ਅਭਵਨ੍ ਪਾਦਪਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਾਦਪਸਂਨਿਭਾਃ। ਨਿष੍ਫਲਾਃ ਫਲਿਨਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ ਵਿਪੁष੍ਪਾਃ ਪੁष੍ਪਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਉਥੇ ਐਸੇ ਰੁੱਖ ਉਪਜ ਗਏ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਫਲ ਰਹਿਤ ਤੇ ਕੁਝ ਫਲ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਕੁਝ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਸ਼ੁष੍ਕਾਃ ਸਮਗ੍ਰਪਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਨਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਧੁਸ੍ਰਵਾਃ। ਸਰ੍ਵਤੋ ਯੋਜਨਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਗਚ੍ਛਤਾਮਭਵਂਸ੍ਤਦਾ
ਸੁੱਕੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਪੂਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਮਧੂ ਟਪਕਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ। ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਚੌਂਕ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਲੇ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਲਵਗਰ੍षਭਾਸ੍ਤੇ ਬਹੂਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਚੈਵ। ਕਾਮਾਦੁਪਾਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਜਿਤੋ ਯਥੈਵ
ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਨੇਕਾਂ ਦਿਵਿਆ ਫਲ ਖਾਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
thumb|ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੌ ਪਚੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਪਚੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ। ਪ੍ਰਿਯਕਾਮਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਮਸ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਅਯੋਧਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੋਚਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸਚਯ ਕੀਤਾ।
ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦृष੍ਟਿਂ ਵਾਨਰੇषੁ ਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍। ਉਵਾਚ ਧੀਮਾਂਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਪ੍ਲਵਂਗਮਮ੍
ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਨਰਾਂ 'ਤੇ ਪਾਈ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇਜਸਵੀ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਆਖਿਆ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਲਵਗਸਤ੍ਤਮ। ਜਾਨੀਹਿ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਕੁਸ਼ਲੀ ਜਨੋ ਨृਪਤਿਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤੁਰੰਤ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਜਾ ਤੇ ਜਲਦੀ ਪਤਾ ਲਾ ਕਿ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਠੀਕ ਹਨ ਕਿ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵੇਰਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗੁਹਂ ਗਹਨਗੋਚਰਮ੍। ਨਿषਾਦਾਧਿਪਤਿਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕੁਸ਼ਲਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਖੈਰੀਅਤ ਦੇ ਬਚਨ ਆਖ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਂ ਕੁਸ਼ਲਿਨਮਰੋਗਂ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਮ੍। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਗੁਹਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ ਮਮਾਤ੍ਮਸਮਃ ਸਖਾ
ਜਦ ਗੁਹਾ ਸੁਣੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ, ਰੋਗ ਤੇ ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ, ਉਹ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਭਰਤਸ੍ਯ ਚ। ਨਿਵੇਦਯਿष੍ਯਤਿ ਪ੍ਰੀਤੋ ਨਿषਾਦਾਧਿਪਤਿਰ੍ਗੁਹਃ
ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਗੁਹਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਭਰਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸੇਗਾ।
ਭਰਤਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਵਾਚ੍ਯਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ। ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਂਸ ਮਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍
ਭਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਖੈਰੀਅਤ ਆਖਣੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਂ।
ਹਰਣਂ ਚਾਪਿ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਰਾਵਣੇਨ ਬਲੀਯਸਾ। ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਚ ਸਂਵਾਦਂ ਵਾਲਿਨਸ਼੍ਚ ਵਧਂ ਰਣੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਵਣ ਨੇ ਚੁਰਾਇਆ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਿਤਰਤਾ ਹੋਈ, ਤੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ।
ਮੈਥਿਲ੍ਯਨ੍ਵੇषਣਂ ਚੈਵ ਯਥਾ ਚਾਧਿਗਤਾ ਤ੍ਵਯਾ। ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੋਯਮਾਪਗਾਪਤਿਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਮੈਥਿਲੀ ਦੀ ਖੋਜ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸਮੁੰਦਰ ਲੰਘ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ।
ਉਪਯਾਨਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਯਥਾ ਚ ਕਾਰਿਤਃ ਸੇਤੂ ਰਾਵਣਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਹਤਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਪੁਲ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਦੱਸ।
ਵਰਦਾਨਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਰੁਣੇਨ ਚ। ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਮ ਸਮਾਗਮਮ੍
ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਵਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ।
ਉਪਯਾਤਂ ਚ ਮਾਂ ਸੌਮ੍ਯ ਭਰਤਾਯ ਨਿਵੇਦਯ। ਸਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜੇਨ ਹਰੀਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇਣ ਚ
ਸੌਮਿਆ, ਭਰਤ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੇ ਨਾਲ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਗਣਾਨ੍ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਨੁਤ੍ਤਮਂ ਯਸ਼ਃ। ਉਪਾਯਾਤਿ ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਹ ਮਿਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਨਚਾਹਾ ਲਕੜੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਮਾਕਾਰਂ ਭਜਤੇ ਭਰਤਸ੍ਤਤਃ। ਸ ਚ ਤੇ ਵੇਦਿਤਵ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਭਰਤ ਜਿਹੜਾ ਰੁਖ ਅਪਣਾਏ, ਉਹ ਤੂੰ ਵੇਖ ਅਤੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਾ ਭਰਤਸ੍ਯੇਙ੍ਗਿਤਾਨਿ ਚ। ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮੁਖਵਰ੍ਣੇਨ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਭਾषਿਤੇਨ ਚ
ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ, ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ, ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਸਮਝ ਲੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਂ ਹਿ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਕੁਲਮ੍। ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਨਾਵਰ੍ਤਯੇਨ੍ਮਨਃ
ਕਿਹੜਾ ਮਨ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ, ਜੋ ਹਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਵੱਲ ਮੁੜ ਨਾ ਜਾਵੇਗਾ?
ਸਂਗਤ੍ਯਾ ਭਰਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਯੇਨਾਰ੍ਥੀ ਸ੍ਵਯਂ ਭਵੇਤ੍। ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਵਸੁਧਾਂ ਸਰ੍ਵਾਮਖਿਲਾਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਜੇ ਭਰਤ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦਾ ਹੈ, ਰਾਜ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਰਘੁਕੁਲ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਚ ਵਾਨਰ। ਯਾਵਨ੍ਨ ਦੂਰਂ ਯਾਤਾਃ ਸ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਵਾਨਰ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਇਰਾਦਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਮਾਨੁषਂ ਧਾਰਯਨ੍ ਰੂਪਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਯਯੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਤੇ ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਅਥੋਤ੍ਪਪਾਤ ਵੇਗੇਨ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਗਰੁਤ੍ਮਾਨਿਵ ਵੇਗੇਨ ਜਿਘृਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨੁਰਗੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਸੱਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੱਪ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਪਥਂ ਵਿਹਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾਲਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਭੀਮਂ ਸਮਤੀਤ੍ਯ ਸਮਾਗਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਘਰ, ਤੇ ਗੰਗਾ-ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਭਾਰੀ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵੇਰਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗੁਹਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸ ਵਾਚਾ ਸ਼ੁਭਯਾ ਹृष੍ਟੋ ਹਨੂਮਾਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਤੇ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨੂਮਾਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਸਖਾ ਤੁ ਤਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਰਾਮਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸਸੀਤਃ ਸਹ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਕੁਸ਼ਲਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ, ਕਕੁਤਸਥ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਦੀ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮੀਮਦ੍ਯ ਰਜਨੀਮੁषਿਤ੍ਵਾ ਵਚਨਾਨ੍ਮੁਨੇਃ। ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯਤ੍ਰੈਵ ਰਾਘਵਮ੍
ਇੱਥੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹਃ। ਉਤ੍ਪਪਾਤ ਮਹਾਵੇਗਾਦ੍ ਵੇਗਵਾਨਵਿਚਾਰਯਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਤੇਜੀ ਹਨੂਮਾਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਿਆ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡ ਗਿਆ।
ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਨਦੀਂ ਵਾਲੁਕਿਨੀਂ ਤਥਾ। ਵਰੂਥੀਂ ਗੋਮਤੀਂ ਚੈਵ ਭੀਮਂ ਸ਼ਾਲਵਨਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ, ਰੇਤ ਵਾਲੀ ਨਦੀ, ਗੋਮਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ-ਝੁੰਡ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।