ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਰਾਜਧਾਨੀਂ ਪਿਤੁਰ੍ਮਮ। ਅਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਨਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਿ ਵਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਲੈਣਾ ਤੇ ਸਲਾਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਹਰੀਨ੍ਦ੍ਰਾ ਹਰਯਸ੍ਤਥਾ। ਊਚੁਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਵਿਭੀषਣਃ
ਰਾਮ ਜੀ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਯਤੁ ਨੋ ਭਵਾਨ੍। ਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਚਰਿष੍ਯਾਮੋ ਵਨਾਨ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ
ਅਸੀਂ ਅਯੋਧਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਚਲੋ। ਅਸੀਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਹਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਾਂਗੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਮਭਿषੇਕਾਰ੍ਦ੍ਰਂ ਕੌਸਲ੍ਯਾਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ। ਅਚਿਰਾਦਾਗਮਿष੍ਯਾਮਃ ਸ੍ਵਗृਹਾਨ੍ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੋਂ ਭਿੱਜਿਆ ਵੇਖਾਂਗੇ ਤੇ ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਾਂਗੇ, ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਾਨਰੈਃ ਸਵਿਭੀषਣੈਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਾਨਰਾਨ੍ ਰਾਮਃ ਸਸੁਗ੍ਰੀਵਵਿਭੀषਣਾਨ੍
ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਿਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਤਰਂ ਲਬ੍ਧਂ ਯਦਹਂ ਸਸੁਹृਜ੍ਜਨਃ। ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯੇ ਪੁਰੀਂ ਗਤਃ
ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਮਿਲੀ ਹੈ: ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਨਾਲ, ਜਦ ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚਾਂਗਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਰੋਹ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਵਿਮਾਨਂ ਸਹ ਵਾਨਰੈਃ। ਤ੍ਵਮਪ੍ਯਾਰੋਹ ਸਾਮਾਤ੍ਯੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਭੀषਣ
ਸੁਗਰੀਵ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਵਾਨਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਚੜ੍ਹ; ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ।
ਤਤਃ ਸ ਪੁष੍ਪਕਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਹ ਵਾਨਰੈਃ। ਆਰੁਰੋਹ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਾਮਾਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਭੀषਣਃ
ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ ਵਾਨਰਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਵਿਆ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤੇष੍ਵਾਰੂਢੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕੌਬੇਰਂ ਪਰਮਾਸਨਮ੍। ਰਾਘਵੇਣਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਮੁਤ੍ਪਪਾਤ ਵਿਹਾਯਸਮ੍
ਜਦ ਸਾਰੇ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਕੂਬੇਰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਆਸਨ, ਰਾਘਵ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡ ਗਿਆ।
ਖਗਤੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਹਂਸਯੁਕ੍ਤੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ। ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤੀਤਸ਼੍ਚ ਬਭੌ ਰਾਮਃ ਕੁਬੇਰਵਤ੍
ਚਮਕਦਾਰ, ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੂਬੇਰ ਵਰਗੇ ਲੱਗੇ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਰ੍ਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਯਥਾਸੁਖਮਸਮ੍ਬਾਧਂ ਦਿਵ੍ਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਸਾਰੇ ਮਹਾਬਲੀ ਵਾਨਰ, ਰੀਛ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਉਸ ਦਿਵਿਆ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਭੀੜ ਦੇ, ਬੈਠ ਗਏ।
thumb|ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੌ ਤੇ ਤੇਈਵੀਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦੀ ਇੱਕ ਸੌ ਤੇ ਤੇਈਵੀਂ ਸਰਗ ਇਥੇ ਮੁਕਦੀ ਹੈ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਂ ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਤਦ੍ ਵਿਮਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਹਂਸਯੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਨਾਦਮੁਤ੍ਪਪਾਤ ਵਿਹਾਯਸਮ੍
ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਹੰਸਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾ ਵਿਮਾਨ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡ ਗਿਆ।
ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮੈਥਿਲੀਂ ਸੀਤਾਂ ਰਾਮਃ ਸ਼ਸ਼ਿਨਿਭਾਨਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਰਘੁਨੰਦਨ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸ਼ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ ਤੇ ਚੰਨ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰਾਕਾਰੇ ਤ੍ਰਿਕੂਟਸ਼ਿਖਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਲਙ੍ਕਾਮੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਵੈਦੇਹਿ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਵੈਦੇਹੀ, ਤੂੰ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਰਗੇ ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਵੇਖ।
ਏਤਦਾਯੋਧਨਂ ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਕਰ੍ਦਮਮ੍। ਹਰੀਣਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਸੀਤੇ ਵਿਸ਼ਸਨਂ ਮਹਤ੍
ਸੀਤਾ, ਇਸ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਂਸ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਗਿੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹਤਿਆਕਾਂਡ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ।
ਏष ਦਤ੍ਤਵਰਃ ਸ਼ੇਤੇ ਪ੍ਰਮਾਥੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਤਵ ਹੇਤੋਰ੍ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਨਿਹਤੋ ਰਾਵਣੋ ਮਯਾ
ਇੱਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਪੰਚ ਰਾਵਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਰ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।
ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੋऽਤ੍ਰ ਨਿਹਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ। ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਨਿਹਤੋ ਵਾਨਰੇਣ ਹਨੂਮਤਾ
ਇੱਥੇ ਕੁੰਭਕਰਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਹਸਤ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਇੱਥੇ ਧੂਮਰਾਖਸ਼ਾ ਨੂੰ ਬਾਂਦਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਮਾਰਿਆ।
ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲੀ ਹਤਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਸੁषੇਣੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਚ੍ਚਾਤ੍ਰ ਰਾਵਣਿਰ੍ਨਿਹਤੋ ਰਣੇ
ਇੱਥੇ ਵਿਦਯੁਨਮਾਲੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੁਸ਼ੇਣ ਨੇ ਮਾਰਿਆ; ਇੱਥੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ।
ਅਙ੍ਗਦੇਨਾਤ੍ਰ ਨਿਹਤੋ ਵਿਕਟੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੁष੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਹੋਦਰੌ
ਇੱਥੇ ਅੰਗਦ ਨੇ ਵਿਕਟਾ ਨਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼, ਦੁਸ਼ਪ੍ਰੇਖਸ਼, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਤੇ ਮਹੋਦਰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਅਕਮ੍ਪਨਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੋ ਬਲਿਨੋऽਨ੍ਯੇ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ਼੍ਚਾਤਿਕਾਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਤਕਨਰਾਨ੍ਤਕੌ
ਇੱਥੇ ਅਕੰਪਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਅਤਿਕਾਇਆ, ਦੇਵਾਂਤਕ ਤੇ ਨਰਾਂਤਕ ਵੀ ਇੱਥੇ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਯੁਦ੍ਧੋਨ੍ਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪ੍ਰਵਰਾਵੁਭੌ। ਨਿਕੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਾਤ੍ਮਜੌ ਬਲੀ
ਯੁੱਧੋਨਮੱਤ ਤੇ ਮੱਤ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੋਵੇਂ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਨਿਕੁੰਭ ਤੇ ਕੁੰਭ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਬਹਵੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਹਤਾਃ। ਮਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਮਯਾ ਯੁਧਿ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਵਜਰਦੰਸ਼ਟਰ ਤੇ ਦੰਸ਼ਟਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਡਰਾਉਣਾ ਮਕਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕਮ੍ਪਨਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤਃ ਸ਼ੋਣਿਤਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਯੂਪਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਙ੍ਘਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੌ ਤੁ ਮਹਾਹਵੇ
ਇੱਥੇ ਅਕੰਪਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸ਼ੋਣਿਤਾਖਸ਼ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ; ਯੂਪਾਖਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਜੰਘ ਵੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਿਹ੍ਵੋऽਤ੍ਰ ਨਿਹਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਯਜ੍ਞਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤਃ ਸੁਪ੍ਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਇੱਥੇ ਵਿਦਯੁਜਝਿਵਾ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਯਜ੍ਨਸ਼ਤ੍ਰੁ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਪਤਘਨ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਸੂਰ੍ਯਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਤ੍ਰੁਸ੍ਤਥਾਪਰਃ। ਅਤ੍ਰ ਮਨ੍ਦੋਦਰੀ ਨਾਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਂ ਪਰ੍ਯਦੇਵਯਤ੍
ਸੂਰਜ ਦਾ ਵੈਰੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵੈਰੀ ਵੀ; ਇੱਥੇ ਮੰਦੋਦਰੀ ਨਾਂ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਉਸ ਦੀ ਰੋਹ ਰੋਈ।
ਸਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਾਗ੍ਰੇਣ ਪਰਿਵਾਰਿਤਾ। ਏਤਤ੍ ਤੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰਾਨਨੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਇੱਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਾਗਰਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਮੁषਿਤਾ ਵਯਮ੍। ਏष ਸੇਤੁਰ੍ਮਯਾ ਬਦ੍ਧਃ ਸਾਗਰੇ ਲਵਣਾਰ੍ਣਵੇ
ਇੱਥੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰੀ ਸੀ; ਇਹ ਉਹ ਪੁਲ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਲਵਣ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਤਵ ਹੇਤੋਰ੍ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਨਲਸੇਤੁਃ ਸੁਦੁष੍ਕਰਃ। ਪਸ਼੍ਯ ਸਾਗਰਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਵੈਦੇਹਿ ਵਰੁਣਾਲਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਲ ਦਾ ਪੁਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ, ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ; ਅਡੋਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦਾ ਘਰ ਹੈ।
ਅਪਾਰਮਿਵ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਂ ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼ੁਕ੍ਤਿਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਹਿਰਣ੍ਯਨਾਭਂ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਪਸ਼੍ਯ ਮੈਥਿਲਿ
ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜੋ ਅੰਤਹੀਨ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਮੋਤੀ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖ, ਮੈਥਿਲੀ।