ਮਾਰੀਚਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਸੀਤੋਨ੍ਮਥਨਮੇਵ ਚ। ਕਬਨ੍ਧਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਪਮ੍ਪਾਭਿਗਮਨਂ ਤਥਾ
"ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ, ਸੀਤਾ ਦਾ ਹਰਨ, ਕਬੰਧ ਨਾਲ ਭੇਟ, ਤੇ ਪੰਪਾ ਨੂੰ ਜਾਣਾ — ਇਹ ਸਭ ਹੋਇਆ।"
ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਚ ਤੇ ਸਖ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰ ਵਾਲੀ ਹਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਮਾਰ੍ਗਣਂ ਚੈਵ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਮ ਵਾਤਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਚ
"ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਖੋਜ ਤੇ ਵਾਯੂਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੀ ਹੋਏ।"
ਵਿਦਿਤਾਯਾਂ ਚ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਂ ਨਲਸੇਤੁਰ੍ਯਥਾ ਕृਤਃ। ਯਥਾ ਚਾਦੀਪਿਤਾ ਲਙ੍ਕਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੈਰ੍ਹਰਿਯੂਥਪੈਃ
"ਵੈਦੇਹੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਨਲ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ; ਤੇ ਹਰੀ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਈ।"
ਸਪੁਤ੍ਰਬਾਨ੍ਧਵਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਬਲਃ ਸਹਵਾਹਨਃ। ਯਥਾ ਚ ਨਿਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਰਾਵਣੋ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
"ਪੁੱਤਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਮੰਤਰੀ, ਫੌਜ ਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਵਣ ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਗਰੂਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।"
ਯਥਾ ਚ ਨਿਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਰਾਵਣੇ ਦੇਵਕਣ੍ਟਕੇ। ਸਮਾਗਮਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ਯਥਾ ਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵਰਃ
"ਜਦ ਰਾਵਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਭੇਟ ਹੋਈ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।"
ਸਰ੍ਵਂ ਮਮੈਤਦ੍ ਵਿਦਿਤਂ ਤਪਸਾ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲ। ਸਮ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਚ ਮੇ ਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਃ ਪੁਰੀਮਿਤਃ
"ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮ-ਪ੍ਰੇਮੀ; ਮੇਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜੋ ਘਟਨਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।"
ਅਹਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਦਦ੍ਮਿ ਵਰਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰ। ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹਾਣੇਦਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਵੋ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ। ਇਹ ਮਿਹਮਾਨੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਤੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਚ੍ਛਿਰਸਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ। ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸਂਹृष੍ਟਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਰਮਯਾਚਤ
ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ', ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।
ਅਕਾਲਫਲਿਨੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਪਿ ਮਧੁਸ੍ਰਵਾਃ। ਫਲਾਨ੍ਯਮृਤਗਨ੍ਧੀਨਿ ਬਹੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ, ਜਿਹੜੇ ਅਣ-ਮੌਸਮ ਫਲ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਮਧੂ ਟਪਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਲਾਵਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੋਵੇ।
ਭਵਨ੍ਤੁ ਮਾਰ੍ਗੇ ਭਗਵਨ੍ਨਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗਚ੍ਛਤਃ। ਤਥੇਤਿ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੇ ਵਚਨਾਤ੍ ਸਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਐਸੇ ਰੁੱਖ ਹੋਣ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ—
ਅਭਵਨ੍ ਪਾਦਪਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਾਦਪਸਂਨਿਭਾਃ। ਨਿष੍ਫਲਾਃ ਫਲਿਨਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ ਵਿਪੁष੍ਪਾਃ ਪੁष੍ਪਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਉਥੇ ਐਸੇ ਰੁੱਖ ਉਪਜ ਗਏ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਫਲ ਰਹਿਤ ਤੇ ਕੁਝ ਫਲ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਕੁਝ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਸ਼ੁष੍ਕਾਃ ਸਮਗ੍ਰਪਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਨਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਧੁਸ੍ਰਵਾਃ। ਸਰ੍ਵਤੋ ਯੋਜਨਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਗਚ੍ਛਤਾਮਭਵਂਸ੍ਤਦਾ
ਸੁੱਕੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਪੂਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਮਧੂ ਟਪਕਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ। ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਚੌਂਕ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਲੇ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਲਵਗਰ੍षਭਾਸ੍ਤੇ ਬਹੂਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਚੈਵ। ਕਾਮਾਦੁਪਾਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਜਿਤੋ ਯਥੈਵ
ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਨੇਕਾਂ ਦਿਵਿਆ ਫਲ ਖਾਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
thumb|ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੌ ਪਚੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਪਚੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ। ਪ੍ਰਿਯਕਾਮਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਮਸ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਅਯੋਧਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੋਚਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸਚਯ ਕੀਤਾ।
ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦृष੍ਟਿਂ ਵਾਨਰੇषੁ ਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍। ਉਵਾਚ ਧੀਮਾਂਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਪ੍ਲਵਂਗਮਮ੍
ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਨਰਾਂ 'ਤੇ ਪਾਈ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇਜਸਵੀ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਆਖਿਆ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਲਵਗਸਤ੍ਤਮ। ਜਾਨੀਹਿ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਕੁਸ਼ਲੀ ਜਨੋ ਨृਪਤਿਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤੁਰੰਤ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਜਾ ਤੇ ਜਲਦੀ ਪਤਾ ਲਾ ਕਿ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਠੀਕ ਹਨ ਕਿ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵੇਰਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗੁਹਂ ਗਹਨਗੋਚਰਮ੍। ਨਿषਾਦਾਧਿਪਤਿਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕੁਸ਼ਲਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਖੈਰੀਅਤ ਦੇ ਬਚਨ ਆਖ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਂ ਕੁਸ਼ਲਿਨਮਰੋਗਂ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਮ੍। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਗੁਹਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ ਮਮਾਤ੍ਮਸਮਃ ਸਖਾ
ਜਦ ਗੁਹਾ ਸੁਣੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ, ਰੋਗ ਤੇ ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ, ਉਹ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਭਰਤਸ੍ਯ ਚ। ਨਿਵੇਦਯਿष੍ਯਤਿ ਪ੍ਰੀਤੋ ਨਿषਾਦਾਧਿਪਤਿਰ੍ਗੁਹਃ
ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਗੁਹਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਭਰਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸੇਗਾ।
ਭਰਤਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਵਾਚ੍ਯਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ। ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਂਸ ਮਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍
ਭਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਖੈਰੀਅਤ ਆਖਣੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਂ।
ਹਰਣਂ ਚਾਪਿ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਰਾਵਣੇਨ ਬਲੀਯਸਾ। ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਚ ਸਂਵਾਦਂ ਵਾਲਿਨਸ਼੍ਚ ਵਧਂ ਰਣੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਵਣ ਨੇ ਚੁਰਾਇਆ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਿਤਰਤਾ ਹੋਈ, ਤੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ।
ਮੈਥਿਲ੍ਯਨ੍ਵੇषਣਂ ਚੈਵ ਯਥਾ ਚਾਧਿਗਤਾ ਤ੍ਵਯਾ। ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੋਯਮਾਪਗਾਪਤਿਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਮੈਥਿਲੀ ਦੀ ਖੋਜ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸਮੁੰਦਰ ਲੰਘ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ।
ਉਪਯਾਨਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਯਥਾ ਚ ਕਾਰਿਤਃ ਸੇਤੂ ਰਾਵਣਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਹਤਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਪੁਲ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਦੱਸ।
ਵਰਦਾਨਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਰੁਣੇਨ ਚ। ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਮ ਸਮਾਗਮਮ੍
ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਵਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ।
ਉਪਯਾਤਂ ਚ ਮਾਂ ਸੌਮ੍ਯ ਭਰਤਾਯ ਨਿਵੇਦਯ। ਸਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜੇਨ ਹਰੀਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇਣ ਚ
ਸੌਮਿਆ, ਭਰਤ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੇ ਨਾਲ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਗਣਾਨ੍ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਨੁਤ੍ਤਮਂ ਯਸ਼ਃ। ਉਪਾਯਾਤਿ ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਹ ਮਿਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਨਚਾਹਾ ਲਕੜੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਮਾਕਾਰਂ ਭਜਤੇ ਭਰਤਸ੍ਤਤਃ। ਸ ਚ ਤੇ ਵੇਦਿਤਵ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਭਰਤ ਜਿਹੜਾ ਰੁਖ ਅਪਣਾਏ, ਉਹ ਤੂੰ ਵੇਖ ਅਤੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਾ ਭਰਤਸ੍ਯੇਙ੍ਗਿਤਾਨਿ ਚ। ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮੁਖਵਰ੍ਣੇਨ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਭਾषਿਤੇਨ ਚ
ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ, ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ, ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਸਮਝ ਲੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਂ ਹਿ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਕੁਲਮ੍। ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਨਾਵਰ੍ਤਯੇਨ੍ਮਨਃ
ਕਿਹੜਾ ਮਨ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ, ਜੋ ਹਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਵੱਲ ਮੁੜ ਨਾ ਜਾਵੇਗਾ?