ਵਿਮਰ੍ਦਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਨਯੋਰ੍ਯਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਯੋਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ।। ੭.੨੦.
ਮੈਂ ਖੁਦ ਯਮ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਟਕਰਾਅ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਉਂਗਾ।
ਏਵਂ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦੋ ਜਗਾਮ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਆਖ੍ਯਾਤੁਂ ਤਦ੍ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਯਮਸ੍ਯ ਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ।। ੭.੨੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਉਹ ਦੱਸ ਸਕੇ।
ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ ਯਮਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਮਗ੍ਨਿਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਵਿਧਾਨਮੁਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਯਸ੍ਯ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍ ।। ੭.੨੧.
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਮਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਹਰ੍षਿਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਦਮ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸੁਖਮਾਸੀਨਮਰ੍ਘ੍ਯਮਾਵੇਦ੍ਯ ਧਰ੍ਮਤਃ ।। ੭.੨੧.
ਯਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਤੁ ਦੇਵਰ੍षੇ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮੋ ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਕਿਮਾਗਮਨਕृਤ੍ਯਂ ਤੇ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤ ।। ੭.੨੧.
ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਕੀ ਧਰਮ ਘਟ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ? ਤੁਸੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋ?
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤੁ ਤਦਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਰਦੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਧਾਨਂ ਚ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ ।। ੭.੨੧.
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਕਰੋ।"
ਏष ਨਾਮ੍ਨੋ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਪਿਤृਰਾਜ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ । ਉਪਯਾਤਿ ਵਸ਼ਂ ਨੇਤੁਂ ਵਿਕ੍ਰਮੈਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਮ੍ ।। ੭.੨੧.
ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਏਤੇਨ ਕਾਰਣੇਨਾਹਂ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਹ੍ਯਾਗਤਃ ਪ੍ਰਭੋ । ਦਣ੍ਡਪ੍ਰਹਰਣਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਤਵ ਕਿਂ ਨੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੨੧.
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੀ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਛੜੀ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਦੁਰਾਦਂਸ਼ੁਮਨ੍ਤਮਿਵੋਦਿਤਮ੍ । ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦੀਪ੍ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਵਿਮਾਨਂ ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ ।। ੭.੨੧.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਸੀ, ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ।
ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਭਯਾ ਤਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਕਸ੍ਯ ਮਹਾਬਲਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਤਿਮਿਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮੀਪਂ ਸੋ ऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ।। ੭.੨੧.
ਉਸ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਹਨੇਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ।
ਸੋ ऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ । ਪ੍ਰਾਣਿਨਃ ਸੁਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਭੁਞ੍ਜਾਨਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍ ।। ੭.੨੧.
ਉਥੇ ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂਬਲੀ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਵੀ।
ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸੈਨਿਕਾਂਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਯਮਸ੍ਯਾਨੁਚਰੈਃ ਸਹ । ਯਮਸ੍ਯ ਪੁਰੁषੈਰੁਗ੍ਰੈਰ੍ਘੋਰਰੂਪੈਰ੍ਭਯਾਨਕੈਃ ।। ੭.੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ, ਯਮ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਖਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਦੇਹਿਨਃ । ਕ੍ਰੋਸ਼ਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨਾਦਂ ਤੀਵ੍ਰਨਿष੍ਟਨਤਤ੍ਪਰਾਨ੍ ।। ੭.੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਹਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ, ਤੜਪਦੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਦੇ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰਾਹਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ।
ਕृਮਿਭਿਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸਾਰਮੇਯੈਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣੈਃ ।। ੭.੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਕਰੜੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੋਤ੍ਰਾਯਾਸਕਰਾ ਵਾਚੋ ਵਦਤਸ਼੍ਚ ਭਯਾਵਹਾਃ । ਸਨ੍ਤਾਰ੍ਯਮਾਣਾਨ੍ਵੈਤਰਣੀਂ ਬਹੁਸ਼ਃ ਸ਼ੋਣਿਤੋਦਕਾਮ੍ ।। ੭.੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਅਤੇ ਲਾਲ ਖੂਨ ਵਾਲੀ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਵਾਲੁਕਾਸੁ ਚ ਤਪ੍ਤਾਸੁ ਤਪ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਅਸਿਪਤ੍ਰਵਨੇ ਚੈਵ ਭਿਦ੍ਯਮਾਨਾਨਧਾਰ੍ਮਿਕਾਨ੍ ।। ੭.੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਪਦੇ ਰੇਤਾਂ 'ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤੜਪਦੇ, ਅਤੇ ਅਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛੇਦਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ।
ਰੌਰਵੇ ਕ੍ਸ਼ਾਰਨਦ੍ਯਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਰਧਾਰਾਸੁ ਚੈਵ ਹਿ । ਪਾਨੀਯਂ ਯਾਚਮਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਤृषਿਤਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਾਨਪਿ ।। ੭.੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਖਾਰ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਛੁਰੀਆਂ 'ਤੇ, ਪਾਣੀ ਮੰਗਦੇ, ਪਿਆਸੇ ਤੇ ਭੁੱਖੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ।
ਸ਼ਵਭੂਤਾਨ੍ਕृਸ਼ਾਨ੍ਦੀਨਾਨ੍ਵਿਵਰ੍ਣਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਮੂਰ੍ਧਜਾਨ੍ । ਮਲਪਙ੍ਕਧਰਾਨ੍ਦੀਨਾਨ੍ਰੂਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਿਧਾਵਤਃ ।। ੭.੨੧.
ਉਸ ਨੇ ਲਾਸ਼ਾਂ—ਪਤਲੇ, ਦੁਖੀ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਗੰਦ ਤੇ ਕੀਚੜ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਏ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ—ਦੇਖੇ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਵਣੋ ਮਾਰ੍ਗੇ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਚ੍ਚ ਗृਹਮੁਖ੍ਯੇषੁ ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ । ਪ੍ਰਮੋਦਮਾਨਾਨਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਦ੍ਰਾਵਣਃ ਸੁਕृਤੈਃ ਸ੍ਵਕੈਃ ।। ੭.੨੧.
ਰਾਵਣ ਨੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਵੇਖੇ; ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਹੇ ਸਨ।
ਗੌਰਸਂ ਗੋਪ੍ਰਦਾਤਾਰੋ ਹ੍ਯਨ੍ਨਂ ਚੈਵਾਨ੍ਨਦਾਯਿਨਃ । ਗृਹਾਂਸ਼੍ਚ ਗृਹਦਾਤਾਰਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਮਸ਼੍ਨਤਃ ।। ੭.੨੧.
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਗਾਂ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਖਾਣਾ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਘਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਭਿਃ ਪ੍ਰਮਦਾਭਿਰਲਙ੍ਕृਤਾਨ੍ ।। ੭.੨੧.
ਉਹ ਸੋਨੇ, ਮੋਤੀ, ਹੀਰੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਨਪਰਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸੁਮਹਾਬਾਹੂ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ ।। ੭.੨੧.
ਉਥੇ ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਤੇ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਨੇ ਧਰਮਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਦੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨ੍ਭਿਦ੍ਯਮਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਦੁष੍ਕृਤੈਃ ਸ੍ਵਕੈਃ । ਰਾਵਣੋ ਮੋਚਯਾਮਾਸ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਬਲਾਦ੍ਬਲੀ ।। ੭.੨੧.
ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਪੀੜਤ ਹੋ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਛੁਡਾਇਆ।
ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਮੋਚਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ । ਸੁਖਮਾਪੁਰ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਤੇ ਹ੍ਯਤਰ੍ਕਿਤਮਚਿਨ੍ਤਿਤਮ੍ ।। ੭.੨੧.
ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਉਹ ਅਣਮੁੱਲੀ ਤੇ ਅਣਸੋਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਪ੍ਰੇਤੇषੁ ਮੁਚ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ ਮਹੀਯਸਾ । ਪ੍ਰੇਤਗੋਪਾਃ ਸੁਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਮਭਿਦ੍ਰਵਨ੍ ।। ੭.੨੧.
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਤਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਤਤੋ ਹਲਹਲਾਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਰ੍ਵਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ । ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਯੋਧਾਨਾਂ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਧਾਵਤਾਮ੍ ।। ੭.੨੧.
ਫਿਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹਲਚਲ ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ, ਆਗੇ ਵਧੇ।
ਤੇ ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਪਰਿਘੈਃ ਸ਼ੂਲੈਰ੍ਮੁਸਲੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰੈਃ । ਪੁष੍ਪਕਂ ਸਮਵਰ੍षਨ੍ਤ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੭.੨੧.
ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਪুষਪਕ ਉੱਤੇ ਬਰਢ, ਗੜ੍ਹੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਗਦਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਭਾਲੇ ਵਰਸਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਤਸ੍ਯਾਸਨਾਨਿ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਨ੍ਵੇਦਿਕਾਸ੍ਤੋਰਣਾਨਿ ਚ । ਪੁष੍ਪਕਸ੍ਯ ਬਭਞ੍ਜੁਸ੍ਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਧੁਕਰਾ ਇਵ ।। ੭.੨੧.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਜਲਦੀ ਪੂਸ਼ਪਕ ਦੇ ਆਸਣ, ਮਹਲ, ਰੇਲੀਆਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮਧੂ ਦੇ ਛੱਤੇ ਤੋੜਦੇ ਹੋਏ, ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ।
ਦੇਵਨਿष੍ਠਾਨਭੂਤਂ ਤਦ੍ਵਿਮਾਨਂ ਪੁष੍ਪਕਂ ਮृਧੇ । ਭਜ੍ਯਮਾਨਂ ਤਥੈਵਾਸੀਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ ।। ੭.੨੧.
ਉਹ ਪੂਸ਼ਪਕ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੋੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਤੇਜ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਅਸਙ੍ਖ੍ਯਾ ਸੁਮਹਤ੍ਯਾਸੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸੇਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼ੂਰਾਣਾਮਗ੍ਰਯਾਤऽਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ।। ੭.੨੧.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਫੌਜ ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ।