ਅਨੁਸ਼ੋਚਸਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਂ ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਕੌਸ਼ਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰਿਯਮਾਖ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਦੇਵ ਸ਼ੋਕਂ ਤ੍ਯਜ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
'ਤੂੰ ਕਕੁਤਸਥ ਲਈ ਦੁਖ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਭੇਜੀ ਹੈ। ਮੈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਸੁਨੇਹੀ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣਾ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੇ।'
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਤ੍ਵਂ ਰਾਮੇਣ ਸਹ ਸਂਗਤਃ। ਨਿਹਤ੍ਯ ਰਾਵਣਂ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਚ ਮੈਥਿਲੀਮ੍
'ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲੇਗਾ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੇ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ—'
ਉਪਯਾਤਿ ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਹ ਮਿਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵੈਦੇਹੀ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਸੀਤਾ ਸਮਗ੍ਰਾ ਰਾਮੇਣ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸ਼ਚੀ ਯਥਾ
'ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਬਲਵਾਨ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੈਦੇਹੀ—ਸੀਤਾ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਚੀ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਹਨੁਮਤਾ ਭਰਤਃ ਕੈਕਯੀਸੁਤਃ। ਪਪਾਤ ਸਹਸਾ ਹृष੍ਟੋ ਹਰ੍षਾਨ੍ਮੋਹਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਹਨੂਮਾਨ ਵਲੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ, ਕੈਕਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਚਾਨਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਦੁਤ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਚ ਰਾਘਵਃ। ਹਨੂਮਨ੍ਤਮੁਵਾਚੇਦਂ ਭਰਤਃ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨਮ੍
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਘਵ ਦਾ ਭਰਾ ਉੱਠਿਆ, ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਸ਼ੋਕਜੈਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਯੈਃ ਕਪਿਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਾਤ੍। ਸਿषੇਚ ਭਰਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਿਪੁਲੈਰਸ਼੍ਰੁਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਭਰਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਭਿੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵੋ ਵਾ ਮਾਨੁषੋ ਵਾ ਤ੍ਵਮਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਾਦਿਹਾਗਤਃ। ਪ੍ਰਿਯਾਖ੍ਯਾਨਸ੍ਯ ਤੇ ਸੌਮ੍ਯ ਦਦਾਮਿ ਬ੍ਰੁਵਤਃ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
'ਤੂੰ ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਤੂੰ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈਂ; ਮਿੱਠੇ ਸੁਨੇਹੇ ਲਈ, ਸੋਹਣੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੋਗ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਗ੍ਰਾਮਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਪਰਮ੍। ਸਕੁਣ੍ਡਲਾਃ ਸ਼ੁਭਾਚਾਰਾ ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ षੋਡਸ਼
'ਇੱਕ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੌ ਚੰਗੇ ਪਿੰਡ, ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੰਡਲ ਪਾਈਆਂ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ।'
ਹੇਮਵਰ੍ਣਾਃ ਸੁਨਾਸੋਰੂਃ ਸ਼ਸ਼ਿਸੌਮ੍ਯਾਨਨਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਕੁਲਜਾਤਿਭਿਃ
'ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਸੁੰਦਰ ਨੱਕ, ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਚਿਹਰਾ, ਹਰ ਗਹਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਹਨ।'
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਰਾਮਾਗਮਨਂ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ ਕਪਿਪ੍ਰਵੀਰਸ੍ਯ ਤਦਾਦ੍ਭੁਤੋਪਮਮ੍। ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤੋ ਰਾਮਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾਭਵਤ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਹਰ੍षਾਦਿਦਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਚਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਵਾਨਰ ਸੂਰਮੇ ਦੀ ਅਚੰਭਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੁਨੇਹੀ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
thumb|षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਇਕ ਸੌ ਛੱਬੀ ਸਿਰਗ ਦਾ ਪਾਠ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਬਹੂਨਿ ਨਾਮ ਵਰ੍षਾਣਿ ਗਤਸ੍ਯ ਸੁਮਹਦ੍ਵਨਮ੍। ਸ਼ृਣੋਮ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਮਮ ਨਾਥਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤਰਸਦੀ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਬਤ ਗਾਥੇਯਂ ਲੌਕਿਕੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮਾਮ੍। ਏਤਿ ਜੀਵਨ੍ਤਮਾਨਨ੍ਦੋ ਨਰਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਦਪਿ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਕਹਾਵਤ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ, 'ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਜਿਉਂਦਾ ਵੇਖਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ।'
ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਹਰੀਣਾਂ ਚ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ ਸਮਾਗਮਃ। ਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਸ਼ੇ ਕਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਪृਚ੍ਛਤਃ
ਰਾਘਵ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਕਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ? ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
ਸ ਪृष੍ਟੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਬृਸ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪਵੇਸ਼ਿਤਃ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਵਨੇ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਫਿਰ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸੁਣਾਏ।
ਯਥਾ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤੋ ਰਾਮੋ ਮਾਤੁਰ੍ਦਤ੍ਤੌ ਵਰੌ ਤਵ। ਯਥਾ ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕੇਨ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਮृਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਮੰਗੇ ਦੋ ਵਰਾਂ ਕਰਕੇ ਵਨਵਾਸ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤ ਦੇ ਗਮ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ।
ਯਥਾ ਦੂਤੈਸ੍ਤ੍ਵਮਾਨੀਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਰਾਜਗृਹਾਤ੍ ਪ੍ਰਭੋ। ਤ੍ਵਯਾਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੇਨ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਚੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ ਮਹਲ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਆਇਆ, ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਗਿਰਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯੇਨਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਧਰ੍ਮਮਾਚਰਤਾ ਸਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਚਿਤਰਕੂਟ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਰਾਜ ਲੈਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਥਿਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਚਨੇ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਆਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਦੁਕੇ ਗृਹ੍ਯ ਯਥਾਸਿ ਪੁਨਰਾਗਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾਵਦ੍ ਵਿਦਿਤਂ ਤਵ। ਤ੍ਵਯਿ ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਯਾਤੇ ਤੁ ਯਦ੍ ਵृਤ੍ਤਂ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣ ਕਿ ਤੇਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਹੋਇਆ।
ਅਪਯਾਤੇ ਤ੍ਵਯਿ ਤਦਾ ਸਮੁਦ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਮृਗਦ੍ਵਿਜਮ੍। ਪਰਿਦ੍ਯੂਨਮਿਵਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ ਵਨਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਬੱਦਲ, ਹਿਰਣ ਤੇ ਪੰਛੀ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਨ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦ੍ਧਸ੍ਤਿਮृਦਿਤਂ ਘੋਰਂ ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮृਗਾਕੁਲਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਵਿਜਨਂ ਸ ਮਹਦ੍ ਦਣ੍ਡਕਾਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਹਾਥੀ, ਸਿੰਘ, ਚੀਤੇ ਤੇ ਹਿਰਣ ਸੀ, ਉਹਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਨ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ ਬਲਵਾਨ੍ ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਗਹਨੇ ਵਨੇ। ਵਿਨਦਨ੍ ਸੁਮਹਾਨਾਦਂ ਵਿਰਾਧਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ
ਜਦ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਲੋਕ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਵਿਰਾਧ ਨਾਮਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਮਹਾਨਾਦਮੂਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਮਧੋਮੁਖਮ੍। ਨਿਖਾਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਨਦਨ੍ਤਮਿਵ ਕੁਞ੍ਜਰਮ੍
ਉਹਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਚੀਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹਨੂੰ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਗੱਜਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੁष੍ਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਸ਼ਰਭਙ੍ਗਸ੍ਯ ਰਮ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਮੀਯਤੁਃ
ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਭਰਾ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਸ਼ਰਭੰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ਼ਰਭਙ੍ਗੇ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਰਾਮਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮੁਨੀਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਜਨਸ੍ਥਾਨਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਜਦ ਸ਼ਰਭੰਗ ਜੀ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਸੱਚੇ ਤੇ ਬਹਾਦੁਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛੂਰ੍ਪਣਖਾ ਨਾਮ ਰਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮੁਪਾਗਤਾ। ਤਤੋ ਰਾਮੇਣ ਸਂਦਿष੍ਟੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸਹਸੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ੂਰਨਖਾ ਨਾਂ ਦੀ ਔਰਤ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਦੇ ਆਖਣ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਖਡ੍ਗਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਕਰ੍ਣਨਾਸਂ ਮਹਾਬਲਃ। ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਭੀਮਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਤੇ ਕੰਨ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ। ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ—
ਹਤਾਨਿ ਵਸਤਾ ਤਤ੍ਰ ਰਾਘਵੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਏਕੇਨ ਸਹ ਸਂਗਮ੍ਯ ਰਾਮੇਣ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਰਾਘਵ ਨੇ, ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਅਹ੍ਨਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਭਾਗੇਨ ਨਿਃਸ਼ੇषਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਕृਤਾਃ। ਮਹਾਬਲਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਸ੍ਤਪਸੋ ਵਿਘ੍ਨਕਾਰਿਣਃ
ਸਿਰਫ਼ ਦਿਨ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸਨ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।