ਸ਼ੋਕਦੁਃਖਭਯਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਵਿਹ੍ਵਲਾਸ਼੍ਚ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾਃ । ਤਾਸਾਂ ਨਿਸ਼੍ਵਾਸਵਾਤੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦੀਪਿਤਮ੍ ।। ੭.੨੪.
ਦੁੱਖ, ਦੁਖ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਹੋ ਗਈ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮਿਵਾਭਾਤਿ ਸਨ੍ਨਿਰੁਦ੍ਧਾਗ੍ਨਿਪੁष੍ਪਕਮ੍ । ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਵਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ੋਕਾਕੁਲਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ।। ੭.੨੪.
ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਰੋਕੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ; ਦਸਸੀਰ ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਦੀਨਵਕ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਮृਗ੍ਯਃ ਸਿਂਹਵਸ਼ਾ ਇਵ । ਕਾਚਿਚ੍ਚਿਨ੍ਤਯਤੀ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਨੁ ਮਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੨੪.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਝੁਕੀਆਂ ਤੇ ਵਕਰੀਆਂ ਸਨ, ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਕੀ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਲਵੇਗਾ?'
ਕਾਚਿਦ੍ਦਧ੍ਯੌ ਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਅਪਿ ਮਾਂ ਮਾਰਯੇਦਯਮ੍ । ਇਤਿ ਮਾਤृਪਿਤऽਨ੍ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤऽਨ੍ਭ੍ਰਾਤऽਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਵਿਲੇਪੁਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ।। ੭.੨੪.
ਇੱਕ ਹੋਰ, ਗਹਿਰੀ ਦੁੱਖੀ ਹੋਈ, ਸੋਚਦੀ ਸੀ, 'ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ।' ਮਾਂ, ਪਿਓ, ਪਤੀ ਤੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਹ ਸਤਰੀਆਂ ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਰੋਈਆਂ।
ਕਥਂ ਨੁ ਖਲੁ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਯਾ ਵਿਨਾ । ਕਥਂ ਮਾਤਾ ਕਥਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਨਿਮਗ੍ਨਾਃ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ ।। ੭.੨੪.
ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਰਹੇਗਾ? ਮੇਰੀ ਮਾਂ, ਮੇਰਾ ਭਰਾ, ਇਹ ਸਭ ਗਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਡੁੱਬੇ ਹੋਣਗੇ?
ਹਾ ਕਥਂ ਨੁ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਵਿਨਾ । ਮृਤ੍ਯੋ ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨਯ ਮਾਂ ਦੁਃਖਭਾਗਿਨੀਮ੍ ।। ੭.੨੪.
ਹਾਏ, ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੌਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਲੈ ਜਾ।
ਕਿਨ੍ਨੁ ਤਦ੍ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਪੁਰਾ ਦੇਹਾਨ੍ਤਰੇ ਕृਤਮ੍ ।। ੭.੨੪.
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ?
ਏਵਂ ਸ੍ਮ ਦੁਃਖਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਤਿਤਾਃ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ । ਨ ਖਲ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਦੁਃਖਸ੍ਯਾਸ੍ਯਾਨ੍ਤਮਾਤ੍ਮਨਃ ।। ੭.੨੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਸਤਰੀਆਂ ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀਆਂ, ਰੋਈਆਂ; ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਇਸ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ।
ਅਹੋ ਧਿਙ੍ਮਾਨੁषਂ ਲੋਕਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਖਲ੍ਵਧਮਃ ਪਰਃ । ਯਦ੍ਦੁਰ੍ਬਲਾ ਬਲਵਤਾ ਭਰ੍ਤਾਰੋ ਰਾਵਣੇਨ ਨਃ ।। ੭.੨੪.
ਹਾਏ, ਮਨੁੱਖੀ ਜਗਤ 'ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ! ਕੋਈ ਹੋਰ ਇੰਨਾ ਮਾੜਾ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਪਤੀ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸੂਰ੍ਯੇਣੋਦਯਤਾ ਕਾਲੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣੀਵ ਨਾਸ਼ਿਤਾਃ । ਅਹੋ ਸੁਬਲਵਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਵਧੋਪਾਯੇषੁ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ।। ੭.੨੪.
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੇ ਤਾਰੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੈ।
ਅਹੋ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਮਾਸ੍ਥਾਯ ਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵੈਜੁਗੁਪ੍ਸਤੇ । ਸਰ੍ਵਥਾ ਸਦृਸ਼ਸ੍ਤਾਵਦ੍ਵਿਕ੍ਰਮੋ ऽਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ ।। ੭.੨੪.
ਹਾਏ, ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਇਸ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਇੰਨੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਇਦਂ ਤ੍ਵਸਦृਸ਼ਂ ਕਰ੍ਮ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਯਸ੍ਮਾਦੇष ਪਰਕ੍ਯਾਸੁ ਰਮਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਮਃ ।। ੭.੨੪.
ਪਰ ਇਹ ਕੰਮ — ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਵਾਂ ਨੂੰ ਛੁਣਨਾ — ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮਾੜਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕृਤੇਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਦੁਰ੍ਮਤਿਰ੍ਵਧਮ੍ । ਸਤੀਭਿਰ੍ਵਰਨਾਰੀਭਿਰੇਵਂ ਵਾਕ੍ਯੇ ऽਭ੍ਯੁਦੀਰਿਤੇ ।। ੭.੨੪.
