ਅਪਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਭੀषਣਃ। ਮਾਲਾਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤੀਂ ਵਪੁषਾ ਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਸ਼ਤਪੁष੍ਕਰਾਮ੍
ਰਾਖਸਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ, ਸੌ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਰ ਮਾਲਾ ਫੜੀ।
ਰਾਘਵਾਯ ਦਦੌ ਵਾਯੁਰ੍ਵਾਸਵੇਨ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਮਣਿਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਵਾਯੂ ਦੇਵ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮਣਿਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਪਹਿਰਾਵਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦਦੌ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਪ੍ਰਜਗੁਰ੍ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ; ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੱਚਣ ਲੱਗੇ।
ਅਭਿषੇਕੇ ਤਦਰ੍ਹਸ੍ਯ ਤਦਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਭੂਮਿਃ ਸਸ੍ਯਵਤੀ ਚੈਵ ਫਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਾਦਪਾਃ
ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਯੋਗ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਮੇਂ, ਧਰਤੀ ਫਸਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਰੁੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦ ਗਏ।
ਗਨ੍ਧਵਨ੍ਤਿ ਚ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਬਭੂਵੂ ਰਾਘਵੋਤ੍ਸਵੇ। ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਮਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਧੇਨੂਨਾਂ ਚ ਗਵਾਂ ਤਥਾ
ਰਾਘਵ ਦੇ ਉਤਸਵ ਤੇ ਫੁੱਲ ਸੁਗੰਧਤ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੋ ਗਈ।
ਦਦੌ ਸ਼ਤਵृषਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਮਨੁਜਰ੍षਭਃ। ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟੀਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਪੁਨਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸੌ ਬਲਦ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਸੋਨਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਨਾਭਰਣਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਚ ਰਾਘਵਃ। ਅਰ੍ਕਰਸ਼੍ਮਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਮਣਿਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍
ਰਾਘਵ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣੇ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਕਪੜੇ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਜੋ ਮਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਾਯ ਸ੍ਰਜਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਨ੍ਮਨੁਜਾਧਿਪਃ। ਵੈਦੂਰ੍ਯਮਯਚਿਤ੍ਰੇ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਰਸ਼੍ਮਿਵਿਭੂषਿਤੇ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਚਿਤਰੇ ਹੋਏ ਵਿਦੂਰਿਆਂ ਦੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦਿਵਯ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰਾਯ ਧृਤਿਮਾਨਙ੍ਗਦਾਯਾਙ੍ਗਦੇ ਦਦੌ। ਮਣਿਪ੍ਰਵਰਜੁष੍ਟਂ ਤਂ ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅੰਗਦ ਨੂੰ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸੀਤਾਯੈ ਪ੍ਰਦਦੌ ਰਾਮਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਰਸ਼੍ਮਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍। ਅਰਜੇ ਵਾਸਸੀ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਚੰਦਨੀ ਵਰਗੇ ਕੱਪੜੇ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਆਭੂਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ।
ਅਵੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਵੈਦੇਹੀ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਾਯੁਸੂਨਵੇ। ਅਵਮੁਚ੍ਯਾਤ੍ਮਨਃ ਕਣ੍ਠਾਦ੍ਧਾਰਂ ਜਨਕਨਨ੍ਦਿਨੀ
ਵੈਦੇਹੀ ਨੇ, ਦੇਖਦਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਗਲ ਤੋਂ ਮਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ।
ਅਵੈਕ੍ਸ਼ਤ ਹਰੀਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਤਾਮਿਙ੍ਗਿਤਜ੍ਞਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਬਭਾषੇ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ; ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਦੇਹਿ ਸੁਭਗੇ ਹਾਰਂ ਯਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟਾਸਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਅਥ ਸਾ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰਾਯ ਤਂ ਹਾਰਮਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
"ਸੁਭਾਗੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਮਾਲਾ ਦੇ," ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਲਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਤੇਜੋ ਧृਤਿਰ੍ਯਸ਼ੋ ਦਾਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਵਿਨਯੋ ਨਯਃ। ਪੌਰੁषਂ ਵਿਕ੍ਰਮੋ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਨੇਤਾਨਿ ਨਿਤ੍ਯਦਾ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕ, ਹੌਸਲਾ, ਨਾਮ, ਹੁਨਰ, ਯੋਗਤਾ, ਨਮਰਤਾ, ਚਲਾਕੀ, ਮਰਦਾਨਗੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਮਝ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—
ਹਨੂਮਾਂਸ੍ਤੇਨ ਹਾਰੇਣ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਵਾਨਰਰ੍षਭਃ। ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਚਯਗੌਰੇਣ ਸ਼੍ਵੇਤਾਭ੍ਰੇਣ ਯਥਾਚਲਃ
ਹਨੂਮਾਨ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਰਗੀ ਚਿੱਟੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲ ਨਾਲ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਵृਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਾਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਾਸੋਭਿਰ੍ਭੂषਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਸੀ, ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਭੀषਣੋऽਥ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਹਨੂਮਾਞ੍ਜਾਮ੍ਬਵਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਰਾਮੇਣਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਸੁਗਰੀਵ, ਹਨੂਮਾਨ, ਜਾਮਬਵਾਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਦੁਆਰਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁੱਧ ਸਨ, ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ।
ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮੈ ਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਕਲੈਃ। ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਗ੍ਮੁਰੇਵ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਸਭ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ; ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਵਿਦਮੈਨ੍ਦਾਭ੍ਯਾਂ ਨੀਲਾਯ ਚ ਪਰਂਤਪਃ। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਗੁਣਾਨ੍ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ
ਫਿਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਦਿਵਿਦ, ਮੈੰਦ ਅਤੇ ਨੀਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਦਿੱਤੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਵਾਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਵਿਸृष੍ਟਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਸਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਮੇਣ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ ਪੁਰੀਮ੍
ਸੁਗਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰਾਮ ਦਾ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਵਿਭੀषਣੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਹ ਤੈਰ੍ਨੈਰ੍ऋਤਰ੍षਭੈਃ। ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਕੁਲਧਨਂ ਰਾਜਾ ਲਙ੍ਕਾਂ ਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਵਿਰਾਸਤੀ ਧਨ ਮਿਲ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਰਾਜ੍ਯਮਖਿਲਂ ਸ਼ਾਸਨ੍ਨਿਹਤਾਰਿਰ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਰਾਘਵਃ ਪਰਮੋਦਾਰਃ ਸ਼ਸ਼ਾਸ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ। ਉਵਾਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਃ
ਰਾਘਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਦਾਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਆਤਿष੍ਠ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਯਾ ਸਹੇਮਾਂ ਗਾਂ ਪੂਰ੍ਵਰਾਜਾਧ੍ਯੁषਿਤਾਂ ਬਲੇਨ। ਤੁਲ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਧृਤਾ ਯਾ ਤਾਂ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇ ਧੁਰਮੁਦ੍ਵਹਸ੍ਵ
ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਲਾਓ; ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਪਰ੍ਯਨੁਨੀਯਮਾਨੋ ਯਦਾ ਨ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰੁਪੈਤਿ ਯੋਗਮ੍। ਨਿਯੁਜ੍ਯਮਾਨੋ ਭੁਵਿ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇ ਤਤੋऽਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਦ੍ ਭਰਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ
ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਣ ਤੇ ਵੀ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਯੁਵਰਾਜ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਲਈ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਭਰਤ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਪੌਣ੍ਡਰੀਕਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਭ੍ਯਾਂ ਵਾਜਪੇਯੇਨ ਚਾਸਕृਤ੍। ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰਯਜਤ੍ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਤ੍ਮਜਃ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਪੌੰਡਰੀਕ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਅਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਹੋਰ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਵੀ ਕਰਵਾਏ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਘਵਃ। ਸ਼ਤਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਜਹ੍ਰੇ ਸਦਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਾਨ-ਦਾਤ ਦੇ ਕੇ।
ਆਜਾਨੁਲਮ੍ਬਿਬਾਹੁਃ ਸ ਮਹਾਵਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਨੁਚਰੋ ਰਾਮਃ ਸ਼ਸ਼ਾਸ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਘੁਟਣਾਂ ਤੱਕ ਲੰਬੀਆਂ, ਚੌੜਾ ਸੀਨਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਮ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਰਾਘਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਈਜੇ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਸਸੁਹृਜ੍ਜ੍ਞਾਤਿਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਰਾਘਵ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਦੋਸਤਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਨ ਪਰ੍ਯਦੇਵਨ੍ ਵਿਧਵਾ ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਲਕृਤਂ ਭਯਮ੍। ਨ ਵ੍ਯਾਧਿਜਂ ਭਯਂ ਚਾਸੀਦ੍ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਧਵਾ ਰੋਈ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਭੈ ਸੀ।