ਅਭਿਤ੍ਵਰਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਪ੍ਲਵਗਾਧਿਪ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਰਾਮੇਣਾਮਿਤਤੇਜਸਾ
'ਸੁਗਰੀਵ, ਤੁਰਦੀ ਕਰ, ਪਲਵਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਚੱਲੀਏ।' ਐਸਾ ਰਾਮ ਦੇ ਅਸੀਮ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਵਾਨਰਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮਾਵृਤਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਾਰਾਮੁਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ:
ਪ੍ਰਿਯੇ ਤ੍ਵਂ ਸਹ ਨਾਰੀਭਿਰ੍ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਰਾਘਵੇਣਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਮੈਥਿਲੀਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ
'ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਘਵ ਵਲੋਂ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਰ ਤ੍ਵਮਭਿਗਚ੍ਛਾਮੋ ਗृਹ੍ਯ ਵਾਨਰਯੋषਿਤਃ। ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
'ਤੁਰਦੀ ਕਰ, ਚੱਲੀਏ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ; ਅਸੀਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿਖਾਵਾਂਗੇ।'
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਰਾ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸ਼ੋਭਨਾ। ਆਹੂਯ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸਰ੍ਵਾ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਤੁ ਯੋषਿਤਃ
ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਾਰਾ, ਜੋ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਨੇ ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਗਨ੍ਤੁਂ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰੈਃ। ਮਮ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਮਯੋਧ੍ਯਾਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਚ
ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਮੇਰੀ ਵੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਚੈਵ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਃ ਸਹ। ਵਿਭੂਤਿਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਚ
ਅਸੀਂ ਰਾਮ ਦਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ, ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਵੇਖਾਂਗੇ।
ਤਾਰਯਾ ਚਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਾਨਰਯੋषਿਤਃ। ਨੇਪਥ੍ਯਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਤਾਰਾ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੰਗਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਵੀ ਕੀਤੀ।
ਅਧ੍ਯਾਰੋਹਨ੍ ਵਿਮਾਨਂ ਤਤ੍ ਸੀਤਾਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਤਾਭਿਃ ਸਹੋਤ੍ਥਿਤਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਿਮਾਨਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਘਵਃ
ਸੀਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈਆਂ; ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਹ ਵਿਮਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉੱਡਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ऋष੍ਯਮੂਕਸਮੀਪੇ ਤੁ ਵੈਦੇਹੀਂ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦृਸ਼੍ਯਤੇऽਸੌ ਮਹਾਨ੍ ਸੀਤੇ ਸਵਿਦ੍ਯੁਦਿਵ ਤੋਯਦਃ
ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: 'ਸੀਤੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਹੈ।'
ऋष੍ਯਮੂਕੋ ਗਿਰਿਵਰਃ ਕਾਞ੍ਚਨੈਰ੍ਧਾਤੁਭਿਰ੍ਵृਤਃ। ਅਤ੍ਰਾਹਂ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਸਮਾਗਤਃ
ਇਹ ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਰਬਤ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਮੈਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਸਮਯਸ਼੍ਚ ਕृਤਃ ਸੀਤੇ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਵਾਲਿਨੋ ਮਯਾ। ਏषਾ ਸਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਮ੍ਪਾ ਨਲਿਨੀ ਚਿਤ੍ਰਕਾਨਨਾ
ਉਸ ਥਾਂ, ਸੀਤੇ, ਮੈਂ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸਾਂਝ ਪੱਕੀ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਇਹ ਹੈ ਪੰਪਾ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਭਰਿਆ ਜੰਗਲ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਹੀਨੋ ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਵਿਲਲਾਪ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ। ਅਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਸ਼ਬਰੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਬਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰ ਯੋਜਨਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਕਬਨ੍ਧੋ ਨਿਹਤੋ ਮਯਾ। ਦृਸ਼੍ਯਤੇऽਸੌ ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸੀਤੇ ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ
ਇਥੇ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਕਬੰਧ ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ ਸੀ; ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਸੀਤੇ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਰੁੱਖ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜਟਾਯੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਵ ਹੇਤੋਰ੍ਵਿਲਾਸਿਨਿ। ਰਾਵਣੇਨ ਹਤੋ ਯਤ੍ਰ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਬਲੀ
ਉਸ ਥਾਂ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਵਣ ਨੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਜਟਾਯੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਖਰਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੋ ਯਤ੍ਰ ਦੂषਣਸ਼੍ਚ ਨਿਪਾਤਿਤਃ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਮਯਾ ਬਾਣੈਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਖਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ, ਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਤ੍ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਪਦਮਸ੍ਮਾਕਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਪਰ੍ਣਸ਼ਾਲਾ ਤਥਾ ਚਿਤ੍ਰਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਇਹ, ਸੋਹਣੀਏ, ਸਾਡਾ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ; ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਕੁਟੀਆ ਵੀ ਦਿਖ ਰਹੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰਾਵਣੇਨ ਹृਤਾ ਬਲਾਤ੍। ਏषਾ ਗੋਦਾਵਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸਲਿਲਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਇਥੇ ਹੀ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਹ ਹੈ ਸੁੰਦਰ, ਸਾਫ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦਰਿਆ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸ਼੍ਚੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਦਲੀਵृਤਃ। ਦੀਪ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵਾਸ਼੍ਰਮੇ ਹ੍ਯੇष ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਥੇ ਅਗਸਤ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਲੇ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਤੇ ਇਥੇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚੈਵ ਵੈਦੇਹਿ ਸ਼ਰਭਙ੍ਗਾਸ਼੍ਰਮੋ ਮਹਾਨ੍। ਉਪਯਾਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਇਥੇ, ਵੈਦੇਹੀ, ਵੱਡਾ ਸ਼ਰਭੰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਆਇਆ ਸੀ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਕਾਯੋ ਵਿਰਾਧੋ ਨਿਹਤੋ ਮਯਾ। ਏਤੇ ਤੇ ਤਾਪਸਾ ਦੇਵਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਮਹਾਂਕਾਇ ਵਿਰਾਧ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ; ਦੇਵੀ, ਪਤਲੀ ਕਦ ਵਾਲੀਏ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਖ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰਿਃ ਕੁਲਪਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋਪਮਃ। ਅਤ੍ਰ ਸੀਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਤਾਪਸੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਇਥੇ ਆਤ੍ਰੀ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਇਥੇ, ਸੀਤੇ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰਚੀ ਹੋਈ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਅਸੌ ਸੁਤਨੁ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਅਤ੍ਰ ਮਾਂ ਕੈਕਯੀਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯਿਤੁਮਾਗਤਃ
ਉਥੇ, ਪਤਲੀ ਕਦ ਵਾਲੀਏ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਪਰਬਤ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ।
ਏषਾ ਸਾ ਯਮੁਨਾ ਰਮ੍ਯਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕਾਨਨਾ। ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਸ਼੍ਰਮਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚੈष ਮੈਥਿਲਿ
ਇਹ ਹੈ ਸੋਹਣੀ ਯਮੁਨਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਜੰਗਲ ਹਨ; ਤੇ ਇਥੇ, ਮੈਥਿਲੀ, ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਦਿਖਦਾ ਹੈ।
ਇਯਂ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਗਙ੍ਗਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਨਦੀ। ਨਾਨਾਦ੍ਵਿਜਗਣਾਕੀਰ੍ਣਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਪੁष੍ਪਿਤਕਾਨਨਾ
ਇਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੇ ਪੂਰੀ ਫੁੱਲੀ ਹੋਈਆਂ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵੇਰਪੁਰਂ ਚੈਤਦ੍ ਗੁਹੋ ਯਤ੍ਰ ਸਖਾ ਮਮ। ਏषਾ ਸਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸੀਤੇ ਸਰਯੂਰ੍ਯੂਪਮਾਲਿਨੀ
ਇਹ ਹੈ ਸ੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਗੁਹਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਇਥੇ, ਸੀਤੇ, ਕੰਢਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਵੀ ਦਿਖ ਰਹੀ ਹੈ।
ਏषਾ ਸਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸੀਤੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਪਿਤੁਰ੍ਮਮ। ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁ ਵੈਦੇਹਿ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਪੁਨਰਾਗਤਾ
ਇਥੇ, ਸੀਤੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿਖ ਰਹੀ ਹੈ; ਵੈਦੇਹੀ, ਆਯੋਧਿਆ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਵਾਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਵਿਭੀषਣਾਃ। ਉਤ੍ਪਤ੍ਯੋਤ੍ਪਤ੍ਯ ਸਂਹृष੍ਟਾਸ੍ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਹਰ੍ਮ੍ਯਮਾਲਿਨੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂ ਗਜਵਾਜਿਭਿਰ੍ਵृਤਾਮ੍। ਪੁਰੀਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਪ੍ਲਵਗਾਃ ਸਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪੁਰੀਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਥਾਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਫਿਰ ਬਾਂਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੱਚੇ-ਸਫੈਦ ਮਹਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਾਂਗ।
thumb|ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਇੱਕ ਸੌ ਚੌਵੀਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।