ਯਥਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯੇਯਂ ਤਥਾਯੋਧ੍ਯਾ ਪੁਰੀ ਮਮ। ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਦੇਹੋ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਜਿਵੇਂ ਅਯੋਧਿਆ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਮੇਰਾ ਹੈ; ਹਕ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਐਸਾ ਕਰੋ।
ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਵੈਦੇਹੇ ਜਨਕੇ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਹृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਜਦ ਜਨਕ ਨੇ ਐਸਾ ਆਖਿਆ, ਤਦ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਦਸ਼ਰਥ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਵਾਮਸਂਖ੍ਯੇਯਗੁਣੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਮਿਥਿਲੇਸ਼੍ਵਰੌ। ऋषਯੋ ਰਾਜਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਮਭਿਪੂਜਿਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਅਤੇ ਅਣਗਣ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਈ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਗਮਿष੍ਯਾਮਃ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿਧਾਸ੍ਯ ਇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਸੁਖ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗੇ।
ਤਮਾਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰਪਤਿਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਦਾ। ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੌ ਤੌ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਲਯਂ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ। ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਕਾਲ੍ਯਮੁਤ੍ਥਾਯ ਚਕ੍ਰੇ ਗੋਦਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰੀਤੀ-ਰਵਾਜ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਿਆ। ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਕਰੀ।
ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਏਕੈਕਸ਼ੋ ਦਦੌ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰੀਆਂ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗ੍ਯਃ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸਵਤ੍ਸਾਃ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਨਾਃ। ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਚਾਰ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਬੱਚੜੇ ਤੇ ਕਾਂਸ ਦੇ ਪੈਲਿਆਂ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਦੋਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।
ਵਿਤ੍ਤਮਨ੍ਯਚ੍ਚ ਸੁਬਹੁ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਦਦੌ ਗੋਦਾਨਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲਃ
ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੋਰ ਦੌਲਤ ਵੀ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਸੁਤੈਃ ਕृਤਗੋਦਾਨੈਰ੍ਵृਤਃ ਸਨ੍ਨृਪਤਿਸ੍ਤਦਾ। ਲੋਕਪਾਲੈਰਿਵਾਭਾਤਿ ਵृਤਃ ਸੌਮ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਕਰੀ ਸੀ, ਐਸਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
thumb|ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਹੁਣ ਸਤੱਤਰ-ਤੀਜਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਦਿਵਸੇ ਰਾਜਾ ਚਕ੍ਰੇ ਗੋਦਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਦਿਵਸੇ ਵੀਰੋ ਯੁਧਾਜਿਤ੍ ਸਮੁਪੇਯਿਵਾਨ੍
ਜਿਸ ਦਿਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਕਰੀ, ਉਸੇ ਦਿਨ ਸ਼ੂਰੀ ਯੁਧਾਜਿਤ ਆ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੇਕਯਰਾਜਸ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਰਤਮਾਤੁਲਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਕੁਸ਼ਲਂ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਭਰਤ ਦਾ ਮਾਮਾ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਸੁਆਲ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਕੇਕਯਾਧਿਪਤੀ ਰਾਜਾ ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ ਕੁਸ਼ਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਯੇषਾਂ ਕੁਸ਼ਲਕਾਮੋऽਸਿ ਤੇषਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਨਾਮਯਮ੍
ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੁਖ-ਸਲਾਮਤੀ ਭੇਜੀ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ ਠੀਕ ਹਨ।
ਸ੍ਵਸ੍ਰੀਯਂ ਮਮ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਤਦਰ੍ਥਮੁਪਯਾਤੋऽਹਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰਾ ਮਾਮਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਅਯੋਧਿਆ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਹਮਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਤਵਾਤ੍ਮਜਾਨ੍। ਮਿਥਿਲਾਮੁਪਯਾਤਾਂਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਮਹੀਪਤੇ
ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮਿਥਿਲਾ ਆਏ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਅਯੋਧਿਆ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਰਯਾਭ੍ਯੁਪਯਾਤੋऽਹਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਃ ਸ੍ਵਸੁਃ ਸੁਤਮ੍। ਅਥ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਃ ਪ੍ਰਿਯਾਤਿਥਿਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮਸਤ੍ਕਾਰੈਃ ਪੂਜਨਾਰ੍ਹਮਪੂਜਯਤ੍। ਤਤਸ੍ਤਾਮੁषਿਤੋ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਤ ਉਥੇ ਗੁਜ਼ਾਰੀ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍ । ऋषੀਂਸ੍ਤਦਾ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਜ੍ਞਵਾਟਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਸਵੇਰੇ ਮੁੜ ਉਠ ਕੇ, ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਯੁਕ੍ਤੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਵਿਜਯੇ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤੈਃ। ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਰਾਮਃ ਕृਤਕੌਤੁਕਮਂਗਲਃ
ਵਿਜੈ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਵਸਿष੍ਠਂ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਰ੍षੀਨਪਰਾਨਪਿ। ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨੇਤ੍ਯ ਵੈਦੇਹਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਨ੍ ਕृਤਕੌਤੁਕਮਂਗਲੈਃ। ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਨਰਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦਾਤਾਰਮਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਾਤृਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤृਭ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾਃ ਸਮ੍ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ। ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈਵਾਹ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਵਿਆਹ ਕਰ ਕੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪਰਮੋਦਾਰੋ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰਮਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਉੱਚ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਹਾ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਕਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪ੍ਰਤਿਹਾਰੋ ਮੇ ਕਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਸ੍ਵਗृਹੇ ਕੋ ਵਿਚਾਰੋऽਸ੍ਤਿ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਯਮਿਦਂ ਤਵ
ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਰਾਜ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ।
ਕृਤਕੌਤੁਕਸਰ੍ਵਸ੍ਵਾ ਵੇਦਿਮੂਲਮੁਪਾਗਤਾਃ। ਮਮ ਕਨ੍ਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੀਪ੍ਤਾ ਬਹ੍ਨੇਰਿਵਾਰ੍ਚਿषਃ
ਸਾਰੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਵੇਦੀ ਕੋਲ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਸਦ੍ਯੋऽਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ੋऽਸ੍ਮਿ ਵੇਦ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ। ਅਵਿਘ੍ਨਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਹਿ ਵਿਲਮ੍ਬ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵੇਦੀ 'ਤੇ ਖੜਾ। ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਦੇਰੀ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ?
ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਜਨਕੇਨੋਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਦਾ। ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸੁਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨृषਿਗਣਾਨਪਿ
ਜਨਕ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਣ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਵਿਦੇਹਾਨਾਂ ਵਸਿष੍ਠਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕਾਰਯਸ੍ਵ ऋषੇ ਸਰ੍ਵਾਮृषਿਭਿਃ ਸਹ ਧਾਰ੍ਮਿਕ
ਫਿਰ ਵਿਦੇਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਉ।'
ਰਾਮਸ੍ਯ ਲੋਕਰਾਮਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਵੈਵਾਹਿਕੀਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਜਨਕਂ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਰਾਮ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਖ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਜਨਕ ਨੂੰ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ...