ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਤਾਨ੍ਭਦ੍ਰੇ ਯਾਦृਸ਼ਾਞ੍ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ । ਦਾਰੁਣਾਨ੍ਦਾਰੁਣਾਕਾਰਾਨ੍ਦਾਰੁਣਾਭਿਜਨਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ ।। ੭.੯.
ਇਸ ਲਈ, ਸੋਹਣੀਏ, ਸੁਣ ਕਿ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਣਗੇ: ਕਠੋਰ, ਕਠੋਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕਠੋਰ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ।
ਪ੍ਰਸਵਿष੍ਯਸਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਣਃ । ਸਾ ਤੁ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ ।। ੭.੯.
ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ ਜਨਮ ਦੇਵੇਂਗੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਆਖੀ।
ਭਗਵਨ੍ਨੀਦृਸ਼ਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ऽਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ । ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਸੁਦੁਰਾਚਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੭.੯.
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਐਸੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਓ।
ਕਨ੍ਯਯਾ ਤ੍ਵੇਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਉਵਾਚ ਕੈਕਸੀਂ ਭੂਯਃ ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਰਿਵ ਰੋਹਿਣੀਮ੍ ।। ੭.੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਰਵਾ ਨੇ ਕੈਕਸੀ ਨੂੰ ਚਾਂਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਿਆਂ ਮੁੜ ਕਿਹਾ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੋ ਯਸ੍ਤਵ ਸੁਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ । ਮਮ ਵਂਸ਼ਾਨੁਰੂਪਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੯.
ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਤੇਰਾ ਆਖਰੀ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਮ ਕਾਲੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ । ਜਨਯਾਮਾਸ ਬੀਭਤ੍ਸਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਰੂਪਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ।। ੭.੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਮ, ਕੁੜੀ ਨੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਂ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰਂ ਨੀਲਾਞ੍ਜਨਚਯੋਪਮਮ੍ । ਤਾਮ੍ਰੋष੍ਠਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਭੁਜਂ ਮਹਾਸ੍ਯਂ ਦੀਪ੍ਤਮੂਰ੍ਧਜਮ੍ ।। ੭.੯.
ਉਹ ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੰਦਾਂ, ਕਾਲੀ ਅੰਜਨ ਵਰਗਾ, ਤਾਮੜੀ ਹੋਠਾਂ, ਵੀਹ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਤੁ ਤਤ੍ਕਾਲੇ ਸਜ੍ਵਾਲਕਵਲਾਃ ਸ਼ਿਵਾਃ । ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਸ਼੍ਚਾਪਸਵ੍ਯਾਨਿ ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੁਃ ।। ੭.੯.
ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਗਿੱਧ ਅਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵਵਰ੍ष ਰੁਧਿਰਂ ਦੇਵੋ ਮੇਘਾਸ਼੍ਚ ਖਰਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ । ਪ੍ਰਬਭੌ ਨ ਚ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵੈ ਮਹੋਲ੍ਕਾਸ਼੍ਚਾਪਤਨ੍ਭੁਵਿ ।। ੭.੯.
ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਲਹੂ ਵਰਸਾਇਆ, ਬੱਦਲ ਤੇਜ਼ ਗੜਗੜਾਏ, ਸੂਰਜ ਚਮਕਿਆ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ।
ਚਕਮ੍ਪੇ ਜਗਤੀ ਚੈਵ ਵਵੁਰ੍ਵਾਤਾਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ । ਅਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਸਰਿਤਾਂ ਪਤਿਃ ।। ੭.੯.
ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਚੱਲੀ, ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਹਿਲ ਗਿਆ।
ਅਥ ਨਾਮਾਕਰੋਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਸਮਃ ਪਿਤਾ । ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਸੂਤੋ ऽਯਂ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੯.
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ: 'ਇਹ ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਦਸਗ੍ਰੀਵਾ ਕਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਨਨ੍ਤਰਂ ਜਾਤਃ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਪ੍ਰਮਾਣਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਪੁਲਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਨੇਹ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ।। ੭.੯.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਰੰਤ ਮਹਾਬਲੀ ਕੁੰਭਕਰਨ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਕਾਰ ਇਥੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਮਾਪਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਨਾਮ ਸਞ੍ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਕृਤਾਨਨਾ । ਵਿਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕੈਕਸ੍ਯਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਃ ਸੁਤਃ ।। ੭.੯.
ਫਿਰ ਝੁਕੜੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਜਨਮਿਆ; ਅਤੇ ਕੈਕਸੀ ਦਾ ਆਖਰੀ ਪੁੱਤਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵੇ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਂ ਪਪਾਤ ਹ ।। ੭.੯.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਨਭਃਸ੍ਥਾਨੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਦਂਸ੍ਤਦਾ । ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੈਵਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਤਤ੍ਤਦਾ ।। ੭.੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੰਬੂ ਵੱਜੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!'
ਤੌ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਵਵृਧਾਤੇ ਮਹੌਜਸੌ । ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੌ ਲੋਕੋਦ੍ਵੇਗਕਰੌ ਤਦਾ ।। ੭.੯.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਅਤੇ ਦਸਗ੍ਰੀਵਾ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮਹਰ੍षੀਨ੍ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਾਨ੍ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਨਿਤ੍ਯਾਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਵਿਚਚਾਰ ਹ ।। ੭.੯.
ਕੁੰਭਕਰਨ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਫਿਰਦਾ ਸੀ, ਧਰਮਵਾਨ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਭੀषਣਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਯਤਾਹਾਰ ਉਵਾਸ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ।। ੭.੯.
ਪਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ, ਪਾਠ ਕਰਦਾ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਸਧਾਰਨ ਰੱਖਦਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਅਥ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਲੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ । ਆਗਤਃ ਪਿਤਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਪੁष੍ਪਕੇਣ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ ।। ੭.੯.
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੈਕਸੀ ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਤੇਜਸਾ । ਆਗਮ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਤਤ੍ਰ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਮੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੯.
ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੈਕਸੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਦਸਗ੍ਰੀਵਾ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਪੁਤ੍ਰ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਂ ਪਸ਼੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤੇਜਸਾ ਵृਤਮ੍ । ਭ੍ਰਾਤृਭਾਵੇ ਸਮੇ ਚਾਪਿ ਪਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤ੍ਵਮੀਦृਸ਼ਮ੍ ।। ੭.੯.
ਪੁੱਤਰ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਦੇਖ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਜੋ ਚਮਕ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਰਾਤਾ-ਸਮਾਨ ਸਮਝ।
ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ ਤਥਾ ਯਤ੍ਨਂ ਕੁਰੁष੍ਵਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮ । ਯਥਾ ਤ੍ਵਮਸਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰ ਭਵ ਰ੍ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋਪਮਃ ।। ੭.੯.
ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ, ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਮਾਤੁਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਅਮਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਚਾਕਰੋਤ੍ਤਦਾ ।। ੭.੯.
ਮਾਂ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਚਨ ਲਿਆ।
ਸਤ੍ਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਭ੍ਰਾਤृਤੁਲ੍ਯੋ ऽਧਿਕੋ ऽਪਿ ਵਾ । ਭਵਿष੍ਯਾਮ੍ਯੋਜਸਾ ਚੈਵ ਸਨ੍ਤਾਪਂ ਤ੍ਯਜ ਹृਦ੍ਗਤਮ੍ ।। ੭.੯.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾ ਵਚਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵਾਂਗਾ; ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਦੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨੈਵ ਕੋਪੇਨ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਸਹਾਨੁਜਃ । ਚਿਕੀਰ੍षੁਰ੍ਦੁष੍ਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਤਪਸੇ ਧृਤਮਾਨਸਃ ।। ੭.੯.
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਠਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਤਪਸਿਆ ਵੱਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤਪਸਾ ਕਾਮਮਿਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ऽਧ੍ਯਵਸ੍ਯ ਚ । ਆਗਚ੍ਛਦਾਤ੍ਮਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗੋਕਰ੍ਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ।। ੭.੯.
ਇਹ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਕੇ ਕਿ 'ਮੈਂ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ', ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਗੋਕਰਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਹਾਨੁਜਸ੍ਤਦਾ ਤਪਸ਼੍ਚਕਾਰਾਤੁਲਮੁਗ੍ਰਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਅਤੋषਯਚ੍ਚਾਪਿ ਪਿਤਾਮਹਂ ਵਿਭੁਂ ਦਦੌ ਸ ਤੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਵਰਾਞ੍ਜਯਾਵਹਾਨ੍ ।। ੭.੯.
ਉਥੇ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਰ ਦਿੰਦੇ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮੁਨਿਂ ਰਾਮਃ ਕਥਂ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਵਨੇ । ਕੀਦृਸ਼ਂ ਤੁ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੁਰ੍ਮਹਾਬਲਾਃ ।। ੭.੧੦.
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਰਹੇ? ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ?'
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਮਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਮ੍ । ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਧਰ੍ਮਵਿਧੀਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ਤੇ ਸਮਾਵਿਸ਼ਨ੍ ।। ੭.੧੦.
ਅਗਸਤ ਨੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਉਥੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅਪਣਾਏ।'
ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਸ੍ਤਤੋ ਯਤ੍ਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਤਤਾਪ ਗ੍ਰੀष੍ਮਕਾਲੇ ਤੁ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨੀਨ੍ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ।। ੭.੧੦.
ਫਿਰ ਕੁੰਭਕਰਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਸੀ, ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।