ਮਾਲਿਨਂ ਵਿਮੁਖਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ । ਮਾਲਿਮੌਲਿਂ ਧ੍ਵਜਂ ਚਾਪਂ ਵਾਜਿਨਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਪਾਤਯਤ੍ ।। ੭.੭.
ਮਾਲੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਕੇ, ਸੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮਾਲੀ ਦਾ ਮੋਹਰ, ਝੰਡਾ, ਧਨੁ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਸਭ ਕੁਝ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਰਥਸ੍ਤੁ ਗਦਾਂ ਗृਹ੍ਯ ਮਾਲੀ ਨਕ੍ਤਞ੍ਚਰੋਤ੍ਤਮਃ । ਆਪੁਪ੍ਲੁਵੇ ਗਦਾਪਾਣਿਰ੍ਗਿਰ੍ਯਗ੍ਰਾਦਿਵ ਕੇਸਰੀ ।। ੭.੭.
ਰਥ ਤੋਂ ਵੰਞ ਕੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਮਾਲੀ ਨੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਤੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਛਲਾਂਗ ਲਾਉਂਦੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਗਦਯਾ ਗਰੁਡੇਸ਼ਾਨਮੀਸ਼ਾਨਮਿਵ ਚਾਨ੍ਤਕਃ । ਲਲਾਟਦੇਸ਼ੇ ऽਭ੍ਯਹਨਦ੍ਵਜ੍ਰੇਣੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਥਾ ऽਚਲਮ੍ ।। ੭.੭.
ਮਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਗਰੁੜ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ।
ਗਦਯਾਭਿਹਤਸ੍ਤੇਨ ਮਾਲਿਨਾ ਗਰੁਡੋ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਰਣਾਤ੍ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਂ ਦੇਵਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਵੇਦਨਾਤੁਰਃ ।। ੭.੭.
ਮਾਲੀ ਦੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਣ ਤੇ, ਗਰੁੜ ਦਰਦ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰਾਙ੍ਮੁਖੇ ਕृਤੇ ਦੇਵੇ ਮਾਲਿਨਾ ਗਰੁਡੇਨ ਵੈ । ਉਦਤਿष੍ਠਨ੍ਮਹਾਞ੍ਛਬ੍ਦੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮਭਿਨਰ੍ਦਤਾਮ੍ ।। ੭.੭.
ਜਦ ਗਰੁੜ ਮਾਲੀ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਖਸਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਰਵਤਾਂ ਰਾਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰਿਹਯਾਨੁਜਃ ।। ੭.੭.
ਰਾਖਸਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ—
ਤਿਰ੍ਯਗਾਸ੍ਥਾਯ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਕ੍ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਃ । ਪਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ऽਪ੍ਯੁਤ੍ਸਸਰ੍ਜ ਮਾਲੇਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਜਿਘਾਂਸਯਾ ।। ੭.੭.
ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਰੀ ਨੇ, ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤਿਰਛਾ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚੱਕਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤਤ੍ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਾਭਾਸਂ ਸ੍ਵਭਾਸਾ ਭਾਸਯਨ੍ਨਭਃ । ਕਾਲਚਕ੍ਰਨਿਭਂ ਚਕ੍ਰਂ ਮਾਲੇਃ ਸ਼ੀਰ੍षਮਪਾਤਯਤ੍ ।। ੭.੭.
ਉਹ ਚੱਕਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਗੋਲਾਈ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ, ਕਾਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ, ਮਾਲੀ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਤਚ੍ਛਿਰੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰੋਤ੍ਕृਤ੍ਤਂ ਬਿਭੀषਣਮ੍ । ਪਪਾਤ ਰੁਧਿਰੋਦ੍ਗਾਰਿ ਪੁਰਾ ਰਾਹੁਸ਼ਿਰੋ ਯਥਾ ।। ੭.੭.
ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਿਰ, ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਵੱਢ ਕੇ, ਖੂਨ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਰਾਹੂ ਦਾ ਸਿਰ ਡਿੱਗਿਆ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸੁਰੈਃ ਸਂਸਹृष੍ਟੈਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਸਮੀਰਿਤਃ । ਸਿਂਹਨਾਦਰਵੋਨ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਾਧੁ ਦੇਵੇਤਿਵਾਦਿਭਿਃ ।। ੭.੭.
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, 'ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ!' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ।
ਮਾਲਿਨਂ ਨਿਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਮਾਲੀ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨਪਿ । ਸਬਲੌ ਸ਼ੋਕਸਨ੍ਤਪ੍ਤੌ ਲਙ੍ਕਾਮੇਵ ਪ੍ਰਧਾਵਿਤੌ ।। ੭.੭.
ਮਾਲੀ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੁਮਾਲੀ ਤੇ ਮਾਲਯਵਾਨ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ।
ਗਰੁਡਸ੍ਤੁ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਃ ਸਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਯ ਯਥਾ ਪੁਰਾ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਦ੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਤੇਨ ਕੋਪਿਤਃ ।। ੭.੭.
ਗਰੁੜ, ਹੋਸਲੇ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਆਇਆ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕ੍ਰਕृਤ੍ਤਾਸ੍ਯਕਮਲਾ ਗਦਾਸਞ੍ਚੂਰ੍ਣਿਤੋਰਸਃ । ਲਾਙ੍ਗਲਗ੍ਲਪਿਤਗ੍ਰੀਵਾ ਮੁਸਲੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਕਾਃ ।। ੭.੭.
ਕਈਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਮੁਹ ਵੱਢੇ, ਕਈਆਂ ਦੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਕੁੱਟੀ, ਕਈਆਂ ਦੀ ਗਲ ਲਾਂਗਲ ਨਾਲ ਥੱਕੀ, ਕਈਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਮਸਲੇ ਨਾਲ ਵੱਢੇ।
ਕੇਚਿਚ੍ਚੈਵਾਸਿਨਾ ਛਿਨ੍ਨਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ਰਪੀਡਿਤਾਃ । ਨਿਪੇਤੁਰਮ੍ਬਰਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਾਗਰਾਮ੍ਭਸਿ ।। ੭.੭.
ਕਈ ਰਾਖਸਾਂ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵੱਢੇ, ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਤੇ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਨਾਰਾਯਣੋ ਬਾਣਵਰਾਸ਼ਨੀਭਿਰ੍ਵਿਦਾਰਯਾਮਾਸ ਧਨੁਰ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤੈਃ । ਨਕ੍ਤਞ੍ਚਰਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਵਿਧੂਤਕੇਸ਼ਾਨ੍ਯਥਾ ऽਸ਼ਨੀਭਿਃ ਸਤਡਿਨ੍ਮਹਾਭ੍ਰਾਃ ।। ੭.੭.
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧਨੁ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਛੇਦਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਤਡਕਾ ਵਾਲੇ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਟੁੱਟਦੇ ਹਨ।
ਭਿਨ੍ਨਾਤਪਤ੍ਰਂ ਪਤਮਾਨਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਰੈਰਪਧ੍ਵਸ੍ਤਵਿਨੀਤਵੇषਮ੍ । ਵਿਨਿਸ੍ਸृਤਾਨ੍ਤ੍ਰਂ ਭਯਲੋਲਨੇਤ੍ਰਂ ਬਲਂ ਤਦੁਨ੍ਮਤ੍ਤਤਰਂ ਬਭੂਵ ।। ੭.੭.
ਉਹ ਫੌਜ, ਜਿਸ ਦੇ ਛਤਰੀ ਟੁੱਟੇ, ਹਥਿਆਰ ਡਿੱਗ ਰਹੇ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਪੜੇ ਉਲਝੇ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੰਗ ਨਿਕਲ ਰਹੇ, ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ, ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸਿਂਹਾਰ੍ਦਿਤਾਨਾਮਿਵ ਕੁਞ੍ਜਰਾਣਾਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਣਾਂ ਸਹ ਕੁਞ੍ਜਰਾਣਾਮ੍ । ਰਵਾਸ਼੍ਚ ਵੇਗਾਸ਼੍ਚ ਸਮਂ ਬਭੂਵੁਃ ਪੁਰਾਣਸਿਂਹੇਨ ਵਿਮਰ੍ਦਿਤਾਨਾਮ੍ ।। ੭.੭.
ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਕੁੰਜਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਐਸੇ ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਖਸਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜ ਤੇ ਦੌੜਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਤੇ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਾ ਹਰਿਬਾਣਜਾਲੈਃ ਸਬਾਣਜਾਲਾਨਿ ਸਮੁਤ੍ਸृਜਨ੍ਤਃ । ਧਾਵਨ੍ਤਿ ਨਕ੍ਤਞ੍ਚਰਕਾਲਮੇਘਾ ਵਾਯੁਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾ ਇਵ ਕਾਲਮੇਘਾਃ ।। ੭.੭.
ਹਰੀ ਦੇ ਬਾਂਦਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਰੋਕੇ ਹੋਏ, ਰਾਤ ਦੇ ਬੱਦਲ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਕਾਲ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਭੱਜ ਗਏ।
ਚਕ੍ਰਪਹਾਰੈਰ੍ਵਿਨਿਕृਤ੍ਤਸ਼ੀਰ੍षਾਃ ਸਞ੍ਚੂਰ੍ਣਿਤਾਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਗਦਾਪ੍ਰਹਾਰੈਃ । ਅਭਿਪ੍ਰਹਾਰੈਰ੍ਦ੍ਵਿਵਿਧਾ ਵਿਭਿਨ੍ਨਾਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਸ਼ੈਲਾ ਇਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ।। ੭.੭.
