ਲਙ੍ਕਾ ਨਾਮ ਪੁਰੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਤ੍ਰਿਕੂਟਸ਼ਿਖਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਪ੍ਰਬਾਧਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਃ ਕ੍ਸ਼ਣਦਾਚਰਾਃ ।। ੭.੬.
ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਲੰਕਾ ਨਾਂ ਦੀ ਕਿਲਾ-ਨੁਮਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਸਭ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਜਹਿ ਤਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨ । ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਤਿਰ੍ਭਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ ।। ੭.੬.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਮਧੁਸੂਦਨ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ ਹਾਂ—ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਡਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣੋ।
ਚਕ੍ਰਕृਤ੍ਤਾਸ੍ਯਕਮਲਾਨ੍ਨਿਵੇਦਯ ਯਮਾਯ ਵੈ । ਭਯੇष੍ਵਭਯਦੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਨਾਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਭਵਤਾ ਵਿਨਾ ।। ੭.੬.
ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਕਮਲ-ਮੁਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰੋ। ਡਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਿਰਫ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ—ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਸਮਰੇ ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਾਨ੍ਮਦੋਦ੍ਧਤਾਨ੍ । ਨੁਦਂ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਭਯਂ ਦੇਵ ਨੀਹਾਰਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ।। ੭.੬.
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੁਰੇ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਧੁੰਦ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਦੈਵਤੈਰੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਅਭਯਂ ਭਯਦੋ ऽਰੀਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸੁਕੇਸ਼ਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਜਾਨੇ ਈਸ਼ਾਨਵਰਦਰ੍ਪਿਤਮ੍ । ਤਾਂਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਤਨਯਾਞ੍ਜਾਨੇ ਯੇषਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ ।। ੭.੬.
ਮੈਂ ਸੁਕੇਸ਼ਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਈਸ਼ਾਨਾ ਦੇ ਵਰ ਤੋਂ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਹੈ।
ਤਾਨਹਂ ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਰ੍ਯਾਦਾਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਮਾਨ੍ । ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸੁਰਾ ਭਵਤ ਵਿਜ੍ਵਰਾਃ ।। ੭.੬.
ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਰਯਾਦਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਂਗਾ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਓ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ । ਯਥਾਵਾਸਂ ਯਯੁਰ੍ਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ।। ੭.੬.
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਵਿਬੁਧਾਨਾਂ ਸਮੁਦ੍ਯੋਗਂ ਮਾਲ੍ਯਵਾਂਸ੍ਤੁ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਵੀਰਾਵਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੬.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਾਚਰ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਵੀਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਮਰਾ ऋषਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਙ੍ਗਮ੍ਯ ਕਿਲ ਸ਼ਕਰਮ੍ । ਅਸ੍ਮਦ੍ਵਧਂ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ ।। ੭.੬.
ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਨਾਸ਼ਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਸੁਕੇਸ਼ਤਨਯਾ ਦੇਵ ਵਰਦਾਨਬਲੋਦ੍ਧਤਾਃ । ਬਾਧਨ੍ਤੇ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ਸਮੁਦ੍ਦृਪ੍ਤਾ ਘੋਰਰੂਪਾਃ ਪਦੇ ਪਦੇ ।। ੭.੬.
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੁਕੇਸ਼ਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋਏ, ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰਭਿਭੂਤਾਃ ਸ੍ਮ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ । ਸ੍ਵੇषੁ ਸਦ੍ਮਸੁ ਸਂਸ੍ਥਾਤੁਂ ਭਯਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ।। ੭.੬.
ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਤਦਸ੍ਮਾਕਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਜਹਿ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਹੁਙ੍ਕृਤੇਨੈਵ ਦਹ ਪ੍ਰਦਹਤਾਂ ਵਰ ।। ੭.੬.
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਹੇ ਤ੍ਰਿਨੈਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੂੰਕਾਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ; ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾੜਨ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੋ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰੁਕ੍ਤੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਨ੍ਧਕਸੂਦਨਃ । ਸ਼ਿਰਃ ਕਰਂ ਚ ਧੁਨ੍ਵਾਨ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਦੇਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਅੰਧਕਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਵਧ੍ਯਾ ਮਮ ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸੁਕੇਸ਼ਤਨਯਾ ਰਣੇ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਸ੍ਤਾਨ੍ਵੈ ਨਿਹਨਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੬.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸੁਕੇਸ਼ਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਵਧ ਹਨ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪੱਕੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ।
ਯੋ ऽਸੌ ਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਃ ਪੀਤਵਾਸਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਹਰਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸ਼ਰਣਂ ਤਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਥ ।। ੭.੬.
ਜੋ ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਜਨਾਰਦਨ, ਹਰੀ, ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਵੋ।
ਹਰਾਦਵਾਪ੍ਯ ਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਮਾਰਿਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ । ਨਾਰਾਯਣਾਲਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍ ।। ੭.੬.
ਹਰਾ ਤੋਂ ਮੰਤਰ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਘਰ ਗਏ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਨਾਰਾਯਣੇਨੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਸੁਰਾਰੀਂਸ੍ਤਾਨ੍ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਰਾ ਭਵਤ ਵਿਜ੍ਵਰਾਃ ।। ੭.੬.
ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਓ।'
ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਯਭੀਤਾਨਾਂ ਹਰਿਣਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰ੍षਭੌ । ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੋ ਵਧੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਂ ਯਦਿਹ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍ ।। ੭.੬.
ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਰੀ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਸੋਚੋ ਕਿ ਇਹ ਸਾਡੀ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਰਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍ । ਨਮੁਚਿਃ ਕਾਲਨੇਮਿਸ਼੍ਚ ਸਂਹ੍ਰਾਦੋ ਵੀਰਸਤ੍ਤਮਃ ।। ੭.੬.
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਮੌਤ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ—ਨਮੁਚੀ, ਕਾਲਨੇਮੀ, ਸੰਹਰਾਦ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ—
ਰਾਧੇਯੋ ਬਹੁਮਾਯੀ ਚ ਲੋਕਪਾਲੋ ऽਥ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਯਮਲਾਰ੍ਜੁਨੌ ਚ ਹਾਰ੍ਦਿਕ੍ਯਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਕਃ ।। ੭.੬.
ਰਾਧੇਯ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਾਇਆਵਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਧਰਮਕ ਰਖਵਾਲਾ, ਯਮਲ-ਅਰਜੁਨ, ਹਾਰਦਿਕਿਆ, ਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਵੀ—
ਅਸੁਰਾ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਨ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ऽਪਰਾਜਿਤਾਃ ।। ੭.੬.
ਇਹ ਅਸੁਰ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਸਭ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਅਜੇਤ ਨਹੀਂ ਰਹੇ।
ਸਰ੍ਵੈਃ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਰਿष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਯਾਵਿਦਸ੍ਤਥਾ । ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਯਙ੍ਕਰਾਃ ।। ੭.੬.
ਸਭ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਸਭ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹਨ, ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਨਿਹਤਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਏਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਥ ।। ੭.੬.
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਲਈ ਠੀਕ ਜੋ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੁਮਾਲੀ ਮਾਲੀ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਲ੍ਯਵਤੋ ਵਚਃ । ਊਚਤੁਰ੍ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਭਗਾਂਸ਼ਾਵਿਵ ਵਾਸਵਮ੍ ।। ੭.੬.
ਫਿਰ ਸੁਮਾਲੀ ਤੇ ਮਾਲੀ ਨੇ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਭਾਗ ਤੇ ਆਂਸ਼ਾ ਵਾਂਗ ਵਾਸਵ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਧੀਤਂ ਦਤ੍ਤਮਿष੍ਟਂ ਚਾਪ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਪਰਿਪਾਲਿਤਮ੍ । ਆਯੁਰ੍ਨਿਰਾਮਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸੁਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਾਪਿਤਃ ਪਥਿ ।। ੭.੬.
ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਸਿਹਤਮੰਦ ਉਮਰ ਪਾਈ ਤੇ ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਲਈ ਸੁਧਰਮ ਮਿਲੀ।
ਦੇਵਸਾਗਰਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਮਵਗਾਹ੍ਯ ਚ । ਜਿਤਾ ਦ੍ਵਿषੋ ਹ੍ਯਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਮृਤ੍ਯੁਕृਤਂ ਭਯਮ੍ ।। ੭.੬.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਥਾਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਹੁਣ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਮਸ੍ਤਥਾ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਸਰ੍ਵੇ ਬਿਭ੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ।। ੭.੬.
ਨਾਰਾਇਣ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਕਰ ਤੇ ਯਮ—ਇਹ ਸਭ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਕਾਰਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰ । ਦੇਵਾਨਾਮੇਵ ਦੋषੇਣ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਚਲਿਤਂ ਮਨਃ ।। ੭.੬.
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਕੋਈ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਮਨ ਉਲਝ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਦ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸਮਾਵृਤਾਃ । ਦੇਵਾਨੇਵ ਜਿਘਾਂਸਾਮ ਏਭ੍ਯੋ ਦੋषਃ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ ।। ੭.੬.
ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ; ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ।