ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਕਾਯੋ ਵਿਰਾਧੋ ਨਿਹਤੋ ਮਯਾ। ਏਤੇ ਤੇ ਤਾਪਸਾ ਦੇਵਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਮਹਾਂਕਾਇ ਵਿਰਾਧ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ; ਦੇਵੀ, ਪਤਲੀ ਕਦ ਵਾਲੀਏ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਖ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰਿਃ ਕੁਲਪਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋਪਮਃ। ਅਤ੍ਰ ਸੀਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਤਾਪਸੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਇਥੇ ਆਤ੍ਰੀ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਇਥੇ, ਸੀਤੇ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰਚੀ ਹੋਈ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਅਸੌ ਸੁਤਨੁ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਅਤ੍ਰ ਮਾਂ ਕੈਕਯੀਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯਿਤੁਮਾਗਤਃ
ਉਥੇ, ਪਤਲੀ ਕਦ ਵਾਲੀਏ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਪਰਬਤ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ।
ਏषਾ ਸਾ ਯਮੁਨਾ ਰਮ੍ਯਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕਾਨਨਾ। ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਸ਼੍ਰਮਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚੈष ਮੈਥਿਲਿ
ਇਹ ਹੈ ਸੋਹਣੀ ਯਮੁਨਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਜੰਗਲ ਹਨ; ਤੇ ਇਥੇ, ਮੈਥਿਲੀ, ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਦਿਖਦਾ ਹੈ।
ਇਯਂ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਗਙ੍ਗਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਨਦੀ। ਨਾਨਾਦ੍ਵਿਜਗਣਾਕੀਰ੍ਣਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਪੁष੍ਪਿਤਕਾਨਨਾ
ਇਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੇ ਪੂਰੀ ਫੁੱਲੀ ਹੋਈਆਂ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵੇਰਪੁਰਂ ਚੈਤਦ੍ ਗੁਹੋ ਯਤ੍ਰ ਸਖਾ ਮਮ। ਏषਾ ਸਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸੀਤੇ ਸਰਯੂਰ੍ਯੂਪਮਾਲਿਨੀ
ਇਹ ਹੈ ਸ੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਗੁਹਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਇਥੇ, ਸੀਤੇ, ਕੰਢਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਵੀ ਦਿਖ ਰਹੀ ਹੈ।
ਏषਾ ਸਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸੀਤੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਪਿਤੁਰ੍ਮਮ। ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁ ਵੈਦੇਹਿ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਪੁਨਰਾਗਤਾ
ਇਥੇ, ਸੀਤੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿਖ ਰਹੀ ਹੈ; ਵੈਦੇਹੀ, ਆਯੋਧਿਆ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਵਾਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਵਿਭੀषਣਾਃ। ਉਤ੍ਪਤ੍ਯੋਤ੍ਪਤ੍ਯ ਸਂਹृष੍ਟਾਸ੍ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਹਰ੍ਮ੍ਯਮਾਲਿਨੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂ ਗਜਵਾਜਿਭਿਰ੍ਵृਤਾਮ੍। ਪੁਰੀਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਪ੍ਲਵਗਾਃ ਸਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪੁਰੀਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਥਾਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਫਿਰ ਬਾਂਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੱਚੇ-ਸਫੈਦ ਮਹਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਾਂਗ।
thumb|ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਇੱਕ ਸੌ ਚੌਵੀਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਗ੍ਰਜਃ। ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਵਨ੍ਦੇ ਨਿਯਤੋ ਮੁਨਿਮ੍
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸੋऽਪृਚ੍ਛਦਭਿਵਾਦ੍ਯੈਨਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਤਪੋਧਨਮ੍। ਸ਼ृਣੋषਿ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ ਭਗਵਨ੍ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਾਨਾਮਯਂ ਪੁਰੇ। ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਸ ਯੁਕ੍ਤੋ ਭਰਤੋ ਜੀਵਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ਚ ਮਾਤਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਭਗਵਾਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੈ? ਭਰਤ ਠੀਕ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵੀ ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਹਨ?"
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਤ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਇੰਝ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ, ਹੱਸ ਕੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਆਜ੍ਞਾਵਸ਼ਤ੍ਵੇ ਭਰਤੋ ਜਟਿਲਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਪਾਦੁਕੇ ਤੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਕੁਸ਼ਲਂ ਗृਹੇ
"ਭਰਤ, ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਕੇ, ਜਟਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਰੀਆਂ ਪਉੜੀਆਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।"
ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਰਾ ਚੀਰਵਸਨਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਂ ਮਹਾਵਨਮ੍। ਸ੍ਤ੍ਰੀਤृਤੀਯਂ ਚ੍ਯੁਤਂ ਰਾਜ੍ਯਾਦ੍ ਧਰ੍ਮਕਾਮਂ ਚ ਕੇਵਲਮ੍
"ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਚੀਰ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਔਰਤ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।"
ਪਦਾਤਿਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਪਿਤृਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਕਾਰਿਣਮ੍। ਸਰ੍ਵਭੋਗੈਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਚ੍ਯੁਤਮਿਵਾਮਰਮ੍
"ਤੂੰ ਪੈਦਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।"
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਕਰੁਣਾਪੂਰ੍ਵਂ ਮਮਾਸੀਤ੍ ਸਮਿਤਿਂਜਯ। ਕੈਕੇਯੀਵਚਨੇ ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਨ੍ਯਮੂਲਫਲਾਸ਼ਿਨਮ੍
"ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਬੋਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫਲ-ਮੂਲ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।"
ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਤੁ ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਸਮਿਤ੍ਰਗਣਬਾਨ੍ਧਵਮ੍। ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਜਿਤਾਰਿਂ ਚ ਮਮਾਭੂਤ੍ ਪ੍ਰੀਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ
"ਪਰ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖੀ, ਦੋਸਤਾਂ, ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ ਹੈ।"
ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਸੁਖਦੁਃਖਂ ਤੇ ਵਿਦਿਤਂ ਮਮ ਰਾਘਵ। ਯਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਨਸ੍ਥਾਨਨਿਵਾਸਿਨਾ
"ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਤੇ ਜਨਸਥਾਨ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵਲੋਂ ਜੋ ਤੂੰ ਸਹਿ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ।"
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਤਃ ਸਰ੍ਵਤਾਪਸਾਨ੍। ਰਾਵਣੇਨ ਹृਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਬਭੂਵੇਯਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
"ਜਦ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਮੇਰੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।"
ਮਾਰੀਚਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਸੀਤੋਨ੍ਮਥਨਮੇਵ ਚ। ਕਬਨ੍ਧਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਪਮ੍ਪਾਭਿਗਮਨਂ ਤਥਾ
"ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ, ਸੀਤਾ ਦਾ ਹਰਨ, ਕਬੰਧ ਨਾਲ ਭੇਟ, ਤੇ ਪੰਪਾ ਨੂੰ ਜਾਣਾ — ਇਹ ਸਭ ਹੋਇਆ।"
ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਚ ਤੇ ਸਖ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰ ਵਾਲੀ ਹਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਮਾਰ੍ਗਣਂ ਚੈਵ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਮ ਵਾਤਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਚ
"ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਖੋਜ ਤੇ ਵਾਯੂਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੀ ਹੋਏ।"
ਵਿਦਿਤਾਯਾਂ ਚ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਂ ਨਲਸੇਤੁਰ੍ਯਥਾ ਕृਤਃ। ਯਥਾ ਚਾਦੀਪਿਤਾ ਲਙ੍ਕਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੈਰ੍ਹਰਿਯੂਥਪੈਃ
"ਵੈਦੇਹੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਨਲ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ; ਤੇ ਹਰੀ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਈ।"
ਸਪੁਤ੍ਰਬਾਨ੍ਧਵਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਬਲਃ ਸਹਵਾਹਨਃ। ਯਥਾ ਚ ਨਿਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਰਾਵਣੋ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
"ਪੁੱਤਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਮੰਤਰੀ, ਫੌਜ ਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਵਣ ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਗਰੂਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।"
ਯਥਾ ਚ ਨਿਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਰਾਵਣੇ ਦੇਵਕਣ੍ਟਕੇ। ਸਮਾਗਮਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ਯਥਾ ਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵਰਃ
"ਜਦ ਰਾਵਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਭੇਟ ਹੋਈ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।"
ਸਰ੍ਵਂ ਮਮੈਤਦ੍ ਵਿਦਿਤਂ ਤਪਸਾ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲ। ਸਮ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਚ ਮੇ ਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਃ ਪੁਰੀਮਿਤਃ
"ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮ-ਪ੍ਰੇਮੀ; ਮੇਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜੋ ਘਟਨਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।"
ਅਹਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਦਦ੍ਮਿ ਵਰਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰ। ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹਾਣੇਦਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਵੋ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ। ਇਹ ਮਿਹਮਾਨੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਤੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਚ੍ਛਿਰਸਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ। ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸਂਹृष੍ਟਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਰਮਯਾਚਤ
ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ', ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।
ਅਕਾਲਫਲਿਨੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਪਿ ਮਧੁਸ੍ਰਵਾਃ। ਫਲਾਨ੍ਯਮृਤਗਨ੍ਧੀਨਿ ਬਹੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ, ਜਿਹੜੇ ਅਣ-ਮੌਸਮ ਫਲ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਮਧੂ ਟਪਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਲਾਵਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੋਵੇ।
ਭਵਨ੍ਤੁ ਮਾਰ੍ਗੇ ਭਗਵਨ੍ਨਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗਚ੍ਛਤਃ। ਤਥੇਤਿ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੇ ਵਚਨਾਤ੍ ਸਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਐਸੇ ਰੁੱਖ ਹੋਣ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ—