ਧਨ੍ਯਃ ਖਲੁ ਭਵਾਨ੍ਯੇਨ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਰਣੇ ਜਿਤਃ । ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸਦृਸ਼ਃ ਸ਼੍ਲਾਧ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ।। ੭.੧੮.
ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਵਧੀਆ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਨਾਧਰ੍ਮਸਹਿਤਂ ਸ਼੍ਲਾਧ੍ਯਂ ਤਲ੍ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਤਿਸਂਹਿਤਮ੍ । ਕਰ੍ਮ ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਸੇ ਭ੍ਰਾਤृਨਿਰ੍ਜਯਾਤ੍ ।। ੭.੧੮.
ਜੋ ਕੰਮ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਵਧਾਈਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਵਧਾਈ ਲੈਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਕ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਕੇਵਲਂ ਧਰ੍ਮਂ ਚਰਿਤ੍ਵਾ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਵਰਮ੍ । ਸ਼੍ਰੂਤਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਨ ਮਯਾ ਭਾषਸੇ ਯਾਦृਸ਼ਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ ।। ੭.੧੮.
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਚੱਲ ਕੇ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ? ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੋਵੇ।
ਤਿष੍ਠੇਦਾਨੀਂ ਨ ਮੇ ਜੀਵਨ੍ਪ੍ਰਤਿਯਾਸ੍ਯਸਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ । ਅਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਿ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ।। ੭.੧੮.
ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦਾ, ਝੂਠੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਾਸਨਂ ਗृਹ੍ਯ ਸਾਯਕਾਂਸ਼੍ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਰਣਾਯ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਮਾਰ੍ਗਮਾਵृਣੋਤ੍ ।। ੭.੧੮.
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ। ਸੰਵਰਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸ੍ਨੇਹਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਮਰੁਤ੍ਤਂ ਤਂ ਮਹਾਨृषਿਃ । ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਯਦਿ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਾਰੋ ਨ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਮਃ ।। ੭.੧੮.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਰੁੱਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੜਾਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।'
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਮਿਦਂ ਸਤ੍ਰਮਸਮਾਪ੍ਤਂ ਕੁਲਂ ਦਹੇਤ੍ ।। ੭.੧੮.
ਇਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਯਜਨ ਜੇ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਵੰਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਕੁਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ੍ਵਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਕੁਤਃ । ਸਂਸ਼ਯਸ਼੍ਚ ਜਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਃ ।। ੭.੧੮.
ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਦਿੱਖਾ ਲੈ ਚੁਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲੜ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਦਿੱਖਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਕਿਵੇਂ ਗੁੱਸਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਦੇਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ਗੁਰੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਮਰੁਤ੍ਤਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸਸ਼ਰਂ ਚਾਪਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਮਖਮੁਖੋ ऽਭਵਤ੍ ।। ੭.੧੮.
ਗੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਰੁੱਤ ਰਾਜਾ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਚੁੱਪਚਾਪ ਯਜਨ 'ਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਜਿਤਂ ਮਤ੍ਵਾ ਘੋषਯਾਮਾਸ ਵੈ ਸ਼ੁਕਃ । ਰਾਵਣੋ ਜਯਤੀਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰ੍ਹਰ੍षਾਨ੍ਨਾਦਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ ।। ੭.੧੮.
ਫਿਰ ਸ਼ੁਕ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਰਿਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, 'ਰਾਵਣ ਜਿੱਤ ਗਿਆ!' ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਮਾਰਿਆ।
ਤਾਨ੍ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨ੍ਮਹਰ੍षੀਨ੍ਯਜ੍ਞਮਾਗਤਾਨ੍ । ਵਿਤृਪ੍ਤੋ ਰੁਧਿਰੈਸ੍ਤੇषਾਂ ਪੁਨਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਯਯੌ ਮਹੀਮ੍ ।। ੭.੧੮.
ਯਜਨ 'ਚ ਮੌਜੂਦ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਰਾਵਣੇ ਤੁ ਗਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦਿਵੌਕਸਃ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਂ ਯੋਨਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਾਨਿ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਚਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ ।। ੭.੧੮.
ਜਦ ਰਾਵਣ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣ ਘਰਾਂ 'ਚ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਹਰ੍षਾਤ੍ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਯੂਰਂ ਨੀਲਬਰ੍ਹਿਣਮ੍ । ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਭੁਜਙ੍ਗਾਦ੍ਧਿ ਨ ਤੇ ਭਯਮ੍ ।। ੭.੧੮.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨੀਲੇ ਪੰਛੀ ਮੋਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ; ਤੈਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।'
ਇਦਂ ਨੇਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਯਤ੍ਤ੍ਵਦ੍ਬਰ੍ਹੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਵਰ੍षਮਾਣੇ ਮਯਿ ਮੁਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਪ੍ਰੀਤਿਲਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍ । ਏਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਨ੍ਮਯੂਰਸ੍ਯ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ।। ੭.੧੮.
'ਤੇਰੇ ਪਿੱਛਲੇ ਪੰਛਾਂ 'ਤੇ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਵੇਗਾ; ਜਦ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਮੀਂਹ ਪਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇਗਾ।' ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੋਰ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨੀਲਾਃ ਕਿਲ ਪੁਰਾ ਬਰ੍ਹਾ ਮਯੂਰਾਣਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਸੁਰਾਧਿਪਾਦ੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ऽਪਿ ਬਰ੍ਹਿਣਃ ।। ੭.੧੮.
ਰਾਜਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੋਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਪੰਛ ਨੀਲੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ; ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਵਾਲੀ ਰੂਪ ਮਿਲੀ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਂਸ਼ੇ ਵਾਯਸਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਪਕ੍ਸ਼ਿਂਸ੍ਤਵਾਸ੍ਮਿ ਸੁਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼ृਣੁ ।। ੭.੧੮.
ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਜੋ ਕਾਗ ancestral line 'ਚ ਖੜਾ ਸੀ, 'ਪੰਛੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ; ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਏ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।'
ਯਥਾਨ੍ਯੇ ਵਿਵਿਧੈ ਰੋਗੈ; ਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਮਯਾ । ਤੇ ਨ ਤੇ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਯਿ ਪ੍ਰੀਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੭.੧੮.
'ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪੀੜਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ; ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'
ਮृਤ੍ਯੁਤਸ੍ਤੇ ਭਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਰਾਨ੍ਮਮ ਵਿਹਙ੍ਗਮ । ਯਾਵਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਵਧਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤਾਵਦ੍ਭਵਿष੍ਯਸਿ ।। ੭.੧੮.
'ਪੰਛੀ, ਮੇਰੇ ਵਰ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ; ਜਦ ਤਕ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦੇ, ਤਦ ਤਕ ਤੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇਗਾ।'
ਏਤੇ ਮਦ੍ਵਿषਯਸ੍ਥਾ ਵੈ ਮਾਨਵਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ । ਤ੍ਵਯਿ ਭੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਤृਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ।। ੭.੧੮.
ਮੇਰੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਭੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਖਾਏਂਗਾ, ਉਹ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਵਰੁਣਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਂਸਂ ਗਙ੍ਗਾਤੋਯਵਿਹਾਰਿਣਮ੍ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਚਃ ਪਤ੍ਰਰਥੇਸ਼੍ਵਰ ।। ੭.੧੮.
ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹੰਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਪੱਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮੇਰਾ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ।"
ਵਰ੍ਣੋ ਮਨੋਹਰਃ ਸੌਮ੍ਯਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲਸਨ੍ਨਿਭਃ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਵੋਦਗ੍ਰਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਫੇਨਸਮਪ੍ਰਭਃ ।। ੭.੧੮.
ਤੇਰਾ ਰੰਗ ਚੰਦ ਦੀ ਮੰਡਲ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸਾਫ ਫੇਨ ਵਰਗਾ ਨੂਰ ਆਵੇਗਾ।
ਮਚ੍ਛਰੀਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕਾਨ੍ਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਚਾਤੁਲਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮੇਤਨ੍ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ।। ੭.੧੮.
ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਰਹੇਗਾ, ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇਗਾ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਮਿਹਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਹਂਸਾਨਾਂ ਹਿ ਪੁਰਾ ਰਾਮ ਨੀਲਵਰ੍ਣਃ ਸਪਾਣ੍ਡੁਰਃ । ਪਕ੍ਸ਼ਾ ਨੀਲਾਗ੍ਰਸਂਵੀਤਾਃ ਕ੍ਰੋਡਾਃ ਸ਼ष੍ਪਾਗ੍ਰਨਿਰ੍ਮਲਾਃ ।। ੭.੧੮.
ਰਾਮਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੰਸਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਨੀਲਾ ਤੇ ਕੁਝ ਸਫੈਦ ਸੀ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੰਖ ਨੀਲੇ ਕੋਨੇ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਛਾਤੀ ਘਾਹ ਦੇ ਕੋਨੇ ਵਾਂਗ ਸਾਫ ਸੀ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਃ ਕृਕਲਾਸਂ ਗਿਰੌ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਹੈਰਣ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਵਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਵਾਪ੍ਯਹਮ੍ ।। ੭.੧੮.
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਨੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਕ੍ਰਕਲਾਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।"
ਸਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਿਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਵਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਏष ਕਾਞ੍ਚਨਕੋ ਵਰ੍ਣੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੧੮.
ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਤੇ ਕ੍ਰੈਸਟ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇਗਾ, ਕਦੇ ਘਟੇਗਾ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਮੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਂਸ੍ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੋਤ੍ਸਵੇ ਸੁਰਾਃ । ਨਿਵृਤ੍ਤਾਃ ਸਹ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤੇ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਭਵਨਂ ਗਤਾਃ ।। ੭.੧੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤੇ ਰਾਜੇ ਸਮੇਤ ਫਿਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥ ਜਿਤ੍ਵਾ ਮਰੁਤ੍ਤਂ ਸ ਪ੍ਰਯਯੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ । ਨਗਰਾਣਿ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਯੁਦ੍ਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਦਸ਼ਾਨਨਃ ।। ੭.੧੯.
ਮਰੁਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਵਰੁਣੋਪਮਾਨ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਯੁਦ੍ਧਂ ਮੇ ਦੀਯਤਾਮਿਤਿ ।। ੭.੧੯.
ਉਹ ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮਹਾਂਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦੋ।"
ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸ੍ਮੇਤਿ ਵਾ ਬ੍ਰੂਤ ਏष ਮੇ ਹਿ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਯਃ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਕੁਰ੍ਵਤਾਮੇਵਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਨੈਵੋਪਪਦ੍ਯਤੇ ।। ੭.੧੯.
ਕਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰ ਗਏ ਹੋ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੋੜ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਭੀਰਵਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਃ ਸੁਮਹਾਬਲਾਃ । ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸ੍ਮੇਤ੍ਯਭਾषਨ੍ਤ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਰਬਲਂ ਰਿਪੋਃ ।। ੭.੧੯.
ਫਿਰ ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, "ਅਸੀਂ ਹਾਰ ਗਏ ਹਾਂ।"