ਈਦृਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੁਤ੍ਰਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤੇਜਸਾ ਭਾਸ੍ਕਰਸਮੋ ਯਾਦृਸ਼ੋ ऽਯਂ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ ।। ੭.੯.
ਤੇਰੇ ਘਰ ਐਸੇ ਪੁੱਤ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਧੀਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ—ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਸਾ ਤੁ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਕਾ ਪਿਤृਗੌਰਵਾਤ੍ । ਤਤ੍ਰੋਪਾਗਮ੍ਯ ਸਾ ਤਸ੍ਥੌ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਯਤ੍ਰ ਤਪ੍ਯਤੇ ।। ੭.੯.
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਵਿਸ਼ਰਵਾ ਜਿੱਥੇ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਮ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਤਨਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮੁਪਾਤਿष੍ਠਚ੍ਚਤੁਰ੍ਥ ਇਵ ਪਾਵਕਃ ।। ੭.੯.
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਮਾ, ਪੌਲਸਤਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਦੂਜਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਚੌਥੀ ਲੋਅ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤੁ ਤਾਂ ਵੇਲਾਂ ਦਾਰੁਣਾਂ ਪਿਤृਗੌਰਵਾਤ੍ । ਉਪਸृਤ੍ਯਾਗ੍ਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਰਣਾਧੋਮੁਖੀ ਸ੍ਥਿਤਾ । ਵਿਲਿਖਨ੍ਤੀ ਮੁਹੁਰ੍ਭੂਮਿਮਙ੍ਗੁष੍ਠਾਗ੍ਰੇਣ ਭਾਮਿਨੀ ।। ੭.੯.
ਉਹ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਠਿਨਤਾ ਨਾ ਸੋਚੀ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਆਪਣੀ ਅੰਗੂਠੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਰਚ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਤਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਮ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਰਮੋਦਾਰੋ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ ।। ੭.੯.
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਚੰਨ ਦੀ ਪੂਰਨ ਰਾਤ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਭਦ੍ਰੇ ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਦੁਹਿਤਾ ਕੁਤੋ ਵਾ ਤ੍ਵਮਿਹਾਗਤਾ । ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਹੇਤੋਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ੋਭਨੇ ।। ੭.੯.
ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈਂ? ਤੇਰਾ ਮਕਸਦ ਕੀ ਹੈ, ਕਿਸ ਲਈ ਆਈ ਹੈਂ? ਸੱਚ ਦੱਸ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਮੁਨੇ ਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਮਤਮ੍ ।। ੭.੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆਂ, ਕੁੜੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਕਿਂ ਤੁ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ਪਿਤੁਰਾਗਤਾਮ੍ । ਕੈਕਸੀ ਨਾਮ ਨਾਮ੍ਨਾਹਂ ਸ਼ੇषਂ ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੭.੯.
ਪਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਆਈ ਹੋਈ ਜਾਣੋ; ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਕੈਕੇਸੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਸ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਰ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ । ਵਿਜ੍ਞਾਤਂ ਤੇ ਮਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਕਾਰਣਂ ਯਨ੍ਮਨੋਗਤਮ੍ ।। ੭.੯.
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ: ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲੈ ਹੈ।
ਸੁਤਾਭਿਲਾषੋ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤੇ ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਗਾਮਿਨਿ । ਦਾਰੁਣਾਯਾਂ ਤੁ ਵੇਲਾਯਾਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾ ।। ੭.੯.
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਵਾਲੀਏ; ਤੇ ਤੂੰ ਐਸੇ ਕਠਿਨ ਸਮੇਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹੈਂ—
ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਤਾਨ੍ਭਦ੍ਰੇ ਯਾਦृਸ਼ਾਞ੍ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ । ਦਾਰੁਣਾਨ੍ਦਾਰੁਣਾਕਾਰਾਨ੍ਦਾਰੁਣਾਭਿਜਨਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ ।। ੭.੯.
ਇਸ ਲਈ, ਸੋਹਣੀਏ, ਸੁਣ ਕਿ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਣਗੇ: ਕਠੋਰ, ਕਠੋਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕਠੋਰ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ।
ਪ੍ਰਸਵਿष੍ਯਸਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਣਃ । ਸਾ ਤੁ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ ।। ੭.੯.
ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ ਜਨਮ ਦੇਵੇਂਗੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਆਖੀ।
ਭਗਵਨ੍ਨੀਦृਸ਼ਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ऽਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ । ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਸੁਦੁਰਾਚਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੭.੯.
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਐਸੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਓ।
ਕਨ੍ਯਯਾ ਤ੍ਵੇਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਉਵਾਚ ਕੈਕਸੀਂ ਭੂਯਃ ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਰਿਵ ਰੋਹਿਣੀਮ੍ ।। ੭.੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਰਵਾ ਨੇ ਕੈਕਸੀ ਨੂੰ ਚਾਂਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਿਆਂ ਮੁੜ ਕਿਹਾ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੋ ਯਸ੍ਤਵ ਸੁਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ । ਮਮ ਵਂਸ਼ਾਨੁਰੂਪਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੯.
ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਤੇਰਾ ਆਖਰੀ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਮ ਕਾਲੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ । ਜਨਯਾਮਾਸ ਬੀਭਤ੍ਸਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਰੂਪਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ।। ੭.੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਮ, ਕੁੜੀ ਨੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਂ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰਂ ਨੀਲਾਞ੍ਜਨਚਯੋਪਮਮ੍ । ਤਾਮ੍ਰੋष੍ਠਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਭੁਜਂ ਮਹਾਸ੍ਯਂ ਦੀਪ੍ਤਮੂਰ੍ਧਜਮ੍ ।। ੭.੯.
ਉਹ ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੰਦਾਂ, ਕਾਲੀ ਅੰਜਨ ਵਰਗਾ, ਤਾਮੜੀ ਹੋਠਾਂ, ਵੀਹ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਤੁ ਤਤ੍ਕਾਲੇ ਸਜ੍ਵਾਲਕਵਲਾਃ ਸ਼ਿਵਾਃ । ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਸ਼੍ਚਾਪਸਵ੍ਯਾਨਿ ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੁਃ ।। ੭.੯.
ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਗਿੱਧ ਅਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵਵਰ੍ष ਰੁਧਿਰਂ ਦੇਵੋ ਮੇਘਾਸ਼੍ਚ ਖਰਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ । ਪ੍ਰਬਭੌ ਨ ਚ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵੈ ਮਹੋਲ੍ਕਾਸ਼੍ਚਾਪਤਨ੍ਭੁਵਿ ।। ੭.੯.
ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਲਹੂ ਵਰਸਾਇਆ, ਬੱਦਲ ਤੇਜ਼ ਗੜਗੜਾਏ, ਸੂਰਜ ਚਮਕਿਆ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ।
ਚਕਮ੍ਪੇ ਜਗਤੀ ਚੈਵ ਵਵੁਰ੍ਵਾਤਾਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ । ਅਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਸਰਿਤਾਂ ਪਤਿਃ ।। ੭.੯.
ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਚੱਲੀ, ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਹਿਲ ਗਿਆ।
ਅਥ ਨਾਮਾਕਰੋਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਸਮਃ ਪਿਤਾ । ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਸੂਤੋ ऽਯਂ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੯.
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ: 'ਇਹ ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਦਸਗ੍ਰੀਵਾ ਕਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਨਨ੍ਤਰਂ ਜਾਤਃ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਪ੍ਰਮਾਣਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਪੁਲਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਨੇਹ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ।। ੭.੯.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਰੰਤ ਮਹਾਬਲੀ ਕੁੰਭਕਰਨ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਕਾਰ ਇਥੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਮਾਪਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਨਾਮ ਸਞ੍ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਕृਤਾਨਨਾ । ਵਿਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕੈਕਸ੍ਯਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਃ ਸੁਤਃ ।। ੭.੯.
ਫਿਰ ਝੁਕੜੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਜਨਮਿਆ; ਅਤੇ ਕੈਕਸੀ ਦਾ ਆਖਰੀ ਪੁੱਤਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵੇ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਂ ਪਪਾਤ ਹ ।। ੭.੯.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਨਭਃਸ੍ਥਾਨੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਦਂਸ੍ਤਦਾ । ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੈਵਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਤਤ੍ਤਦਾ ।। ੭.੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੰਬੂ ਵੱਜੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!'
ਤੌ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਵਵृਧਾਤੇ ਮਹੌਜਸੌ । ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੌ ਲੋਕੋਦ੍ਵੇਗਕਰੌ ਤਦਾ ।। ੭.੯.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਅਤੇ ਦਸਗ੍ਰੀਵਾ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮਹਰ੍षੀਨ੍ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਾਨ੍ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਨਿਤ੍ਯਾਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਵਿਚਚਾਰ ਹ ।। ੭.੯.
ਕੁੰਭਕਰਨ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਫਿਰਦਾ ਸੀ, ਧਰਮਵਾਨ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਭੀषਣਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਯਤਾਹਾਰ ਉਵਾਸ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ।। ੭.੯.
ਪਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ, ਪਾਠ ਕਰਦਾ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਸਧਾਰਨ ਰੱਖਦਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਅਥ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਲੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ । ਆਗਤਃ ਪਿਤਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਪੁष੍ਪਕੇਣ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ ।। ੭.੯.
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੈਕਸੀ ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਤੇਜਸਾ । ਆਗਮ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਤਤ੍ਰ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਮੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੯.
ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੈਕਸੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਦਸਗ੍ਰੀਵਾ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।