ਸਂਗਤ੍ਯਾ ਭਰਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਯੇਨਾਰ੍ਥੀ ਸ੍ਵਯਂ ਭਵੇਤ੍। ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਵਸੁਧਾਂ ਸਰ੍ਵਾਮਖਿਲਾਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਜੇ ਭਰਤ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦਾ ਹੈ, ਰਾਜ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਰਘੁਕੁਲ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਚ ਵਾਨਰ। ਯਾਵਨ੍ਨ ਦੂਰਂ ਯਾਤਾਃ ਸ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਵਾਨਰ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਇਰਾਦਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਮਾਨੁषਂ ਧਾਰਯਨ੍ ਰੂਪਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਯਯੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਤੇ ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਅਥੋਤ੍ਪਪਾਤ ਵੇਗੇਨ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਗਰੁਤ੍ਮਾਨਿਵ ਵੇਗੇਨ ਜਿਘृਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨੁਰਗੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਸੱਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੱਪ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਪਥਂ ਵਿਹਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾਲਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਭੀਮਂ ਸਮਤੀਤ੍ਯ ਸਮਾਗਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਘਰ, ਤੇ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਭਾਰੀ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵੇਰਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗੁਹਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸ ਵਾਚਾ ਸ਼ੁਭਯਾ ਹृष੍ਟੋ ਹਨੂਮਾਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਤੇ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨੂਮਾਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਸਖਾ ਤੁ ਤਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਰਾਮਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸਸੀਤਃ ਸਹ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਕੁਸ਼ਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ, ਕਕੁਤਸਥ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਦੀ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮੀਮਦ੍ਯ ਰਜਨੀਮੁषਿਤ੍ਵਾ ਵਚਨਾਨ੍ਮੁਨੇਃ। ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯਤ੍ਰੈਵ ਰਾਘਵਮ੍
ਇੱਥੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹਃ। ਉਤ੍ਪਪਾਤ ਮਹਾਵੇਗਾਦ੍ ਵੇਗਵਾਨਵਿਚਾਰਯਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਤੇਜੀ ਹਨੂਮਾਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਿਆ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡ ਗਿਆ।
ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਨਦੀਂ ਵਾਲੁਕਿਨੀਂ ਤਥਾ। ਵਰੂਥੀਂ ਗੋਮਤੀਂ ਚੈਵ ਭੀਮਂ ਸ਼ਾਲਵਨਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ, ਰੇਤ ਵਾਲੀ ਨਦੀ, ਗੋਮਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ-ਝੁੰਡ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸਾਹਸ੍ਰੀਃ ਸ੍ਫੀਤਾਞ੍ਜਨਪਦਾਨਪਿ। ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਦੂਰਮਧ੍ਵਾਨਂ ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਪਿੰਡ ਤੇ ਇਲਾਕੇ ਵੇਖੇ; ਤੇ ਦੂਰ ਰਸਤਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੈਅ ਕਰ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ,
ਆਸਸਾਦ ਦ੍ਰੁਮਾਨ੍ ਫੁਲ੍ਲਾਨ੍ ਨਨ੍ਦਿਗ੍ਰਾਮਸਮੀਪਗਾਨ੍। ਸੁਰਾਧਿਪਸ੍ਯੋਪਵਨੇ ਯਥਾ ਚੈਤ੍ਰਰਥੇ ਦ੍ਰੁਮਾਨ੍
ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਜਾਂ ਚੈਤਰਰਥ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪੌਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਰਮਮਾਣੈਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤੈਃ। ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇ ਤ੍ਵਯੋਧ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚੀਰਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਥੇ, ਅਯੋਧਿਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕੋਸ ਦੂਰ, ਉਸਨੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਰਤਂ ਦੀਨਂ ਕृਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਿਨਮ੍। ਜਟਿਲਂ ਮਲਦਿਗ੍ਧਾਙ੍ਗਂ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸਨਕਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਵਿਰਕਤ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੋੜੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਮੈਲ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਰਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ।
ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਿਨਂ ਦਾਨ੍ਤਂ ਤਾਪਸਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਮ੍। ਸਮੁਨ੍ਨਤਜਟਾਭਾਰਂ ਵਲ੍ਕਲਾਜਿਨਵਾਸਸਮ੍
ਫਲ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਖਾਂਦਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਉੱਚੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਛਾਲ ਤੇ ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾਈ ਹੋਈ।
ਨਿਯਤਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸਮਤੇਜਸਮ੍। ਪਾਦੁਕੇ ਤੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ੍ਤਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਨਿਯਮਤ, ਸੁੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਰਗਾ ਤੇਜਸਵੀ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਭਯਾਤ੍। ਉਪਸ੍ਥਿਤਮਮਾਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਚਿਭਿਸ਼੍ਚ ਪੁਰੋਹਿਤੈਃ
ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸੁੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਬਲਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਕਾषਾਯਾਮ੍ਬਰਧਾਰਿਭਿਃ। ਨਹਿ ਤੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਤਂ ਚੀਰਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਤੇ ਬਹੁਤਰੇ ਸੈਨਿਕ ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੇਸਰੀਆਂ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ; ਪਰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਾਗਰਿਕ, ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਛਾਲ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਭੋਗਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਪਰਿਭੋਕ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੌਰਾ ਵੈ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਾਃ। ਤਂ ਧਰ੍ਮਮਿਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਦੇਹਬਨ੍ਧਮਿਵਾਪਰਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਛਾਲ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਧਰਮ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਵਾਸਾ ਸਮਝ ਕੇ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਵਸਨ੍ਤਂ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਚੀਰਜਟਾਧਰਮ੍
ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨਪੁੱਤਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ—'
ਅਨੁਸ਼ੋਚਸਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਂ ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਕੌਸ਼ਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰਿਯਮਾਖ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਦੇਵ ਸ਼ੋਕਂ ਤ੍ਯਜ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
'ਤੂੰ ਕਕੁਤਸਥ ਲਈ ਦੁਖ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਭੇਜੀ ਹੈ। ਮੈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਸੁਨੇਹੀ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣਾ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੇ।'
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਤ੍ਵਂ ਰਾਮੇਣ ਸਹ ਸਂਗਤਃ। ਨਿਹਤ੍ਯ ਰਾਵਣਂ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਚ ਮੈਥਿਲੀਮ੍
'ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲੇਗਾ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੇ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ—'
ਉਪਯਾਤਿ ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਹ ਮਿਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵੈਦੇਹੀ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਸੀਤਾ ਸਮਗ੍ਰਾ ਰਾਮੇਣ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸ਼ਚੀ ਯਥਾ
'ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਬਲਵਾਨ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੈਦੇਹੀ—ਸੀਤਾ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਚੀ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਹਨੁਮਤਾ ਭਰਤਃ ਕੈਕਯੀਸੁਤਃ। ਪਪਾਤ ਸਹਸਾ ਹृष੍ਟੋ ਹਰ੍षਾਨ੍ਮੋਹਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਹਨੂਮਾਨ ਵਲੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ, ਕੈਕਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਚਾਨਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਦੁਤ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਚ ਰਾਘਵਃ। ਹਨੂਮਨ੍ਤਮੁਵਾਚੇਦਂ ਭਰਤਃ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨਮ੍
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਘਵ ਦਾ ਭਰਾ ਉੱਠਿਆ, ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਸ਼ੋਕਜੈਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਯੈਃ ਕਪਿਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਾਤ੍। ਸਿषੇਚ ਭਰਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਿਪੁਲੈਰਸ਼੍ਰੁਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਭਰਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਭਿੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵੋ ਵਾ ਮਾਨੁषੋ ਵਾ ਤ੍ਵਮਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਾਦਿਹਾਗਤਃ। ਪ੍ਰਿਯਾਖ੍ਯਾਨਸ੍ਯ ਤੇ ਸੌਮ੍ਯ ਦਦਾਮਿ ਬ੍ਰੁਵਤਃ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
'ਤੂੰ ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਤੂੰ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈਂ; ਮਿੱਠੇ ਸੁਨੇਹੇ ਲਈ, ਸੋਹਣੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੋਗ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਗ੍ਰਾਮਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਪਰਮ੍। ਸਕੁਣ੍ਡਲਾਃ ਸ਼ੁਭਾਚਾਰਾ ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ षੋਡਸ਼
'ਇੱਕ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੌ ਚੰਗੇ ਪਿੰਡ, ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੰਡਲ ਪਾਈਆਂ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ।'
ਹੇਮਵਰ੍ਣਾਃ ਸੁਨਾਸੋਰੂਃ ਸ਼ਸ਼ਿਸੌਮ੍ਯਾਨਨਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਕੁਲਜਾਤਿਭਿਃ
'ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਸੁੰਦਰ ਨੱਕ, ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਚਿਹਰਾ, ਹਰ ਗਹਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਹਨ।'
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਰਾਮਾਗਮਨਂ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ ਕਪਿਪ੍ਰਵੀਰਸ੍ਯ ਤਦਾਦ੍ਭੁਤੋਪਮਮ੍। ਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤੋ ਰਾਮਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾਭਵਤ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਹਰ੍षਾਦਿਦਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਚਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਵਾਨਰ ਸੂਰਮੇ ਦੀ ਅਚੰਭਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੁਨੇਹੀ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।