ਜਯੇਨ ਵਰ੍ਧਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਰੀਚਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਤਃ । ਪੁष੍ਪਕਂ ਭੇਜਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਿਤਾ ਰਾਵਣੇਨ ਤੁ ।। ੭.੨੩.
ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਵਧਾਈ ਦੇ ਕੇ, ਮਾਰੀਚ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਰਸਾਤਲਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਪਯਸਾਂ ਨਿਧਿਮ੍ । ਦੈਤ੍ਯੋਰਗਗਣਾਧ੍ਯੁष੍ਟਂ ਵਰੁਣੇਨ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ।। ੭.੨੩.
ਫਿਰ, ਰਸਾਤਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੈਤ ਤੇ ਸੱਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤੁ ਭੋਗਵਤੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪੁਰੀਂ ਵਾਸੁਕਿਪਾਲਿਤਾਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਗਾਨ੍ਵਸ਼ੇ ਹृष੍ਟੋ ਯਯੌ ਮਣਿਮਯੀਂ ਪੁਰੀਮ੍ ।। ੭.੨੩.
ਉਹ ਭੋਗਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਥੇ ਗਿਆ; ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੈਤ੍ਯਾ ਲਬ੍ਧਵਰਾ ਵਸਨ੍ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਤਾਨ੍ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਾਹ੍ਵਯਤ੍ ।। ੭.੨੩.
ਉਥੇ ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਦੈਤ, ਜੋ ਵਰ ਪਾ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਜੰਗ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ।
ਤੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਦੈਤੇਯਾ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਃ । ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ ।। ੭.੨੩.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ 'ਚ ਮਸਤ ਹੋਏ ਹੋਏ।
ਸ਼ੂਲੈਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੈਃ ਕੁਲਿਸ਼ੈਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਾਸਿਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਬਿਭਿਦੁਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤਥਾ ।। ੭.੨੩.
ਭਾਲਿਆਂ, ਤ੍ਰਿਸੂਲਾਂ, ਵਜਰਾਂ, ਪੱਟੀਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਕੁਹਾਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇ ਦਾਨਵ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਸਾਗ੍ਰਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ਗਤਃ । ਨ ਚਾਨ੍ਯਤਰਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਜਯੋ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ऽਪਿ ਵਾ ।। ੭.੨੩.
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਨਾ ਹੀ ਨਾਸ।
ਤਤਃ ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਗਤਿਰਵ੍ਯਯਃ । ਆਜਗਾਮ ਦ੍ਰੁਤਂ ਦੇਵੋ ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ।। ੭.੨੩.
ਫਿਰ, ਪਿਤਾਮਹ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਟੱਲ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਨਾਂ ਤੁ ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਰਣਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ । ਵृਦ੍ਧਃ ਪਿਤਾਮਹੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਵਿਦਿਤਾਰ੍ਥਵਤ੍ ।। ੭.੨੩.
ਉਮਰਦراز ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਰੋਕ ਲਈ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨਹ੍ਯਯਂ ਰਾਵਣੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਜੇਤੁਂ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ । ਨ ਭਵਨ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨੇਤੁਮਪਿ ਸਾਮਰਦਾਨਵੈਃ ।। ੭.੨੩.
ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਸੁਰ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ, ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਸਖਿਤ੍ਵਂ ਚ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਹ ਰੋਚਤੇ । ਅਵਿਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾਃ ਸੁਹृਦਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੭.੨੩.
ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਤੋ ऽਗ੍ਨਿਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਂ ਸਖ੍ਯਂ ਕृਤਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਵਣਃ । ਨਿਵਾਤਕਵਚੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਤ੍ਤਦਾ ।। ੭.੨੩.
ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਗਵਾਹ ਕਰਕੇ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਅਰ੍ਥਤਸ੍ਤੈਰ੍ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਮਥੋषਿਤਃ । ਸ੍ਵਪੁਰਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦਸ਼ਾਨਨਃ ।। ੭.੨੩.
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਰਹਿਆ, ਤੇ ਦਸ਼ਾਨਨ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲੈ ਕੇ।
ਤਤੋਪਧਾਰ੍ਯ ਮਾਯਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੇਕਂ ਸਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ । ਸਲਿਲੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰਾਨ੍ਵੇषੀ ਭ੍ਰਮਤਿ ਸ੍ਮ ਰਸਾਤਲਮ੍ ।। ੭.੨੩.
ਫਿਰ, ਸੌ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਮਾਇਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤੋ ऽਸ਼੍ਮਨਗਰਂ ਨਾਮ ਕਾਲਕੇਯੈਰਧਿष੍ਠਿਤਮ੍ । ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਲਕੇਯਾਂਸ਼੍ਚ ਹਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਬਲੋਤ੍ਕਟਾਨ੍ ।। ੭.੨੩.
