ਤਾਵਤ੍ਤੇ ਰਾਵਣਸ੍ਯੇਦਂ ਕੁਲਂ ਜਨ੍ਮ ਚ ਰਾਘਵ । ਵਰਪ੍ਰਦਾਨਂ ਚ ਤਥਾ ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ।। ੭.੨.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਵਣ ਦੇ ਘਰਾਣੇ, ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਵਰ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਰਾਘਵ।
ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗੇ ਰਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸੁਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਨਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਵ ਪਿਤਾਮਹਃ ।। ੭.੨.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਮਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁਲਸਤਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ।
ਨਾਨੁਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਣਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਤਃ ਸ਼ੀਲਤਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰ ਇਤਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਹਿ ਨਾਮਤਃ ।। ੭.੨.
ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ, ਚਾਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਚਰਿਤਰ ਦੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਨਾਮ ਨਾਲ ਕਹਿ ਦੇਣਾ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸੁਤਤ੍ਵੇਨ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਲ੍ਲਭੋ ਹਿ ਸਃ । ਹृष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਗੁਣੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਮਤਿਃ ।। ੭.੨.
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਮੇਰੋਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਮਹਾਗਿਰੇਃ । ਤृਣਵਿਨ੍ਦ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ ।। ੭.੨.
ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਗਤ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕਨ੍ਯਕਾਃ ।। ੭.੨.
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਪਨ੍ਨਗਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਤਨਯਾਸ਼੍ਚ ਯਾਃ । ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤ੍ਯੋ ऽਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਤਂ ਦੇਸ਼ਮੁਪਪੇਦਿਰੇ ।। ੭.੨.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਅਤੇ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਉਹ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ।
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁषृਪਭੋਗ੍ਯਤ੍ਵਾਦ੍ਰਮ੍ਯਤ੍ਵਾਤ੍ਕਾਨਨਸ੍ਯ ਚ । ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਿ ਕਨ੍ਯਕਾਃ ।। ੭.੨.
ਕਿਉਂਕਿ ਜੰਗਲ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਸੁਹਣਾ ਤੇ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਸੀ, ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਖੇਡਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ।
ਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਰਮਣੀਯਤ੍ਵਾਤ੍ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਯਤ੍ਰ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਗਾਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਵਾਦਯਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਲਾਸਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਮੁਨੇਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨਂ ਚਕ੍ਰੁਰਨਿਨ੍ਦਿਤਾਃ ।। ੭.੨.
ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਮਾ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਉਹ ਥਾਂ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਂਦੀਆਂ, ਨੱਚਦੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੀਆਂ।
ਅਥ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਯਾ ਮੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਾ ਗਰ੍ਭਂ ਧਾਰਯਿष੍ਯਤਿ ।। ੭.੨.
ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇਗੀ, ਉਹ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਵੇਗੀ।'
ਤਾਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਭਯਾਦ੍ਭੀਤਾਸ੍ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਨੋਪਚਕ੍ਰਮੁਃ ।। ੭.੨.
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਬੋਲ ਮੰਨਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਗਈਆਂ।
ਤृਣਬਿਨ੍ਦੋਸ੍ਤੁ ਰਾਜਰ੍षੇਸ੍ਤਨਯਾ ਨ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਤਤ੍ ।। ੭.੨.
ਪਰ ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ।
ਗਤ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਚਚਾਰ ਸੁਨਿਰ੍ਭਯਾ । ਨ ਸਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਕਾਞ੍ਚਿਦਭ੍ਯਾਗਤਾਂ ਸਖੀਮ੍ ।। ੭.੨.
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਗਈ, ਉਥੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੀ। ਪਰ ਉਥੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਆਈ ਹੋਈ ਸਖੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੋ ਮਹਾਨृषਿਃ । ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ।। ੭.੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਉਥੇ ਤਪ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਠ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਾ ਤੁ ਵੇਦਸ਼੍ਰੁਤਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈ ਤਪਸੋ ਨਿਧਿਮ੍ । ਅਭਵਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਦੇਹਾ ਸਾ ਸੁਵ੍ਯਞ੍ਜਿਤਸ਼ਰੀਰਜਾ ।। ੭.੨.
ਉਹ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਪੀਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਦਲਾਵ ਸਾਫ਼ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਭੂਵ ਚ ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਦੋषਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਇਦਂ ਮੇ ਕਿਨ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ऽ ऽਸ਼੍ਰਮੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ।। ੭.੨.
ਉਹ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਹੋ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਕਮੀ ਵੇਖ ਕੇ। 'ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ?' ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਈ।
ਤਾਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾਭੂਤਾਂ ਤृਣਵਿਨ੍ਦੁਰਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕਿਂ ਤ੍ਵਮੇਤਤ੍ਤ੍ਵਸਦृਸ਼ਂ ਧਾਰਯਸ੍ਯਾਤ੍ਮਨੋ ਵਪੁਃ ।। ੭.੨.
ਉਸ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਅਸਲੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਥਾਂ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਰੂਪ ਕਿਉਂ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ?"
ਸਾ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾਞ੍ਜਲਿਂ ਦੀਨਾ ਕਨ੍ਯੋਵਾਚ ਤਪੋਧਨਮ੍ । ਨ ਜਾਨੇ ਕਾਰਣਂ ਤਾਤ ਯੇਨ ਮੇ ਰੂਪਮੀਦृਸ਼ਮ੍ ।। ੭.੨.
ਉਹ ਦੁਖੀ ਕੁੜੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਐਸਾ ਕਿਉਂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।"
ਕਿਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਂ ਗਤਾਸ੍ਮ੍ਯੇਕਾ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ । ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਦਿਵ੍ਯਮਨ੍ਵੇष੍ਟੁਂ ਸ੍ਵਸਖੀਜਨਮ੍ ।। ੭.੨.
"ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਹੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁਲਸਤ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਗਈ ਸੀ।"
ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਞ੍ਚਿਦਭ੍ਯਾਗਤਾਂ ਸਖੀਮ੍ । ਰੂਪਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਪਰ੍ਯਾਸਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਰਾਸਾਦਿਹਾਗਤਾ ।। ੭.੨.
"ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਆਈ ਹੋਈ ਸਖੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ; ਪਰ ਜਦ ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਵੇਖਿਆ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਆ ਗਈ।"
ਤृਣਬਿਨ੍ਦੁਸ੍ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ਤਪਸਾ ਦ੍ਯੋਤਿਤਪ੍ਰਭਃ । ਧ੍ਯਾਨਂ ਵਿਵੇਸ਼ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਹ੍ਯਪਸ਼੍ਯਦृषਿਕਰ੍ਮਜਮ੍ ।। ੭.੨.
ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਤਪ ਨਾਲ ਵਧ ਗਈ ਸੀ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਂ ਸ਼ਾਪਂ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਨਯਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੭.੨.
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪੁਲਸਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ:
ਭਗਵਂਸ੍ਤਨਯਾਂ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਗੁਣੈਃ ਸ੍ਵੈਰੇਵ ਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹਾਣੇਮਾਂ ਮਹਰ੍षੇ ਸ੍ਵਯਮੁਦ੍ਯਤਾਮ੍ ।। ੭.੨.
"ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਧੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਖੁਦ ਤਿਆਰ ਹੈ।"
ਤਪਸ਼੍ਚਰਣਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਮ੍ਯਮਾਣੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਤੇ । ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੭.੨.
"ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।"
ਤਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਂ ਤਦਾ । ਜਿਘृਕ੍ਸ਼ੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ ।। ੭.੨.
ਧਾਰਮਿਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦਵਿਜ ਨੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।"
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਗਤਃ । ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਰਾਵਸਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਤੋषਯਨ੍ਤੀ ਪਤਿਂ ਗੁਣੈਃ ।। ੭.੨.
ਉਸ ਨੇ ਧੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਗਿਆ; ਤੇ ਕੁੜੀ ਉਥੇ ਰਹੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁਤੋष ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ ਤੁ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ ।। ੭.੨.
ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਗੁਣਾਨਾਂ ਸਮ੍ਪਦਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਿ ਦਦਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਮਾਤ੍ਮਸਮਂ ਤਵ ।। ੭.੨.
"ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਏ, ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾਈ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵੀ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।"
ਉਭਯੋਰ੍ਵਂਸ਼ਕਰ੍ਤਾਰਂ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਵੇਦਸ੍ਤ੍ਵਯੈषੋ ऽਧ੍ਯਯਤੋ ਮਮ ।। ੭.੨.
"ਉਹ ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਪੌਲਸਤਿਆ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਵੇਦ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਇਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।"
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ।। ੭.੨.
"ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।"