ਸ਼ਰਣ੍ਯਾਨ੍ਯਸ਼ਰਣ੍ਯਾਨਿ ਹ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਾਣਿ ਕृਤਾਨਿ ਨਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਚ੍ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰਚ੍ਯਾਵ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਿ ਦੇਵਵਤ੍ ।। ੭.੬.
ਸਾਡੀਆਂ ਆਸ਼ਰਮਾਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਸਨ, ਹੁਣ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮੌਜਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਵਿष੍ਣੁਰਹਂ ਰੁਦ੍ਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਹਂ ਦੇਵਰਾਡਹਮ੍ । ਅਹਂ ਯਮਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਹਂ ਰਵਿਰਪ੍ਯਹਮ੍ ।। ੭.੬.
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਰੁਦਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਵੀ ਹਾਂ।'
ਇਤਿ ਮਾਲੀ ਸੁਮਾਲੀ ਚ ਮਾਲ੍ਯਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਸਮਰੋਦ੍ਧਰ੍षਾ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਪੁਰਃਸਰਾਃ । ਤਨ੍ਨੋ ਦੇਵ ਭਯਾਰ੍ਤਾਨਾਮਭਯਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੭.੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਲੀ, ਸੁਮਾਲੀ ਤੇ ਮਾਲਯਵਾਨ ਰਾਖਸ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਾਥੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਅਮਨ ਦੇ।
ਅਸ਼ਿਵਂ ਵਪੁਰਾਸ੍ਥਾਯ ਜਹਿ ਵੈ ਦੇਵਕਣ੍ਟਕਾਨ੍ ।। ੭.੬.
ਅਸੁਭ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਲੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਧਨ੍ਤੇ ਸਮਰੋਦ੍ਧਰ੍षਾ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਪੁਰਃਸਰਾਃ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕਪਰ੍ਦੀ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ । ਸੁਕੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਾਪੇਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਗਣਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੭.੬.
ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹਨ, ਉਹ — ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਨੀਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਸੁਕੇਸ਼ਾ ਦੀ ਗੱਲ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਂ ਤਾਨ੍ਨ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਮਯਾਵਧ੍ਯਾ ਹਿ ਤੇ ਸੁਰਾਃ । ਕਿਂ ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੋ ਵੈ ਤਾਨ੍ਨਿਹਨਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੬.
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਏਤਮੇਵ ਸਮੁਦ੍ਯੋਗਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਹਰ੍षਯਃ । ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਸ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੭.੬.
ਇਸ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਜਾਓ; ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਮੀਪਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ ।। ੭.੬.
ਫਿਰ, ਜੈਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰਦੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਧਰਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਬਹੁਮਾਨ੍ਯ ਚ । ਊਚੁਃ ਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਕੇਸ਼ਤਨਯਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ।। ੭.੬.
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚਕਰ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਸੁਕੇਸ਼ਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ 'ਚ, ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ, ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਸੁਕੇਸ਼ਤਨਯੈਰ੍ਦੇਵ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰੇਤਾਗ੍ਨਿਸਨ੍ਨਿਭੈਃ । ਆਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵਰਦਾਨੇਨ ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਯਪਹृਤਾਨਿ ਨਃ ।। ੭.੬.
ਸੁਕੇਸ਼ਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਛੀਨ ਲਿਆ ਹੈ।
ਲਙ੍ਕਾ ਨਾਮ ਪੁਰੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਤ੍ਰਿਕੂਟਸ਼ਿਖਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਪ੍ਰਬਾਧਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਃ ਕ੍ਸ਼ਣਦਾਚਰਾਃ ।। ੭.੬.
ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਲੰਕਾ ਨਾਂ ਦੀ ਕਿਲਾ-ਨੁਮਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਸਭ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਜਹਿ ਤਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨ । ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਤਿਰ੍ਭਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ ।। ੭.੬.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਮਧੁਸੂਦਨ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ ਹਾਂ—ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਡਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣੋ।
ਚਕ੍ਰਕृਤ੍ਤਾਸ੍ਯਕਮਲਾਨ੍ਨਿਵੇਦਯ ਯਮਾਯ ਵੈ । ਭਯੇष੍ਵਭਯਦੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਨਾਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਭਵਤਾ ਵਿਨਾ ।। ੭.੬.
ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਕਮਲ-ਮੁਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰੋ। ਡਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਿਰਫ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ—ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਸਮਰੇ ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਾਨ੍ਮਦੋਦ੍ਧਤਾਨ੍ । ਨੁਦਂ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਭਯਂ ਦੇਵ ਨੀਹਾਰਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ।। ੭.੬.
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੁਰੇ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਧੁੰਦ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਦੈਵਤੈਰੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਅਭਯਂ ਭਯਦੋ ऽਰੀਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸੁਕੇਸ਼ਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਜਾਨੇ ਈਸ਼ਾਨਵਰਦਰ੍ਪਿਤਮ੍ । ਤਾਂਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਤਨਯਾਞ੍ਜਾਨੇ ਯੇषਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ ।। ੭.੬.
ਮੈਂ ਸੁਕੇਸ਼ਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਈਸ਼ਾਨਾ ਦੇ ਵਰ ਤੋਂ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਹੈ।
ਤਾਨਹਂ ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਰ੍ਯਾਦਾਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਮਾਨ੍ । ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸੁਰਾ ਭਵਤ ਵਿਜ੍ਵਰਾਃ ।। ੭.੬.
ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਰਯਾਦਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਂਗਾ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਓ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ । ਯਥਾਵਾਸਂ ਯਯੁਰ੍ਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ।। ੭.੬.
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਵਿਬੁਧਾਨਾਂ ਸਮੁਦ੍ਯੋਗਂ ਮਾਲ੍ਯਵਾਂਸ੍ਤੁ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਵੀਰਾਵਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੬.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਾਚਰ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਵੀਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਮਰਾ ऋषਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਙ੍ਗਮ੍ਯ ਕਿਲ ਸ਼ਕਰਮ੍ । ਅਸ੍ਮਦ੍ਵਧਂ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ ।। ੭.੬.
ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਨਾਸ਼ਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਸੁਕੇਸ਼ਤਨਯਾ ਦੇਵ ਵਰਦਾਨਬਲੋਦ੍ਧਤਾਃ । ਬਾਧਨ੍ਤੇ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ਸਮੁਦ੍ਦृਪ੍ਤਾ ਘੋਰਰੂਪਾਃ ਪਦੇ ਪਦੇ ।। ੭.੬.
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੁਕੇਸ਼ਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋਏ, ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰਭਿਭੂਤਾਃ ਸ੍ਮ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ । ਸ੍ਵੇषੁ ਸਦ੍ਮਸੁ ਸਂਸ੍ਥਾਤੁਂ ਭਯਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ।। ੭.੬.
ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਤਦਸ੍ਮਾਕਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਜਹਿ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਹੁਙ੍ਕृਤੇਨੈਵ ਦਹ ਪ੍ਰਦਹਤਾਂ ਵਰ ।। ੭.੬.
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਹੇ ਤ੍ਰਿਨੈਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੂੰਕਾਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ; ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾੜਨ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੋ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰੁਕ੍ਤੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਨ੍ਧਕਸੂਦਨਃ । ਸ਼ਿਰਃ ਕਰਂ ਚ ਧੁਨ੍ਵਾਨ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਦੇਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਅੰਧਕਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਵਧ੍ਯਾ ਮਮ ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸੁਕੇਸ਼ਤਨਯਾ ਰਣੇ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਸ੍ਤਾਨ੍ਵੈ ਨਿਹਨਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੬.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸੁਕੇਸ਼ਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਵਧ ਹਨ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪੱਕੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ।
ਯੋ ऽਸੌ ਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਃ ਪੀਤਵਾਸਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਹਰਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸ਼ਰਣਂ ਤਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਥ ।। ੭.੬.
ਜੋ ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਜਨਾਰਦਨ, ਹਰੀ, ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਵੋ।
ਹਰਾਦਵਾਪ੍ਯ ਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਮਾਰਿਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ । ਨਾਰਾਯਣਾਲਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍ ।। ੭.੬.
ਹਰਾ ਤੋਂ ਮੰਤਰ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਘਰ ਗਏ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਨਾਰਾਯਣੇਨੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਸੁਰਾਰੀਂਸ੍ਤਾਨ੍ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਰਾ ਭਵਤ ਵਿਜ੍ਵਰਾਃ ।। ੭.੬.
ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਓ।'
ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਯਭੀਤਾਨਾਂ ਹਰਿਣਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰ੍षਭੌ । ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੋ ਵਧੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਂ ਯਦਿਹ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍ ।। ੭.੬.
ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਰੀ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਸੋਚੋ ਕਿ ਇਹ ਸਾਡੀ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਰਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍ । ਨਮੁਚਿਃ ਕਾਲਨੇਮਿਸ਼੍ਚ ਸਂਹ੍ਰਾਦੋ ਵੀਰਸਤ੍ਤਮਃ ।। ੭.੬.
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਮੌਤ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ—ਨਮੁਚੀ, ਕਾਲਨੇਮੀ, ਸੰਹਰਾਦ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ—