ਤृਣਬਿਨ੍ਦੁਸ੍ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ਤਪਸਾ ਦ੍ਯੋਤਿਤਪ੍ਰਭਃ । ਧ੍ਯਾਨਂ ਵਿਵੇਸ਼ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਹ੍ਯਪਸ਼੍ਯਦृषਿਕਰ੍ਮਜਮ੍ ।। ੭.੨.
ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਤਪ ਨਾਲ ਵਧ ਗਈ ਸੀ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਂ ਸ਼ਾਪਂ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਨਯਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੨.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪੁਲਸਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ:
ਭਗਵਂਸ੍ਤਨਯਾਂ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਗੁਣੈਃ ਸ੍ਵੈਰੇਵ ਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹਾਣੇਮਾਂ ਮਹਰ੍षੇ ਸ੍ਵਯਮੁਦ੍ਯਤਾਮ੍ ।। ੭.੨.
"ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਧੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਖੁਦ ਤਿਆਰ ਹੈ।"
ਤਪਸ਼੍ਚਰਣਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਮ੍ਯਮਾਣੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਤੇ । ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੭.੨.
"ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।"
ਤਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਂ ਤਦਾ । ਜਿਘृਕ੍ਸ਼ੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ ।। ੭.੨.
ਧਾਰਮਿਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦਵਿਜ ਨੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।"
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਗਤਃ । ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਰਾਵਸਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਤੋषਯਨ੍ਤੀ ਪਤਿਂ ਗੁਣੈਃ ।। ੭.੨.
ਉਸ ਨੇ ਧੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਗਿਆ; ਤੇ ਕੁੜੀ ਉਥੇ ਰਹੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁਤੋष ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ ਤੁ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੨.
ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਗੁਣਾਨਾਂ ਸਮ੍ਪਦਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਿ ਦਦਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਮਾਤ੍ਮਸਮਂ ਤਵ ।। ੭.੨.
"ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਏ, ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾਈ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵੀ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।"
ਉਭਯੋਰ੍ਵਂਸ਼ਕਰ੍ਤਾਰਂ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਵੇਦਸ੍ਤ੍ਵਯੈषੋ ऽਧ੍ਯਯਤੋ ਮਮ ।। ੭.੨.
"ਉਹ ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਪੌਲਸਤਿਆ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਵੇਦ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਇਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।"
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ।। ੭.੨.
"ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।"
ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨਾਸੂਤ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸਂ ਸੁਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਯਸ਼ੋਧਰ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ।। ੭.੨.
ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਤੇ ਯਸ਼ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਮਾਨ੍ਸਮਦਰ੍ਸ਼ੀ ਚ ਵ੍ਰਤਾਚਾਰਰਤਸ੍ਤਥਾ । ਪਿਤੇਵ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਭਵਦ੍ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਮੁਨਿਃ ।। ੭.੨.
ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਪਿਤੇਵ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ ।। ੭.੩.
ਫਿਰ ਪੁਲਸਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਤਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਤ੍ਯਵਾਞ੍ਛੀਲਵਾਞ੍ਛਾਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਸਰ੍ਵਭੋਗੇष੍ਵਸਂਸਕ੍ਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ ।। ੭.੩.
ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸਵਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਦਦੌ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸੇ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਸੁਤਾਂ ਦੇਵਵਰ੍ਣਿਨੀਮ੍ ।। ੭.੩.
ਭਰਦਵਾਜ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਜੋ ਦੇਵੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤੁ ਧਰ੍ਮੇਣ ਭਰਦ੍ਵਾਜਸੁਤਾਂ ਤਦਾ । ਪ੍ਰਜਾਨ੍ਵੇਕ੍ਸ਼ਿਕਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ।। ੭.੩.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਸ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵੀਰ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਮਪਤ੍ਯਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ।। ੭.੩.
ਵਿਸ਼੍ਰਵਾਸ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਇਕ ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਅਜੋਕੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਜਨਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਗੁਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਤੁ ਸਂਹृष੍ਟਃ ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਪਿਤਾਮਹਃ ।। ੭.੩.
ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾਸ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਪਿਤਾਮਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਕਰੀਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਕਰੋਤ੍ਪ੍ਰੀਤਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਸ੍ਤਦਾ ।। ੭.੩.
ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬੁੱਧੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਰਵਸੋ ऽਪਤ੍ਯਂ ਸਾਦृਸ਼੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਇਵ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਵੇष ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ।। ੭.੩.
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾਸ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਖਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ 'ਵੈਸ਼ਰਵਣ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਸ ਤੁ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਪੋਵਨਗਤਸ੍ਤਦਾ । ਅਵਰ੍ਧਤਾਹੁਤਿਹੁਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਯਥਾਨਲਃ ।। ੭.੩.
ਵੈਸ਼ਰਵਣ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੋਮ-ਹਵਨ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਪਦਸ੍ਥਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਚਰਿष੍ਯੇ ਪਰਮਂ ਧਰ੍ਮਂ ਧਰ੍ਮੋ ਹਿ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ ।। ੭.੩.
ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ: 'ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ।'
ਸ ਤੁ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਵਨੇ । ਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤੋ ਨਿਯਮੈਰੁਗ੍ਰੈਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸੁਮਹਤ੍ਤਪਃ ।। ੭.੩.
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਕੜੀਆਂ ਰੋਕ-ਟੋਕਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਤਂ ਤਂ ਵਿਧਿਮਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਜਲਾਸ਼ੀ ਮਾਰੁਤਾਹਾਰੋ ਨਿਰਾਹਾਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। ੭.੩.
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਅਪਣਾਏ: ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਰਹਿਣਾ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣਾ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ।
ਏਵਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਾਨ੍ਯੇਕਵਰ੍षਵਤ੍ । ਅਥ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸੁਰਗਣੈਃ ਸਹ ।। ੭.੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਇਕ ਸਾਲ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਗਏ; ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਪਰਿਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਤ੍ਸ ਕਰ੍ਮਣਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਾਰ੍ਹਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਮਤੇ ।। ੭.੩.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਆਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਇਸ ਕਰਤੱਬ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਪੁੱਤ। ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਵਰ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ।'
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਃ ਪਿਤਾਮਹਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਭਗਵਁਲ੍ਲੋਕਪਾਲਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛੇਯਂ ਵਿਤ੍ਤਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ।। ੭.੩.
ਫਿਰ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ: 'ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਧਨ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਂ ਪਰਿਤੁष੍ਟੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੁਰਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਹृष੍ਟਵਤ੍ ।। ੭.੩.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।'
ਅਹਂ ਵੈ ਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਸ੍ਰष੍ਟੁਮੁਦ੍ਯਤਃ ।। ੭.੩.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਯਮੇਨ੍ਦ੍ਰਵਰੁਣਾਨਾਂ ਚ ਪਦਂ ਯਤ੍ਤਵ ਚੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਤਦ੍ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਨਿਧੀਸ਼ਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ । ਸ਼ਕ੍ਰਾਮ੍ਬੁਪਯਮਾਨਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ।। ੭.੩.
ਯਮ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਦੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੂੰ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ; ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣ। ਤੂੰ ਸ਼ਕਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ ਚੌਥਾ ਹੋਵੇਂਗਾ।