ਭਰਤਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਵਾਚ੍ਯਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ। ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਂਸ ਮਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍
ਭਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਖੈਰੀਅਤ ਆਖਣੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਂ।
ਹਰਣਂ ਚਾਪਿ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਰਾਵਣੇਨ ਬਲੀਯਸਾ। ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਚ ਸਂਵਾਦਂ ਵਾਲਿਨਸ਼੍ਚ ਵਧਂ ਰਣੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਵਣ ਨੇ ਚੁਰਾਇਆ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਿਤਰਤਾ ਹੋਈ, ਤੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ।
ਮੈਥਿਲ੍ਯਨ੍ਵੇषਣਂ ਚੈਵ ਯਥਾ ਚਾਧਿਗਤਾ ਤ੍ਵਯਾ। ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੋਯਮਾਪਗਾਪਤਿਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਮੈਥਿਲੀ ਦੀ ਖੋਜ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸਮੁੰਦਰ ਲੰਘ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ।
ਉਪਯਾਨਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਯਥਾ ਚ ਕਾਰਿਤਃ ਸੇਤੂ ਰਾਵਣਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਹਤਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਪੁਲ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਦੱਸ।
ਵਰਦਾਨਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਰੁਣੇਨ ਚ। ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਮ ਸਮਾਗਮਮ੍
ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਵਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ।
ਉਪਯਾਤਂ ਚ ਮਾਂ ਸੌਮ੍ਯ ਭਰਤਾਯ ਨਿਵੇਦਯ। ਸਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜੇਨ ਹਰੀਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇਣ ਚ
ਸੌਮਿਆ, ਭਰਤ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੇ ਨਾਲ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਗਣਾਨ੍ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਨੁਤ੍ਤਮਂ ਯਸ਼ਃ। ਉਪਾਯਾਤਿ ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਹ ਮਿਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਨਚਾਹਾ ਲਕੜੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਮਾਕਾਰਂ ਭਜਤੇ ਭਰਤਸ੍ਤਤਃ। ਸ ਚ ਤੇ ਵੇਦਿਤਵ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਭਰਤ ਜਿਹੜਾ ਰੁਖ ਅਪਣਾਏ, ਉਹ ਤੂੰ ਵੇਖ ਅਤੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਾ ਭਰਤਸ੍ਯੇਙ੍ਗਿਤਾਨਿ ਚ। ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮੁਖਵਰ੍ਣੇਨ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਭਾषਿਤੇਨ ਚ
ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ, ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ, ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਸਮਝ ਲੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਂ ਹਿ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਕੁਲਮ੍। ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਨਾਵਰ੍ਤਯੇਨ੍ਮਨਃ
ਕਿਹੜਾ ਮਨ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ, ਜੋ ਹਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਵੱਲ ਮੁੜ ਨਾ ਜਾਵੇਗਾ?
ਸਂਗਤ੍ਯਾ ਭਰਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਯੇਨਾਰ੍ਥੀ ਸ੍ਵਯਂ ਭਵੇਤ੍। ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਵਸੁਧਾਂ ਸਰ੍ਵਾਮਖਿਲਾਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਜੇ ਭਰਤ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦਾ ਹੈ, ਰਾਜ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਰਘੁਕੁਲ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਚ ਵਾਨਰ। ਯਾਵਨ੍ਨ ਦੂਰਂ ਯਾਤਾਃ ਸ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਵਾਨਰ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਇਰਾਦਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਮਾਨੁषਂ ਧਾਰਯਨ੍ ਰੂਪਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਯਯੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਤੇ ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਅਥੋਤ੍ਪਪਾਤ ਵੇਗੇਨ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਗਰੁਤ੍ਮਾਨਿਵ ਵੇਗੇਨ ਜਿਘृਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨੁਰਗੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਸੱਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੱਪ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਪਥਂ ਵਿਹਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾਲਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਭੀਮਂ ਸਮਤੀਤ੍ਯ ਸਮਾਗਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਘਰ, ਤੇ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਭਾਰੀ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵੇਰਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗੁਹਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸ ਵਾਚਾ ਸ਼ੁਭਯਾ ਹृष੍ਟੋ ਹਨੂਮਾਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਤੇ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨੂਮਾਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਸਖਾ ਤੁ ਤਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਰਾਮਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸਸੀਤਃ ਸਹ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਕੁਸ਼ਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ, ਕਕੁਤਸਥ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਦੀ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮੀਮਦ੍ਯ ਰਜਨੀਮੁषਿਤ੍ਵਾ ਵਚਨਾਨ੍ਮੁਨੇਃ। ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯਤ੍ਰੈਵ ਰਾਘਵਮ੍
ਇੱਥੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹਃ। ਉਤ੍ਪਪਾਤ ਮਹਾਵੇਗਾਦ੍ ਵੇਗਵਾਨਵਿਚਾਰਯਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਤੇਜੀ ਹਨੂਮਾਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਿਆ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡ ਗਿਆ।
ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਨਦੀਂ ਵਾਲੁਕਿਨੀਂ ਤਥਾ। ਵਰੂਥੀਂ ਗੋਮਤੀਂ ਚੈਵ ਭੀਮਂ ਸ਼ਾਲਵਨਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ, ਰੇਤ ਵਾਲੀ ਨਦੀ, ਗੋਮਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ-ਝੁੰਡ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸਾਹਸ੍ਰੀਃ ਸ੍ਫੀਤਾਞ੍ਜਨਪਦਾਨਪਿ। ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਦੂਰਮਧ੍ਵਾਨਂ ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਪਿੰਡ ਤੇ ਇਲਾਕੇ ਵੇਖੇ; ਤੇ ਦੂਰ ਰਸਤਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੈਅ ਕਰ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ,
ਆਸਸਾਦ ਦ੍ਰੁਮਾਨ੍ ਫੁਲ੍ਲਾਨ੍ ਨਨ੍ਦਿਗ੍ਰਾਮਸਮੀਪਗਾਨ੍। ਸੁਰਾਧਿਪਸ੍ਯੋਪਵਨੇ ਯਥਾ ਚੈਤ੍ਰਰਥੇ ਦ੍ਰੁਮਾਨ੍
ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਜਾਂ ਚੈਤਰਰਥ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪੌਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਰਮਮਾਣੈਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤੈਃ। ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇ ਤ੍ਵਯੋਧ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚੀਰਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਥੇ, ਅਯੋਧਿਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕੋਸ ਦੂਰ, ਉਸਨੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਰਤਂ ਦੀਨਂ ਕृਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਿਨਮ੍। ਜਟਿਲਂ ਮਲਦਿਗ੍ਧਾਙ੍ਗਂ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸਨਕਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਵਿਰਕਤ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੋੜੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਮੈਲ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਰਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ।
ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਿਨਂ ਦਾਨ੍ਤਂ ਤਾਪਸਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਮ੍। ਸਮੁਨ੍ਨਤਜਟਾਭਾਰਂ ਵਲ੍ਕਲਾਜਿਨਵਾਸਸਮ੍
ਫਲ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਖਾਂਦਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਉੱਚੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਛਾਲ ਤੇ ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾਈ ਹੋਈ।
ਨਿਯਤਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸਮਤੇਜਸਮ੍। ਪਾਦੁਕੇ ਤੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ੍ਤਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਨਿਯਮਤ, ਸੁੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਰਗਾ ਤੇਜਸਵੀ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਭਯਾਤ੍। ਉਪਸ੍ਥਿਤਮਮਾਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਚਿਭਿਸ਼੍ਚ ਪੁਰੋਹਿਤੈਃ
ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸੁੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਬਲਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਕਾषਾਯਾਮ੍ਬਰਧਾਰਿਭਿਃ। ਨਹਿ ਤੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਤਂ ਚੀਰਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਤੇ ਬਹੁਤਰੇ ਸੈਨਿਕ ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੇਸਰੀਆਂ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ; ਪਰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਾਗਰਿਕ, ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਛਾਲ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਭੋਗਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਪਰਿਭੋਕ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੌਰਾ ਵੈ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਾਃ। ਤਂ ਧਰ੍ਮਮਿਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਦੇਹਬਨ੍ਧਮਿਵਾਪਰਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਛਾਲ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਧਰਮ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਵਾਸਾ ਸਮਝ ਕੇ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਵਸਨ੍ਤਂ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਚੀਰਜਟਾਧਰਮ੍
ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨਪੁੱਤਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ—'