ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਚ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨਂ ਜਗृਹੇ ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਅਪਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਭੀषਣਃ
ਨਜ਼ਦੀਕ ਖੜ੍ਹਾ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸਫੈਦ ਪੱਖਾ ਫੜ ਲਿਆ।
ऋषਿਸਙ੍ਘੈਸ੍ਤਦਾऽऽਕਾਸ਼ੇ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣੈਃ। ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਮਧੁਰਧ੍ਵਨਿਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਤਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਞ੍ਜਯਂ ਨਾਮ ਕੁਞ੍ਜਰਂ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਮ੍। ਆਰੁਰੋਹ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਲਵਗਰ੍षਭਃ
ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ 'ਸ਼ਤ੍ਰੁੰਜਯ' 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਨਵ ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਯੁਰਾਸ੍ਥਾਯ ਵਾਨਰਾਃ। ਮਾਨੁषਂ ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ
ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਏ।
ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼ਬ੍ਦਪ੍ਰਣਾਦੈਸ਼੍ਚ ਦੁਨ੍ਦੁਭੀਨਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ। ਪ੍ਰਯਯੌ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਹਰ੍ਮ੍ਯਮਾਲਿਨੀਮ੍
ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਡੁੰਬੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਰਾਮ ਉਸ ਮਹਲਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਰਾਘਵਂ ਸਪੁਰਃਸਰਮ੍। ਵਿਰਾਜਮਾਨਂ ਵਪੁषਾ ਰਥੇਨਾਤਿਰਥਂ ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਆਉਂਦੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇ ਵਰ੍ਧਯਿਤ੍ਵਾ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਂ ਰਾਮੇਣ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦਿਤਾਃ। ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਏ।
ਅਮਾਤ੍ਯੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ। ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵਿਰੁਰੁਚੇ ਰਾਮੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰਿਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਮੰਤਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਮ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਰੇ ਵਿਚ ਚੰਦ।
ਸ ਪੁਰੋਗਾਮਿਭਿਸ੍ਤੂਰ੍ਯੈਸ੍ਤਾਲਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਪਾਣਿਭਿਃ। ਪ੍ਰਵ੍ਯਾਹਰਦ੍ਭਿਰ੍ਮੁਦਿਤੈਰ੍ਮਙ੍ਗਲਾਨਿ ਵृਤੋ ਯਯੌ
ਸੰਗੀਤਕ ਯੰਤਰਾਂ, ਝੰਜ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਥੀਂ ਫੜ ਕੇ, ਮੰਗਲ ਵਚਨ ਉਚਾਰਦੇ ਖੁਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਅਕ੍ਸ਼ਤਂ ਜਾਤਰੂਪਂ ਚ ਗਾਵਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਸਹਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਨਰਾ ਮੋਦਕਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਯਯੁਃ
ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ, ਸੋਨਾ, ਗਾਂ, ਕੁੜੀਆਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਰਾਮ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਲੇ।
ਸਖ੍ਯਂ ਚ ਰਾਮਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚਾਨਿਲਾਤ੍ਮਜੇ। ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਤਤ੍ ਕਰ੍ਮ ਹ੍ਯਾਚਚਕ੍ਸ਼ੇऽਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤੀ, ਅਨਿਲ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਜਗ੍ਮੁਰਯੋਧ੍ਯਾਪੁਰਵਾਸਿਨਃ। ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਤਤ੍ ਕਰ੍ਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਤਦ੍ ਬਲਮ੍। ਵਿਭੀषਣਸ੍ਯ ਸਂਯੋਗਮਾਚਚਕ੍ਸ਼ੇऽਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਸਾਂਝ ਵੀ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨੇਤਦਾਖ੍ਯਾਯ ਰਾਮੋ ਵਾਨਰਸਂਯੁਤਃ। ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਾਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਃ
ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਕੇ, ਰਾਮ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਹ੍ਯਭ੍ਯੁਚ੍ਛ੍ਰਯਨ੍ ਪੌਰਾਃ ਪਤਾਕਾਸ਼੍ਚ ਗृਹੇ ਗृਹੇ। ਐਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕਾਧ੍ਯੁषਿਤਂ ਰਮ੍ਯਮਾਸਸਾਦ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹਰ ਘਰ 'ਤੇ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਵਸੇ ਹੋਏ ਸੋਹਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਭਰਤਂ ਧਰ੍ਮਿਣਾਂ ਵਰਮ੍। ਅਰ੍ਥੋਪਹਿਤਯਾ ਵਾਚਾ ਮਧੁਰਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪਿਤੁਰ੍ਭਵਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਂ ਚ ਕੈਕੇਯੀਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ
ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਸੁਮਿਤਰਾ ਅਤੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਚ੍ਚ ਮਦ੍ਭਵਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਾਸ਼ੋਕਵਨਿਕਂ ਮਹਤ੍। ਮੁਕ੍ਤਾਵੈਦੂਰ੍ਯਸਂਕੀਰ੍ਣਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਾਯ ਨਿਵੇਦਯ
ਮੇਰਾ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘਰ, ਜੋ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਬਾਗ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਬਿਲੌਰੀ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ — ਇਹ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਰਤਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਹਸ੍ਤੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਮਾਲਯਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੈਲਪ੍ਰਦੀਪਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਯਙ੍ਕਾਸ੍ਤਰਣਾਨਿ ਚ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਤੇਲ ਦੇ ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ 'ਤੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਰਾਘਵਾਨੁਜਃ। ਅਭਿषੇਕਾਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਦੂਤਾਨਾਜ੍ਞਾਪਯ ਪ੍ਰਭੋ
ਮਹਾਨ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਲਈ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ, ਮਾਲਕ।'
ਸੌਵਰ੍ਣਾਨ੍ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਚਤੁਰੋ ਘਟਾਨ੍। ਦਦੌ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍
ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਚਾਰ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਤੁਰੰਤ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਤਥਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸਮਯੇ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਸਾਗਰਾਮ੍ਭਸਾਮ੍। ਪੂਰ੍ਣੈਰ੍ਘਟੈਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਤਥਾ ਕੁਰੁਤ ਵਾਨਰਾਃ
ਸਵੇਰੇ, ਚਾਰ ਘੜੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ; ਇੰਝ ਕਰੋ, ਵਾਨਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵਾਨਰਾ ਵਾਰਣੋਪਮਾਃ। ਉਤ੍ਪੇਤੁਰ੍ਗਗਨਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਰੁਡਾ ਇਵ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਃ
ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਹਾਥੀ ਵਰਗੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡ ਗਏ।
ਜਾਮ੍ਬਵਾਂਸ਼੍ਚ ਹਨੂਮਾਂਸ਼੍ਚ ਵੇਗਦਰ੍ਸ਼ੀ ਚ ਵਾਨਰਃ। ऋषਭਸ਼੍ਚੈਵ ਕਲਸ਼ਾਞ੍ਜਲਪੂਰ੍ਣਾਨਥਾਨਯਨ੍
ਜਾਂਬਵਨ, ਹਨੂਮਾਨ, ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਾ ਵਾਨਰ ਵੇਗਦਰਸ਼ੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਭਾ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘੜੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਲੈ ਆਏ।
ਨਦੀਸ਼ਤਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਜਲਂ ਕੁਮ੍ਭੈਰੁਪਾਹਰਨ੍। ਪੂਰ੍ਵਾਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਾਤ੍ ਕਲਸ਼ਂ ਜਲਪੂਰ੍ਣਮਥਾਨਯਤ੍
ਉਹ ਪੰਜ ਸੌ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਏ; ਤੇ ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਲੈ ਆਏ।
ਸੁषੇਣਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ऋषਭੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਜ੍ਜਲਮਾਨਯਤ੍
ਸੁਸ਼ੇਣ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਭਾ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਆਏ।
ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਕਰ੍ਪੂਰੈਃ ਸਂਵृਤਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਘਟਮ੍। ਗਵਯਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਤ੍ ਤੋਯਮਾਜਹਾਰ ਮਹਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਗਵਯਾ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਮਹਾਂਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਤੇ ਕਪੂਰ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ।
ਰਤ੍ਨਕੁਮ੍ਭੇਨ ਮਹਤਾ ਸ਼ੀਤਂ ਮਾਰੁਤਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਉਤ੍ਤਰਾਚ੍ਚ ਜਲਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਰੁਡਾਨਿਲਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਮਹਾਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹਨੂਮਾਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ।
ਆਜਹਾਰ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨਿਲਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਤਤਸ੍ਤੈਰ੍ਵਾਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਰਾਨੀਤਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਜ੍ਜਲਮ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹਨੂਮਾਨ ਪਾਣੀ ਲੈ ਆਇਆ; ਫਿਰ, ਉਹ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਪਾਣੀ ਵੇਖ ਕੇ—
ਅਭਿषੇਕਾਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ। ਪੁਰੋਹਿਤਾਯ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਯ ਸੁਹृਦ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਲਈ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।