ਉਹ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਲਕੇਯਾ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਲਕੇਯਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਰ੍ਤਾਰਮਸਿਨਾ ਪ੍ਰਾਚ੍ਛਿਨਤ੍ਤਦਾ । ਸ਼੍ਯਾਲਂ ਚ ਬਲਵਨ੍ਤਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਿਹ੍ਵਂ ਬਲੋਤ੍ਕਟਮ੍ । ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਸਂਲਿਹਨ੍ਤਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਸਮਰੇ ਤਥਾ ।। ੭.੨੩.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਾਲਾ ਵਿਦਯੁੱਜਿਹਵਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚਾਟ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਜਘ੍ਨੇ ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਤੁਃਸ਼ਤਮ੍ ।। ੭.੨੩.
ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਰ ਸੌ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰਮੇਘਾਭਂ ਕੈਲਾਸਮਿਵ ਭਾਸ੍ਵਰਮ੍ । ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਲਯਂ ਦਿਵ੍ਯਮਪਸ਼੍ਯਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ ।। ੭.੨੩.
ਫਿਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਘਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਪਾਂਡੂ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤੀਂ ਚ ਪਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਰਭਿਂ ਗਾਮਵਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਯਸ੍ਯਾਃ ਪਯੋਭਿਨਿष੍ਯਨ੍ਦਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੋ ਨਾਮ ਸਾਗਰਃ ।। ੭.੨੩.
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸੁਰਭੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਖੜੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਵਗਾ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਵਹਾਅ ਤੋਂ 'ਕਸ਼ੀਰੋਦ' ਸਮੁੰਦਰ ਬਣਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਵਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਵृषੇਨ੍ਦ੍ਰਵਰਾਰਣਿਮ੍ । ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਸ਼ੀਤਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ਨਿਸ਼ਾਕਰਃ ।। ੭.੨੩.
ਉਥੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਬਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਜੋਕੇ ਚਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵੇਖੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਠੰਢੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਤ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਫੇਨਪਾਃ ਪਰਮਰ੍षਯਃ । ਅਮृਤਂ ਯਤ੍ਰ ਚੋਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਸ੍ਵਧਾ ਚ ਸ੍ਵਧਭੋਜਿਨਾਮ੍ ।। ੭.੨੩.
ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਰੱਖ ਕੇ ਫੇਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਜੀਵਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਹੀ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲਾ ਰਸ ਤੇ ਸਵਧਾ, ਜੋ ਸਵਧਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਯਾਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਲੋਕੇ ਸੁਰਭਿਂ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤੁ ਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣਃ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਾਮ੍ ।। ੭.੨੩.
ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ 'ਸੁਰਭੀ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਗਾਂ ਦਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਘੋਰਂ ਗੁਪ੍ਤਂ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਬਲੈਃ । ਤਤੋ ਧਾਰਾਸ਼ਤਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ਾਰਦਾਭ੍ਰਨਿਭਂ ਤਦਾ । ਨਿਤ੍ਯਪ੍ਰਹृष੍ਟਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਗृਹੋਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੭.੨੩.
ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਉਥੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਤੇ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਘਰ ਦੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਹਤ੍ਵਾ ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਸਮਰੇ ਤੈਸ਼੍ਚ ਤਾਡਿਤਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਤਤੋ ਯੋਧਾਨ੍ਰਾਜਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯਤਾਮ੍ ।। ੭.੨੩.
ਫਿਰ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸੁਚਿਤ ਕਰੋ।'
ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥੀ ਰਾਵਣਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍ । ਵਦ ਵਾ ਨ ਭਯਂ ਤੇ ऽਸ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤੋ ऽਸ੍ਮੀਤਿ ਸਾਞ੍ਜਲਿਃ ।। ੭.੨੩.
'ਰਾਵਣ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਜਾਂ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹਾਰ ਗਏ ਹੋ।'
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਮਨ੍ਗੌਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਕਰ ਏਵ ਚ ।। ੭.੨੩.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਾਨ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਪਦਮ ਜਨਮੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਆਏ।
ਤੇ ਤੁ ਵੀਰ੍ਯਗੁਣੋਪੇਤਾ ਬਲੈਃ ਪਰਿਵृਤਾਃ ਸ੍ਵਕੈਃ । ਯੁਙ੍ਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਥਾਨ੍ਕਾਮਗਮਾਨੁਦ੍ਯਦ੍ਭਾਸ੍ਵਰਵਰ੍ਚਸਃ ।। ੭.੨੩.
ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਫੌਜੀ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਜਗਮਗ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਦ੍ਦਾਰੁਣਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ । ਸਲਿਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ ।। ੭.੨੩.
ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਵਣ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਅਮਾਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੈਰ੍ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਵਾਰੁਣਂ ਤਦ੍ਬਲਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਮ੍ ।। ੭.੨੩.
ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ, ਵਾਰੁਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ੍ਵਬਲਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ੍ਤਦਾ । ਅਰ੍ਦਿਤਾਃ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਰਣਕਰ੍ਮਣਃ ।। ੭.੨੩.
ਜਦੋਂ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ।