ਅਕਮ੍ਪਨਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੋ ਬਲਿਨੋऽਨ੍ਯੇ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ਼੍ਚਾਤਿਕਾਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਤਕਨਰਾਨ੍ਤਕੌ
ਇੱਥੇ ਅਕੰਪਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਅਤਿਕਾਇਆ, ਦੇਵਾਂਤਕ ਤੇ ਨਰਾਂਤਕ ਵੀ ਇੱਥੇ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਯੁਦ੍ਧੋਨ੍ਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪ੍ਰਵਰਾਵੁਭੌ। ਨਿਕੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਾਤ੍ਮਜੌ ਬਲੀ
ਯੁੱਧੋਨਮੱਤ ਤੇ ਮੱਤ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੋਵੇਂ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਨਿਕੁੰਭ ਤੇ ਕੁੰਭ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਬਹਵੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਹਤਾਃ। ਮਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਮਯਾ ਯੁਧਿ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਵਜਰਦੰਸ਼ਟਰ ਤੇ ਦੰਸ਼ਟਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਡਰਾਉਣਾ ਮਕਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕਮ੍ਪਨਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤਃ ਸ਼ੋਣਿਤਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਯੂਪਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਙ੍ਘਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੌ ਤੁ ਮਹਾਹਵੇ
ਇੱਥੇ ਅਕੰਪਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸ਼ੋਣਿਤਾਖਸ਼ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ; ਯੂਪਾਖਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਜੰਘ ਵੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਿਹ੍ਵੋऽਤ੍ਰ ਨਿਹਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਯਜ੍ਞਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤਃ ਸੁਪ੍ਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਇੱਥੇ ਵਿਦਯੁਜਝਿਵਾ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਯਜ੍ਨਸ਼ਤ੍ਰੁ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਪਤਘਨ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਸੂਰ੍ਯਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਤ੍ਰੁਸ੍ਤਥਾਪਰਃ। ਅਤ੍ਰ ਮਨ੍ਦੋਦਰੀ ਨਾਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਂ ਪਰ੍ਯਦੇਵਯਤ੍
ਸੂਰਜ ਦਾ ਵੈਰੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵੈਰੀ ਵੀ; ਇੱਥੇ ਮੰਦੋਦਰੀ ਨਾਂ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਉਸ ਦੀ ਰੋਹ ਰੋਈ।
ਸਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਾਗ੍ਰੇਣ ਪਰਿਵਾਰਿਤਾ। ਏਤਤ੍ ਤੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰਾਨਨੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਇੱਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਾਗਰਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਮੁषਿਤਾ ਵਯਮ੍। ਏष ਸੇਤੁਰ੍ਮਯਾ ਬਦ੍ਧਃ ਸਾਗਰੇ ਲਵਣਾਰ੍ਣਵੇ
ਇੱਥੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰੀ ਸੀ; ਇਹ ਉਹ ਪੁਲ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਲਵਣ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਤਵ ਹੇਤੋਰ੍ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਨਲਸੇਤੁਃ ਸੁਦੁष੍ਕਰਃ। ਪਸ਼੍ਯ ਸਾਗਰਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਵੈਦੇਹਿ ਵਰੁਣਾਲਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਲ ਦਾ ਪੁਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ, ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ; ਅਡੋਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦਾ ਘਰ ਹੈ।
ਅਪਾਰਮਿਵ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਂ ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼ੁਕ੍ਤਿਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਹਿਰਣ੍ਯਨਾਭਂ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਪਸ਼੍ਯ ਮੈਥਿਲਿ
ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜੋ ਅੰਤਹੀਨ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਮੋਤੀ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖ, ਮੈਥਿਲੀ।
ਵਿਸ਼੍ਰਮਾਰ੍ਥਂ ਹਨੁਮਤੋ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾਗਰਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍। ਏਤਤ੍ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਵਾਰਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਆਰਾਮ ਲਈ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਇਹ ਕੈਂਪ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਸਾਦਮਕਰੋਦ੍ ਵਿਭੁਃ। ਏਤਤ੍ ਤੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਬਖਸ਼ੀ ਸੀ; ਇੱਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੇਤੁਬਨ੍ਧ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇਨ ਚ ਪੂਜਿਤਮ੍। ਏਤਤ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਸੇਤੁਬੰਧ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜੋऽਯਮਾਜਗਾਮ ਵਿਭੀषਣਃ। ਏषਾ ਸਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸੀਤੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾ ਚਿਤ੍ਰਕਾਨਨਾ
ਇਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਆਏ ਸਨ। ਸੀਤੇ, ਇਹ ਹੈ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ, ਸੋਹਣਾ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਪੁਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰ ਵਾਲੀ ਮਯਾ ਹਤਃ। ਅਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਰੀਂ ਸੀਤਾ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਵਾਲਿਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਇਹ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਵਾਲੀ ਦੇ ਰਾਜ ਵਾਲੀ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਣਯਸਾਧ੍ਵਸਾ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਿਯਭਾਰ੍ਯਾਭਿਸ੍ਤਾਰਾਪ੍ਰਮੁਖਤੋ ਨृਪ
ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਹ੍ਯਹਮ੍। ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛੇ ਸਹਾਯੋਧ੍ਯਾਂ ਰਾਜਧਾਨੀਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਹੋਰ ਵਾਨਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਅਯੋਧਿਆ, ਰਾਜਧਾਨੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋऽਥ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਾਮ੍। ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰਾਘਵਃ
ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਐਸਾ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ।' ਫਿਰ, ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਅਤੇ ਠੀਕ ਠਾਕ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ...
ਵਿਮਾਨਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ। ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਾਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਵਾਨਰਪੁਙ੍ਗਵਾਨ੍
ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਵਿਮਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ: 'ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ,'
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਯੋਧ੍ਯਾਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸੀਤਯਾ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਸਰ੍ਵਾਭਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਹ ਮਹਾਬਲ
'ਸਭ ਵਾਨਰ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਅਯੋਧਿਆ ਚੱਲਣ। ਤੂੰ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਸਭ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਚੱਲ।'
ਅਭਿਤ੍ਵਰਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਪ੍ਲਵਗਾਧਿਪ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਰਾਮੇਣਾਮਿਤਤੇਜਸਾ
'ਸੁਗਰੀਵ, ਤੁਰਦੀ ਕਰ, ਪਲਵਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਚੱਲੀਏ।' ਐਸਾ ਰਾਮ ਦੇ ਅਸੀਮ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਵਾਨਰਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮਾਵृਤਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਾਰਾਮੁਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ:
ਪ੍ਰਿਯੇ ਤ੍ਵਂ ਸਹ ਨਾਰੀਭਿਰ੍ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਰਾਘਵੇਣਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਮੈਥਿਲੀਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ
'ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਘਵ ਵਲੋਂ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਰ ਤ੍ਵਮਭਿਗਚ੍ਛਾਮੋ ਗृਹ੍ਯ ਵਾਨਰਯੋषਿਤਃ। ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
'ਤੁਰਦੀ ਕਰ, ਚੱਲੀਏ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ; ਅਸੀਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿਖਾਵਾਂਗੇ।'
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਰਾ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸ਼ੋਭਨਾ। ਆਹੂਯ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸਰ੍ਵਾ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਤੁ ਯੋषਿਤਃ
ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਾਰਾ, ਜੋ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਨੇ ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਗਨ੍ਤੁਂ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰੈਃ। ਮਮ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਮਯੋਧ੍ਯਾਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਚ
ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਮੇਰੀ ਵੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਚੈਵ ਰਾਮਸ੍ਯ ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਃ ਸਹ। ਵਿਭੂਤਿਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਚ
ਅਸੀਂ ਰਾਮ ਦਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ, ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਵੇਖਾਂਗੇ।
ਤਾਰਯਾ ਚਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਾਨਰਯੋषਿਤਃ। ਨੇਪਥ੍ਯਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਤਾਰਾ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੰਗਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਵੀ ਕੀਤੀ।
ਅਧ੍ਯਾਰੋਹਨ੍ ਵਿਮਾਨਂ ਤਤ੍ ਸੀਤਾਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਤਾਭਿਃ ਸਹੋਤ੍ਥਿਤਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਿਮਾਨਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਘਵਃ
ਸੀਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈਆਂ; ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਹ ਵਿਮਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉੱਡਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ऋष੍ਯਮੂਕਸਮੀਪੇ ਤੁ ਵੈਦੇਹੀਂ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦृਸ਼੍ਯਤੇऽਸੌ ਮਹਾਨ੍ ਸੀਤੇ ਸਵਿਦ੍ਯੁਦਿਵ ਤੋਯਦਃ
ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: 'ਸੀਤੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਹੈ।'