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕੁਚਲ ਗਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਵਿਲਮ੍ਬਮਾਨੈਰ੍ਮਣਿਹਾਰਕੁਣ੍ਡਲੈਰ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰੈਰ੍ਨੀਲਬਲਾਹਕੋਪਮੈਃ । ਨਿਪਾਤ੍ਯਮਾਨੈਰ੍ਦਦृਸ਼ੇ ਨਿਰਨ੍ਤਰਂ ਨਿਪਾਤ੍ਯਮਾਨੈਰਿਵ ਨੀਲਪਰ੍ਵਤੈਃ ।। ੭.੭.
ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵ, ਜੋ ਮਣੀ ਵਾਲੇ ਹਾਰ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਕਾਲੇ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਲਗਾਤਾਰ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਨੀਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਹਨ੍ਯਮਾਨੇ ਬਲੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਦ੍ਮਨਾਭੇਨ ਪृष੍ਠਤਃ । ਮਾਲ੍ਵਾਨ੍ਸਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ऽਥ ਵੇਲਾਮੇਤ੍ਯ ਇਵਾਰ੍ਣਵਃ ।। ੭.੮.
ਜਦ ਪਦਮਨਾਭ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨਃ ਕੋਪਾਚ੍ਚਲਨ੍ਮੌਲਿਰ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ । ਪਦ੍ਮਨਾਭਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵਚਨਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੭.੮.
ਨਿਸ਼ਾਚਰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਵਾਲ ਉਲਝੇ ਹੋਏ, ਪਦਮਨਾਭ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਨਾਰਾਯਣ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਅਯੁਦ੍ਧਮਨਸੋ ਭੀਤਾਨਸ੍ਮਾਨ੍ਹਂਸਿ ਯਥੇਤਰਃ ।। ੭.੮.
ਨਾਰਾਇਣ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਹੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਵਧਂ ਪਾਪਂ ਯਃ ਕਰੋਤ੍ਯਸੁਰੇਤਰਃ । ਸ ਹਨ੍ਤਾ ਨ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਲਭਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ।। ੭.੮.
ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਭੱਜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੁਰਗ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਯੁਦ੍ਧਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ऽਥਵਾ ਤੇ ऽਸ੍ਤਿ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰ । ੪ ਅਹਂ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬਲਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਯਤ੍ਤਵ ।। ੭.੮.
ਜੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਲੜਨ ਦੀ ਸੱਚੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਥਾਲ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹਾਂ—ਆਪਣਾ ਜੋਰ ਦਿਖਾ।
ਮਾਲ੍ਯਵਨ੍ਤਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਲ੍ਯਵਨ੍ਤਮਿਵਾਚਲਮ੍ । ਉਵਾਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਦੇਵਰਾਜਾਨੁਜੋ ਬਲੀ ।। ੭.੮.
ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਡਿੱਠਾ, ਤਾ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯੁष੍ਮਤ੍ਤੋ ਭਯਭੀਤਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵੈ ਮਯਾ ऽਭਯਮ੍ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋਤ੍ਸਾਦਨਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤਦੇਤਦਨੁਪਾਲ੍ਯਤੇ ।। ੭.੮.
ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਉਹ ਵਚਨ ਮੈਂ ਹੁਣ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਣੈਰਪਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹਿ ਸਦਾ ਮਯਾ । ਸੋ ऽਹਂ ਵੋ ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਰਸਾਤਲਗਤਾਨਪਿ ।। ੭.੮.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਦੇਵਦੇਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਤਂ ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬੁਰੁਹਲੋਚਨਮ੍ । ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬਿਭੇਦ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭੁਜਾਨ੍ਤਰੇ ।। ੭.੮.
ਜਦ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਦੇ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਜਿਆ।
ਮਾਲ੍ਯਵਦ੍ਭੁਜਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਘਣ੍ਟਾਕृਤਸ੍ਵਨਾ । ਹਰੇਰੁਰਸਿ ਬਭ੍ਰਾਜ ਮੇਘਸ੍ਥੇਵ ਸ਼ਤਹ੍ਰਦਾ ।। ੭.੮.
ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਦੀ ਬਾਂਹ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ, ਘੰਟੀ ਵਾਂਗ ਵੱਜਦੀ, ਹਰੀ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਦਲ ਉੱਤੇ ਸੌ ਬਿਜਲੀਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ।