ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਮੇਣ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ ਪੁਰੀਮ੍
ਸੁਗਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰਾਮ ਦਾ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਵਿਭੀषਣੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਹ ਤੈਰ੍ਨੈਰ੍ऋਤਰ੍षਭੈਃ। ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਕੁਲਧਨਂ ਰਾਜਾ ਲਙ੍ਕਾਂ ਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਵਿਰਾਸਤੀ ਧਨ ਮਿਲ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਰਾਜ੍ਯਮਖਿਲਂ ਸ਼ਾਸਨ੍ਨਿਹਤਾਰਿਰ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਰਾਘਵਃ ਪਰਮੋਦਾਰਃ ਸ਼ਸ਼ਾਸ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ। ਉਵਾਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਃ
ਰਾਘਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਦਾਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਆਤਿष੍ਠ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਯਾ ਸਹੇਮਾਂ ਗਾਂ ਪੂਰ੍ਵਰਾਜਾਧ੍ਯੁषਿਤਾਂ ਬਲੇਨ। ਤੁਲ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਧृਤਾ ਯਾ ਤਾਂ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇ ਧੁਰਮੁਦ੍ਵਹਸ੍ਵ
ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਲਾਓ; ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਪਰ੍ਯਨੁਨੀਯਮਾਨੋ ਯਦਾ ਨ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰੁਪੈਤਿ ਯੋਗਮ੍। ਨਿਯੁਜ੍ਯਮਾਨੋ ਭੁਵਿ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇ ਤਤੋऽਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਦ੍ ਭਰਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ
ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਣ ਤੇ ਵੀ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਯੁਵਰਾਜ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਲਈ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਭਰਤ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਪੌਣ੍ਡਰੀਕਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਭ੍ਯਾਂ ਵਾਜਪੇਯੇਨ ਚਾਸਕृਤ੍। ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰਯਜਤ੍ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਤ੍ਮਜਃ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਪੌੰਡਰੀਕ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਅਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਹੋਰ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਵੀ ਕਰਵਾਏ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਘਵਃ। ਸ਼ਤਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਜਹ੍ਰੇ ਸਦਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਾਨ-ਦਾਤ ਦੇ ਕੇ।
ਆਜਾਨੁਲਮ੍ਬਿਬਾਹੁਃ ਸ ਮਹਾਵਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਨੁਚਰੋ ਰਾਮਃ ਸ਼ਸ਼ਾਸ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਘੁਟਣਾਂ ਤੱਕ ਲੰਬੀਆਂ, ਚੌੜਾ ਸੀਨਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਮ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਰਾਘਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਈਜੇ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਸਸੁਹृਜ੍ਜ੍ਞਾਤਿਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਰਾਘਵ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਦੋਸਤਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਨ ਪਰ੍ਯਦੇਵਨ੍ ਵਿਧਵਾ ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਲਕृਤਂ ਭਯਮ੍। ਨ ਵ੍ਯਾਧਿਜਂ ਭਯਂ ਚਾਸੀਦ੍ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਧਵਾ ਰੋਈ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਭੈ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਦਸ੍ਯੁਰਭਵਲ੍ਲੋਕੋ ਨਾਨਰ੍ਥਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਪृਸ਼ਤ੍। ਨ ਚ ਸ੍ਮ ਵृਦ੍ਧਾ ਬਾਲਾਨਾਂ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੋਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਛੋਟਿਆਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵਂ ਮੁਦਿਤਮੇਵਾਸੀਤ੍ ਸਰ੍ਵੋ ਧਰ੍ਮਪਰੋऽਭਵਤ੍। ਰਾਮਮੇਵਾਨੁਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਨਾਭ੍ਯਹਿਂਸਨ੍ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸਭ ਖੁਸ਼ ਸਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਰਾਮ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਆਸਨ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਿਣਃ। ਨਿਰਾਮਯਾ ਵਿਸ਼ੋਕਾਸ਼੍ਚ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਦ ਰਾਮ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਰਾਮੋ ਰਾਮੋ ਰਾਮ ਇਤਿ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਭਵਨ੍ ਕਥਾਃ। ਰਾਮਭੂਤਂ ਜਗਦਭੂਦ੍ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
‘ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਰਾਮ’—ਇਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ; ਜਦ ਰਾਮ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਦੁਨੀਆ ਰਾਮ ਦੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਨਿਤ੍ਯਮੂਲਾ ਨਿਤ੍ਯਫਲਾਸ੍ਤਰਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁष੍ਪਿਤਾਃ। ਕਾਮਵਰ੍षੀ ਚ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਸੁਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਾਰੁਤਃ
ਉਥੇ ਦਰੱਖਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੜਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ; ਬਦਲ ਮਨਚਾਹਾ ਵਰਸਦੇ, ਤੇ ਹਵਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਲੋਭਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵੈਰੇਵ ਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਆਸਨ੍ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾ ਰਾਮੇ ਸ਼ਾਸਤਿ ਨਾਨृਤਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਜਦ ਰਾਮ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਲੋਕ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਸੱਚੇ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਾਮੋ ਰਾਜ੍ਯਮਕਾਰਯਤ੍
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੇ ਦਸ ਸੌ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚ ਵਿਜਯਾਵਹਮ੍। ਆਦਿਕਾਵ੍ਯਮਿਦਂ ਚਾਰ੍षਂ ਪੁਰਾ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਨਾ ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਕਾਵਿ, ਜੋ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਧਰਮਕ, ਯਸ਼ ਦਿੰਦਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮੂਲ ਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਦਾ ਲੋਕੇ ਨਰਃ ਪਾਪਾਤ੍ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਪੁਤ੍ਰਕਾਮਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਵੈ ਧਨਕਾਮੋ ਧਨਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ।
ਲਭਤੇ ਮਨੁਜੋ ਲੋਕੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਮਹੀਂ ਵਿਜਯਤੇ ਰਾਜਾ ਰਿਪੂਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਧਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਪਾਉਂਦਾ; ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ।
ਰਾਘਵੇਣ ਯਥਾ ਮਾਤਾ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ। ਭਰਤੇਨ ਚ ਕੈਕੇਯੀ ਜੀਵਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੁਮੀਤਰਾ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਭਰਤ ਤੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾਨਨ੍ਦਾਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਾਯਣਮਿਦਂ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗੀ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਰਹੇਗੀ; ਇਹ ਰਾਮਾਯਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਿਜਯਂ ਚੇਮਂ ਸਰ੍ਵਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ। ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯ ਇਦਂ ਕਾਵ੍ਯਂ ਪੁਰਾ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਨਾ ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਨਿਰਮਲ ਹਨ, ਇਹ ਕਾਵਿ ਜੋ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਬਣਾਇਆ—
ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਦੁਰ੍ਗਾਣ੍ਯਤਿਤਰਤ੍ਯਸੌ। ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਪ੍ਰਵਾਸਾਨ੍ਤੇ ਰਮਨ੍ਤੇ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯ ਇਦਂ ਕਾਵ੍ਯਂ ਪੁਰਾ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਨਾ ਕृਤਮ੍। ਤੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਵਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤੀਹ ਰਾਘਵਾਤ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਵਾਲਮੀਕਿ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਰਚਿਆ ਇਹ ਕਾਵਿ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਘਵ ਜੀ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਵਰਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰੀਯਨ੍ਤੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਮ੍। ਵਿਨਾਯਕਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਮ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗृਹੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਯਸ੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਕਾਵਿ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਜਯੇਤ ਮਹੀਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਭਵੇਤ੍। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਰਜਸ੍ਵਲਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਸੂਯੁਰਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਇਸ ਕਾਵਿ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਦੇਸੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੂਜਯਂਸ਼੍ਚ ਪਠਂਸ਼੍ਚੈਨਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍। ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਤ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਪੁਰਾਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤ੍। ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਲਾਭਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸਿਰ ਨਮ ਕੇ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਇਹ ਕਥਾ ਯੋਧਿਆਂ ਤੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਧਨ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।