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਇਸ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਨਗੀਆਂ; ਇੰਝ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਨੇਦੁਰ੍ਦੁਨ੍ਦੁਭਯਃ ਖਸ੍ਥਾਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਃ ਪਪਾਤ ਚ । ਸ਼ਪ੍ਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸ ਤੁ ਸਮਂ ਹਤੌਜਾ ਇਵ ਨਿष੍ਪ੍ਰਭਃ ।। ੭.੨੪.
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਨਗਾਰੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜੇ, ਨਾ ਹੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ; ਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਭਿਃ ਸਾਧ੍ਵੀਭਿਰ੍ਬਭੂਵ ਵਿਮਨਾ ਇਵ । ਏਵਂ ਵਿਲਪਿਤਂ ਤਾਸਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਨਿਸ਼ਾਚਰੈਃ ।। ੭.੨੪.
ਪਤਿਵਰਤਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਘੋਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ । ਸਹਸਾ ਪਤਿਤਾ ਭੂਮੌ ਭਗਿਨੀ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸਾ ।। ੭.੨੪.
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ — ਉਹ ਰਾਵਣ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ।
ਤਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰਾਵਣਃ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਿਮਿਦਂ ਭਦ੍ਰੇ ਵਕ੍ਤੁਕਾਮਾ ऽਸਿ ਮੇ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ।। ੭.੨੪.
ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਭੈਣ? ਜਲਦੀ ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ?'
ਸਾ ਬਾष੍ਪਪਰਿਰੁਦ੍ਧਾਕ੍ਸ਼ੀ ਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੀ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕृਤਾ ऽਸ੍ਮਿ ਵਿਧਵਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਬਲਵਤਾ ਬਲਾਤ੍ ।। ੭.੨੪.
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ ਤੇ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਆਖੀ, 'ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।'
ਏਤੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਵਿਨਿਹਤਾ ਰਣੇ । ਕਾਲਕੇਯਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ।। ੭.੨੪.
'ਰਾਜਾ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੈਤ, ਜੋ ਕਾਲਕੇਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ, ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।'
ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਗਰੀਯਾਨ੍ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਭਰ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੭.੨੪.
'ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।'
ਸੋ ऽਪਿ ਤ੍ਵਯਾ ਹਤਸ੍ਤਾਤ ਰਿਪੁਣਾ ਭ੍ਰਾਤृਗृਧ੍ਨੁਨਾ । ਤ੍ਵਯਾ ऽਸ੍ਮਿ ਨਿਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ ਬਨ੍ਧੁਨਾ ।। ੭.੨੪.
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਤੇ ਭਰਾ ਲਈ ਲਾਲਚੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।
ਰਾਜਨ੍ਵੈਧਵ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਨਨੁ ਨਾਮ ਤ੍ਵਯਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਜਾਮਾਤਾ ਸਮਰੇष੍ਵਪਿ । ਸ ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਹਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਨ ਲਜ੍ਜਸੇ ।। ੭.੨੪.
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਵਿਧਵਾ ਕਹਲਾਵਾਂਗੀ। ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਜਮਾਈ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ ਸੀ। ਪਰ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇਨੂੰ ਕੋਈ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਭਗਿਨ੍ਯਾ ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਨਯਾ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ ।। ੭.੨੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਰੋ ਰਹੀ ਭੈਣ ਵਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ ਕੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਅਲਂ ਵਤ੍ਸੇ ਰੁਦਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਦਾਨਮਾਨਪ੍ਰਸਾਦੈਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਤੋषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਨਤਃ ।। ੭.੨੪.
ਬਸ ਪੁੱਤ, ਹੁਣ ਰੋਣਾ ਛੱਡ ਦੇ। ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਾਨ, ਆਦਰ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯੁਦ੍ਧਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋ ਵ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ਜਯਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਕ੍ਸ਼ਿਪਞ੍ਛਰਾਨ੍ । ਨਾਵਗਚ੍ਛਾਮਿ ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਸ੍ਵਾਨ੍ਪਰਾਨ੍ਵਾਪ੍ਯਹਂ ਸ਼ੁਭੇ ।। ੭.੨੪.
ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਤੇ ਉਲਝਣ ਕਰਕੇ, ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇ ਪਰਾਏ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ, ਭੈਣ।
ਜਾਮਾਤਰਂ ਨ ਜਾਨੇ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਃ । ਤੇਨਾਸੌ ਨਿਹਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਮਯਾ ਭਰ੍ਤਾ ਤਵ ਸ੍ਵਸਃ ।। ੭.੨੪.
ਜੰਗ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰਾ ਜਮਾਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਭੈਣ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਹਿਤਮ੍ । ਭ੍ਰਾਤੁਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਖਰਸ੍ਯ ਵਸ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ।। ੭.੨੪.
ਹੁਣ ਇਸ ਵੇਲੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਖਰਾ ਦੇ ਕੋਲ ਰਹਿ, ਜੋ ਰਾਜ ਪਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਨਾਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਭੁਃ ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਦਾਨੇ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੭.੨੪.
ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਖਰਾ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਲਵਾਨ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੇ ਦਾਨ ਵਿਚ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਤृष੍ਵਸੇਯਸ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ऽਯਂ ਵੈ ਖਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਵਾਦੇਸ਼ਂ ਸਦਾ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ ।। ੭.੨੪.
ਉੱਥੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਖਰਾ, ਤੇਰਾ ਸਰਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੇਗਾ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਤ੍ਵਯਂ ਵੀਰੋ ਦਣ੍ਡਕਾਨ੍ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ । ਦੂषਣੋ ऽਸ੍ਯ ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੭.੨੪.
ਇਹ ਵੀਰ ਜਲਦੀ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਵਰਾ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਦੂਸ਼ਣ ਹੋਵੇਗਾ।