ਵਿਸ਼੍ਰਮਾਰ੍ਥਂ ਹਨੁਮਤੋ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾਗਰਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍। ਏਤਤ੍ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਵਾਰਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਆਰਾਮ ਲਈ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਇਹ ਕੈਂਪ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਸਾਦਮਕਰੋਦ੍ ਵਿਭੁਃ। ਏਤਤ੍ ਤੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਬਖਸ਼ੀ ਸੀ; ਇੱਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੇਤੁਬਨ੍ਧ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇਨ ਚ ਪੂਜਿਤਮ੍। ਏਤਤ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਸੇਤੁਬੰਧ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜੋऽਯਮਾਜਗਾਮ ਵਿਭੀषਣਃ। ਏषਾ ਸਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸੀਤੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾ ਚਿਤ੍ਰਕਾਨਨਾ
ਇਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਆਏ ਸਨ। ਸੀਤੇ, ਇਹ ਹੈ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ, ਸੋਹਣਾ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰ ਵਾਲੀ ਮਯਾ ਹਤਃ। ਅਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਰੀਂ ਸੀਤਾ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਵਾਲਿਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਇਹ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਵਾਲੀ ਦੇ ਰਾਜ ਵਾਲੀ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਣਯਸਾਧ੍ਵਸਾ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਿਯਭਾਰ੍ਯਾਭਿਸ੍ਤਾਰਾਪ੍ਰਮੁਖਤੋ ਨृਪ
ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਹ੍ਯਹਮ੍। ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛੇ ਸਹਾਯੋਧ੍ਯਾਂ ਰਾਜਧਾਨੀਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਹੋਰ ਵਾਨਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਅਯੋਧਿਆ, ਰਾਜਧਾਨੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋऽਥ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਾਮ੍। ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰਾਘਵਃ
ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਐਸਾ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ।' ਫਿਰ, ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਅਤੇ ਠੀਕ ਠਾਕ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ...
ਵਿਮਾਨਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ। ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਾਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਵਾਨਰਪੁਙ੍ਗਵਾਨ੍
ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਵਿਮਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ: 'ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ,'
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਯੋਧ੍ਯਾਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸੀਤਯਾ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਸਰ੍ਵਾਭਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਹ ਮਹਾਬਲ
'ਸਭ ਵਾਨਰ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਅਯੋਧਿਆ ਚੱਲਣ। ਤੂੰ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਸਭ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਚੱਲ।'
ਅਭਿਤ੍ਵਰਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਪ੍ਲਵਗਾਧਿਪ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਰਾਮੇਣਾਮਿਤਤੇਜਸਾ
'ਸੁਗਰੀਵ, ਤੁਰਦੀ ਕਰ, ਪਲਵਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਚੱਲੀਏ।' ਐਸਾ ਰਾਮ ਦੇ ਅਸੀਮ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਵਾਨਰਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮਾਵृਤਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਾਰਾਮੁਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ:
ਪ੍ਰਿਯੇ ਤ੍ਵਂ ਸਹ ਨਾਰੀਭਿਰ੍ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਰਾਘਵੇਣਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਮੈਥਿਲੀਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ
'ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਘਵ ਵਲੋਂ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਰ ਤ੍ਵਮਭਿਗਚ੍ਛਾਮੋ ਗृਹ੍ਯ ਵਾਨਰਯੋषਿਤਃ। ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
'ਤੁਰਦੀ ਕਰ, ਚੱਲੀਏ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ; ਅਸੀਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿਖਾਵਾਂਗੇ।'
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਰਾ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸ਼ੋਭਨਾ। ਆਹੂਯ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸਰ੍ਵਾ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਤੁ ਯੋषਿਤਃ
ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਾਰਾ, ਜੋ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਨੇ ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਗਨ੍ਤੁਂ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰੈਃ। ਮਮ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਮਯੋਧ੍ਯਾਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਚ
ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਮੇਰੀ ਵੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਚੈਵ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਃ ਸਹ। ਵਿਭੂਤਿਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਚ
ਅਸੀਂ ਰਾਮ ਦਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ, ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਵੇਖਾਂਗੇ।
ਤਾਰਯਾ ਚਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਾਨਰਯੋषਿਤਃ। ਨੇਪਥ੍ਯਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਤਾਰਾ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੰਗਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਵੀ ਕੀਤੀ।
ਅਧ੍ਯਾਰੋਹਨ੍ ਵਿਮਾਨਂ ਤਤ੍ ਸੀਤਾਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਤਾਭਿਃ ਸਹੋਤ੍ਥਿਤਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਿਮਾਨਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਘਵਃ
ਸੀਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈਆਂ; ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਹ ਵਿਮਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉੱਡਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ऋष੍ਯਮੂਕਸਮੀਪੇ ਤੁ ਵੈਦੇਹੀਂ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦृਸ਼੍ਯਤੇऽਸੌ ਮਹਾਨ੍ ਸੀਤੇ ਸਵਿਦ੍ਯੁਦਿਵ ਤੋਯਦਃ
ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: 'ਸੀਤੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਹੈ।'
ऋष੍ਯਮੂਕੋ ਗਿਰਿਵਰਃ ਕਾਞ੍ਚਨੈਰ੍ਧਾਤੁਭਿਰ੍ਵृਤਃ। ਅਤ੍ਰਾਹਂ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਸਮਾਗਤਃ
ਇਹ ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਰਬਤ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਮੈਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਸਮਯਸ਼੍ਚ ਕृਤਃ ਸੀਤੇ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਵਾਲਿਨੋ ਮਯਾ। ਏषਾ ਸਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਮ੍ਪਾ ਨਲਿਨੀ ਚਿਤ੍ਰਕਾਨਨਾ
ਉਸ ਥਾਂ, ਸੀਤੇ, ਮੈਂ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸਾਂਝ ਪੱਕੀ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਇਹ ਹੈ ਪੰਪਾ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਭਰਿਆ ਜੰਗਲ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਹੀਨੋ ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਵਿਲਲਾਪ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ। ਅਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਸ਼ਬਰੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਬਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰ ਯੋਜਨਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਕਬਨ੍ਧੋ ਨਿਹਤੋ ਮਯਾ। ਦृਸ਼੍ਯਤੇऽਸੌ ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸੀਤੇ ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ
ਇਥੇ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਕਬੰਧ ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ ਸੀ; ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਸੀਤੇ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਰੁੱਖ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜਟਾਯੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਵ ਹੇਤੋਰ੍ਵਿਲਾਸਿਨਿ। ਰਾਵਣੇਨ ਹਤੋ ਯਤ੍ਰ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਬਲੀ
ਉਸ ਥਾਂ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਵਣ ਨੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਜਟਾਯੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਖਰਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੋ ਯਤ੍ਰ ਦੂषਣਸ਼੍ਚ ਨਿਪਾਤਿਤਃ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਮਯਾ ਬਾਣੈਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਖਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ, ਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਤ੍ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਪਦਮਸ੍ਮਾਕਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਪਰ੍ਣਸ਼ਾਲਾ ਤਥਾ ਚਿਤ੍ਰਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਇਹ, ਸੋਹਣੀਏ, ਸਾਡਾ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ; ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਕੁਟੀਆ ਵੀ ਦਿਖ ਰਹੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰਾਵਣੇਨ ਹृਤਾ ਬਲਾਤ੍। ਏषਾ ਗੋਦਾਵਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸਲਿਲਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਇਥੇ ਹੀ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਹ ਹੈ ਸੁੰਦਰ, ਸਾਫ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦਰਿਆ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸ਼੍ਚੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਦਲੀਵृਤਃ। ਦੀਪ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵਾਸ਼੍ਰਮੇ ਹ੍ਯੇष ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਥੇ ਅਗਸਤ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਲੇ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਤੇ ਇਥੇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚੈਵ ਵੈਦੇਹਿ ਸ਼ਰਭਙ੍ਗਾਸ਼੍ਰਮੋ ਮਹਾਨ੍। ਉਪਯਾਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਇਥੇ, ਵੈਦੇਹੀ, ਵੱਡਾ ਸ਼ਰਭੰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਆਇਆ ਸੀ।