ਰਾਜਦਾਰਾਸ੍ਤਥਾਮਾਤ੍ਯਾਃ ਸੈਨ੍ਯਾਃ ਸੇਨਾਙ੍ਗਨਾਗਣਾਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਸਰਾਜਨ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੇਣੀਮੁਖ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਗਣਾਃ
ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਮੰਤਰੀ, ਫੌਜੀ, ਫੌਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਪੁਤ, ਵਪਾਰੀ ਮੁਖੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜਥੇ, ਬਾਹਰ ਜਾਣ।
ਅਭਿਨਿਰ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨਿਭਂ ਮੁਖਮ੍। ਭਰਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਮ ਦਾ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਣ ਲਈ ਨਿਕਲਣ; ਭਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਵਿष੍ਟੀਰਨੇਕਸਾਹਸ੍ਰੀਸ਼੍ਚੋਦਯਾਮਾਸ ਭਾਗਸ਼ਃ। ਸਮੀਕੁਰੁਤ ਨਿਮ੍ਨਾਨਿ ਵਿषਮਾਣਿ ਸਮਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਜ਼ਦੂਰ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਭੇਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਥੱਲੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਥਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਚ ਨਿਰਸ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਨਨ੍ਦਿਗ੍ਰਾਮਾਦਿਤਃ ਪਰਮ੍। ਸਿਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਹਿਮਸ਼ੀਤੇਨ ਵਾਰਿਣਾ
ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ; ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਵੇ।
ਤਤੋऽਭ੍ਯਵਕਿਰਨ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੇ ਲਾਜੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਪਤਾਕਾਸ੍ਤੁ ਰਥ੍ਯਾਃ ਪੁਰਵਰੋਤ੍ਤਮੇ
ਫਿਰ ਹੋਰ ਲੋਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੁੰਨੇ ਚਾਵਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਛਿੜਕਣ; ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਗਲੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤੁ ਚ ਵੇਸ਼੍ਮਾਨਿ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੋਦਯਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮਮੁਕ੍ਤਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਸੁਵਰ੍ਣੈਃ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣਕੈਃ
ਘਰਾਂ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪਾਸੇ, ਹਾਰ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਮਸਮ੍ਬਾਧਂ ਕਿਰਨ੍ਤੁ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਨਰਾਃ। ਤਤਸ੍ਤਚ੍ਛਾਸਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ੍ਯ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਤੇ ਛਿੜਕਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਬਣਾਉਣ; ਫਿਰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਧृष੍ਟਿਰ੍ਜਯਨ੍ਤੋ ਵਿਜਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਸ਼੍ਚਾਰ੍ਥਸਾਧਕਃ। ਅਸ਼ੋਕੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪਾਲਸ਼੍ਚ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਜਯੰਤ, ਵਿਜਯ, ਸਿਧਾਰਥ, ਅਰਥਸਾਧਕ, ਅਸ਼ੋਕ, ਮੰਤਰਪਾਲ ਤੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਮਤ੍ਤੈਰ੍ਨਾਗਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਧ੍ਵਜੈਃ ਸੁਵਿਭੂषਿਤੈਃ। ਅਪਰੇ ਹੇਮਕਕ੍ਸ਼ਾਭਿਃ ਸਗਜਾਭਿਃ ਕਰੇਣੁਭਿਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ, ਝੰਡੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਕਮਰਬੰਦੀਆਂ, ਗਜਣੀਆਂ ਤੇ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਨਿਰ੍ਯਯੁਸ੍ਤੁਰਗਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਰਥੈਸ਼੍ਚ ਸੁਮਹਾਰਥਾਃ। ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯृष੍ਟਿਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤਾਨਾਂ ਸਧ੍ਵਜਾਨਾਂ ਪਤਾਕਿਨਾਮ੍
ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਮਹਾਰਥੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ — ਭਾਲੇ, ਜਵਲਿਨ, ਫੰਨੇ, ਝੰਡੀਆਂ — ਨਾਲ, ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤੁਰਗਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਖ੍ਯੈਰ੍ਮੁਖ੍ਯਤਰਾਨ੍ਵਿਤੈਃ। ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵੀਰਾਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਯਯੁਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੈਦਲ ਫੌਜੀਆਂ ਨਾਲ, ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਘਿਰ ਕੇ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋ ਯਾਨਾਨ੍ਯੁਪਾਰੂਢਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਂ ਚਾਪਿ ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ
ਫਿਰ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀਆਂ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੁਮਿਤਰਾ ਵੀ ਨਿਕਲ ਪਈ।
ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦਿਗ੍ਰਾਮਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਸਭ ਲੋਕ ਕੈਕੇਈ ਸਮੇਤ ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਮੁਖ੍ਯੈਰ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀਮੁਖ੍ਯੈਃ ਸਨੈਗਮੈਃ। ਮਾਲ੍ਯਮੋਦਕਹਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਭਰਤੋ ਵृਤਃ
ਭਰਤ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਉਹ ਆਗੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵਪਾਰੀ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਪਕਵਾਨ ਸੀ।
ਸ਼ਙ੍ਖਭੇਰੀਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਬਨ੍ਦਿਭਿਸ਼੍ਚਾਭਿਨਨ੍ਦਿਤਃ। ਆਰ੍ਯਪਾਦੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਿਰਸਾ ਧਰ੍ਮਕੋਵਿਦਃ
ਸੰਖ ਤੇ ਭੇਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਅਤੇ ਭਟਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਹ-ਵਾਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਤ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਈ। ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਆਦਰਨੀ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰਂ ਛਤ੍ਰਮਾਦਾਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਚ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨੇ ਰਾਜਾਰ੍ਹੇ ਹੇਮਭੂषਿਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰਾ ਲਿਆ, ਜੋ ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੱਖੇ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਉਪਵਾਸਕृਸ਼ੋ ਦੀਨਸ਼੍ਚੀਰਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰਃ। ਭ੍ਰਾਤੁਰਾਗਮਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਹਰ੍षਮਾਗਤਃ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਉਦਾਸ, ਛਾਲਾ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਚਮੜੀ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਆਮਦ ਸੁਣ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਯਦਾ ਰਾਮਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ। ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਖੁਰਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਰਥਨੇਮਿਸ੍ਵਨੇਨ ਚ
ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਭਰਤ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਚਲਿਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਹਿਲੀ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਾਦੇਨ ਸਂਚਚਾਲੇਵ ਮੇਦਿਨੀ। ਗਜਾਨਾਂ ਬृਂਹਿਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ
ਸੰਖ ਤੇ ਡੂੰਡੂਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਜਾਪੀ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੂਂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਖ-ਡੂੰਡੂਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ।
ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਤੁ ਨਗਰਂ ਤਤ੍ ਤੁ ਨਨ੍ਦਿਗ੍ਰਾਮਮੁਪਾਗਮਤ੍। ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਰਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਹ ਪੂਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਭਰਤ ਨੇ ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਖਲੁ ਕਾਪੇਯੀ ਸੇਵ੍ਯਤੇ ਚਲਚਿਤ੍ਤਤਾ। ਨਹਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਂ ਰਾਮਮਾਰ੍ਯਂ ਪਰਂਤਪਮ੍
"ਕਪੀ ਵੰਸ਼ੀ, ਕਿਤੇ ਤੂੰ ਮਨ ਦੀ ਚੰਚਲਤਾ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਾਕੁਤਸਥ, ਆਦਰਨੀ ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ।"
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਚਾਨੁਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਕਪਯਃ ਕਾਮਰੂਪਿਣਃ। ਅਥੈਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਹਨੂਮਾਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
"ਕਿਤੇ ਉਹ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸ ਰਹੇ;" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:
ਅਰ੍ਥ੍ਯਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਨ੍ਨੇਵ ਭਰਤਂ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਸਦਾਫਲਾਨ੍ ਕੁਸੁਮਿਤਾਨ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਧੁਸ੍ਰਵਾਨ੍
ਹਨੂਮਾਨ, ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਸਚੇ ਸ਼ੂਰ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਿਹਾ: "ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਮਧੂ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ—"
ਭਰਦ੍ਵਾਜਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਤ੍ਤਭ੍ਰਮਰਨਾਦਿਤਾਨ੍। ਤਸ੍ਯ ਚੈਵ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਵਾਸਵੇਨ ਪਰਂਤਪ
ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਸਤ ਭੌਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ—
ਸਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਦਾਤਿਥ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਨਿਃਸ੍ਵਨਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਾਂ ਵਨੌਕਸਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ; ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਯੇ ਵਾਨਰਸੇਨਾ ਸਾ ਨਦੀਂ ਤਰਤਿ ਗੋਮਤੀਮ੍। ਰਜੋਵਰ੍षਂ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਪਸ਼੍ਯ ਸਾਲਵਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਗੋਮਤੀ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ; ਵੇਖ, ਸਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਧੂੜ ਦਾ ਬੱਦਲ ਉਠ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਯੇ ਸਾਲਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਲੋਲਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ। ਤਦੇਤਦ੍ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੂਰਾਦ੍ ਵਿਮਾਨਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਂਨਿਭਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਨਰ ਸਾਲ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਉਥੇ, ਦੂਰੋਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹਵਾਈ ਰਥ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਮਾਨਂ ਪੁष੍ਪਕਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਨਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍। ਰਾਵਣਂ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਹਤ੍ਵਾ ਲਬ੍ਧਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਹਵਾਈ ਰਥ, ਪੁਸ਼ਪਕ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਨੋਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਂ ਵਿਮਾਨਂ ਰਾਮਵਾਹਨਮ੍। ਧਨਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦਿਵ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਨੋਜਵਮ੍
ਉਹ ਹਵਾਈ ਰਥ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਵੀਰੌ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਸਹ ਰਾਘਵੌ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਵਿਭੀषਣਃ
ਇਸ ਵਿਚ, ਦੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਘਵ, ਵੈਦੇਹੀ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।