ਇਮਾਮਪਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਂ ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ। ਰਾਵਣੋ ਨਾਤਿਵਰ੍ਤੇਤ ਵੇਲਾਮਿਵ ਮਹੋਦਧਿਃ
ਇਹ ਵਿਸਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਲੋਕਾਨਾਂ ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਸਤ੍ਯਸਂਸ਼੍ਰਯਃ। ਉਪੇਕ੍ਸ਼ੇ ਚਾਪਿ ਵੈਦੇਹੀਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤੀਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਸੱਚ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੱਕੀ ਯਕੀਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸੁਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਮਨਸਾਪਿ ਹਿ ਮੈਥਿਲੀਮ੍। ਪ੍ਰਧਰ੍षਯਿਤੁਮਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਂ ਦੀਪ੍ਤਾਮਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਮਿਵ
ਬਹੁਤ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਮੈਥਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਕਦੇ ਭੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਨੇਯਮਰ੍ਹਤਿ ਵੈਕ੍ਲਵ੍ਯਂ ਰਾਵਣਾਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਸਤੀ। ਅਨਨ੍ਯਾ ਹਿ ਮਯਾ ਸੀਤਾ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾ ਯਥਾ
ਇਹ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰਹੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਸੀਤਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸੂਰਜ ਲਈ।
ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਮੈਥਿਲੀ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ। ਨ ਵਿਹਾਤੁਂ ਮਯਾ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰਾਤ੍ਮਵਤਾ ਯਥਾ
ਮੈਥਲੀ, ਜਾਨਕਾ ਦੀ ਧੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਆਪਣੀ ਕੀਰਤੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਚ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੋ ਵਚੋ ਹਿਤਮ੍। ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਨਾਂ ਲੋਕਨਾਥਾਨਾਮੇਵਂ ਚ ਵਦਤਾਂ ਹਿਤਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰੇ ਹਿਤ ਲਈ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਜਯੀ ਮਹਾਬਲਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਕृਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਸਮੇਤ੍ਯ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਸੁਖਂ ਸੁਖਾਰ੍ਹੋऽਨੁਬਭੂਵ ਰਾਘਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮ, ਆਪਣੀ ਕਰਨੀ ਲਈ ਸਾਰੇ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਘਵ, ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਵਾਲਾ ਸੁਖ ਪਾਇਆ।
thumb|ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਇੱਕ ਸੌ ਉਨੀਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਘਵੇਣਾਨੁਭਾषਿਤਮ੍। ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰਾਘਵ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀਆਂ ਇਹ ਸੁਭ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਹਾਵਕ੍ਸ਼ਃ ਪਰਂਤਪ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕृਤਮਿਦਂ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ
ਕੰਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਲਵਾਨ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਧੰਨ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਲਿਆ, ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਂ ਦਾਰੁਣਂ ਤਮਃ। ਅਪਵृਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਂਖ੍ਯੇ ਰਾਮ ਰਾਵਣਜਂ ਭਯਮ੍
ਧੰਨ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਾਮਾ, ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਡਰ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਭਰਤਂ ਦੀਨਂ ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਕੈਕੇਯੀਂ ਚ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮਾਤਰਮ੍
ਭਰਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ; ਕੈਕੇਈ ਤੇ ਸੁਮਿਤਰਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਮਾਂ, ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ,
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਮਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਨਨ੍ਦਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਮ੍। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਵਂਸ਼ਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲ
ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ; ਮਹਾਂਬਲੀਆਂ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਕਰ।
ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁਰਗਮੇਧੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਨੁਤ੍ਤਮਂ ਯਸ਼ਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਘੋੜਾ ਯੱਗ ਕਰ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਇਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏष ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਵਿਮਾਨਸ੍ਥਃ ਪਿਤਾ ਤਵ। ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਗੁਰੁਸ੍ਤਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਇਹ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ 'ਤੇ ਹੈ; ਕਾਕੁਤਸਥ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਧਿਆਪਕ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਤਾਰਿਤਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਤ੍ਵਮੇਨਮਭਿਵਾਦਯ
ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ; ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।
ਮਹਾਦੇਵਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵਃ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਵਿਮਾਨਸ਼ਿਖਰਸ੍ਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਾਮਮਕਰੋਤ੍ ਪਿਤੁਃ
ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਰਥ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਖੜੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ੍ਵਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਵਿਰਜੋऽਮ੍ਬਰਧਾਰਿਣਮ੍। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਹੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਵੇਖਿਆ।
ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾऽऽਵਿष੍ਟੋ ਵਿਮਾਨਸ੍ਥੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਾਣੈਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਦਾ
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ 'ਤੇ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕਰੀਬ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਆਰੋਪ੍ਯਾਙ੍ਕੇ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਰਾਸਨਗਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਸਮ੍ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਦਦੇ
ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਧੀਆ ਅਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ, ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਨ ਮੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਬਹੁ ਮਤਃ ਸਮ੍ਮਾਨਸ਼੍ਚ ਸੁਰਰ੍षਭੈਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਮ ਵਿਹੀਨਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ृਣੋਮਿ ਤੇ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਇਜ਼ਤ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਸੱਚ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਅਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਹਤਾਮਿਤ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਮਾਨਸਮ੍। ਨਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਵਨਵਾਸਂ ਚ ਪ੍ਰੀਤਿਰਾਸੀਤ੍ ਪਰਾ ਮਮ
ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਨ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ।
ਕੈਕੇਯ੍ਯਾ ਯਾਨਿ ਚੋਕ੍ਤਾਨਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਵਦਤਾਂ ਵਰ। ਤਵ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਨਾਰ੍ਥਾਨਿ ਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਹृਦਯੇ ਮਮ
ਬਚਨ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਜੋ ਵਚਨ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਵੱਸੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਲਿਨਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍। ਅਦ੍ਯ ਦੁਃਖਾਦ੍ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਨੀਹਾਰਾਦਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਕੂਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰਿਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਸੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰੇਣ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਹੋਲੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਥਾ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰ ਨੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਹੋਲ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਸੀ।
ਇਦਾਨੀਂ ਚ ਵਿਜਾਨਾਮਿ ਯਥਾ ਸੌਮ੍ਯ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੈਃ। ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਰਾਵਣਸ੍ਯੇਹ ਵਿਹਿਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮਿੱਠੇ, ਕਿ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾ ਖਲੁ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਯਾ ਤ੍ਵਾਂ ਰਾਮ ਗृਹਂ ਗਤਮ੍। ਵਨਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਂ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨਮ੍
ਕੌਸਲਿਆ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਨਵਾਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ, ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖੇਗੀ।
ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਃ ਖਲੁ ਤੇ ਰਾਮ ਨਰਾ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਰੀਂ ਗਤਮ੍। ਰਾਜ੍ਯੇ ਚੈਵਾਭਿषਿਕ੍ਤਂ ਚ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਸੁਧਾਧਿਪਮ੍
ਰਾਮ, ਉਹ ਲੋਕ ਵਾਸਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਖੀ ਹਨ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ, ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਏ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣੇ ਵੇਖਣਗੇ।
ਅਨੁਰਕ੍ਤੇਨ ਬਲਿਨਾ ਸ਼ੁਚਿਨਾ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਾ। ਇਚ੍ਛੇਯਂ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਭਰਤੇਨ ਸਮਾਗਤਮ੍
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਭਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਵੇਖਾਂ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਸਮਾਃ ਸੌਮ੍ਯ ਵਨੇ ਨਿਰ੍ਯਾਤਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਵਸਤਾ ਸੀਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ
ਪਿਆਰੇ, ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਤੂੰ ਵਨ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਬਿਤਾਏ ਹਨ।