੈਤ, ਜੋ ਕਾਲਕੇਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ, ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।'
ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਗਰੀਯਾਨ੍ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਭਰ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੭.੨੪.
'ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।'
ਸੋ ऽਪਿ ਤ੍ਵਯਾ ਹਤਸ੍ਤਾਤ ਰਿਪੁਣਾ ਭ੍ਰਾਤृਗृਧ੍ਨੁਨਾ । ਤ੍ਵਯਾ ऽਸ੍ਮਿ ਨਿਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ ਬਨ੍ਧੁਨਾ ।। ੭.੨੪.
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਤੇ ਭਰਾ ਲਈ ਲਾਲਚੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।
ਰਾਜਨ੍ਵੈਧਵ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਨਨੁ ਨਾਮ ਤ੍ਵਯਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਜਾਮਾਤਾ ਸਮਰੇष੍ਵਪਿ । ਸ ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਹਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਨ ਲਜ੍ਜਸੇ ।। ੭.੨੪.
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਵਿਧਵਾ ਕਹਲਾਵਾਂਗੀ। ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਜਮਾਈ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ ਸੀ। ਪਰ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇਨੂੰ ਕੋਈ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਭਗਿਨ੍ਯਾ ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਨਯਾ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ ।। ੭.੨੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਰੋ ਰਹੀ ਭੈਣ ਵਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ ਕੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਅਲਂ ਵਤ੍ਸੇ ਰੁਦਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਦਾਨਮਾਨਪ੍ਰਸਾਦੈਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਤੋषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਨਤਃ ।। ੭.੨੪.
ਬਸ ਪੁੱਤ, ਹੁਣ ਰੋਣਾ ਛੱਡ ਦੇ। ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਾਨ, ਆਦਰ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯੁਦ੍ਧਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋ ਵ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ਜਯਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਕ੍ਸ਼ਿਪਞ੍ਛਰਾਨ੍ । ਨਾਵਗਚ੍ਛਾਮਿ ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਸ੍ਵਾਨ੍ਪਰਾਨ੍ਵਾਪ੍ਯਹਂ ਸ਼ੁਭੇ ।। ੭.੨੪.
ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਤੇ ਉਲਝਣ ਕਰਕੇ, ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇ ਪਰਾਏ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ, ਭੈਣ।
ਜਾਮਾਤਰਂ ਨ ਜਾਨੇ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਃ । ਤੇਨਾਸੌ ਨਿਹਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਮਯਾ ਭਰ੍ਤਾ ਤਵ ਸ੍ਵਸਃ ।। ੭.੨੪.
ਜੰਗ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰਾ ਜਮਾਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਭੈਣ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਹਿਤਮ੍ । ਭ੍ਰਾਤੁਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਖਰਸ੍ਯ ਵਸ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ।। ੭.੨੪.
ਹੁਣ ਇਸ ਵੇਲੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਖਰਾ ਦੇ ਕੋਲ ਰਹਿ, ਜੋ ਰਾਜ ਪਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਨਾਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਭੁਃ ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਦਾਨੇ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੭.੨੪.
ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਖਰਾ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਲਵਾਨ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੇ ਦਾਨ ਵਿਚ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਤृष੍ਵਸੇਯਸ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ऽਯਂ ਵੈ ਖਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਵਾਦੇਸ਼ਂ ਸਦਾ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ ।। ੭.੨੪.
ਉੱਥੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਖਰਾ, ਤੇਰਾ ਸਰਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੇਗਾ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਤ੍ਵਯਂ ਵੀਰੋ ਦਣ੍ਡਕਾਨ੍ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ । ਦੂषਣੋ ऽਸ੍ਯ ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੭.੨੪.
ਇਹ ਵੀਰ ਜਲਦੀ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਵਰਾ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਦੂਸ਼ਣ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਵਚਨਂ ਸ਼ੂਰਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸਦਾ ਖਰਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਕਾਮਰੂਪਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭੁਰੇष ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੨੪.
ਉੱਥੇ ਤੇਰਾ ਬਹਾਦਰ ਭਰਾ ਖਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੇਗਾ। ਉਹ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਸੈਨ੍ਯਮਸ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਹ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍ ।। ੭.੨੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ—ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਲਵਾਨ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ।
ਸ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਸ੍ਸਰ੍ਵੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ । ਆਗਚ੍ਛਤ ਖਰਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦਣ੍ਡਕਾਨਕੁਤੋਭਯਃ ।। ੭.੨੪.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਖਰਾ, ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿਹਤਕਣ੍ਟਕਮ੍ । ਸਾ ਚ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਤਤ੍ਰ ਨ੍ਯਵਸਦ੍ਦਣ੍ਡਕਾਵਨੇ ।। ੭.੨੪.
ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਾਜ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਵੀ ਉੱਥੇ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ।
ਸ ਤੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਵਨਂ ਘੋਰਂ ਸ੍ਵਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ । ਭਗਿਨੀਂ ਚ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਹृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਤਰੋ ऽਭਵਤ੍ ।। ੭.੨੫.
ਫਿਰ ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਜੰਗਲ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਨਿਕੁਮ੍ਭਿਲਾ ਨਾਮ ਲਙ੍ਕੋਪਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬਲਵਾਨ੍ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਹਾਨੁਗਃ ।। ੭.੨੫.
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲੰਕਾ ਦੇ ਵਧੀਆ ਬਾਗ ਨਿਕੁੰਭਿਲਾ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਯੂਪਸ਼ਤਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸੌਮ੍ਯਚੈਤ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਿष੍ਠਿਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਨਿਵ ।। ੭.੨੫.
ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੈਂਕੜੇ ਯੱਗ ਸ਼ਿਲਾ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਛਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਯੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਧਰਂ ਕਮਣ੍ਡਲੁਸ਼ਿਖਾਧ੍ਵਜਮ੍ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਤਤ੍ਰ ਮੇਘਨਾਦਂ ਭਯਾਵਹਮ੍ ।। ੭.੨੫.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਮੇਘਨਾਦ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ, ਕਾਲੀ ਕੁਰਮਾਈ ਚਮੜੀ ਪਹਿਨਿਆ, ਕਮੰਡਲ ਤੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਸਟਿਕ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਲਙ੍ਕੇਸ਼ਃ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਵਾਥ ਬਾਹੁਭਿਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਿਮਿਦਂ ਵਤ੍ਸ ਵਰ੍ਤਸੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ।। ੭.੨੫.
ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਪੁੱਤ? ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?'
ਉਸ਼ਨਾ ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਜ੍ਞਸਮ੍ਪਤ੍ਸਮृਦ੍ਧਯੇ । ਰਾਵਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਹਾਤਪਾਃ ।। ੭.੨੫.
ਉਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ, ਯਜਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਬੋਲਿਆ।