ਪੂਰ੍ਣੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਗ੍ਰਜਃ। ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਵਨ੍ਦੇ ਨਿਯਤੋ ਮੁਨਿਮ੍
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸੋऽਪृਚ੍ਛਦਭਿਵਾਦ੍ਯੈਨਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਤਪੋਧਨਮ੍। ਸ਼ृਣੋषਿ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ ਭਗਵਨ੍ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਾਨਾਮਯਂ ਪੁਰੇ। ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਸ ਯੁਕ੍ਤੋ ਭਰਤੋ ਜੀਵਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ਚ ਮਾਤਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਭਗਵਾਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੈ? ਭਰਤ ਠੀਕ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵੀ ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਹਨ?"
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਤ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਇੰਝ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ, ਹੱਸ ਕੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਆਜ੍ਞਾਵਸ਼ਤ੍ਵੇ ਭਰਤੋ ਜਟਿਲਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਪਾਦੁਕੇ ਤੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਕੁਸ਼ਲਂ ਗृਹੇ
"ਭਰਤ, ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਕੇ, ਜਟਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਰੀਆਂ ਪਉੜੀਆਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।"
ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਰਾ ਚੀਰਵਸਨਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਂ ਮਹਾਵਨਮ੍। ਸ੍ਤ੍ਰੀਤृਤੀਯਂ ਚ੍ਯੁਤਂ ਰਾਜ੍ਯਾਦ੍ ਧਰ੍ਮਕਾਮਂ ਚ ਕੇਵਲਮ੍
"ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਚੀਰ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਔਰਤ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।"
ਪਦਾਤਿਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਪਿਤृਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਕਾਰਿਣਮ੍। ਸਰ੍ਵਭੋਗੈਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਚ੍ਯੁਤਮਿਵਾਮਰਮ੍
"ਤੂੰ ਪੈਦਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।"
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਕਰੁਣਾਪੂਰ੍ਵਂ ਮਮਾਸੀਤ੍ ਸਮਿਤਿਂਜਯ। ਕੈਕੇਯੀਵਚਨੇ ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਨ੍ਯਮੂਲਫਲਾਸ਼ਿਨਮ੍
"ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਬੋਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫਲ-ਮੂਲ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।"
ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਤੁ ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਸਮਿਤ੍ਰਗਣਬਾਨ੍ਧਵਮ੍। ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਜਿਤਾਰਿਂ ਚ ਮਮਾਭੂਤ੍ ਪ੍ਰੀਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ
"ਪਰ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖੀ, ਦੋਸਤਾਂ, ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ ਹੈ।"
ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਸੁਖਦੁਃਖਂ ਤੇ ਵਿਦਿਤਂ ਮਮ ਰਾਘਵ। ਯਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਨਸ੍ਥਾਨਨਿਵਾਸਿਨਾ
"ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਤੇ ਜਨਸਥਾਨ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵਲੋਂ ਜੋ ਤੂੰ ਸਹਿ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ।"
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਤਃ ਸਰ੍ਵਤਾਪਸਾਨ੍। ਰਾਵਣੇਨ ਹृਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਬਭੂਵੇਯਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
"ਜਦ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਮੇਰੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।"
ਮਾਰੀਚਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਸੀਤੋਨ੍ਮਥਨਮੇਵ ਚ। ਕਬਨ੍ਧਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਪਮ੍ਪਾਭਿਗਮਨਂ ਤਥਾ
"ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ, ਸੀਤਾ ਦਾ ਹਰਨ, ਕਬੰਧ ਨਾਲ ਭੇਟ, ਤੇ ਪੰਪਾ ਨੂੰ ਜਾਣਾ — ਇਹ ਸਭ ਹੋਇਆ।"
ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਚ ਤੇ ਸਖ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰ ਵਾਲੀ ਹਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਮਾਰ੍ਗਣਂ ਚੈਵ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਮ ਵਾਤਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਚ
"ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਖੋਜ ਤੇ ਵਾਯੂਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੀ ਹੋਏ।"
ਵਿਦਿਤਾਯਾਂ ਚ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਂ ਨਲਸੇਤੁਰ੍ਯਥਾ ਕृਤਃ। ਯਥਾ ਚਾਦੀਪਿਤਾ ਲਙ੍ਕਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੈਰ੍ਹਰਿਯੂਥਪੈਃ
"ਵੈਦੇਹੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਨਲ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ; ਤੇ ਹਰੀ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਈ।"
ਸਪੁਤ੍ਰਬਾਨ੍ਧਵਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਬਲਃ ਸਹਵਾਹਨਃ। ਯਥਾ ਚ ਨਿਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਰਾਵਣੋ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
"ਪੁੱਤਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਮੰਤਰੀ, ਫੌਜ ਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਵਣ ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਗਰੂਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।"
ਯਥਾ ਚ ਨਿਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਰਾਵਣੇ ਦੇਵਕਣ੍ਟਕੇ। ਸਮਾਗਮਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ਯਥਾ ਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵਰਃ
"ਜਦ ਰਾਵਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਭੇਟ ਹੋਈ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।"
ਸਰ੍ਵਂ ਮਮੈਤਦ੍ ਵਿਦਿਤਂ ਤਪਸਾ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲ। ਸਮ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਚ ਮੇ ਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਃ ਪੁਰੀਮਿਤਃ
"ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮ-ਪ੍ਰੇਮੀ; ਮੇਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜੋ ਘਟਨਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।"
ਅਹਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਦਦ੍ਮਿ ਵਰਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰ। ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹਾਣੇਦਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਵੋ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ। ਇਹ ਮਿਹਮਾਨੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਤੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਚ੍ਛਿਰਸਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ। ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸਂਹृष੍ਟਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਰਮਯਾਚਤ
ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ', ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।
ਅਕਾਲਫਲਿਨੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਪਿ ਮਧੁਸ੍ਰਵਾਃ। ਫਲਾਨ੍ਯਮृਤਗਨ੍ਧੀਨਿ ਬਹੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ, ਜਿਹੜੇ ਅਣ-ਮੌਸਮ ਫਲ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਮਧੂ ਟਪਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਲਾਵਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੋਵੇ।
ਭਵਨ੍ਤੁ ਮਾਰ੍ਗੇ ਭਗਵਨ੍ਨਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗਚ੍ਛਤਃ। ਤਥੇਤਿ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੇ ਵਚਨਾਤ੍ ਸਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਐਸੇ ਰੁੱਖ ਹੋਣ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ—
ਅਭਵਨ੍ ਪਾਦਪਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਾਦਪਸਂਨਿਭਾਃ। ਨਿष੍ਫਲਾਃ ਫਲਿਨਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ ਵਿਪੁष੍ਪਾਃ ਪੁष੍ਪਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਉਥੇ ਐਸੇ ਰੁੱਖ ਉਪਜ ਗਏ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਫਲ ਰਹਿਤ ਤੇ ਕੁਝ ਫਲ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਕੁਝ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਸ਼ੁष੍ਕਾਃ ਸਮਗ੍ਰਪਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਨਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਧੁਸ੍ਰਵਾਃ। ਸਰ੍ਵਤੋ ਯੋਜਨਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਗਚ੍ਛਤਾਮਭਵਂਸ੍ਤਦਾ
ਸੁੱਕੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਪੂਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਮਧੂ ਟਪਕਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ। ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਚੌਂਕ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਲੇ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਲਵਗਰ੍षਭਾਸ੍ਤੇ ਬਹੂਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਚੈਵ। ਕਾਮਾਦੁਪਾਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਜਿਤੋ ਯਥੈਵ
ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਨੇਕਾਂ ਦਿਵਿਆ ਫਲ ਖਾਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
thumb|ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੌ ਪਚੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਪਚੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ। ਪ੍ਰਿਯਕਾਮਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਮਸ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਅਯੋਧਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੋਚਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸਚਯ ਕੀਤਾ।
ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦृष੍ਟਿਂ ਵਾਨਰੇषੁ ਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍। ਉਵਾਚ ਧੀਮਾਂਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਪ੍ਲਵਂਗਮਮ੍
ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਨਰਾਂ 'ਤੇ ਪਾਈ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇਜਸਵੀ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਆਖਿਆ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਲਵਗਸਤ੍ਤਮ। ਜਾਨੀਹਿ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਕੁਸ਼ਲੀ ਜਨੋ ਨृਪਤਿਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤੁਰੰਤ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਜਾ ਤੇ ਜਲਦੀ ਪਤਾ ਲਾ ਕਿ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਠੀਕ ਹਨ ਕਿ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵੇਰਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗੁਹਂ ਗਹਨਗੋਚਰਮ੍। ਨਿषਾਦਾਧਿਪਤਿਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕੁਸ਼ਲਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਖੈਰੀਅਤ ਦੇ ਬਚਨ ਆਖ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਂ ਕੁਸ਼ਲਿਨਮਰੋਗਂ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਮ੍। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਗੁਹਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ ਮਮਾਤ੍ਮਸਮਃ ਸਖਾ
ਜਦ ਗੁਹਾ ਸੁਣੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ, ਰੋਗ ਤੇ ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ, ਉਹ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਭਰਤਸ੍ਯ ਚ। ਨਿਵੇਦਯਿष੍ਯਤਿ ਪ੍ਰੀਤੋ ਨਿषਾਦਾਧਿਪਤਿਰ੍ਗੁਹਃ
ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਗੁਹਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਭਰਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸੇਗਾ।