ਸਖ੍ਯਂ ਚ ਰਾਮਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚਾਨਿਲਾਤ੍ਮਜੇ। ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਤਤ੍ ਕਰ੍ਮ ਹ੍ਯਾਚਚਕ੍ਸ਼ੇऽਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤੀ, ਅਨਿਲ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਜਗ੍ਮੁਰਯੋਧ੍ਯਾਪੁਰਵਾਸਿਨਃ। ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਤਤ੍ ਕਰ੍ਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਤਦ੍ ਬਲਮ੍। ਵਿਭੀषਣਸ੍ਯ ਸਂਯੋਗਮਾਚਚਕ੍ਸ਼ੇऽਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਸਾਂਝ ਵੀ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨੇਤਦਾਖ੍ਯਾਯ ਰਾਮੋ ਵਾਨਰਸਂਯੁਤਃ। ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਾਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਃ
ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਕੇ, ਰਾਮ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਹ੍ਯਭ੍ਯੁਚ੍ਛ੍ਰਯਨ੍ ਪੌਰਾਃ ਪਤਾਕਾਸ਼੍ਚ ਗृਹੇ ਗृਹੇ। ਐਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕਾਧ੍ਯੁषਿਤਂ ਰਮ੍ਯਮਾਸਸਾਦ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹਰ ਘਰ 'ਤੇ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵਸੇ ਹੋਏ ਸੋਹਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਭਰਤਂ ਧਰ੍ਮਿਣਾਂ ਵਰਮ੍। ਅਰ੍ਥੋਪਹਿਤਯਾ ਵਾਚਾ ਮਧੁਰਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪਿਤੁਰ੍ਭਵਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਂ ਚ ਕੈਕੇਯੀਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ
ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਸੁਮਿਤਰਾ ਅਤੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਚ੍ਚ ਮਦ੍ਭਵਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਾਸ਼ੋਕਵਨਿਕਂ ਮਹਤ੍। ਮੁਕ੍ਤਾਵੈਦੂਰ੍ਯਸਂਕੀਰ੍ਣਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਾਯ ਨਿਵੇਦਯ
ਮੇਰਾ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘਰ, ਜੋ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਬਾਗ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਬਿਲੌਰੀ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ — ਇਹ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਰਤਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਹਸ੍ਤੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਮਾਲਯਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੈਲਪ੍ਰਦੀਪਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਯਙ੍ਕਾਸ੍ਤਰਣਾਨਿ ਚ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਤੇਲ ਦੇ ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ 'ਤੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਰਾਘਵਾਨੁਜਃ। ਅਭਿषੇਕਾਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਦੂਤਾਨਾਜ੍ਞਾਪਯ ਪ੍ਰਭੋ
ਮਹਾਨ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਲਈ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ, ਮਾਲਕ।'
ਸੌਵਰ੍ਣਾਨ੍ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਚਤੁਰੋ ਘਟਾਨ੍। ਦਦੌ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍
ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਚਾਰ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਤੁਰੰਤ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਤਥਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸਮਯੇ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਸਾਗਰਾਮ੍ਭਸਾਮ੍। ਪੂਰ੍ਣੈਰ੍ਘਟੈਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਤਥਾ ਕੁਰੁਤ ਵਾਨਰਾਃ
ਸਵੇਰੇ, ਚਾਰ ਘੜੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ; ਇੰਝ ਕਰੋ, ਵਾਨਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵਾਨਰਾ ਵਾਰਣੋਪਮਾਃ। ਉਤ੍ਪੇਤੁਰ੍ਗਗਨਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਰੁਡਾ ਇਵ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਃ
ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਹਾਥੀ ਵਰਗੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡ ਗਏ।
ਜਾਮ੍ਬਵਾਂਸ਼੍ਚ ਹਨੂਮਾਂਸ਼੍ਚ ਵੇਗਦਰ੍ਸ਼ੀ ਚ ਵਾਨਰਃ। ऋषਭਸ਼੍ਚੈਵ ਕਲਸ਼ਾਞ੍ਜਲਪੂਰ੍ਣਾਨਥਾਨਯਨ੍
ਜਾਂਬਵਨ, ਹਨੂਮਾਨ, ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਾ ਵਾਨਰ ਵੇਗਦਰਸ਼ੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਭਾ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘੜੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਲੈ ਆਏ।
ਨਦੀਸ਼ਤਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਜਲਂ ਕੁਮ੍ਭੈਰੁਪਾਹਰਨ੍। ਪੂਰ੍ਵਾਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਾਤ੍ ਕਲਸ਼ਂ ਜਲਪੂਰ੍ਣਮਥਾਨਯਤ੍
ਉਹ ਪੰਜ ਸੌ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਏ; ਤੇ ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਲੈ ਆਏ।
ਸੁषੇਣਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ऋषਭੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਜ੍ਜਲਮਾਨਯਤ੍
ਸੁਸ਼ੇਣ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਭਾ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਆਏ।
ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਕਰ੍ਪੂਰੈਃ ਸਂਵृਤਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਘਟਮ੍। ਗਵਯਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਤ੍ ਤੋਯਮਾਜਹਾਰ ਮਹਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਗਵਯਾ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਮਹਾਂਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਤੇ ਕਪੂਰ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ।
ਰਤ੍ਨਕੁਮ੍ਭੇਨ ਮਹਤਾ ਸ਼ੀਤਂ ਮਾਰੁਤਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਉਤ੍ਤਰਾਚ੍ਚ ਜਲਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਰੁਡਾਨਿਲਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਮਹਾਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹਨੂਮਾਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ।
ਆਜਹਾਰ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨਿਲਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਤਤਸ੍ਤੈਰ੍ਵਾਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਰਾਨੀਤਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਜ੍ਜਲਮ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹਨੂਮਾਨ ਪਾਣੀ ਲੈ ਆਇਆ; ਫਿਰ, ਉਹ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਪਾਣੀ ਵੇਖ ਕੇ—
ਅਭਿषੇਕਾਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ। ਪੁਰੋਹਿਤਾਯ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਯ ਸੁਹृਦ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਲਈ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਪ੍ਰਯਤੋ ਵृਦ੍ਧੋ ਵਸਿष੍ਠੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ। ਰਾਮਂ ਰਤ੍ਨਮਯੇ ਪੀਠੇ ਸਸੀਤਂ ਸਂਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਸਿष੍ਠੋ ਵਾਮਦੇਵਸ਼੍ਚ ਜਾਬਾਲਿਰਥ ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ। ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਃ ਸੁਯਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਗੌਤਮੋ ਵਿਜਯਸ੍ਤਥਾ
ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜਾਬਾਲੀ, ਕਾਸ਼ਯਪ, ਕਾਟਿਆਯਨ, ਸੁਯਜ्ञ, ਗੌਤਮ ਤੇ ਵਿਜਯਾ—
ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਨ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ। ਸਲਿਲੇਨ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵਸਵੋ ਵਾਸਵਂ ਯਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਸੁ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਨ੍ਯਾਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤਥਾ। ਯੋਧੈਸ਼੍ਚੈਵਾਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਸ੍ਤੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟੈਃ ਸਨੈਗਮੈਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਯਜਮਾਨਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਕੁੜੀਆਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵੌषਧਿਰਸੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੈਵਤੈਰ੍ਨਭਸਿ ਸ੍ਥਿਤੈਃ। ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਲੋਕਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਸਂਗਤੈਃ
ਸਾਰੇ ਜੜੀਆਂ ਦੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਚਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਿਰੀਟਂ ਰਤ੍ਨਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਅਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਪੁਰਾ ਯੇਨ ਮਨੁਸ੍ਤਂ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਪੱਗ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਮਨੂ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ—
ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯੇ ਰਾਜਾਨਃ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ ਯੇਨਾਭਿषੇਚਿਤਾਃ। ਸਭਾਯਾਂ ਹੇਮਕ੍ਲृਪ੍ਤਾਯਾਂ ਸ਼ੋਭਿਤਾਯਾਂ ਮਹਾਧਨੈਃ
ਉਸ ਪੱਗ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਲੜੀਵਾਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੁੰਦਾ ਆਇਆ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸਭਾ ਵਿਚ।
ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ਼੍ਚੈਵ ਚਿਤ੍ਰਿਤਾਯਾਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ। ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਮਯੇ ਪੀਠੇ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਈ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਕਿਰੀਟੇਨ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਭੂषਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤ ਰਾਘਵਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਪੱਗ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਘਵ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਛਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਚ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਚਿੱਟਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਛਤਰਾ ਫੜਿਆ, ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਚਿੱਟਾ ਚਮਚਾ ਫੜਿਆ।